Alle inzendingen van janneke

Het idee dat we het als individu allemaal beter doen dan het gemiddelde, wijkt af van de wiskundige definitie.…

In de hitte van de woestijn zwoegen jonge soldaten, door terroristen beschoten werden ze gedwongen hun jeeps te verlaten. Dorstig en gewond dolen ze over de vlakte in hun geestelijke fase zien ze in 'n fata morgana een verkoelende oase. De verzengende zon roostert hun gezicht aleen denken, misschien is dit het laatste licht wat we…

Ik zit in de middagzon te dromen en te lezen 'n zachte bries streelt m'n gelaat een vlinder fladdert van bloem naar blad. Vraag me verwonderd af zou zoiets teers gelukkig wezen of zal het weten nog even dan heb ik het gehad.…

Mijn gedichten zijn te simpel inhoudelijk te klein ze worden door 'n redacteur bestempeld als dertien in een dozijn. Zal voortaan proberen iets minder gewoontjes te zijn dat óók intellectuelen kunnen lezen haar geest is niet zo klein. En literaire dichters kikken op woorden die hun zelf bekoren op onsamenhangend gebral tot die groep…

Bij 't vallen van de avond maakt ze zich op in de stad te gaan zoeken naar aantrekkelijke heren, ze voelt zich tip-top in kleren die flatteren. Zal ze hem vinden de levensmaat? Er zijn genoeg vrinden die alleen willen wat haar tegenstaat. Ze loopt langs de gracht drinkt en flirt in kroegen heeft vele kontakten maar 't blijft bij een…

De oude man verlaat voor de dageraad stil het reservaat loopt naar de eenzame plek waar de schaduwboom staat zet zich neer onder het gebladerte van de oude eik de eeuwige reis is begonnen met de droom over de jachtvelden en bij ondergaande zon gaat hij met een zucht over naar het dodenrijk.…

De Haagse karavaan trekt met veel tamtam al dagen door het land met rode rozen groene folders blijven bij mensen staan verkondigen hun plannen schudden hier en daar 'n hand om stemmen te winnen halen ze alles uit de kast als ze zijn gekozen de verkiezingsstrijd voorbij gaan ze in 't pluche verloren en zullen wij van de mooie woorden…

Met jou, m'n lief, aan m'n zij is het leven een avontuur je maakt me vrolijk en blij we genieten bij maanlicht van een glas wijn gaan op in de natuur slenteren langs het strand je veegt 'n traan van m'n gezicht pakt liefdevol mijn hand ik aanbid je, wil de jouwe zijn als het even kon reisde ik met je mee naar de einder, naar de zon ik blijf…

Gesteggel in het kabinet zitten maanden te debatteren troepen naar Afghanistan of de Navo de rug toe keren. Zijn ze wellicht vergeten dat wij ooit zijn bevrijd door de geallieerden velen gesneuveld in de strijd. Tussen het gesteggel door is hun verbijstering weer eens groot ministerie voor miljoenen opgelicht, staatsgeheimen liggen in…

Ik heb 'n nestje laten bouwen aan het Naardermeer woon tussen gooische vrouwen om dagelijks met zonnig weer een balletje te slaan op de tennisbaan. We shoppen bij La Rosso kopen fashion van Saint-Laurent borrelen in de bodega dineren in 't restaurant van maître Jean Lugard truffels met gesauteerde canard en nemen nog een glas. Rijden…

Sint is nog niet met Piet en peerd aan boord van de boot op thuisreis naar Spanje, of de Kerstman arriveert in arreslee in 't avondrood met rendieren, bellen en franje. In straten klinkt zacht Jingle Bells en Stille Nacht etalages uitbundig verlicht op terrasjes, sfeervol ingericht serveren obers koffie en wijn ballen en lampjes tooien…

Een glinstering in je ogen in 't donker van de nacht waar je in de stilte van de straat op me wacht. Je sluit me in je armen om deze nacht mijn hart te verwarmen. Ik kus je mond die voortdurend lacht blijf je gulzig kussen de vlam wakkert aan en voel dat onze liefde deze nacht is ontstaan.…

Onstuimig raast de westenwind door straten en stegen je raakt verblind door hagel en regen bliksem en donder beangstigt een kind teistert het veld takken geknakt bomen ontveld woest zijn de golven van de zee sneeuwvlokken komen naar benee aangejaagd door de storm is snel het groen onder 'n witte deken bedolven ons herfstig gevoel…

de tijd tikt langzaam snel gelijk onrustig één seconde duurt een uur één uur duurt één seconde tempus est tempus…

altijd bezig met hun mond maar ik altijd met m'n handen geen moment stil bij hun maar altijd stilte bij mij ze zijn hier en dan weer daar maar ik altijd ergens anders ze rennen en vallen niet maar zelfs als ik stil sta struikel ik we verschillen in alles en toch zijn we gelijk…

Ik probeer dezelfde woorden te vinden om mee te praten, mee te doen Ik boots hun lach na maar die van mij lijkt altijd net te schel of net te zacht Het is alsof ik hier niet hoor Per ongeluk in het verkeerde leven gezet op de verkeerde plaats Ik lijk verdwaald De wereld die wel klopt moet zijn verstopt ik zie het tenminste niet Probeer…

We lopen 's ochtends vroeg geruisloos door het bos zien 'n glimp van 'n konijn, hert en vos en zélfs 'n vluchtend zwijn. De opkomende zon stuurt gouden stralen door de bomenkruin 't bladerdek in herfst-tooi van oranje tot roestbruin. In de stilte hoor je af en toe een krak van een verdorde tak en geurt de adem van het bos.…

In 't laand van Bartje het mien waige staon 't was ain mooie tied vergeleken bie nou, wie knikkerden in't zaand hinkelden op straode want zagst mor of en tou ain auto laangs gaon, luipen op klompen in de snei zwommen veur 't huus in daip summers waren waarm en lei. As ik zo terugge kiek zai'k de toene van Pa zien schaopen, zwienen en…

Vrouger, toen'k verkeren haar schreef ik noar mien laif 'n poar keer in de weeke ain verlang'nde, lange braif. Ainmoal traauwt was dat veurbie ging verhuuz'n noar Amsterdam schreef toen noar mien olders mor met 't krieg'n van ain telefoon kwam van 't schrieven niks meer van. Nou, tientall'n joaren loater schrief ik met 'n mail-vriendin…

Ik aai je wimpers, je voeten Je oren en je neus Je wangen en je haren Ik aai de tranen uit jouw ogen Ik aai de fronsen van bezorgdheid weg Ik volg de lijnen van jouw armen Je handen, je benen Je gezicht, je buik Ik teken je In gedachten onthoud ik je vormen Jouw lichaam; mijn tekening van liefde Ademloos ben ik, verward een beetje…

In de herfst van vorig jaar heeft hij zijn vrouw verloren in de bloei van z'n leven werd hij weduwnaar. Nu slentert hij met 'n vriendin langs de golven aan de kust ze praten, stoeien, lachen 't leven te leven is een must maar als de zon verdwijnt achter dreigende wolken blijft hij even staan zijn mond lacht maar in z'n ogen blinkt een…

De lucht wordt donker De donder ver weg klinkt als een alarm En ik herken de smerige geur van het naderende onheil Paniek. De wereld wordt zwart Mijn wereld Ik kijk om me heen Er is nooit een plaats om me te verstoppen Ik ben alleen Mijn benen worden zwaar ik verschrompel Hij is er al Er is geen kans meer Hij vangt me weer Het…

In de bus is het leeg de plek naast mij onbezet Maar stiekem verzin ik je hier Ik moet lachen om iets wat je zegt En even heeft het allemaal nut maar als ik weer naast me kijk ben je er niet Ik teken je gezicht op het beslagen raam En de schaduw van je lach is nog op mijn wang Jouw stoel nog warm Als ik bij mijn halte uitstap zie…

Op liedjes van troost dansen we de wals van verdriet Ik ken de stappen net zomin als jij maar huil voor ons de maat en we dansen op je tranen…

Bang om te vallen Dus sta ik maar niet op Bang om te praten Dus zwijg ik maar Maar soms in een seconde Van hervonden moed Hef ik mijn hoofd Steek ik mijn nek uit En open mijn ogen Ik hoor dan de muziek van hoop Hoe hard ik ook probeer Tanden op elkaar De angst uit mijn ogen huilend Toch vind ik de sleutel niet Om mij te bevrijden…

Op 4 mei wordt in Lelystad tijdens de dodenherdenking mijn gedicht "Oorlog en Vrede" voorgedragen. Zestig jaar na dood en verschrikking moeten wij schouder aan schouder staan er voor waken dat gestoorde lieden nooit weer onrecht en wreedheden begaan.…

Als ik op mijn piano liedjes speel, uit vervlogen tijd uit vergeelde boeken droom ik weg en ben terug in mijn ouderlijk huis. M'n zussen spelen op piano en accordeon een nostalgisch repetoire en hoopte ik als kleine meid dat ik dat ook kon. Zie Pa en Ma trots zitten genietend van hun spel pinken af en toe 'n traantje weg de kachel snort…

De dichter des vaderlands *Driek van Wissen* is niet welkom op de nacht van de poëzie. Pfeijffer, Komrij, Vinkenoog heftig aan het kissebissen vinden zijn werk te luchtig 'n rijmelaar op sinterklaasniveau, niet snobistisch luidruchtig geen homo, stoned, bezopen. Ze moeten zich eens vergeWissen dat hij is gekozen door publiek die het verschil…

Wanneer de klok om middernacht twaalf uren heeft geluid ontwaakt een dag in al zijn pracht. Als de maan nog aan de hemel staat begint in het Oosten de dageraad. De eerste vogel zweeft op de wind 't dauwt over het veld bloemen ontluiken een nieuwe dag begint.…

Buuf, heb je een liter melk voor mij pak pannekoekmeel en een vers ei wat stroop en wat spek en...vind je het gek had ook nog graag een fles wijn erbij.…