Alle inzendingen van Bertus Aafjes

Ik heb op de dichter die in mij leeft aanslagen beraamd en aanslagen gepleegd. Ik stak hem vaak woedend een prop in de mond. En hij? Hij zong het in verzen rond.…

Voor de kloven en uitgesleten holen van de zeekust speurt men tevergeefs naar een sirene of zeemeermin, die er in antieke tijden, zittend op een steen het vochtige haar in de zon liet drogen totdat het blond er wijduit stond. Zij zijn sinds het begin van de Christelijke jaartelling verdwenen en nooit teruggekeerd.…

Iedere intelligente uitspraak over poëzie is bereid een kwartier later zelfmoord te plegen. Zo ook deze.…

De allesoverheersende fout die de legioenen der dichtenden maken, is deze: zij vergeten dat de poëzie een materie is, die haar eigen plaats in de ruimte heeft; een materie dus, die niet identiek is met hun eigen primaire gevoeligheid of de poëtische gevoelens waarmee zij behept zijn.…

Ergens liggen nog de juwelen van de verdwenen prinses; zij die hen trachten te stelen gebruiken breekijzer nog mes. Zij zingen totdat hun lippen droog en gezwollen staan, dan stijgen meerminnen op klippen grijs uit de grijz' oceaan. En op haar tillende handen trillen de edelgesteenten, van het verbleekte gebeente der godin afgeroofd.…

Gelukkig zijn zonder meer is een absurditeit, het is gewoon een gebrek aan problematiek.…

Als ik iets formuleer, kom ik tot de ontdekking dat bijna altijd het omgekeerde ook waar is.…

Het park ligt wijd en zijd onder de sneeuw en rond de zwarte groeve van de takken zweeft als een lassoworp de vlucht der meeuw. De kleine vijver is inktzwart en stil, als hoedde hij een kleinodie, het slijk. De zomerboot, een dodenbark gelijk, ligt bij het tuinhuis, even zwart en stil ----------------------------------------------- Uit: ‘…

Wat men verwacht gebeurt maar al te vaak. Verwacht dus het beste.…

Een glimlach om een nederlaag is een eindoverwinning.…

Als bloemen konden spreken, zouden zij zwijgen.…

De tijd staat niet stil. Daarom lopen de meeste mensen achter.…

Wie van zichzelf een kameel maakt, moet niet protesteren tegen de last.…

Wij zijn ter dood veroordeeld omdat wij plaats moeten maken voor het leven.…

Het zijn de onverbeterlijken die de wereld verbeteren willen.…

Gebondenheid aan ongebondenheid is de ergste vorm van gebondenheid.…

Wij rijden met de trein naar 't Zuiden. De peppels vallen van ons weg, De molens en de meidoornheg, Die langs de spoorbaan is gelegen. En na een nacht van weinig slapen Snelt glanzende de eerste rij Cypressen aan ons oog voorbij, Gelijk een groep marathonlopers. Wijnbergen, ceders en ravijnen, Gedoopt in het zacht avondrood, Vallen ons…

Eer de burger over één nacht ijs gaat, danst de idioot op het water…

De liefde maakt een klein bed groot.…

Dichters liegen de waarheid.…