Alle inzendingen

En de wereld is als een stervende zwaan, als wij, blind, zo door blijven gaan. Volgevreten hebben we niets te wensen, gedragen we ons als verwende mensen. Die, als was het een soort van spel, de ander méér toewensen dan de hel. En versuft, door teveel eten en drank, vallen we in een ruste...

Na het schoolexamen stelt men je altijd de hamvraag over hoe je het brood ooit denkt te willen verdienen; zo kan zijn dat de slager jou eens grijpt bij de kraag, er iets van bakt door in te hakken zonder uit te kienen.

Na het journaal en de sport en het weer na bloedige bommen, de beurs en ’t verkeer vlij ik mij neer met een Stella of zeven. Dan druk ik op ON, start up en log in op zoek naar mijn zoveelste boezemvriendin die even haar leven wil delen of geven. Na urenlang scrollen heb ik eindelijk beet ...

De dam-doorbrekende klaagserenade vreet hysterisch aan mijn monter hoofd Likt in striemen en verdiept de façade, totdat het geenszins meer word geloofd Want door deze verwante taalblokkade voel ik het schrijnen, niet meer verdoofd Laat me door het walgingwekkende waden als ik ruik w...

Wat is het stil in mijn stamcafé. Tussen kleurige cocktails en Breezer in flessen Zitten ze eenzaam of hooguit per twee op hun gloednieuwe Nokias te sms’sen. Vroeger stond je nog schuw en bedeesd te zoeken naar woorden en ‘t juiste cliché: “Is die kruk nog vrij” en “hoe vind je h...

als ratten knaagt het zich een weg doorheen mijn denken, m'n verstand ik weet niet meer wat ik zeg ben elders aanbeland ik had niet de minste keuze het kwam zelf naar me toe overleven is de leuze vraag me af hoe ik dat soms doe een duaal verlangen maakt zich los golven, resonantie in m...

jaren was je al daar regelmatig een lief gebaar nooit meer dan dat kon er zijn er was immers die ander ook al voelde het zo fijn nu is die ander niet meer bevinden ons in een andere sfeer verliefd tot over de oren is hier mijn nieuwe toekomst geboren? nog nooit deze gevoelens gekend ko...

Ik voel iets voor je meer dan normaal meer dan anders ik zou het niet moeten doen meer om je geven dan normaal is jij bent mijn vriend en ik ben een vriendin gewoon een vriendin jij ziet me niet zo kan het niet zeggen ik weet wat je zal doen het zal niet zo moeten zijn maar het wil...

Slechts eenmaal mijn boek geopend het gedicht van mijn ziel laten lezen maar de vertaling was geestslopend had nog niets aan waarheid bewezen slechts eenmaal mijn binnenste gegeven z’n inhoud met tranen getoond liefde door pijn heen laten weven moed met een leugen beloond s...

Tussen slaap en droom kwam jij te staan En hield mij wakker één nacht lang Om pas in het eerste licht weg te gaan Vrees was mij onbekend, nu ben ik bang Dat jij opnieuw vannacht daar zult zijn Om mij te wijzen op de bekende pijn

Nu gaat het gebeuren Een kleurboek vol met kleuren Een stralend blauwe lucht Een opgeluchte zucht Een bloementuin vol rozen Geluk om van te blozen Een droom om in te blijven Een gedicht om zelf te schrijven Een gedachte om te verliezen De vrijheid om te kiezen Een huis om aan te ...

We hadden nooit ruzie, gek is dat! Nooit gescheld, gevloek, gekat Gesmijt met meubels, kopjes, deuren Zelfs niet eens een dagje zeuren Geen kat en muis tegen elkaar Gewoon normaal, dat jaar na jaar Ook geen traan of groot verdriet Van dat alles was er niet Wij raakten elkaar uiteindelijk k...

zoals in alle nachten wanneer ik naar jou verlang voel ik me eenzaam en alleen gevangen in mijn eigen ban zoals in alle nachten kruipen uren traag voorbij alleen de gedachte aan jou maakt me even gelukkig en blij zoals in alle nachten wanneer de slaap niet komt huil ik zachtjes en...

ik heb de parel zien glanzen nat van je tranen het was eens mijn gift de hoop voor ons samen woorden zijn stil de zinnen gebroken de magie is vandaag uit mijn teksten vervlogen neem maar mijn handen de hardheid verloren ze vergaten jouw diepte in een oppervlakkig bekoren ik heb de ...

Een been was gezond; z'n and're was verkeerd en moest dan ook terstond geheel geamputeerd. Hij ging na die beslissing naar 't operatiebed. De arts heeft bij vergissing 't gezonde afgezet. De arme zieke scheen, toen hij dit had gesnapt met zijn verkeerde been uit bed te zijn gestap...

Utopia, een eeuwig wonderlijk gebied, maar in de empirie tref je het niet. Wanneer je dit eenmaal beseft, is dit al een steek die je hart treft. Maar niet getreurd, je kunt altijd hopen, dat je er ooit in je gedachten rond zal lopen.

Om iets te verkopen moet je een vrouw vertellen dat het een koopje is en een man dat het aftrekbaar is.

Laat de luiken geloken zijn wiege wiegele weine en de stilte onverbroken zijn wiege wiegele wee. Wen het kindje gedogen wil moe en tevreeën, dat de blinkende ogen stil toe zijn gegleeën, dan zal komen de dromenvrouw zacht over de grond zij de vrome, die schromen zou zo zij wake...

in mijn twijfels ligt verscholen een verlangen naar verloren tijd door het door lege zalen dolen op zoek naar ziel en zaligheid in mijn twijfels ligt vergeten een herinnering aan hoe het was sust mijn hart mijn eer, geweten ligt mijn gemoed niet waterpas in mijn twijfels ligt verborgen ...

Ze mochten in de uiterwaarden bouwen Omdat een ambtenaar het op een dag Vrij onverschillig door de vingers zag Maar nu zal het ze uiteraard berouwen De mazen van de wet, ze gaan helaas Ten onder aan de wetten van de Maas

Een lach op je gezicht Zo zoet en zo hemels Twee pareltjes glimmen Als de zon op de zee Het zijn je ogen die me aanstaren Wat moet ik er mee? Je bewegingen zijn soepel Je danst als een elf Ik voel me vreemd Jij voelt je jezelf Elfje owh elfje! Je raakt me aan Op een manier Zoals nog...

praat met mij vertel me wat er is praat met mij schreeuw toch alsjeblieft ik zal niet zeggen dat ik je kan helpen ik zeg alleen: 'hier ben ik' misschien een stukje vertrouwen of een goedkeurende blik er is een schouder gereserveerd voor jou alleen ik wil gewoon maar even zeggen ik b...

Elk woord als een salvo. Wijsheid als een knuppel. Wie slaat slaat terug omdat iedereen slaat en de toekomst weer klappen krijgt. Zo vaak zo veel. De toekomst is verslagen. Als de stilte in het hokje weer de stem is die alleen bang is voor klappen en slaag die hem machteloos maken....

ik dacht dat je vertrokken was in de stilte van de nacht we hadden zo'n ruzie gehad ik had het al verwacht na alles wat ik je verweten had was het begrijpelijk dat je was weggegaan maar de tranen sprongen in mijn ogen toen ik je 's morgens voor het bed zag staan

Het satijn van jouw warme huid wil gestreeld worden door zachte toppen van vingers met voelbaar geluid De onneembare muren geslecht met één intieme zoen die jouw trillende hand knoopjes open laat doen Ik huiver in extase Een tedere tongzoen Zo zuiver deze fase Laten we het samen...

ik ben opeens niet meer zo zeker, of je echt wel om me geeft je gedraagt je zo omzichtig, je bent bijna té beleefd zo voorkomend dat het pijn doet, zo bekend en toch zo vreemd en ik zie jouw ogen dwalen, of je afstand van me neemt Of je afstand van me neemt... Ben ik veel te ver gegaan?

Op het einde van de dag Staar ik even door het raam, En weer ben ik alleen Met mijn gedachten, m’n dromen en fantasieën Ze ontroeren me, Enkel onuitvoerbare wensen zijn mijn lot.

leeg als een uitgeknepen spons lopen vol in de nachten, met angst, verdriet en pijn zit er niet op te wachten, hoe zal het morgen weer zijn ...mijn gedachten.

Er is geen simpele weg. Maar het wordt tijd dat ik het zeg. Het is geen vraag. Gewoon, ik zie je graag. Vier woorden van geluk of pech.