Alle inzendingen

Als ik tijger in de nachten, als ik poezel 's morgens vroeg, als ik vogel als 'k uit school kom of ik kater na de kroeg, als ik mier tijdens de regen, als ik aap terwijl ik lach, als ik ezel bij een tentamen of ik muis weer eens te zacht, als ik nijlpaard bij wat lekkers, als ik vlind...

Woorden van stilte van leegte en pijn waarvan steeds weer iets anders de oorzaak kan zijn Woorden van stilte bepalend en toch niet gekoppeld aan gevoel zodat je ze eindelijk ziet Woorden van stilte herhalen en doorgronden ze komen nu tot leven alsof ze nooit bestonden Woorden van s...

Een man ging hardlopen, heel gewoon, hield daarmee z'n lijf en gedachten misschien wel schoon? Maar 't lijkt wel, of ook dat niet meer mag. Hij moest 't met de dood bekopen. Waarom, dat vraag ik me af en hoe bedoel je "zinloos"? 't Maakt mij alleen zo boos!

Een beroering, De trilling van de lucht. Een blik, Verankerd op mijn netvlies. Een beeld, De herkenning van het onbekende. Een aanraking, Vastgelegd in gedachten. Ongrijpbaar, Als een mimespeler pakkend in het niets. Onaantastbaar, Als het lot dat wederkeert. Onontkoombaar, Verlange...

woorden schieten tekort gedachten gaan te snel om jou duidelijk te maken hoe elk woord dat je zegt me telkens weet te raken bij elke traan die ik zie branden in je ogen wil ik je troosten en je tranen drogen je lach is als toverkracht laat al mijn verdriet verdwijnen en door je...

There has to be a way someway better than this We talk about the things we need and forget about the things we miss Peace and understanding has been gone for years Instead of all that we now got hate and tears

haal de branding uit de vaart laat de golven maar stranden geef je hart niet meer uit handen laat het tij de rust weer keren laat je voeren met de stroming mee geef je over aan een kalme zee laat een schelp je innerlijk beroeren haal de echo uit je oren laat jezelf weer horen

Zacht sluipt de tijd aan me voorbij, traag en voorzichtig, om me vooral niet te wekken. Maar ik hoor de eikenhouten bevloering kraken. Al weken, maanden, of misschien onbewust nog langer Maar toch hou ik me stil, en sluit me aan bij m’n hart, die teder schreeuwt: Hou je dood! Hou je dood...

Een tikje zenuwachtig vroeg de psychopaat zijn vrouw of zij na al die jaren nog een beetje om hem gaf. "En mocht dat niet zo zijn", zei hij, "dan houw ik toch van jou gewoon met deze bijl een aantal onderdelen af".

De horizon Verbloemt in de rook van de stad De zon Verdwijnt als een kostbare schat Het heelal Rijst op in de nacht Een duizendtal Verlicht de donkerte met al hun pracht De anonimiteit Is zo groot als het kosmische domein De kleinheid Maakt ons tot een zandkorrel in de woestijn D...

Ik beef voor geweld maar de dag is nog jong het ijzer in de zin is amper ontgonnen mijn wapens spreken stil als het schemer mijn pen hamert fel op het witgloeiend steen het licht van de letters vonkt van de kracht waarmee ik het aambeeld beveel ik plooi en ik kerf in het slijp...

Een dor karkas ligt in het zand. De zon haalt fel uit. Gieren drijven snavels in bloed. Besmeurde halzen slikken het. Zij woelt onder dons, veert recht met koele slapen, even het roerloze gelaat van een pop. Zij vergrendelt het vertrek, spant ketens met dikke, stalen schakels. “Ik zit ...

bang om mezelf te zijn en om me te geven misschien ben ik eigenlijk bang om te leven bang om alleen te zijn en om me te binden misschien ben ik eigenlijk bang om mezelf te vinden

Iets in 't water verheft zich en heel de oceaan luistert Alsof een druppel haar in 't hart trof... Een glinstering onder water 't Doet me denken aan je ogen Warme klanken doen 't zeewater zoet smaken En lijken de lucht te doen vullen met 't besef dat ik je mis... Iets lijkt zich...

ik wil vandaag lekker niets gewoon alles even vergeten los van mijzelf zijn en helemaal niets weten ik wil vandaag lekker niets gewoon alles even laten zitten nog ietsje meer onder de wol en nog even verder pitten ik wil vandaag lekker niets ze doen het maar even zonder mij want vandaa...

Mocht je haar zien zeg haar dan de winter valt best mee De wind waait toch reeds warmer Slechts op 't grote plein licht er nog wat sneeuw Haar Zuiden is zo ver niet Daar kan ik Net zo goed Eenzaam zijn als hier Gewoonweg Eenzaam zijn als hier Gewoon Weg Mocht je haar zien zeg haar d...

rotsen kleuren tijd water overvalt de traagheid van ravijnen, winden dichten kloven met het stof uit boven gevleugeld zijn verhalen die als holen grijnzen in de torenhoge bergwand hun holten zijn bemand ze verwoorden God en leren over dwazen die azen op macht, vertellen over vrou...

De regen valt Een sobere symfonie Een bloedend hart Als verwelkte rozen Het sombere hart In de regen De wind waait Een lichte bries Een somber akkoord Een sobere melodie Het schrijnende hart Dan de wind Het is koud Het hart kreunt Een smeulend vuur De liefde verteerd De dichter verkl...

Is het verkeerd om terug te slaan? Is het fout om wraak te willen? De doden hebben er toch niets meer aan Wat is er nodig om dit gevoel te stillen? Laat ons toch de schuldigen straffen! Zoveel levens zo verspild! Laat ons bloed met bloed vergelden! Laat het maar onze ziel bederven! Oog om ...

Ik heb het stembiljet hier in mijn hand, zie dat Marianne graag een lans wil breken voor alles wat een kok aan 't spit zou steken. De paradox die loert is amusant: als ze geen zetel haalt, is 't mooie dus dat ze wél blij bleek met een dooie mus.

Liefde vol passie, intens en zo zuiver, raakt mijn ziel, m'n hart slaat op hol. Ik schreeuw, als een wolf in de nacht. Liefde in alle eenvoud, en ik huiver, ik kijk je aan, kus je en schiet vol. Dat dit zó kan zijn had ik nooit gedacht. Liefde in alle heftigheid, zó eerlijk, blinkt ond...

Verkiezingen zijn als seks. Het plezier is tijdelijk, de houding belachelijk en het resultaat kan verschrikkelijk duur zijn.

Brekend water, gekluisterde golven, Onder een stortvloed van geruis bedolven. Doofkloppend eigenwijs, Spartelend tegen de stroming in, De reis naar het onbekende. Omstreden toekomst, Ongrijpbaar als water... Kristalhelder Later, bij terugblik.

zo zag ik je zitten gehurkt in het gras een klaverbloempje plukken alsof het iets gewichtigs was je rende over het water in stukken kringelklein brak je de weerspiegeling alsof het niets kon zijn dan viel je in zijn armen je zag hem niet eens staan een spel werd al je struikelen also...

je zeis is botter dan je woord je maait geen oogst omdat je voor de dood al lang verloren bent

Ik wil u schoon vergeven Omdat ik wonder-schoon bemin; Vergiffenis in liefde Weet ende nog begin Ik wil u schoon vergeven Omdat ik bij mijzelve weet De zwakheid van m'n herte, De diepte van uw leed. Ik wil u schoon vergeven, Omdat ik in mijn groot gemis, U toch niet meer kan schenken ...

in koeterwaals spreekt ze roerend zonder poespas of dure woorden lieert ze klanken uit het noorden mij naar it marrenlân vervoerend vlak aan het water droom ik haar bij ’t paviljoen, naast pottenstrand waar de zon het startersland verbrandt en ik zwijgend naar haar schaduw staar dich...

Ik kan uit eigen kracht moeilijk levendig om je geven als om jou heen op zichzelf staande zielen betalen; om anderen te geven laat ook al geen beloften leven, daar vroeg slaande klokken alleen eindjaarshoop ophalen.

Waar de mens van uit zijn vrije wil op kan bogen is de grondslag van waar hij zijn keuzes maakt; ontdekkingen de occupatie onderhouden en vermogen, houdt de richting zich vrij aan het begin genaakt.

Een wonder in wording Als een plantenzaadje dat ontkiemt Als uit het niets ontstaan Ben jij het die leegte verving Het bloeden van de drager blijft uit Een onzekere tijd breekt aan Toch zal alles voorspoedig gaan Jij bent het ware levensfruit Ineens verschijn je uit de duisternis Een pi...