Beste Victor, je hebt met je naam misschien ook de intentie van je naamgever erin geadopteerd, dus begrijpen doe ik het wel, maar voor welke god gaat onze held hier op/door de knieën? Welke religie wordt hier beoefend? Is het niet een prachtige menselijke kwaliteit om je gelukkig te prijzen dat er anderen zijn MET wie je überhaupt kunt tennissen, mag tennissen? En wat steekt er achter de vaak geëtaleerde boze frustratie als mensen verliezen bij een potje tennis of voetbal of schaken of dichten of denken of elkaar op andere manieren proberen te overtroeven?
Maar dank voor je stelling, die me de gelegenheid geeft om dit te schrijven.

En wat dan nog, Victor, die overal heersende mentaliteit om maar de beste te worden, heeft meer schade aangericht, dan je kunt beseffen. Velen zijn door die opgevoerde race gevloerd en zelfs ten onder gegaan. De beste zijn in wat dan ook betekent in wezen niets. Op zijn minst is het een automatisch ingevoerd doodvonnis, een illusie van jewelste. Topsport leidt tot topfrustraties. Ernest Hemingway begreep dat door een roman van hem 'Wie wint krijgt niets' te noemen.