Alle inzendingen van Kimberley

Ik mocht de spullen zelf komen brengen, zei je via een mail. Terwijl ik je spullen verzamel, word ik emotioneel. Ik probeer me sterk te houden, zet mijn verstand op laag. Ik verzamel ons leven, voel de kriebel in mijn maag. In die tas zitten je spullen, je krijgt ze zo terug. Ik voel de tranen rollen, ik pak een zakdoek, vlug. Ik stap…

vandaag neem ik afscheid maar waarvan? ik neem afscheid van mijn liefste maar verlaat haar niet met mijn koffer op de stoep kijk ik haar nog een keer aan ik neem nu afscheid maar vergeet haar niet ze roept nog verlaat me niet ik zal altijd bij je zijn overal en voor altijd Nog een laatste zin Wat is de zin van afscheid? Afscheid…

Ik zou het allerliefste een arm om je heen slaan, en deze ellende samen tegemoet gaan. Ik zou je het zonnetje in je hart willen drukken, maar dat gaat me nooit lukken. Er is een grote leegte die niemand opvullen kan, het verlies van een bewonderenswaardige man. Een man die echtgenoot en vader was, met een ziekte die zorgde voor tegengas.…

Ik zit aan het water en voel me zo ontzettend klein. Ik vraag me steeds weer af hoe eerlijk ik moet zijn. Moet ik je alles vertellen over mijn korte leven. Of moet ik het verzwijgen en je misschien een foute indruk geven. Als ik het je niet vertel, zul je me nooit echt kennen. En dan zul je misschien ook wel nooit aan de emotionele ik…

In het begin kon ik zo om je lachen als je wat tegen me zei. In het begin kon ik me zo goed voelen, een stukje van jou hoorde bij mij. In het begin had ik nog kriebels als je iets liefs tegen me zei In het begin kon ik nog over je dromen Dat we samen waren, jij aan mijn zij. Nu lach ik niet meer zo als eerst en heb ik geen kriebels meer…

3 uur ben je bij me vandaan en toch weet je mijn hart te raken. Ik voel me kwetsbaar staan omdat je me aan het lachen en aan het huilen kunt maken. 3 uur zou ik moet wachten om je lichaam tegen het mijne te drukken. Ik droom van je, hele nachten omdat ik bang ben dat de afstand ons uit elkaar zal rukken. 228 lange kilometers ver weg die…

Ik stond te wankelen, daar midden op de stoep. Een verstoring in evenwicht, temidden van een grote groep. Je hebt me geleerd op 2 benen te staan, met de hulp van jou aan mijn zij. Ik kijk vluchtig om me heen, je staat niet naast mij... Ik begin je te zoeken, mijn gedachten op alle mogelijkheden gericht. Even kom ik op adem en verlies…

Je woont aan de overkant van het spoor, maar het lijkt af en toe of je zo ver weg bent. Ik kan je hier bijna horen lachen, het is toch net of ik die lach nooit heb gekend. Als ik heel stil ben, kan ik je zelfs horen zuchten. Maar zelfs dit laatste geluid sterft af... omdat ik mijn hart niet bij je kan luchten! Je woont aan de overkant van het…

waarom, zijn de bomen groen en niet blauw, word een hond een hond genoemt en geen pauw. waarom, is de kleur van de liefde rood en mijn lievelingskleur, zwart, de kleur van de dood. waarom, oh,waarom is een mens zo naïef en een betweter en een dier toch zo veel beter. waarom, is zo'n typisch antwoord op waarom daarom.…

Ze stond op dat grote plein, helemaal alleen. Stokstijf...onbewogen, alleen haar lipjes bleken niet van steen. Ik zag haar kleine mondje bibberen, van verdriet...of van kou?! Ik vroeg me af of ze het aan mij vertellen zou. Ik stapte op haar af en vroeg naar haar roerloze lichaam. Nu was zelfs dat kleine mondje van steen De stilte zo…

Op de plank ligt een boekwerk, dat ik heb gemaakt voor jou. Heel wat uurtjes werk liggen daar, omdat ik je wat geven wou. Op de plank ligt dat dikke pakket, waar ik ons in gespiegeld heb. Van ons samen boos zijn, tot ons urenlange geklep. Op de plank ligt onze liefde op papier, met vele foto's en gekke dingen. Dat we samen vanuit Valkenburg…

Je lag daar en keek me aan bang dat ik weg zou gaan. Je lag daar met zoveel slaap en weer kwam er een grote gaap. Je lag helemaal opgefrommeld op je bed toen gaf ik je een kleine zet. Ik kwam naast je liggen, sloeg een arm om je heen het moment dat jouw angst verdween. Nu kon je rustig naar dromeland gaan je dacht dat ik morgen met je op…

Ik hou inderdaad zielsveel van jou, maar wat voel je nu eigenlijk voor mij, Je weet dat ik je alles geven zou, nog steeds, na 7 maanden aan je zij. Weer heb ik een hele dag nagedacht, over hoe het nu verder moet. Bedacht me steeds hoe je lacht, en je blik na een knuffel, zo zoet. Ik heb de hele dag in doolhoven gedwaald, om jouw liefde…

Het is alweer een tijdje geleden, dat ik je voor het laatst lachen zag. Misschien ook eigenlijk niet, omdat ik me dat nog iedere dag herinneren mag. Het is alweer een tijdje geleden, dat ik tegen je zei hoeveel ik van je hou. Nee dat is niet helemaal waar, ik vroeg me vanmorgen nog af of je het horen zou. Het is alweer een tijdje geleden…

Gisteren was ik nog zo ontzettend boos, om hoe je tegen me hebt gedaan. Maar nu heb ik al weer spijt, dat ik je weer moest laten gaan. Dat we zoveel tijd hebben verspeeld, aan het praten en ruziën over ons leven. Ik had niet moeten zeggen dat ik het niet kon, ik had het je allemaal moeten geven. Ik heb nu weer zo'n spijt, ik wil alleen…

Ik kan niets zeggen, ik kan niets doen. Hij zal het anders uitleggen, en wachten op een zoen. Ik moet hem steeds op afstand houden, ik wil die hand niet op mijn been. Bedenk me waarom we het laten zouden, waar gaan mijn gedachten heen. Zijn koppie flitst aan mij voorbij, zo lief, mooi en kwetsbaar. Dat lieve kereltje, helemaal van mij,…

Het schrift van de gedichten heb ik tot de laatste bladzijde gevuld. Zinnen die enige pijn konden verlichten, die ik heb opgeschreven met behoorlijk wat geduld. Het schrift van daden, emotie en woorden, is volgepend met alles wat ik zeggen moest. De letters die naast elkaar hoorden, al was ik vrolijk, verdrietig of woest. Het zielschrift…

Het geel verlichte beeld, met de kleine letters die je mij hebt gestuurd. Een sms die even al mijn aandacht steelt, terwijl mijn vinger over het toetsenbord schuurt. Op het kleine verlichte scherm, zeg je even wat je nog voor me voelt. En smijt je wederom met die term, maar je legt uit wat je met "Ik hou van je" bedoelt. In het kleine…

Vanavond heb ik het geprobeerd, om de sterren aan te raken. Maar ik heb wat over die lichtjes geleerd, de lichtjes die nacht na nacht over mij waken. Ze laten zich iedere nacht weer zien, maar ze laten zich niet raken. Misschien maar beter bovendien, anders zou ik een sterrendeken maken. Ik zou er dan nacht na nacht onder slapen, en me…

Over mijn kleine schermpje zag ik je woorden gaan Tussen je verhaal zag ik nog even Ik hou van je staan Ik begon te lachen en voelde de draai in mijn maag Een opwelling van kriebels, een echte vlaag Ik was weer zo blij wat van je te horen Die stilte begon me behoorlijk te storen En nu, nu moet ik heel even die traan van mijn wang halen Waarna…

Ik voel mijn ogen branden Als ik denk over wat hij doet Ik zie zijn handen Op een oppervlakte dat hij kent, maar al te goed. Ik voel de tranen stromen Om wat ik zojuist zag Niet meer lekker dromen Omdat ik een beeld heb van hoe hij met haar lag Ik voel de woede komen Door mijn hele lichaam ruist het rond Zo boos om wat ik net heb vernomen…

In kilometers nog zo dichtbij Helemaal niet ver van mij Toch zo’n grote afstand Die mijn hart niet goed overbruggen kan De woorden, gevoelens en het uiten ervan Is iets wat ik niet in deze stilte kan Ik ben even je knuffel kwijt en je ogen net zo goed Je lach, die normaal gesproken de stilte verbreken doet Kon je nu maar gedachten lezen Dan…

Zomaar vanuit het niets Begon ze tegen me te praten. Ik dacht nog: Wat een gezellig mens Terwijl we daar zo zaten. Al redelijk op leeftijd Vertellend over haar zoon. Die een jaar terug overleed het was zo'n lief persoon. Ook ik vertelde van alles Over de dood van mijn beste vriend Tja het is treurig zei ze, Niemand die dat verdiend.…

Ik zie de chaos in de lucht Alle sterren kris kras door elkaar Voor elkaar op de vlucht Terwijl ik ernaar staar Ik zie de chaos in onze relatie Alles kris kras door elkaar Tussen ons steeds die spatie Besef, terwijl ik naar de sterren staar.…

Even was ik van de wereld weg Even was ik de ellende vergeten Even geluk en geen pech Even lekker met een vriend keten Tot ik thuis weer binnen was En de spanning voelde hangen Ruzie van de eersteklas Door de woorden bevangen Zo gaat het nou iedere keer En ook al wil ik er niets van weten Ze betrekken me erbij, steeds weer Kunnen ze het…

Ik zie hoe hij breekt Onder het verdriet dat ze hem gaf Hoe iedereen hem een hart onder de riem steekt Zelfs goeds van buiten af... Ik probeer de situatie voor hem te schetsen Want die ken ik zelf maar al te goed Maar ik kan uren tegen hem kletsen Het lijkt of het niets uitmaakt en niets doet. Ik zeg hem dat hij het leven op moet pakken…

Ik wil geen gedag tegen je zeggen Ik weet dat je gaat Ik wil mijn verdriet niet blootleggen Waar je bij staat Ik wil geen woorden gebruiken Om straks iets te vergeten Om het diepe in te duiken Erachter komend dat ik het al die tijd heb geweten Ik zeg wel gewoon dat ik je straks weer zien zal En geef je gewoon een dikke kus en een dikke…

Ik zit op mijn fiets Rij door de eindeloze polder Denk heel even aan helemaal niets Ga vervolgens terug naar onze zolder De zolder waar wij vroeger kwamen Waar wij speelden met elkaar Waar wij speelgoed mee naar toe namen En snoepjes als smokkelwaar We hebben heel wat hutten gebouwd Op onze grauwe zolder Ons verscholen, al waren we stout…

Ik wil bij je zijn vannacht. Om je te zoenen en te strelen. De aanraking zo lief en zacht. Ik wil het bed met je delen. Ik wil van je genieten deze nacht. Je handen op mijn lichaam voelen. Mijn volledige aandacht. Lekker onder de dekens kroelen. Ik wil je hele lichaam aanraken. Ik wil je zoveel geven. Ik wil je opgewonden maken. En een…

Mijn lieve schat, Je bent bij mij, ik ben bij jou. Je staat midden op mijn levenspad. En je weet dat ik van je hou... Maar ik vind het heel zwaar. Om een toekomst te zien. Terwijl ik door de tranen staar. Tel ik weer tot tien. Ik weet niet wat ik wil. En wat ik van de toekomst verwacht Ik word verdrietig en stil. En denk aan hoe je lacht…