Alle inzendingen

in verdraaide woorden liegt de leugen niet laat haar mening horen wordt geen stuk verdriet ze schrijven is een lachertje het lezen meer de kunst vorm ze in het wachten als welwillende gunst waar de mening onverdroten het daglicht heeft gezien vroeg of laat mag hopen dat iedereen genie...

Geschreven woorden zijn minder warm dan gesproken woorden, waarin men de adem voelt en het schuren van de onrust hoort.

Ik sta nu eenmaal voorbij de grens, Aan dewelke ieder normaal mens Moet stilstand houden. Een vriend heeft me onlangs verweten, Dat ik buiten het normale, - volgens hem het goede - ben getreden. Maar het lot, - of wie? - heeft het zo gewild, Want het heeft mij het ongewone voorbehouden. Niet ...

Morgen schijnt de zon weer is je geest helder lig je 's nachts niet wakker doet je lijf geen pijn meer is er kans op beter is het nieuwe maan ben je weer springlevend is je hartslag rustig doe je weer gewoon is er hoop of niets meer anders niets meer niets ---------------------------...

het kind in je wint weer terrein gaat steeds meer buitenspelen maar jouw volwassenheid houdt angstig nog de teugels kort dat is wat schort in samen weer de wereld gaan beleven we sluiten zo vaak kort omdat die spanning geen verdriet verstaat geen begrijpen draagt van mensen zo dic...

Zuipen en vreten Binnenhof, geweten ? Lautrec had het niet beter kunnen schilderen Nederlandse polikliek aan 't verwilderen Wij betalen dat geschrans En krijgen zelf geen kans Zij draaien de muziekjes Ons resten slechts de kliekjes

Mijn neus bloedt Al jarenlang Steeds minder tijd tegoed Het eindigt eens, ben ik bang Ingeschreven in gemeentepapier Halverwege de vorige eeuw Ik vertrek geen spier Onderdruk mijn leeftijd met een geeuw

Naar mijn idee is dat de plaats waar een ieder van ons eens heen moet gaan, niet gehinderd door het schijnsel van de zon. Heel klein staand in aardedonker, heel klein voelend die intense muur van kou, heel klein alleen. Alleen hier zijn sterren te zien, die men elders over het hoofd ziet, sterker, h...

Je kunt niets meer verbloemen dan een wereld om je heen een verzonnen fantasie die je niet begrijpt die zelfs jij niet begrijpt je eigen verzinsels. Elke leugen die je voor waarheid nam zonder je te verdiepen zonder dat je wist wat er werkelijk was je bent een verloren ziel in een hel v...

Er is een vlindersnelweg aangelegd om vlinders naar een ander bos te lokken. Maar of ze echt wel komen dat blijft gokken, die beestjes zijn toch aan hun bos gehecht. Misschien komt daar ook nog een vijfde baan. Of dat met veel lawaai gepaard zal gaan?

“Aantal rokers paar procent gedaald!” verneem ik uit de vette krantenkoppen. Als blijkt dat steeds meer mensen willen stoppen heeft die aktie toch iets uitgehaald. Of wijst die paar procent toch op een falen? Ze zijn gewoon gestopt met ademhalen!

Rust als enige therapie is ziekmakend.

Laat nu de doodsklok voor mijn Liefde luiden! Vlecht in haar lokken leliewitte rozen, Hecht aan haar boezem bloemen wélgekozen, Die weelde en leven, dood en rouw beduiden. Laat in haar hand de levensappel blozen, Strooi om haar peluw koele balsemkruiden, Geef háár de sluier...

Hij draagt zijn last en met gemak is hij een voorbeeld voor ons allen. Door niet luid balkend op te vallen, maar daar te helpen waar het moet. De mens als ezel doet het goed.

Vergeten is sterven doch hard en pijnlijk dringen beelden en geluid gestadig door uit een ver en nabij verleden vastgenageld in het heden is de stem die ik verloor hoor spreken en zacht zingen zie ik heel en ook de scherven Door mij trekt de historie van een vroeg gevallen leven onherst...

De Coöperatie, geprezen initiatief wat betreft arbeiders’ verheffing, legt het loodje in de strijd met Kopen bij de Spar en De Gruyters Snoepje van de Week. De VW-bus met dagelijks vers brood verdwijnt, stem en verschijning van bezorger Nieuwenhuis vervagen gaandeweg. De melkboer met ...

Het rationeel besluit Over leven en dood Maakt verdwazing Onze lotgenoot Ik kan het niet laten Te denken dat leven Soms te makkelijk Wordt opgegeven Geschreven naar aanleiding van het artikel 'Mensen sterven onnodig' (21 juni 2005, Dagblad van het Noorden; strekking: Hartpatiënten ove...

met de regen kwam de koelte heel dicht schuilden wij onder het lover daar herkende ik de geur van negerjongens zo vertrok de laatste greyhound in het zilver zag ik heel even de gekleurde plukkers gebogen staan 'ze zullen nat worden ' sprak de jongen 'laten we gaan vrijen ' zei ...

laat jouw vingertippen zachtjes tijd aanraken ontglippen uit handen als een korreltje zand tot waar eeuwigheid verglijdt in angstig dromen de herinnering vervaagt door eenzaamheid omhels dan heel even de dag het ontwaken de tijd zal jou raken nog even te gaan

Ik zoek het geluk, het licht, maar ik kan het niet vinden. Het donker belaagt mij, ik kan me niet binden. Ik blijf hopen en drijf me door de donkere, dichte mist. Het licht vindt mij en eindelijk ben ik verbonden. Verbonden met het licht, verbonden met het geluk!

Onze vingers beroeren elkaar, slechts een enkele keer. Ik kijk je aan en staar, je slaat je ogen neer. We stijgen, je lichaam beweegt op het geluid en ik bestudeer het non-verbale. Ik zie een tinteling op je huid, en voel je gedachten verdwalen. Dan probeer je te kijken, onze blikken on...

Je stem, ik luister nog steeds ernaar in de nachten en dagen waarop ik jou zie staan De stilte in je ogen het is dieper dan in je leven toen je zo gezellig nog meepraatte Mijn hart is genegen en de druppels traan stromen neer wanneer ik jouw naam nog fluister

Luister! luister naar de regen en zie de bloemen stralen de zon is even weg en je huid komt nu tot rust luister! luister naar je zelf naar je lichaam en je lief. Tijd voor besef is nu gekomen en luister luister naar de regen.

Grouwe gebauwen, louwe thee, holadio, holadié, word je broer dominee? Heel gemakkelijk, zo’n dictee. Jan vermeid het komietee, holadio, holadié, en de mijd bleikt heel tevre, wat gemakkelijk, zo’n dictee. Heremejee... ik heb een twee. A-u, o-u, a-u-w, o-u-w of dubbel ...

Vogels troepen samen en jaar naar jaar vliegen weg in niets in herinnering gedachten van stilte want zwijgen is nog steeds goud zij gaat voor zilver

ik zag je gaan liet eigen dingen staan ontmoette in zijn ogen een kinderwereld zonder mededogen woorden sloegen terug maar het verbaal verhaal had nog een staartje machteloos sprak het servies zijn scherventaaltje je zag de angst en chaos in zijn blikken, hij was voor even geen ...

Ik blijf Ik schrijf Genegenheid Eigengereid Al word ik honderd keer niet erkend Mooi toch, dat jij er bent !

Beschaamd wend ik mij af Van deze plek De taal is straf Afwijzing in drek Pierlala dood als een pier Ego grimlacht, Vertrekt geen spier Ik vertrek in de nacht.

‘Hoe over 't brandend blind bazalt Vind ik de weg naar Lethe? - O alles te vergeten Eer de avond valt! Ik weet dat dood en donker komen Als dit schel daglicht is geblust, Maar ik wil diepe klare rust, En zonder dromen. Voor wie als ik van kind tot knaap, Van man tot grij...

In plaats van het gebit eens goed te borst'len Kiest men 's ochtends liever voor een ragpartij Flossen? Poetsen? Spoelen? Pah! Aanstellerij! Gebruik die tijd toch voor wat bedsteeworst'len Met flink veel tong, dat dient een dubbel doel, dit Scheelt weer een bezoekje aan de smoelsmid