Alle inzendingen

vanaf het strand turend over de zee die kalme zee starend over het water rust over me heen kijkend naar de lucht ben hier alleen genietend genietend van die rust aan de stille kust leg me neer op het strand sluit mijn ogen droom oh heerlijke droom plots schrik ik wakker kijk om m...

1 De stad dwingt hem sprakeloos op de knieën Onder de hoge ark, naast de Egyptische naald Op de tombe van een soldaat zonder gelaat Alsof de stroom fluistert: Je moet mijmeren binnen mijn grenzen tot de verveling jou tot daden dwingt. Hij knikt zonder de weigerachtige zucht, of het ho...

Ik zit hier eenzaam en alleen. Met alledaagse rommel om mij heen. Maar,dat is eigenlijk maar schijn. Straks zullen ze allemaal weer bij mij zijn. Je streven is er op gericht, Kijken naar ieders vertrouwd gezicht Dat is je tot taak gesteld. Als zij zitten in hun stoelen. En zich veilig weer v...

Herfst,herfst wil toch komen. Met je kleuren aan de bomen. Prachtig is die herfsttooi. Oh, wat is het bos dan mooi. Kon ik schilderen op palet . Dan had ik het al lang, op linnen gezet.

Handen spreken talen, Die men overal verstaat Handen spreken vreugde, Als men ze in elkander slaat. Handen kunnen werken. Handen kunnen strelen Op een stil moment. Handen kan men schudden Als je elkaar al wat langer kent. Handen kunnen bidden Samengevouwen tot God. En als het einde i...

Uw heilig heidens hooglied van volmaakte harmonie Omhult mijn hele zijn in een perfecte symfonie De eerste aarzelende streling luidt een nieuwe ouverture van zacht en teder liefhebben dat mij eindeloos mag duren Maar jouw regie van het libretto trekt onweerstaanbaar mee naar de hoofdac...

Een boom bijna zonder blad en bes Dat is de rest van een lange hete zomer. De natuur was op zijn best Nu is het winter en dit is de rest. Een belofte houdt dit in, het leven heeft toch altijd zin. Zolang er een blaadje, een besje, een beetje leven is, Is het goed er bij stil te staan , Dat ...

De trein van mijn onrustig zoeken stoomt naar zijn eindstation en rangeert zich schurkend op het spoor van jouw perron In stilte als in spreken in doen of in gedachten Spiegelt jouw beeld mijn eindeloze trachten Alsof ik geen verleden draag er verder nooit iets is geweest Vervaag jij ...

Latijn heb ik geleerd, en Grieks, en verder heel wat vreemde talen, maar nooit heeft iemand mij geleerd hoe ik mijn liefde moet vertalen. Hoe ik ook zwoegend wroet met kwatrijn en metaforen, nooit kan ik verwoorden, wat ik je écht wil laten horen. Vergeet die ijdele gedichten maar lees ...

ik huil... als een kind... snikkend, schokkend zonder te weten van ophouden... mijn kussen is doorweekt mijn tranen stromen... ik schreeuw en ik huil en ik snik... als een kind...

Een reis door mijn hoofd mijn gedachten banen zich een weg doorheen een wirwar van zorgen langsheen een waterval van verdriet... een reis door mijn hoofd op weg naar mijn droom maar ik geraak er niet...

Verdraagzaamheid is het hoogste gebod en wie dat niet eert die schoppen we rot.

De term leerplicht suggereert meer dan het feitelijk betekent. Schoolplicht zou een betere term zijn.

Doorschijnende halve bol van nevel, ligt Over het kerkplein, ied're lamp een maan, 'T elektrisch violet; schaduwloos gaan De mensen, zwart het lijf, vreemd wit 't gezicht; De toren als een vinger opgericht Uit lage schemering van mensenwaan, Teruggetrokken en afwijzend, staan De middelee...

Dertien mensen met een vreemde hobby Werden als spionnen opgepakt. Gelukkig hadden ze een goed contact Met onze nationale luchtvaartlobby. De Grieken waren in hun eer geraakt En hebben zich bespottelijk gemaakt.

'December de 21ste'? 'Hoe heb je dat zo bedacht'? Ze bloosde lieftallig en fluisterde: 'Dat is toch de langste nacht'? - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -- uit het geestige werk van John O'Mill (1915)

Ik laat me voeren door de golven. Sta op het strand, in het zand. Als een grote groep met wolven, Rijkt de zee uit naar mijn hand. Het uitzicht is zo mooi. Maar ik weet, het is niet waar. Ik weet, het is te sterk, Gevuld met stil dreigend gevaar. De veranderlijkheid, de passie, Van zo'...

O, hoe ik 's nacht jouw tabelletje van van Mendeljev zocht. En ik mocht die elementen proberen. Proef-op-de-som, ondervond ik je. Alle kanten op. Zo sterk hadden we negen maand later: een eindwerk. Daarna een heel leven van doctoreren op elk woord uit zijn soortelijk gewicht in ee...

Ineens sloot je je ogen Net als iedereen die nacht Ineens sloot je je ogen Maar toch was het heel anders Ineens sloot je je ogen Wat was er dan zo anders Ineens sloot je je ogen En ze gingen niet meer open

Hij vroeg, of ze ook naar Den Haag ging. 't Contact ging zó vlot (door vertraging), dat-ie snel met de schat in een proefhuw'lijk trad, daar de liefde bij hem door de maag ging.

hij wilde een vriendin om mee te praten zij wilde enkel met hem naar bed hij had geen interesse in haar maten toen hij haar meenam naar zijn flat en als hij na heel veel wachten zijn verhaal wel wil vertellen ligt zij naakt naar hem te smachten met de maan achter lamellen als h...

Je was een dagje mijn vriendin Zat naast me op het dakterras De eerste die bewoog was af Onwennig hield de stilte aan We wisten niet wie sterker stond Maar voelden dat het oorlog was Ik hield me groot jij kropte op De kou zat in de najaarslucht Te lang voordat het eten kwam Aan t...

Jouw ogen hebben mij geraakt ik warm gekleed, jij bijna naakt en al verstond ik niet jouw taal jouw ogen vormden een verhaal ik was zo rijk en jij zo arm jij was zo koud en ik zo warm mijn hart sprak: geef, en blijf steeds geven het gaf jou hoop en sterker leven jouw ogen diep in mijn gedach...

Verwarm mijn hart met je lach, Verwarm mijn hart zo elke dag, Verwarm mijn hart met je tranen, Verwarm mijn hart alle dagen, Dus alsjeblieft kom me omarmen, En blijf zo elke dag mijn hart verwarmen

If I'll die today I'll write youre name on every single star so everyboy can see how much you mean to me

gekleurde bomen neervallende bladeren natuurlijke pracht

neerkomend water van boven naar beneden wat een waterkracht

Mijn handen om haar ranke hals Haar heupen licht aanrakend Lach ik, flirt ik, dans mijn wals Volle lippen, zaligmakend Een spoor, waar ik haar juist kuste Haar lieve buik, oh, warme dijen Ik mag mijn hand daar even laten rusten Terwijl zachte lijven zich nader vlijen Ons ritme, de zwoelt...

Als je ogen minder stralen dan de sterren minder schitteren dat de zon meer warmte zal geven dan je hart zal ik gaan maar je ogen zeggen mij genoeg

Ik ben nu een roos in een knop eventjes een beetje gesloten maar eens komt die dag dan gaat ze weer helemaal open Nu trotseert ze weer en wind op de aarde waar ze staat door het geluk dat ze weer terug vind met het ongeluk dat ze nu zo haat Eens zal ze weer bloeien open staan met haar...