Alle inzendingen

Afgewezen las zij het bericht, niet van plan het op te geven, Tot hij zou zijn gezwicht!

laat het warm zijn schemerig en stil alles gezegd niets meer verwacht pleisters gelegd op alle wonden morgen pas na de nacht betreed het land van melk en honing schuif voor het binnengaan nog even het gordijn opzij maak met tedere vingers tranen op het raam en groet de maan en sterren ...

Madurodam was tijdelijk gesloten het plaatsje kreeg bezoek van deze tijd toeristen raakten portefeuilles kwijt en lilliputters werden neergeschoten politiebusjes reden af en aan agentjes pakten kleine criminelen in minikassen was men wiet aan ’t telen moskeetjes zijn in vlammen opgegaan ...

Wanneer heb ik je glimlach nog gezien hoelang is het al verloren tijd ? Wanneer zal ooit de dag eens komen dat je zegt dat het je spijt. Je leeft al lang je eigen leven het mijne doet er dan niet toe. Je ziet niet de tranen in m'n ogen, ik ben aan 't eind en o, zo moe. Ik wil vergeten ...

Als een blok graniet dreunden de nachten door mijn hoofd toch, in mijn geest woonden altijd de diamanten dan stoffig, vaak briljant ik ontving veelal met ontzag en knoopte eerbiedig het geheel tot een rij van vele jaren dag en nacht.

Ga met mij de strijd aan de pennestrijd, laat mij zien jouw taalbeheersing en virtuositeit, de kracht van jouw inhoud doet mij niet veel, maar ow jouw stijl wees daarin professioneel. Ga met mij de strijd aan de pennestrijd, verwerp wat voor jou verwerpelijk is, onderbouwing is niet wat...

'ben ik wel een dichter?', vraag ik mij soms af, want soms zwerf ik over het WWW en raak ik verstrikt in jozzonetten en knittelverzen, en tussen de jamben en versvoeten verdwaal ik continu. zonder pardon word ik in mijn scherm gezogen door proza's en enjambementen. en zonet raakte ik ve...

Voor Alain. Ik heb van je gedroomd Rustig en lief, onder lakens die jou overdekken droom ook jij misschien. Woorden zijn niet nodig een droom die je overstelpt en mijn gedicht ben jij.

Waarom zijn er steeds weer mensen van wie ik lage cijfers krijg die geen commentaar durven geven wél beoordelen met 'n vier of vijf. Is het wellicht jaloezie of die zich thuis vervelen laat ze zelf gedichten maken kunnen we gevoelens delen. De meeste gedichten zijn waar ook velen uit ...

geen zoetgevooisde verte geen hemel van satijn bekoort mij meer dan elke keer weer veilig thuis te zijn

Als twee kleine kraaloogjes vragen, Help mij, want ik voel me niet fijn, Mag je dan, omdat je voelt dit is het einde, Egoisch zijn? Als je van de dierenarts hoort, Dit komt nooit meer goed, En hij krijgt steeds meer pijn, Mag je dan omdat je hem niet kan missen, Egoisch zijn?? ...

Langzaam is het kapot gegaan... en eerlijk is eerlijk, we hebben er samen aan meegedaan Het leek alsof het nooit kon gebeuren... maar we zitten zonder de ingredienten, van manenschijn en rozengeuren Nu moeten we tegenover onzelf bekennen het is over, tja....t word wel even wennen Jamm...

De laatste bezuinigingen van minister Hogervorst De tandarts volledig uit het zorgpakket, wat dat nu weer kost De maxima kunnen dit nog wel betalen Maar Jan modaal kan nu maar beter een kunstgebit gaan halen Maar met de minima waar gaat dit nu dan heen? Wordt nu hun mondverzorging, een kerkho...

het gaat nu over ons gemis daar scheen de zon en hier verschijnt de grijze mist een nevel die me koud bedekt de haren nat, glimmende huid ik hoor hoe je stem verlegen aarzelend klinkt, me roept met een zachte, tedere lach ik hou mijn handen op mijn oren verdikke ik wil je niet meer horen ...

Het kwijt zijn van dingen is een grootse vorm van zelfhaat. Hoe hard alle andere dingen ook roepen: 'Maar wij zijn er toch?', je zoekt en zoekt, steeds kleiner, steeds dieper begraven onder wat je vond, terwijl het buiten langzaam donker wordt. -------------------------------------...

Vandaag is dag van heimwee naar verloren dingen, mensen ben ik mezelf te veel in wachten op elkaar omdat wij niet zonder kunnen als limonade gazeuse die niet zonder koolzuur (de belletjes) en de rode kleur (bessen) kan Ik werd wakker met jouw handen op mijn ogen en je lag achter mij za...

als het lied der nachtegalen een kinderhart belooft dat de engel in zijn dromen naar een toekomst oogt waar tijden niet bestaan lachen overheerst zijn ene wens vervult die laatste traan laat gaan in de armen van geluk schenkt wat is ontnomen waar het lied in zijn dromen lang ...

je stem was hoog doorzichtig in haar tonen een barst in zuiver glas vergruizelde je dromen de klanken werden donker door heimwee in je bloed valse sentimenten hebben nog een jarenlang tegoed je bouwde met de dagen een wereld van bestaan waarin je niet kon zingen je in overgaaf kon la...

De hersenspinsels spinnen daarboven in mijn hoofd en zijn aan het verzinnen waarin ik heb geloofd wat ik hier neer zou schrijven Terwijl ik heb beloofd een schrijver toch te blijven daar in mijn achterhoofd Gedachten worden woorden, verschijnen op papier; totdat jullie het horen tot zol...

Ik wil mijn motorrijbewijs gaan halen, Ik heb een helm en leren pak besteld, Ik oefen mij in grootspraak en geweld En zal dus straks de fiscus niet betalen. Want mocht ik een belastingaanslag krijgen Dan kan ik zelf ook met een aanslag dreigen.

over de velden liggen grijs grauwe sluiers luchtig gedrapeerd

Mijn grote jongen Maar toch nog zo klein, Stoer met je rugzak, Bij papa logeren, fijn Maar iets in jouw ogen verraadt het me toch Het was veel leuker toen je nog gewoon, Tussen papa en mama in bed mocht

Een vrouwenversierder in Veere Verzuimt nooit om iets bij te leren Zo zei hij me laatst Dat hij nu scheef schaatst En oefent om schuins te marcheren

Een grote geest draagt altijd een spoor van krankzinnigheid mee.

Het is hoogst merkwaardig dat, zelfs in goede comedyseries, geen van de aanwezige acteurs lachen om de gemaakte grappen en het publiek wel.

Door winteravondmist zijn blauw beslagen De ruiten van de tram: spektrale kringen Vervloeien, of vervolgen en doordringen Elkaar naar stand van lantarens en wagen: Soms is 't, of reusacht'ge juwelen ringen Vlak achter 't glas in étalages lagen; Dan lossen ze op tot halo's, die vervagen ...

Sprakeloos, Ongeloof, troosteloos, ineens zonder jou !!!!! Nog zo veel plannen, nog zo veel dromen, nog zo veel dingen ongezegd ineens zonder jou !!! Al die woorden, zo vol troost gesproken, helaas dringt het niet door ineens zonder jou !!! De tijd zal leren, of dit leven nog vol...

Mist begint waar je kijken eindigt, in de lucht zwevende deeltjes water, maar je ziet daardoor maar weinig, het meeste zelfs enkele seconden later. Je leeft voor even in een kooi van ongeveer zeventig meter doorsnee, je zit gevangen als zijn prooi maar wel reist hij met je mee. De weg ga...

Samen doen we bepaalde frisse dingen Dat niet door iedereen geweten is We eten sla wat fruit, rood vlees en ook vis En verlaten graag de kerk vóór het zingen. Want het leven is zoals een schouwtoneel Elkeen speelt zijn rolletje en krijgt zijn deel.

Laat mij zweven door het luchtruim, laat mij zwerven door dromen van vergetelheid. Mag ik sterven in jouw gedachten, mij koesteren in de herinnering van jouw liefde? Alles omvattend in teder- en geborgenheid, verscholen in diepe dalen waar alles bloeien zal in geuren en kleuren. ...