Alle inzendingen

Zwart vol wolken is de hemel zwart vol tranen is mijn hart zwart van zouten zijn mijn ogen zwart van snikken is mijn smart Want voor altijd is dit afscheid nooit meer zien wij haar terug Straks sluit de toegang tot haar graf en de zon verdwijnt van haar gezicht. Ze kon haar noodlot niet...

heb het al achter me gelaten ook al staat het overal nog op de muren geschilderd, ook al staat het nog gegrift op banken, tafels, planken je zag enkel mijn schulp, waar ik al die tijd in kroop je zag enkel mij verdorren in de late herfst avond het doet me nog steeds de sporen bij elka...

Op de kaptafel van mijn moeder staat een oker doosje gemaakt van krimpenhout. De laatjes open. Knopjes parelen erover als ongelijke druppels koud. Er is ruw aan gerukt je ruikt nog de geur van vers verdriet - geen wonder - je ziet de rauwe kleur van rood de pijn erin gecapitonneerd op ...

ik val steeds lager steeds dieper in het zwarte in de eenzaamheid bang heel erg bang maar het gaat door ik val ik val steeds dieper steeds dieper in de eenzaamheid

mijn lichaam schreeuwend om aandacht te stil te eenzaam te ver afgesloten van de buitenwereld niet begrijpend wat mijn lichaam wil veel te stil

In een bed van rode rozen, lig je gedrapeerd in witte zijde. Mijn hart heeft jou gekozen, jij die mijn leven zo verblijde. Je huid geurend en zacht als satijn, trekt mij aan als een magneet. Met jouw lach zo zoet als marsepijn, waan ik mij op een andere planeet. Slechts in opwindende out...

In de keuken, de holle stemmen gekibbel over de sloppenwijken, vliegen in lege ogen. Ik giet jolige tonen in de maag, bubbelwater. Wij weigeren nog te begrijpen. Ma roert in de dampende soep. Twijfels snijden… Met een schijnwerper speur ik de zeebodem af Koralen met gevaarlijke nappe...

Niet zo blij, ongelukkig? Word dan sterk, treuzel niet 40 jaar is geen verplichting Om te blijven met verdriet Maak die keuze voor jezelf Voel je weer een jonge meid Wees verstandig blijf niet wachten Verlies niet meer verloren tijd Ben je blij, nog steeds gelukkig? Leef je nu echt ...

liefde in de glans van stralen naast je liggend vertel ik mijn verhalen sterren dalen op ons neer ik kijk geboeid jouw ogen glanzen terwijl je met me stoeit gaan de sterren dansen het wordt een nachtelijk festijn ik dwaal verrukt op wolken terwijl wij keer op keer de liefde zo vertolken

(Lugete, O Veneres Cupidinesque(Catullus)) In de voorstadszones, in hun pendelnest, Ging ik mijn zaad van delicaat verlangen planten, Mijn razend blinde suggestie van poëtisch leven, Een lege schel van iets uit zee en zout Vandaag ben je er niet, je ontbreekt, Ik zoek naar je toevallig ge...

mijn lief, mijn beest, mijn schuddeding ge zoekt me, ge vervult me gij waart mijn aanhef en finale, mijn uitgekrijte lust in al haar kosmische simpliciteit, de donkerte van uw pelzen lijf verteerde mijn gisteren en morgen. ik, als aardappelboer, markies of verteller van legenden werd verzwol...

Vroeg in de ochtend geboren Geen ouders om hem te begroeten Meteen al zijn jeugd verloren alsof hij voor het leven moet boeten De tijd gaat snel, is beperkt Geen ruimte om volwassen te groeien De tegenslag is niet verwerkt als zomaar een romance op gaat bloeien Hij schrikt van d...

kakkerlak maar rond het roeren in de stront van anderen is geniaal en chitineus verankerd evolutie genereert geen kneus bezet de eerste rang restanten geuren voor je neus je hebt geen andere keus keutel wat met woorden bestier je schimmenrijk reutel met scharlaken tong af en toe je zo...

Er is niet zoiets als een onvermijdelijke oorlog. Wanneer er oorlog komt zal het zijn doordat de menselijke wijsheid gefaald heeft.

Onderhandelingen verlopen over het algemeen beter wanneer de onderhandelaars beseffen dat het om de knikkers gaat in plaats van om het spel.

Ben ik het zelf? Moe evenwichteling, Kroop uit tricot mijn vergeefs len'ge geest, Zoals naar 't donker kruipt een oud, ziek beest, Naar druipsteengrot van koele herinnering: Vol echo's was 't, metalen tinkeling; En wat ik hoopte als jongen, daar herrees 't, Zodat 'k vergat, wat 't lev...

Al is een cavia een heel klein beest, hij maakt nochtans behoorlijk veel geluid. Van vér hoor je zijn vrolijke gefluit, al is een cavia een heel klein beest. Ik zag hem niet, en stapte achteruit, en van zijn doodskreet trof mij nog het meest: al is een cavia een heel klein beest, hij maakt ...

‘Het kan niet anders’, hoor ik heel de dag; Toch vindt niet ieder dat een oorlog moet: Geen ‘nicht gewußt’ en ook geen Duitsen bloed, En dit keer zeker ook geen Franse slag. Toch ben ik bang dat Bush de knop om zet, Dan belt hij senior: ‘It’s in the bag, dad!’

je maakt me gek en doet me stralen een lach op mijn gezicht als mijn gedachten naar je afdwalen die momenten maken me blij maar toch is er die twijfel: want wat voel jij? ik durf het niet te vragen dan maar op deze manier wil ik het je laten weten door de tekst op dit papier

Als ik een klein sonnet zou kunnen schrijven gevuld met humorvolle kinken, linken die zich als een goede wijn laten drinken dan hoef ik niet langer te overdrijven geen termen meer zoeken die zullen grijpen naar de letters, missen en in naam vallen dan koos ik een ander woord voor de ballen ...

Daar waar zij betoverend voorbijging daar vindt men dikwijls vele, vele uren in hartslag en gevoelstemperaturen een flinke maar begrijpelijke stijging En vrouwen vloeken, zuchten en verzuren die zien in haar terecht een scheidingsdreiging want sterk is de mannelijke neiging om kwijlend en i...

Waar ik zoek wat jij laat zwijgen ben ik eenzaam in de stilte die wacht op jouw stem en echo´s die alles wakker maken wat onze liefde met ongeduldige woorden nog steeds belooft

De beklemming schiet als een pijl omhoog bezet mijn borst en zenuwbanen grijpt me bij mijn keel Op volle toeren jaagt mijn bonkend hart snelle roffels door mijn ribbenkast Ik lijk bezeten door een kwade geest die zijn gif blijft spuiten tot het toppunt is bereikt Mijn hersenen zwoe...

Het regent tranen, Het spoelt verdriet, Het verdampt somber, Want jij bent er niet. Het stormt onbegrip, Het waait eenzaamheid, Het blaast droevig, Omdat ik aan ‘jou missen’ lijd. Wolken varen donker, Wolken varen licht, Wolken varen niet, Want de zon is jouw gezicht.

ik open de deuren van m'n ziel in een vlaag van vertrouwen. het ware alsof ik een tentoonstelling presenteer van oud ijzer tot en met fonkelende smaragden. "zie ik daar geen onbegrip in de schittering van je ogen?" met een droeve dreun sluiten zich mijn deuren. ineens een zoete...

Kleine handjes, waar jij later alles mee kan bewegen, waarmee je zorgt, een zegen. Een kleine mond, waarmee jij later mee gaat spreken, een vooruitgang, een teken. KLeine ogen, waar je later meer mee ziet, je ziet geluk, maar ook verdriet. Kleine oren, wat moet je zonder ze later, h...

we bewegen ons langs elkaar heen en weer terug naar onszelf en we schijnen elkaar niet meer mooi te mogen vinden (ik geloof jouw woorden eigenlijk niet) gek, maar sindsdien is het alsof we ons huis bliksemsnel aan buitenstaanders verkochten en we bleven en die anderen kwamen e...

Jij was als een windvlaag die me liet zweven die me van de wereld maakte die zorgde dat ik gelukkig was die maakte dat ik liefde voelde Jij was als een windvlaag die me losliet die me op de grond liet vallen die zorgde dat ik pijn en verdriet voelde Jij als windvlaag, het was niet wat...

Een tanige trainer in Willemstad Trad op als tiran in het binnenbad Geen getalenteerd kind Had hem ooit bemind Hij haalde eruit wat erin zat

zoveel vogels fluisteren alleen maar over jou je moest eens naar ze luisteren dan weet je hoeveel ik van je hou