Alle inzendingen

Eindelijk. Na maanden van psychologisch getreiter, provocatie en multimediale intimidatie in en rondom zijn cel was het dan toch zover. ‘De enige mogelijkheid om de samenleving te redden’, waren de eerste woordjes van Folkert van der G. Er uitgeperst door een bezorgde vaderlijke gemeenschap. D...

Het lijkt alsof niks me meer interesseert. Het leven gaat door, kabbelt zachtjes verder. Rimpeltjes die insluiten wat ik denk, wat ik voel, om er maar geen aandacht aan te hoeven besteden en er voor te zorgen dat het vooral niks verandert. En het verandert ook niks. Behalve dat ik met dagen zit ...

de maan glijdt op de toppen van mijn uitgestrekte vingers naar een hoogtepunt bloost zich geel de hemel in na die rakelingse bevingering en streelt de zwarte stilte zon van de nacht maar zo gehavend dat ze eeuwig ootjes vormt van pijnlijke herinnering

Het is over, het is voorbij, een nieuw begin het klinkt onlogisch, met weinig zin maar we moeten verder zonder hem het is niet anders, wij gaan door putten kracht uit de herinnering Vele vrienden heeft hij gehad waaronder een lieve vrouw, een ware schat oma is nu alleen maar in ons hart z...

Als jij een vogel was Zou je vliegen tot de morgen Zou je vrij zijn zonder zorgen Als jij een vogel was Als jij het water was Zou je golven tot de nacht Zou je zoeken naar levenskracht Als jij het water was Als jij de lucht was Zou je waaien voor altijd Zou je huilen zonder spijt ...

Moet ik, dat laatste stuk dat ontbreekt aan jouw geluk completeren en mijzelf daarbij ontzien? Ach, mag ik dan memoreren dat de keuze voor het bestaan dat jij nu leeft en niet meer over rozen gaat maar andere bloemen jouw eigen wil is! Je kunt niet alles hebben, houdt voor ogen d...

Vroeger stond geschreven in de sterren wat er van me komen zou onrealistische dromen van status en succes lachten me zelfverzekerd toe Zwevend op de komende glorie me van geen kwaad bewust dat ontij zou kunnen komen waar voorspoed was beslist De klap was enorm en plots besef van dwaze u...

In het grootste geheim werd de blonde prins geboren leeft in beveiligde schijn niets mag de toekomstige orde verstoren Hijzelf weet daarom niet wie hij werkelijk is geen mens ook die het ziet - bedekt met zwart vernis Ooit zal die dag toch komen dat hij zijn gezicht moet tonen zijn leg...

een vagebond streelt bergen rond werp duister in ravijnen de vingers van zijn handen slijten door de jaren heen de tanden van de kammen zijn mantel wappert over heuvels en in dalen vertellen vlammen uit het vuur verhalen zijn armen zwaaien en draaien de wereld wijder hij is de bevr...

Zonder na te denken, zeg k mijn dagelijkse zinnen, weet ik liefde te schenken en de mensen te beminnen...

Buiten fluisteren de bomen, Gaan mee met de wind, Langzaam zal ook de zon doorkomen, Die zich nog achter wolken bevindt... Maar de schaduwen zullen nooit verdwijnen, Ik zal er nooit voor kunnen vluchten, Samen zullen we wegkwijnen, En onze harten luchten...

beelden spinnen zich tot leven het behang golft proostend mee bubbels stijgen dronken op en ik drink uit een bodem zee

Ik heb ergens zo'n plaatje rechthoekig en gekleurd als het meezat scherp genomen van je. zo'n gevalletje heel dun met rechte randjes en je beweegt niet eens dus leven zal 't wel niet zijn geweest. er zit niks boven niks onder behalve mijn hand die dat plaatje weg laat vallen lang...

Geen overvloedig kerstdiner dit jaar. Geen hertenbiefstuk, reerug, wildpaté, Konijnenbout of ander kerstcliché, Laat staan iets decadents als kaviaar. Hoe ik mezelf exotisch heb verwend? Met kebab uit een shoarmatent!

Een plek waar je iemand anders kan zijn Een plek waar je ware liefde vind Een plek waar je wordt bemind Een plek, o zo fijn Hoge hoeden en pruiken Make-up en glitterjurken De goede en de schurken Een andere stem om te gebruiken Jezelf verliezen Opgaan in een personage Iemand anders zi...

Eindelijk gaat het dan gebeuren. De tijd gaat snel, zegt iedereen maar dit gaat alleen jezelf aan en niet de mensen om je heen. Er zo lang tegenaan kijken is het ergste. Achteraf gezien valt het dan misschien nog wel mee. Een half jaar is best heel lang maar nu gaan we dan toch vliegen over...

Succes is altijd het kind van de stoutmoedigheid.

In een aardig Veluws dorpje In een landelijke streek Baadde 't klein formaat der dorpsjeugd 's Zomers in d' ondiepe beek. Klein formaat, dus dat wil zeggen Kleuters van een jaar of vijf Met een ouderwetse zwembroek à la Adam om hun lijf. In dat aardig Veluws dorpje Kwam te wonen op ee...

En nu zijn we hier weer samen na een tijd vol duisternis. Duisternis in onze harten, die ons verstikten met hun macht. Maar nu is dat weer voorbij, we hebben het verslagen allebei. Samen door het leven, samen hand in hand. Samen zullen we alles krijgen..... met onze speciale band.

het uur (in stations wordt tijd bepaald door treinen en ik zocht het spoor naar huis op een perronbank uit de wind liet ik couperus rusten in mijn schoot macht der gewoonte die me tijdinwaarts ontvoert en ik sprak écht met hem) past nergens in

Geen sneeuw een stille kerst geen samen zijn kerst is voorbij De daklozen op straat leven hun leven zo goed als dat gaat want ook dat is hun streven De sneeuwstormen over zee kostten vele mensenlevens de oorlogen die blijven woede en de tv geeft ons die gegevens Een meisje ergen...

In de tijd waarin we nu leven Is het gros van de gemeenschap Een kuddedier dat graast Van het kale dorre gras Slechts een enkeling verlaat de kudde En vindt in een kleine hoek in het weiland Een ongeschonden graspol die schittert in het zonlicht Degenen die verkiezen om in de menigte t...

woorden, die pijn deden verwondden..... en nog is er bewondering woorden,niet afgewogen slecht overdacht..... en nog is er genegenheid woorden, die beschadigden de ziel raakten..... en nog is er vertrouwen woorden van spijt wellen naar boven..... en nog is er hoop

ik wou dat ik een boompje was zo eentje met een hele mooie kruin de stam fier opkomend uit het gras zo vast geworteld in jouw tuin dan zou ik op een dag jou mogen begroeten en je laten genieten van mijn bladerdek jij, zoals altijd lopend op blote voeten en gezeten op je vaste stek vervol...

Vrij en verlicht ben jij een heilige zonder plichten. Aanbeden zie je wat de blinden weten, omdat ze niet bang zijn voor waar jij vandaan komt en waar jij altijd spreekt als de doven je volgen en nooit vergeten waarom jij altijd op een eeuwige droom lijkt.

Groene kleuren zwermen om je heen Je gaat naar daar, Alleen, Je staat daar met de kaars in je hand Je bent niet tegen het geelrode bestand Vuur teert op het zachte hout De knettering, je voelt je oud Je weet niet wat je ziet De hitte voel je niet Steek jezelf in brand Sta nie...

ik weeg stilte en het valt me zwaar ik kan de druk niet meer verdragen de antwoordloze vragen ik leg ze naast me neer is er nog plaats om gedachten naast gedichten neer te vlijen zinnen moeten ook betijen anders zijn de woorden zonder context waardeloos ik steel lucht in ademloz...

Kerstmis is niet meer dat oude liedje De kaarsen gaan nu in het stopcontact De kerststol werd in mei al voorverpakt De samenzang komt van een MP3'tje De stal met kribbe is al menig jaar Vervangen door de meubelboulevard

Het zou een goede zaak zijn om ontwikkelingshulp af te schaffen en deze te vervangen door respect.

Latijnse school, Latijnse poort! Gezegend en gezellig oord, O wereld vol illuzie! Vol lust en Grieks en lief en leed, O wereld, die ik nooit vergeet, Vol vriendschap en vol ruzie! O zoete bluf van ’t eerst Latijn, O heerljkheid de tolk te zijn Cornelii Nepotis! Te voelen...