14 resultaten.
wisgedicht
4.0 met 5 stemmen
0 Hij is nu in een gesticht voor zenuwpatiĆ«nten. Hij is heel rustig. Hij kijkt maar naar boven, naar de lucht, of tuurt naar de horizon of zit in de zon te staren tot z'n ogen pijn doen. Dat mag-i niet, maar ze kunnen niets met 'm beginnen.…
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 'Maar ik weet nu wel beter: God is hier.' Hij wijst op zijn voorhoofd, voor 't eerst zie ik goed de diepe golvende groeven en dat z'n wenkbrauwen zwaar en lang zijn, de haren krom en vuil van kleur en droef als zijn snor.…
wisgedicht
0.7 met 3 stemmen
0 Hij is nu in een gesticht voor zenuwpatiĆ«nten. Hij is heel rustig. Hij kijkt maar naar boven, naar de lucht, of tuurt naar de horizon of zit in de zon te staren tot z'n ogen pijn doen. Dat mag-i niet, maar ze kunnen niets met 'm beginnen. Aan 't praten kunnen ze 'm niet krijgen. Z'n schilderijen doen tegenwoordig aardige prijzen.…
wisgedicht
4.0 met 1 stemmen
0 Zoo was 't: God liet zijn aangezicht zien en verhulde 't beurtelings. Je schoot er niet mee op, ook al bewonderde je de meisjes alleen maar uit de verte en al liet je hun bekjes zoenen door anderen, door die gewichtige heren, waar ze over 't algemeen meer mee op hadden dan met ons. Die waren zoveel netter en praatten zo aardig. En wij waren armoedzaaiers…
wisgedicht
2.5 met 6 stemmen
0 De wereld was blijven draaien, draaide precies zoals altijd, zou wel blijven draaien zonder hem.…
wisgedicht
2.5 met 4 stemmen
0 Het leven heeft mij, Goddank, bijna niets geleerd.…
wisgedicht
4.5 met 2 stemmen
0 10 Augustus Dinsdag. 's Middags om 4 uur met de fiets naar Abcou. Nix an. Dooie bedekte lucht, regenachtig. Weinig vertier. Dood licht.…
wisgedicht
4.1 met 8 stemmen
0 Weer eens het gevoel dat Amsterdam van mij was en dat ik 't zelf had gemaakt.…
wisgedicht
4.4 met 14 stemmen
0 Maar 't zachte koeren van die duif in de eeuwigheid. Dat steeds weer herleeft als ik een duif hoor koeren en soms alleen al als ik hoogopgaand weelderig geboomte zie. Nijmegen, m'n vader, dat stuk weg, die bomen daar en die duif die koerde.…
wisgedicht
4.6 met 10 stemmen
0 26 December
's Avonds om 5 uur even op de fiets. Nog wat dag, je ziet de dagen al lengen 's avonds. Zo zacht en stil. Rood en goud in de Ringvaart en de weerschijn van de lantaarns en de huizen zo stil. De vijf bezembomen bij het Koloniaal Instituut en de nog wat bleke lucht tussen de takken. De avondster in het water van de Mauritskade bij het Alexanderplein…
wisgedicht
1.6 met 14 stemmen
0 De taal is armoedig, doodarmoedig. Die de werken des Vaders kent, weet dit.…
wisgedicht
2.1 met 9 stemmen
0 Een groot dichter zijn, en dan vallen.…
wisgedicht
3.0 met 15 stemmen
0 Als je een dichtertje bent, dan lopen de mooiste meisjes
altijd aan de overkant van de gracht.…
wisgedicht
2.6 met 22 stemmen
0 En we vonden dat 't zonde was naar bed te gaan,
dat een mens eigenlijk altijd op moest kunnen blijven.…