80512 resultaten.
Lenteochtend
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 het is de lucht
de geur en klank van
wat uit takken barst
op dit uur moet ik naar
buiten laat mijn ziel uit
als een jonge hond
languit in bed mag de
nacht zichzelf verdromen
in de ochtendstond
Red mij niet
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Bedoelingen wellicht goed,
voor een ander, of
degene die ik ooit was
maar er niet meer toe doet.
Pogingen om mij te maken,
breken tot iets wat ik niet ben,
worden of ooit zijn zal
de illusie doen ontwaken.
Jouw hemel als mijn,
hel te maken of iets wat,
lijkt op dromen of de merries
...
knuppel
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 zij en zij
zij aan zij
een bank vol
mooie neuzen mooie handen
lieve ogen, die bedrogen
voelen en lachen over schanden
harde stiltes dreunen door de nacht
zij aan de goede kant
elkaar gevonden
met gebundelde trefkracht
word ik verslonden
tot niks teruggebracht
de laatste druppel
verkeerd...
op een kier
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Nog nooit eerder stond de deur
Verder open dan op een kier
Zodoende hield ik mij staande
Dat was voor mij de enige manier
Nog nooit eerder heb ik iemand
Toegelaten tot zo dichtbij
Heb ik mij zo durven voelen
Dat allemaal deed jij
Heel even heb ik kunnen genieten
Van de overwinning in mi...
1 woord
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Eén woord
Dat is alles wat ik zoek
alles wat ik nodig heb
om de gedachten in jouw hoofd
te laten stoppen met denken
Met dat woord zou ik zeggen
dat niets er meer toe doet
niets zo belangrijk, mooi en zuiver is
als de liefde tussen jou en mij
Als het woord gezegd zou zijn
zou jij in...
vannacht
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Ik lig met mijn ogen dicht
Te denken aan vannacht
Verkeer nog half in dromenland
Ik vond het al zo verdacht
Ik probeer mij te herinneren
Hoe ik hier ben beland
Liggend onder vreemde lakens
Het was ook wel riskant
Je zou alleen masseren
Mijn bovenlijf ontbloot
Jouw handen op mijn lichaa...
afscheid
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 In mijn hoofd heb ik deze scène
Al duizend keer laten passeren
De pijn telkens getracht te voelen
Zodat ik deze nu kan incasseren
Paasgebed
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Ik wacht de handen gevouwen,
tot U mij zegt te gaan,
behoorde ik tot uw getrouwen,
deelde ik reeds uw bestaan.
Voor deze barre wereld, bid ik,
hoewel, tegen beter weten in,
voor iedere enge slechterik,
is er toch weer een nieuw begin.
Mijn God, heeft U ons verlaten,
uit het grootste eig...
hangt zwart zijn tranen aan
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 basalt keert
oceanen
water schuimt
zijn woede weg
hangt zwart
zijn tranen aan
in springtij
dat in manenvloed
het water jaagt
op land
het strand
ontdaan van zand
toont zijn verdriet
aan woeste golven
die hun weg nog
ongestort vervolgen
van de branding
tot de horizon
wi...
Was ik maar dood
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Was ik maar dood,
ja, lag ik maar te rotten,
dan kon je mij
niet meer bedotten.
Immuun zou ik dan zijn
voor al je lage streken.
En als je snikkend 'Liefste!' riep,
dan gaf ik taal noch teken.
Was ik maar dood,
dan kon mij niks meer raken.
Je knap gezicht zou dan
geen dwaas meer van...
Jean!
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Ik woon niet waar ik meen te wonen
als in het donker van deze venster-
loze kamers de letters van jouw gele
naam op elke muur mijn eigen zwak-
heid tonen. Het is laat. Ik heb me-
zelf ontdekt. Hoor je, ik heb gezegd:
"Ik woon in andermans huizen waar
tuinen bloeien, steeds, als 's
zomer...
ff fukken
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Vroeger neukten we op de Bolero van M. Ravel,
in lekker langzaam ritme onszelf een climax,
hoogtepunt, je kent dat wel.
Mijn buurmeisje intussen draait house
van zoveel bpm door bonken begeleid
van heimachines in de nieuwbouwwijk.
Je kunt maar beter ff iets gaan doen
met bollen en ...
Brief uit 1981
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Een overgebleven zomer-
vlieg probeert haar
vleugels nog te slaan,
haar winter nog te mijden.
Heerlijk is nochtans die eerste kou,
haar donkere plek in vreemde straten.
François!
Moet je eens proberen: één oor sluiten.
Als ik het doe, dan hoor ik jou,
rank als in die Bachpartita
ter...
Gent
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Predikherenlei:
een visje ligt te sterven
boven de Leie.
normen en waarden
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 de politiek dat is één bak ellende
en burgers worden groof'lijk geschoffeerd
toch stelt men dat die burger normen leert
zelf steunt men openlijk een terroristenbende
ja waar men spreekt van waarden en van norm
is dat slechts slap geleuter voor de vorm
Longdrink
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Het nieuws dat dankzij Utrechts fabrikaat
Er heel misschien een werkzame manier is
Om iets te doen aan het coronavirus
Dat SARS veroorzaakt, komt wellicht te laat
Op tientallen terrasjes dezer dagen
Heeft het Coronavirus toegeslagen
Zomer
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Mijn kat is dood,
de gele bomen treuren.
Zomer, roep ik,
overnacht bij mij:
want
het appelbloesembed staat klaar
en jonge paddestoelen zingen Vivaldi,
overjaarse violen knikken portato
een nieuwe geur van jasmijn
bevrucht de nacht mijn
kat is dood.
Toekomst?
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Ik laat de woorden
zweven op papier
Ik laat mijn gedachten
de vrije loop
en daarom zit ik heel vaak hier
kijkend in de toekomst
met een telescoop
Maar ik kan nog niets ontwaren
alleen het verleden
goed bewaren
Ik dien mijzelf nu van repliek
voor mij nog niets geen toekomstmuziek
Vandaag ...
Een vreemde zegen
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Zonder de stilte te vragen om
een gebaar
staat
ze
voor het altaar
van de hoop
en is
haar kind de rechter
die
ze alleen om hopeloze liefde
smeekt
als
haar medicijnen
haar
weer
veranderen
in het kind dat
ze nooit meer vinden
zal
Mijn Drenthe
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Ik heb u lief mijn heerlijk landje.
Mijn enig Drentheland.
Ik min de eenvoud in uw schoonheid.
'k Heb u mijn hart verpand.
Mijn taak vervulde ik blijde
Waarheen ook plicht mij riep
Uw geest was 't die mij leidde;
Daarom vergeet 'k u niet.
'k Hoor nog de lieve, hel're klokjes
Bij zink...
Vleugel
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Toen op haar bleekgekleurde vleugel toch
zijn diepe winterbloesems bleven bloeien
keek zij door het vale raam en zocht
het lente-erf af of hij kwam. En witter dan
die stille en rijpe schemering in hem aldoor,
in haar en half april zo kon het nieuwe moe-
geworden prille licht niet zijn. Zij ...
Ik en de oorlog
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Een oorlog zo wreed, zo verschrikkelijk wreed
Kapotgeschoten levens, een vloedgolf van leed
Wat is de reden voor vernietiging en geweld
Wie is het die mij de echte waarheid vertelt
De beelden blijven zweven voor mijn geestesoog
Dodende tanks, hun lopen dreigend naar omhoog
Bange mensen, de ...
Vreugde
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Veel voor anderen te wezen
Hen te helpen, altijd weer
Och, mocht dit de vreugde worden
Die ik bovenal begeer
Die geeft, wat hij heeft
en zich rijk voelt daarbij.
Liefde alleen maakt waarlijk zo blij
Altijd als ik mij zelf vergat
Om een ander rijk te maken
Wachtte mij een groter schat
Scha...
Schaduw
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Schaduw,
schijn of onderdeel van mij.
Naargelang de dag,
vóór mij,
achter of opzij
maar steeds standvastig nabij.
Zelden opgemerkt
of vereremerkt.
Zonder echter; ben ik er niet.
Een wezen zonder schaduw;
is een lichaam zonder ziel.
Schaduw;
voorafbeelding van het leven.
N...
De doden schreeuwen niet meer
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 schelle klanken kruipen
uit gebarsten bronzen
onweerstaanbaar duiken
myriaden vliegen gonzen
uit bleke doden die verstard
de maden voeden met hun hart
dat ooit de wereld heeft bemind
nu achteloos verstrooid
berooid door westenwind
verstorven stilte breekt de pijn
in gruizel stukken pul...
Jouw ogen...
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 In jouw ogen
Zal ik verdrinken
Naar binnen gezogen
Mij voorgoed verminken
Aangetrokken door de vochtige glans
Verleid door het blauw
Dit is je kans
Ik ben van jou
Ze houden me in bedwang
Er is geen ontkomen aan
De traan langs je wang
Ik laat je niet meer gaan
Het licht in mijn ogen
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 De ondergaande zon
waarin je schaduw staat
treurt haar tranen rood
wordt twee keer zo groot
voor ze werkelijk gaat
De opkomende maan
verbleekt als weinig straalt
huilt verlegen vol
tot zij hoog en hol
in het duister dwaalt
Een fonkelende ster
herdenkt jouw felle gloed
vindt...
Struikrovers
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Hoge bomen vangen veel wind
Meer dan kleine struikjes blazen kunnen
Geen zuchtje van verbijstering
Klinkt in de luwte van het Bos
Hoe dan te komen tot het bloemrijk compromis?
Opnieuw een groenstrook aanplanten
De kaalkopjes nog een kans geven
Wachten op een sluwe vos?
Als de reuzen van...
Holocast
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Ze kruipen weg in de beeldbuis
Opdat we monddood blijven
Van daar uit bestoken ze ons met moraal
Als spelletjes en blote lijven
Zelf leven ze in het donker
Lichte spot als voeding
Terend op elkaar om de illusie niet te verstoren
Een gouden klapzoen als vergoeding
Het aantal slachtoffers ...
Voorjaar
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Gehuil van een klein meisje
geprikt door een boze brandnetel.
Moeder probeert te troosten
en heeft een arm om haar heen geslagen.
Fotogenieke brandnetels staan
aan de rand van het bouwterrein.
Met de natuur valt niet te spotten.
De zon overweldigd het jonge gras.
Onstelpbaar lijken de tr...