Alle inzendingen

Enkel een woord, niet eens een zin, een enkel woord vormde het begin Gevoel op negeer, hart op slot, een enkel woord brak de sluiting kapot Ongeloof, verbazing, angstig en verward, een enkel woord opende mijn hart Jij opende mijn ogen, toen zag ik in, ik sta aan de voet van een ...

Vreemdeling die zo dichtbij is, ik ken jou niet en jij vast niet mij. We horen alleen dingen van elkaar, via een stemmetje van opzij. Onbekende ik ken je naam wel, ook die van mij is jou vast bekend. En des te meer ik jouw naam hoor, des te minder dat die went. Vreemdeling blijf toch op ...

Urologie en het christendom hebben, sinds de komst van Viagra, behalve het kruis ook de verrijzenis als overeenkomst.

De oppositie bepaalt welke kant de politiek niet opgaat.

Mijn hart, je hebt het gestolen vlinders door heel mijn lichaam ik ben nog meer gek in mijn hoofd hoe heb je dat nu gedaan Mijn handen gaan trillen mijn stem werkt niet meer mee ik zou willen dat ik het kon maar toch voelt het niet oké Dus neem mijn liefde en zie wat je er mee doet he...

De bomen dorren in het laat seizoen, En wachten roerloos de nabije winter... Wat is dat alles stil, doodstil... ik vind er Mijn eigen leven in, dat heen gaat spoên. Ach, 'k had zo graag heel, héél veel willen doen, Wat Verzen en wat Liefde, -- want wie mint er Te sterven zonder dees? Maar...

in de avondschemering keren huis en haard, tafel en stoel, glas en boek naar hun roerloosheid terug, zwijgt elk gebaar valt iedere beweging stil sluipt de nacht in de dag versmelten de levenloze dingen met schaduw en duister, vinden in vage contouren eindelijk rust in tijdloze stilte...

Het onderlinge verschil moet er wezen Stel dat een ieder hetzelfde was Met gelijke gedachten en woorden Ongeacht afkomst kleur of ras Een ander aanzien zal de wereld hebben De saaiheid groot allemaal op een lijn Gelijkheid zou onze stemmen doven Er zou niemand meer bijzonder zijn Discus...

Mijn moeder zei op een keer Ik wil niet oud worden Ik wil niet meer Ik ga nog liever dood Al die rimpels Zò veel en zò groot Haren verven voor een grijze pluk Ik ben aan 't bederven Is dit nou geluk? Maar het leven Komt zoals het komt Het is nog maar voor even Zie je verdriet ...

Met het mes van verraad diep in mijn ziel gesneden gevoelens weten zich geen raad mijn hart is moegestreden Mijn gezicht is een schaduw van bedroefde tranen zo intens mijn hart voelt verschrikkelijk ruw ogen kijken door een vochtige lens In een tranendal vastgebonden zit ik met mijn ...

als ik lees, reis ik even mee door de zinnen, de woorden geven soms woordeloos berusting als ik lees voel ik melancholiek, zie maskerade in de ochtendspiegel zoiets borrelt op als ik lees en kippenvel de jas van die dag van zakken voorziet amuse - toi bien .... daar draait je ...

voor een veertje tranen verstikken mijn droge huid krijsen wil ik, krijten langs de appel van Adam de dag boeren geblakerde hoorn siert mijn hoofd snijdt mijn vel in flarden en ik gil ik pak je in de nek draai alles om vlegel neem leven in eigen hand langzaam aan dan bre...

bijzonder verwonderlijk hoe juist vandaag daglicht door gordijnen scheen dagen weerkaatste vol zuurstofrijk groen in jouw ogen het was een goede morgen om het dak op te gaan, je sliep niet uit ‘t kussen was vochtig dauw doorlopen waren dekens klam onze huid rook naar de...

Oren die zich draaien naar de wind, Kunnen horen welke zinnen hij waait, Welke woorden er verloren gaan, In zijn zuchten onderbroken, Door het gefluit van vogels, Die nooit hebben bestaan...

vanmorgen is mijn hart ontwaakt het laagje eelt op mijn ziel verdwenen verdriet in het leven vrijgemaakt daarvoor zijn hoop en geluk verschenen rode rozen zien bloeien in een wereld vol zonneschijn waar kinderen angstloos opgroeien in hun eigen vertrouwde domein het lichaam met warmte o...

Zuiver, Als een Madelief in het gras, Met ernaast een klaver, Pure liefde, Samen spreken ze schoonheid en geluk, Geplukt in de hoop, En gekoesterd, Samen, Een madelief en een klaver, Voelend aan de wolken, Zacht en wit, En de zon, Warm en fel, Ver boven de aarde, Die dag in, dag uit, ...

Laten wij nog eenmaal de kamer wit maken nog eenmaal de totaal witte kamer, jij, ik dit zal geen tijd sparen, maar nog eenmaal de kamer wit maken, nu, nooit meer later en dat wij dan bijna het volmaakte napraten alsof het gedrukt staat, witter dan leesbaar dus nog eenmaal die kamer, de v...

Hoelang is het al geleden dat wij elkaar aanbeden? Niet konden wachten, steeds weer dachten dat het nooit voorbij zou gaan? En nu… daar staan we dan, voorbij de tijd, gelouterd door het leven. Herken je iets van wat eens was? Herken je iets van hoe ik was? Ik zie een lichtp...

Er zijn sluimerende vulkanen die plots tot uitbarsting komen alles vernietigen op hun pad met kolkende lava-stromen. De driftig onrustige mens die met verbaal geweld explodeert als een vulkaan tiert en zijn naasten kwelt. Beide zijn niet te luwen de natuur gaat zijn gang ze zullen eeuw...

Ik zie jou als een vlinder met te veel kleuren voor de nacht het altijd flirtend willen dansen breekt het weke hart onzacht

zij koestert verlangen die strelende lach aanvaardt het dromen wat geen antwoord vermag fluistert haar woorden in momenten van pijn verbergt tranen die de hare zijn

De overwinning gaat naar de speler die de voorlaatste fout maakt.

Besef je wat het met me doet als je me lief aan zit te kijken met je prachtige bruine ogen zodat vlinders in mij neerstrijken Besef je wat het met me doet als je zachtjes tegen me praat me vertelt wat je van me vindt terwijl je me met kusjes overlaat Besef je wat het met me doet als ...

De bomen zijn versierd met bloesem en er klinkt muziek uit hun herbewoonde kruinen De straten worden aangeveegd en er klinkt muziek uit radio’s in de tuinen De meisjes trekken rokjes aan en er klinkt muziek nu hun huid gaat bruinen De golven dansen op zee en er klinkt muziek...

Tegenover elkaar alsof de wereld nog slechts uit twee polen bestaat kan ik enkel nog zwijgen omdat geen vraag mij reden tot antwoord geeft en stilte zoveel zachter breekt dan mijn stem in jouw aanwezigheid

Op modderpoten sukkelt ze door de wei stinkend van het zweet in het middaguur. Verveeld slaat ze een paar vliegen opzij en sjokt met haar dikke lijf langs de schuur. Ze loeit een paar keer hard op de boerderij en zet dan de aardappelen op het vuur.

Voorzichtig kijk ik voor me uit, kijk dat kleine meisje aan, en met zachte stem vertel ik haar dat ze door moet gaan. Tranen lopen over haar wangen, ze heeft al zo vaak opgegeven, en opnieuw vertel ik haar dat ze moet vechten om te leven. In haar grote bange ogen zie ik de angst en pijn...

Gevoelloos gestorven, gewillig gedood, haar zon was verdwenen, haar licht was verdoofd. Eenzaam verdwenen, vermoord door de tijd, haar blijdschap verdreven door de dood die haar leidt. Eenzaam gestorven, gewillig vermoord, en niemand die haar angstschreeuw hoort...

Pril in leven en het vak tast zij de mode zichtbaar af - ik heb ogen overal - bekakt ze arrogant op haar gouden muiltjes een ervaren reflectant ziet gis en wil het best geloven likt flink op stuk ze zullen zeker scherp zijn hoewel met vele vuiltjes

Je stem die mij verwart, je ogen die de mijne neerslaan, je lach die mij verblijdt, je geur die mij bereikt. Laten wij elkaar beminnen, teder onze ziel omspinnen opdat de boosheid in ons hart, bezwijkt.