Alle inzendingen

drank had zacht zijn web gelegd rond mijn bestaan ik had me bijna laten gaan liet me wiegen op zijn draden zou ook zelfs mijn vriend verraden voor een laatste glas maar uit hoeken loert de dood die met zijn spinnepoot de trilling aanvoelt van mijn hoge nood ik laat me nog nie...

op oudejaarsavond sprak een zeer wel sporende enigszins ontremde buurtgenoot mij uit voor prozak ‘mijn broek zakt af van je geprozak in de ruimte schrijf nou gewoon eens iets normaals wat ergens over gaat’ dat heb ik als licht explosief in mijn zak gestoken

de sterren stralen astronomisch vergezicht van lichtjaren her

ik sta in de boksring heb mijn kruk in de hoek zojuist verlaten dit wordt voor mij een gevecht om te overleven en dan zie ik mijn opponent een kolossale zwaargewicht terwijl men mij een klasse in papier had toegedicht de eerste ronde, een gong sloeg en ik ook, ik houd er niet van dat m...

Zie de traag reizende wolken Voel het koele, lange gras Hoor het ruisen van de bomen En het klotsen van de plas Ruik de bloemen die verleiden Voel de zon op je gezicht Hoor de kleine vogel zingen Als een sprankelend gedicht Hoor de geluiden van de stilte Voel de rust van dit moment Laa...

het mooie is slechts gevoel soms vaag en dun omschreven het schone kent slechts één doel het ware na te streven ervaren van zulk een geluk is waarnemen in de mist soms als een plotse ruk in het edele hart geritst alwaar men, zo de mens is het tracht vast te klinken; men zoekt ...

Een matige keeper in Greven Die menig goal weg had gegeven Zei laatst: ben je mal Dat doet me geen bal Ik heb toch een doel in mijn leven

Dat menig PaBoleerling slechter rekent Dan een begaafd Groep Achtscholier vermag Zou alarmerend zijn vandaag de dag Terwijl 't misschien de tijd rooskleurig tekent Wie weet wat later de scholier bereikt Die nu reeds juf of meester meester blijkt

Betoverd nu, in winterdood in laatst verlangen, waterschoot rust mijn ziel, mijn pijnlijk hart al was het om de dag te dragen Mijn zucht, mijn damp als ademstroom als draden, die de vlinders vlogen verdwenen in landschapspaden Enkel wit het vocht hangt boven aarde in de slaap, die mijn ...

Met grote kinderogen Stond hij midden op de straat Terwijl mensen om hem heen bewogen Op zoek naar iets, altijd te laat In de zakken van zijn jas Zocht hij naar wat hij wilde weten En hoopte in zijn oude tas Te vinden wat hij was vergeten Zijn geheugen leek compleet gewist Wist niet waa...

Ik heb mijn laatste rekening betaald, geboet voor zonden die ik had begaan, en met mijn oude schulden afgerekend en, voor zover 't in mijn vermogen lag, de vrede weer getekend. Ik heb een streep gezet en de balans ziet er niet gunstig uit, maar goed genoeg om weer opnieuw te starten. ...

Het stijgt, zompige damp van ijle nevels zwieren als spookachtige slierten, fluisteren van her en van vergeten hoeveel schreden deinden over de holle weg waarop ik mijn stappen zet hoeveel karren spoorden hun gewicht voor mijn dromerige voeten kromgebogen bomen zegden gedag terwijl hun ve...

1 geef de hoop nooit op het was er al eer je werd geboren hoop opent ogen om opnieuw het verlangen te bekoren 2 ook al sterven wij iedere dag en is pijn en verdriet een hard gelag je kunt niet ontkennen dat je dan ook waarlijk leeft en gedwongen wordt nieuwe wegen te verke...

Jouw huid kust het zoute nat, kom speel met mijn ogen, smal spoor in het zand, mijn torso gebogen. Jouw geuren verdwijnen, met ritme zo zwart, nog een keer kijk jij, mijn vlinder verward.

Nu lokken de jaren van zwijgen Niet meer praten als een vrouw, geen gesprekken op de ijsbaan van de grote filosofen, nooit meer vergeten wat gezegd is Hij oefent oogopslag en voorhoofdsrimpeling op mededeelzaamheid terwijl hij niets te zeggen heeft Zinnelijk neuriet hij een l...

rustig blijven rustig, niets laten merken ook al ben je haast alleen ook al kan niemand je, vol leedvermaak - verberg je zweetdruppels achter die vanochtend nog verse krant hoe kon je, al was het maar even, zo stom zijn? had nou toch gevraagd het is geen echt avontuur natuurlij...

het middernachtelijk uur is daar dus kom nu maar tevoorschijn, kom wees niet bang, dat hoor ik te zijn doe jullie soortnaam eer aan en doe wat er verwacht wordt want zelfs het weer werkt woedend mee ik ben alleen in dit vreemde grote huis en ik heb geen auto en er is geen ...

Je hoeft voor levenslust niet naar de Efteling te gaan. Zet drie mannen met een piano, contrabas en een gitaar op het podium en je hebt levenslust. Ik zie optreden als een wonder van de natuur.

nee ik ben je niet vergeten heb kaarsen gebrand naast je foto vaak aan je gedacht is het al zo lang - ja zo lang is het al geleden gedachten over wat had kunnen zijn verdwijnen, langzaam de tijd heelt de littekens niet maar ik heb geen schrik meer van de telefoon voordeel van e...

de vloek van een typisch verleden de scenes voor te jonge ogen voor altijd in haar hoofd het zal normaal zijn hoe zou ze dan zelf? niets geleerd fout op fout een terugkerend fenomeen, noem het een familiekwaal elke belofte een laatste strohalm elke man weer opnieuw twee handen ...

< NB: Alle gebeurtenissen, namen en dergelijke zijn © Mij > < Het verhaal is nog niet helemaal af > 'Nilthri..' als een zacht briesje, een fluistering van de wind, kwam deze naam over de bloedrode lippen van het afgepeigerde magische schepsel. Aan de rand van Li Oyris lag ze in foetushouding...

in ijzig wit,schuurt de volle winterstilte koortsachtig langs mijn klamme handen de streling van lucht bracht mij in de war zuchtend blies ik haar terug maar de stilte ontspande haar en wreef door mijn ogen een licht roze blos verscheen op mijn wangen in een schoon contrast werden ...

handgeschreven zonder geluid als voetafdrukken in gevallen sneeuw 'eerder' gevat in een kader, -als op het strand van St. Malo, o god- dat ik kuste, één voor één deed, voor ik alles op- borg, en het hart dat blijft kloppen laat zich horen in desondanks oorverdovende-

De lange donkere gang verstopt in een lucht van natte jassen vochtige sjaals en bont gevoerde wanten toont nog even duister en somber alhoewel het welkom warm is wensen, hartelijk en oprecht worden door de kamer gesmeten als waren het pepernoten stemmen gaan door en langs elkaar, met ...

Waar je ook bent hoor ik je roep in zachte woorden die heimwee fluisteren weet mij nabij, lief, als bittere tranen vloeien ik heb je nooit verlaten mijn plek naast jou ís niet leeg

Driek van Wissen, zo las ik, wil erg graag dat dichters zich begrijpelijk uiten ik zit daar toch wel wat mee in mijn maag want naar diepgang kun je dan vaak fluiten dat blijkt bijvoorbeeld uit dit gedicht: het is zeer leesbaar, maar vederlicht

De overlevende kalkoenen kunnen weer eens opgelucht ademhalen. Het risico dat ze nu nog, na de feestdagen, op het kapblok belanden, is aanmerkelijk kleiner geworden dan een weekje terug. Hun roep klinkt weer wat luider, de schuwheid ebt weg en ze kijken bij lange niet uit naar volgend jaar! Hie...

Het jaar al enige dagen oud, het knallen van vuurwerk inmiddels verstomd, de mensen elkaar de beste wensen geven al dan niet gepaard met zoenen over en weer de mensen terug keren naar het leven van alledag, maar ik vraag me af, zit het 'tussen de oren' of is het echt zo dat de maa...

Ondanks het grijs, de zon komt op weer bewezen wat gisteren hypothese daarover praat ik niet en verzin het grote zwijgen, dat valt Jij gemarmerd Jugendstil betovert op de bank waarop ik lig het licht dat aarzelt aan jouw buitenkant parelmoert en opnieuw verdicht Jij kraakt, geeuwt ...

Zij vroegen of ze tevreden was, In de stad tevreden en daar. Het jonge meisje knikte ja, Zij waren zo goed voor haar! Zij knikte ja, zij zweeg en ging In de kelderkeuken staan, En zag omhoog door 't vensterraam, Op straat de voeten gaan. Toen dacht zij aan het groene veld, En aan haar ...