Alle inzendingen van Saskia

Soms heb je van die dagen dat je wakker wordt en denkt: "mag ik weer terug in bed?" Je bekijkt jezelf in de spiegel en komt tot de schrikbarende ontdekking dat je wallen niet eens meer in beeld passen. Verbijsterd pak je de pot plamuur en smeert er zo'n dikke laag op, dat een drilboor er met geen mogelijkheid meer doorheen zou kunnen komen.…

Beste meneer/mevrouw mug... Ik denk dat het eens tijd wordt dat wij een hartig woordje met elkaar gaan spreken. Aangezien ik tegen zinloos geweld ben en dus u en uw familie de laatste jaren probeer te sparen, neem ik aan dat u nu ook zo beleefd zult zijn om naar mij te luisteren. Al enige tijd zorgt u voor overlast en doet u flink uw best om…

De kwaliteit van een doordeweekse avond is recht evenredig met de woon-werk afstand.…

Mens wordt men geboren, persoon moet men worden.…

De mobiele telefoon is het knuffelbeest van de 12-plusser.…

Mijn dag is weer helemaal goed! Ik zag twee appetijtelijke jonge heren in kniebroeken. Niets is zo sexy als van die heerlijke gespierde mannenbenen in de vroege lentezon en geloof me, het was een traktatie! Dat één van de heren vergeten was z’n sokken thuis te laten vergeef ik hem maar even - het is nog vroeg in het seizoen zal ik maar zeggen.…

Ik ben blij dat ik het word: niet veertig worden is erger. Ik ga niet stiekem veertig worden. En ik neem ook geen facelift en nieuwe tieten.…

Geef me je hand, en sluit de deur geef me je hand, loop mee naar de zon geef me je hand, en sluit het verleden geef me je hand, Straks heb je nog meer verdriet.…

Ik ben de zon, Die met warmte naar jou kijkt, De maan en sterren, Aan de hemel Ik ben de wind, Die zachtjes jouw naam fluistert, De roos, Een bekende geur Ik ben de regen, Die jouw tranen weg wast, De herfst, winter, lente en zomer, Allen in èèn Ik ben degene, Die altijd achter jou staat Jij bent, Nooit alleen…

Een traan die zachtjes langs wangen rolt, Een glimlach die vervaagt, Handen die trillen, Een kind dat vraagt. Lang geleden weg gevlogen, Engel op haar vlucht. Een boodschap in dromen gefluisterd, Omhelzing in hogere sferen, Verdriet wordt weg gekust. Even afscheid genomen, Alles een plaats gegeven, Eindelijk is alles duidelijk, Uiteindelijk…

De deur dicht, Een laatste blik, Een laatste aanraking, Vaarwel, Afscheid voor een tijdje, Dag Tot vlug De deur dicht, Een hart vol herinneringen, Een traan dwarrelt, Vloeit weg, Weg van de deur, de deur dicht.…

Een veld vol licht, De bloesem tegemoet, Een immens verlangen, De kracht van energie, Stromend langs gesteente, Staand dromend, Van het zweven van dadelijk, Ogen vol van levenslust, Schitteren de dieptes in, Een moment nog tot de vlucht, Water kletterend, De wind die mij influistert, Ga maar, voel je vrij, Ruis, stilte, Dit is de diepte…

Met een ruk tot stilstand komen Kijkend naar de wereld om je heen en beseffen dat je weer te snel ging voor iedereen…

daar is geen droog, peilloos lichaam sommigen spartelen, als landmensen of kleven de kanten aan ze zijn hiervoor het onderhouden om aan kleding ruimte te meten en ontwateren al aan de overzij hun onderhuid een opzwelling vormt hun afweer, men lijkt niet voorbij te willen gaan anderen hernemen hun natuurlijke ademhaling met kracht de…

Ook wel zetel, troon, Als de koningin gezeten, lezend voor de Staten Generaal, vanuit papieren niet zelfgeschreven proza, maar fictie van de minister-president.…

het schuimend water neerstortend in de diepte de waterval leeft…

Ik Ik ben Een mens in de menigte, Ogen in het duister, Een stem tussen duizenden. Mijn lichaam is Een van de miljoenen Benen die lopen en armen die zwaaien, Enkels die zwikken, een mond die kust. Mijn ogen zien Een mens in de menigte, Kinderen die spelen, Een spiegelbeeld. Andere ogen zien Mij niet meer, Ik ben. Ik ben maar een…

Ik ben onzichtbaar, Een gezicht in een kudde, Mee zwevend als een geest, Mijn ogen spreken niet meer, Lippen bewegen, Maar de stem vervaagt, Een geluid tussen de duizenden, Niet verder dragend als een dood blad, Tranen vloeien al lang niet meer, Vloeien niet als wijn of bloed, Ik ben onzichtbaar, Een geest, Ik vind het zo wel goed…

Een haag van rode rozen, Tranen vallen als druppels van regen, Geen woord wordt gesproken, Een snik verbreekt de stilte. Daar komt zij aan, Omringd door haar geliefden, Langzaam komt zij voorbij, Begroet door een haag van rode rozen. Langzaam volgt de menigte, Schuifelend haar achterna, Het begin van een nieuw bestaan. Die dag vol regen…

Bedachtzaam turend denkend aan vandaag hopend op morgen vogels zingend het ochtendgloren een perfecte dag het schijnt dat lachenden niet huilen kunnen een strak gelaat teveel gevoel om los te laten angstaanjagend niet makkelijk, wel noodzakelijk om door te gaan mijmeren over gisteren maakt het heden niet bijzonder vandaag is kort lang…

Levenslust ontbreekt, Een glimlach is daar, Als een masker, Niet gezien willen worden, Rust, Een verzilte huid verraadt, Een opgedroogd verdriet, De tijd niet gekomen, Om te baden in geluk, Bekeken in tranen, Is deze bedwongen ziel, Een spiegel bedrogen, Dapper bekeken, Rust, Strategisch strijden, De dorheid verdwijnt, Zorgen weggespoeld…

Een knipoog, een lach, een nacht, een dag. Alles gaat gewoon voorbij, want de wereld draait niet meer om mij. Als ik eens wensen kon, wenste ik mezelf een luchtballon. En dan vlieg ik hoog in de lucht, voor de tijd op de vlucht. Weg van de agenda en de klok, tot ik ineens van mezelf schrok. De tijd, het hoort er gewoon bij,…

Ik ben wie ik ben maar ben niet hoe ik lijk. Je kunt het niet merken aan hoe ik praat of hoe ik kijk. Had je maar een mes dan kon je in me snijden. En heel diep in me zou je me zien lijden. Genoeg gedachten en tranen maak me maar snel weer dicht. Zo wordt al het leed onttrokken aan ieders gezicht.....…

Een mens... qua leeftijd aan het einde van haar leven, maar qua gedachten er nog midden in. Een vrouw... vol vrolijkheid en praatjes, probeert er het beste van te maken. Een kanjer... wordt plotseling, een herinnering.…

Veel paardenbloemen in de weiden langs de weg maar weinig paarden.…

Rabarberbladen Groeien prehistorisch groot naast de compostbak.…

Man, ik word nog eens helemaal gek hou toch eens je grote bek zeur niet, als je het toch niet snapt denk eens na, voor je me weer trapt. Snap je dan niet dat het de leeftijd is dat ik juist nu zoveel liefde mis ik weet wel dat ik zoveel op je lijk dan ben jij dus ook gek, als je't zo bekijkt. Ik heb ook wel altijd het laatste woord…

Huilend zet ik dit op papier ik verlang naar hier of toch naar daar wist ik het maar Ik voel me zo rot de wereld is kapot op een plek als deze had het zo mooi kunnen wezen Kijk eens om je heen allemaal glas, hout en steen overal huizen, wegen en gebouwen en overwerkte mannen en vrouwen Soms waan ik me een kind altijd…

Terwijl jij al dromenland verkent streel ik stiekem door je haar lach om je sputterreactie want ondertussen weet ik waar jij heen gaat als je slaapt en fluister: dag lief, ik zie je zo.…

Lege handen vingers gespreid niets te bieden niks gedijt lang bij mij Vol hoofd niets beklijft niks blijft lang hetzelfde bij mij Maar lees mijn woorden voel de warmte en de kracht die leeft tussen de regels en slechts wacht op jou en je vraag om aandacht alles is voor jou.…