Alle inzendingen

Het gras fluistert mijn rug In vochtige woorden de vreugde toe En mijn neus danst met bloemen Op de kristallen dansvloer Van een zomers briesje De ogen grijpen naar een ster Die langzaam in gouden druppels Smeltend mijn horizon inkleurt Ik proef hoe de warme gloed De mond van elke porie k...

Helemaal alleen hang ik hier in het bos Ik weet wat er gaat gebeuren, morgen ben ik de klos Gisteren zijn al mijn vriendjes gehaald En nu waarschijnlijk al tot moes gemaald De verhalen die ik hoor zijn heel erg Ze gaan tot in mijn botten en mijn merg Al die gillende stemmen zitten in m...

'n Stil verlangen naar het onbereikbare 'n Stil verlangen naar het onmogelijke 'n Stil verlangen ... 'n Klein plekje voor gedachten 'n Klein plekje voor verwachten 'n Klein plekje ... 'n Mooi moment bewaren 'n Mooi moment koesteren 'n Mooi moment ... 'n Stil verlangen...

Wanneer ik thuiskom danst daar die kleine ook als ik wegga staat ze te zwaaien op de stoel voor het raam Het is allemaal spel en elke vraag die zij stelt roept spelregels te voorschijn uit mijn eigen onwillige mond. Maar of ik nu kom ga of blijf altijd bewijst de klok aan de muur het ...

een schreeuw verkracht de stilte rauw gekrijs stampt de rust in elkaar een spreeuw richt zijn kop op blinkende oogjes weerspiegelen de droefheid van wat verborgen moet blijven tijd hangt aan de noodrem alle gevoel is even gestorven om daarna te verrijzen krachtiger dan ooit tevo...

een grijze mist dwaalt over de kapotgeschoten akker der herinneringen. eens beploegd, bezaaid, geoogst nu een vieze bruine plas tussen aardkluiten « En wanneer komt moeder nu ? » je moeder is al dood een hele tijd ook de boer op de akker is niet meer : het veld ligt braak kilte...

Zou er een vredesboom bestaan die niet door rottigheid is vergaan een prachtige boom met dikke stam die altijd bloeit als een eeuwige vlam. Mooie vruchten en bladeren draagt door niets kan worden omgezaagd met diepe wortels en sterke takken door geen enkele storm te knakken.

ssstt... sluit je ogen en lig stil ssstt... niets zeggen en ogen toe, toe dan zo ja en laat me laat me nu lief voor jou zijn mijn vingers strelen nauwelijks je huid, die kippevelt je lippen krullen als ik ze nauwelijks met de mijne raak alsof je ogen door haar leden zien ik heb j...

Zoiets prachtigs kwam ik nergens tegen Zoiets moois en ongewoon Hele hoge sparrebomen Vol met sneeuw en wonderschoon... Zulk een landschap te ervaren zoiets moois, zo ongewoon Zal ik in mijn herinnering bewaren, want het was zo ongewoon... Dan Mounthood daar in de verte Als een puntmuts...

Gedonder van een waterval gedonder van neervallend water lijkend op een musical... Water, water, water overal Dondererend geklater... Ik krijg er niet genoeg van Van donderend neervallend water... Zo imposant en oh zo krachtig dondert het water naar beneê, Ik krijg er niet ge...

Noordenwind zwiert fladder vlerken aan `t plooigespannen hemelkleed waar ze door zuchten zwellend sterken in vlagen snikkend kinderleed Het vragende ‘waarom’ jaagt smeken wervelend, dolend door de natuur waar kalme wateren woelig breken met het zonlicht in het laatste uur dat...

Vandaag is 't begin, van de rest van mijn leven. Gisteren was de laatste dag van 't oude. Morgen ben ik met 't begin gestart. Potverdorie, wat gaat het hard!

liefst voel je problematiek veraf omdat de confrontatie ook een tangbeweging vermag heilig maar de verering van Maria organiseert de hygiene

morgen gaat het gewoon verder omdat het uitsloven je hart eens opbreekt vier maar de pijl richt op die ritmische bossen

Het lijkt zo lang geleden dat ik je lippen aan de mijne voelde Het is gewoon een verleden zoals jij het aan het begin bedoelde Jij hebt je gelijk gekregen waar ik zo op tegen was Had ik toen maar gezwegen toen ik de woorden van je lippen las Ik geloofde mijn ziel en mijn hart en hoopte ...

Twee pianisten van groot formaat, mocht ik eens ontmoeten, en luisterend naar hun pianospel, met die lach op hun gelaat, dacht ik die wil ik straks begroeten... Hun improvisatie- talent was groots Het waren goeie vrienden De een was klein de ander groot; en het waren- oudgedie...

Er zijn niet veel dingen, die ik smerig vind, maar nu ben ik gevlucht. We zitten binnen, 't is prachtig weer, maar buiten is de héle lucht, zwart van vliegende mieren. Van die grote vieze beesten. Overal zitten ze op en in, maar natuurlijk komen de meesten, précies in mijn beker e...

Het vuur dat was zo prachtig, zo fel en imposant, maar zonder nieuwe voeding is het zomaar uitgebrand. Dus hul mij in een deken en blus daar mee het vuur, maar zonder frisse lucht worden zoete vruchten zuur. Daar in dat grijze hoopje daar smeult wellicht nog vuur en er rest niks meer d...

Oranje in de aanval tegen roddel, het koningshuis wordt eindelijk assertief. Die kletspraat nemen zij niet meer voor lief: wèg met riooljournalistiek gebroddel! Misschien ontstaan er dit keer geen problemen en hoeven zij géén strafschoppen te nemen.

Al maanden moet ik strijken Maar er komt gewoon niet van Ik sta er alleen maar naar te kijken, want strijken?, daar houd ik- echt niet van... De stapel wordt- alleen maar hoger iedere dag komt er wel wat bij... En steeds zeg ik weer: Morgen! Maar die gaat zo voorbij Zonder dat...

Ik sta midden in mijn land Achter mij ligt een grens De grens van mijn willen Daarachter bevindt zich een wereld Van pijn, op bed liggen, en afhankelijkheid Ik sta midden in mijn land Vóór mij ligt nog een grens De grens van mijn kunnen Daarachter bevindt zich een wereld Van lang werken...

In een bejaardenhuis wachtend met smart elke keer angst dat je weer zal gaan hoewel leeftijd met het lot heeft getart het "houden van" zal nooit vergaan Als ik later oud ben...

ik dacht, verdomd ik dacht dat deze werkelijke pijn me iets zou leren over wie ik eigenlijk echt ben en hoe de wereld om mij heen voor even onbelangrijk zou zijn dat in die eenzaamheid vertrouwen groeien kon ik in mijn eigen ogen iets onbedaarlijks rustigs terug zou kunnen zien los ...

Deur ‘t haaghout raamt de wilde wind, verblind, zijn reuzensprongen: en al dat ooit hem tegenstaat verlaat hij, losgewrongen. Gebogen hier, gebroken daar, malkaar de bomen schenden; die, scheurende uit de gron...

de dood komt dichterbij ik heb hem steeds gemist net alsof ik wist waar hij langs zou komen maar er komt een dag dat ik hem tegenkom misschien is ‘t daarom dat mijn woorden stromen ik schrijf je mijn gedachten de wereld van mijn geest waarin je, als je ’t leest, ook die van jou h...

Hoe gulzig is het gers en goed om in te baden tot boven uwe boeg*, o gierig* rundervee, dat, in de oude stal, hebt oude voederbladen en vuile draf* geteerd, zo menig maand alree! Hoe geren zie ‘k u, hoorne omhoge, neuzegaten wijd open, almedeens, in ‘t gulzig gers ...

misleid door de razende wind die fluistert in mijn oor dat ik alles écht alles verkeerd doe dat duivels goed zijn en engeltjes slecht zijn ik geloof het niet… gevangen in de handen van de koude en razende wind die van alle richtingen vandaan komen… ingesloten in mijn ged...

Het klotsen van de golven, op de eeuwig zwijgende stenen. En ik zit hier. De warmte van het zonlicht, de stralend blauwe lucht. En ik zit hier. De wind speelt met mijn haar, rukt aan de papieren in mijn hand. En ik zit hier. Overal mensen. En ik zit hier. De wereld bruist en leeft, en ik...

Een buitenkat ooit een vondeling, liefdevol opgenomen in 't gezin, in eerste instantie zei ik néé, niet nog een beest erbij, mam, alsjeblieft, wij zorgen ervoor, maar natuurlijk werd alle zorg voor mij! Tuurlijk, 't was een droppie, lief, eigenwijs en soms smeerde hij 'm een paar dage...

's Morgens heel vroeg liet ik hem uit hij wandelde zijn gewone weggetje door de tuin naar het hekje ik heb hem nog nagekeken Sindsdien is hij spoorloos net of je kind vermist is en toch verwacht je steeds dat hij aan de achterdeur klauwt Hij was gelukkig bij ons en wij met hem de brokj...