Alle inzendingen van judith

Achter het scherm, een vrolijke lach van een zelfverzekerd lijkende jongedame. Prachtig, spontaan, lief grappig en talentvol. Haar wereld draait om haar telefoon waar heel haar leven schijnt in te zitten. Hier heeft ze vrienden en bewonderaars in overvloed, denkt ze haar geheimen veilig kwijt te kunnen, vertrouwt ze te vaak en teveel. Het fysieke…

  Een jaar of 8 was ik, mijn grote stoere en sterke papa ging het gras maaien in de boomgaard. Mijn broertje en ik mochten mijn vader helpen. De geur van de maaier met de benzine lucht, gemengd met de geur van vers gemaaid gras vond ik onweerstaanbaar. Geboeid keek ik toe hoe eerst mijn kleine broertje van 5 een stukje mocht doen. Dat was nadat…

Als ik na een sanitaire stop bovenin de Bijenkorf met de roltrap naar beneden ga, duw ik bij de uitgang tegen de draaideur en loop naar buiten. Ik wandel door de Warmoesstraat richting Centraal Station en ruik een vleugje marihuana. Ik volg mijn neus en blijf achter een groepje Engelse toeristen lopen die dankbaar gebruik maken van het feit dat een…

Het effect van een traumatische gebeurtenis blijft zich gedurende de gehele levenscyclus van de overlevende manifesteren. Kwesties die in een bepaalde herstelfase adequaat waren verwerkt, kunnen de kop weer opsteken als de overlevende een nieuwe mijlpaal in haar ontwikkeling bereikt.…

Hoe is dat zo geworden van altijd komen slapen tot nooit meer willen zien?…

Hij nam me mee na de voorstelling. We bekeken vol aandacht de nacht. Ik schonk mijn bloed in onze glazen, glazen waarin de tijd verdronken was. Ik nam hem mee, die met zijn lichaam wouden toverde, waarin ik één nacht gloeide als de enige dieprode bloem.…

Als je zeker wilt zijn dat men beseft hoe moeilijk iets is, kun je het maar beter niet in één keer goed doen.…

Kennis kan men vermenigvuldigen door kennis te delen.…

Dyslexie is een gave; veel van 's werelds succesvolste mensen (e.g., Albert Einstein, Winston Churchill, Walt Disney) danken hun succes aan dezelfde gave die hen verhindert op 'normale' wijze een boek te kunnen lezen.…

Het is per definitie onmogelijk om aan te tonen dat iets niet kan.…

Als je zeker wilt zijn dat men beseft hoe moeilijk iets is, kun je het maar beter niet in één keer goed doen.…

Het feit dat Nederland plat is, is een sociale constructie omdat iedere nieuwe wijk waterpas wordt aangelegd.…

Judith Visser: Tegengif (roman) ISBN 90 5452 158 9 292 pagina's € 16,90 Een meeslepende, moderne roman die je vanaf de eerste pagina vastgrijpt en gevangen houdt tot aan de laatste letter. Je wilt dit boek zo snel mogelijk uitlezen, omdat je wilt weten hoe het afloopt met hoofdpersoon Kim. Kim (19) leren we namelijk kennen in een moeilijke…

Een vlieg die een toneelstuk speelt klopt aan en ja hoor hij mag binnen komen wordt door de butler opengedaan. Jaren ervaring van de vliegentemmer gaan hier in en niemand die het hoort of ziet wat het publiek betreft wàs hij er niet dat zou een grote kunst zijn vind je niet? ----------------------------------------- uit: 'Vliegen', 1994.…

Omdat je een persoonlijkheid hebt gemaakt, ben je ook gaan geloven dat je een persoonlijkheid wilt zijn.…

Zij kusten en kusten en alles rondom dat loste zich op in een stralende blom van goud en briljanten van zilver en vuur zij kusten en kusten al meer dan een uur De spoorwegen staakten de moordenaars moordden de dijken die braken maar allebei hoorden ze niets dan de liefde die zong om hen heen en 't was alsof de aarde rondom hen verdween…

Keert zich een paar keer voor de spiegel heen en weer zoals een vogel voor een andere vogel doet bekijkt zichzelf als voor het eerst schikt en herschikt aan schouder, kraag, likt aan haar lipstick, tuit, fluit als een vogel, rekt zich van graagte strekt haar nek, lokroept in zich, giechelt, vliegt. ------------------------------------------…

nog vlug dit gedicht te veel beelden spelen in mijn hoofd, kleuren en morgen kan ik dood zijn momenten scharrel ik tot herinneringen mensen klamp ik vast op straat, alles heb ik lief vandaag, morgen kan ik dood zijn ik wil onvergetelijk worden, gemist worden de korte nacht zal vol en blauw zijn, morgen kan ik dood zijn geen tijd voor…

jong verleidelijk jong speelt ze op de grens van het denken dat liefde alleen de honger stilt ze bezit het hoogste hectaren jeugd en aanvaardt niet dat ze het liefste mooi is door dat puistje op haar wang seizoenen voelt ze nog niet draagt ze graag modieus en is niet bang van korte dagen maar van geluiden onder bed, knuffelt…

'Als ik oud word neem ik blonde krullen ik neem geen spataders, geen onderkin, en als ik rimpels krijg omdat ik vijftig ben dan neem ik vrolijke, niet van die lange om mijn mond alleen wat kraaiepootjes om mijn ogen. Ik ga nooit liegen of bedriegen, waarom zou ik en niemand gaat ooit liegen tegen mij. Ik neem niet van die vieze vette grijze…

Marcheren, doorgaan, dat is het gebod. Het gebod is verlangen. Een andere taal, hoe goed vertaald. Orde, maar niet van de chaos, is dood. Het gaat over een sprookje. Een soldaatje, een vrouw, eigenlijk een stem. De klank van de abstracte orde. Het soldaatje met ransel en vuurslag moest vechten in brand en storm. Tweemaal slaan - driemaal…

Je zoon op je schouders. Boven hem je paraplu een lopend torentje In regen van nu. Zelf wees geweest en wees gebleven zit je daar zelf op schouders van ouders, zelf in de vorm van een zoontje, en boven de hoofden een ronde en kleine maar troostende droogte.…

Uit chaos van lakens en voorgevoel opgestaan; gordijnen open, de radio aan, was plotseling Scarlatti heel helder te verstaan. Nu alles is zoals het is geworden, Nu alles is zoals het is, komt het, hoewel, misschien hoewel, tenslotte nog in orde. --------------------------- uit: 'Doen en laten' 2001.…

Ik ben zo moe mijn oogleden zo zwaar Ik wil zo graag slapen En ach, kon ik het maar! Ik lig maar te draaien te woelen in mijn bed Denkend over morgen de wekker al drie keer opnieuw gezet Ik heb het koud, lig steeds te rillen Trek de deken iets verder over me heen Kan toch niet stoppen met trillen Morgen, de dag waarop het voor altijd…

Omdat je in de oorlog altijd hoorde van voor de oorlog, hoe argeloos ze waren, ben ik nu heel voorzichtig. Gooi ik iets weg, bijvoorbeeld een kartonnen doos, dan hoop ik dat die doos mij nooit meer zal heroveren in de vorm van zelfverwijt; weet je nog wel, hoe zorgeloos, we gooiden gewoon dozen weg! Als we er één hadden bewaard, één hadden…

Het druppelde in de plas Het tinkelde in mijn hoofd Doffe dreunen Het sijpelde binnen als een bijtend zuur Maar dan zout Ik droogde uit Zonder jou los te laten En toen het regende Werd het droog…

Een kreet om aandacht In dit onfeilbare landschap De betovering is verbroken Rivieren verdrogen Tranen stromen in de meander naar De Dood…

Elke stap Is een aardverschuiving te veel Iedere beweging Metst kloven in het landschap Jouw spoor vervaagt na de zandstorm Je voetstappen verdwijnen Maar de doffe dreunen trillen na Je spoor verdampt je blijft bij mij…

Opgehemeld door geleerden waar hij in zijn jaloers gewoel mee competeerde, zich bij voegde – Terwijl de vrouwen die hij, in zijn angst van ze te houden, zwetend streelde zwijgen als het graf.…

Zomaar een feestje Mensen praten Lachen Zuipen Roken Er is muziek Dus danst er iemand Ik krijg een drankje Praat met mensen Flirt met jou Alleen heb je een vriendin Ach Na een paar drankjes Ben ik dat wel vergeten En daarbij Flirtte jij ook met mij Stelt niet zoveel voor Ik weet het Maar ergens van binnen Bouwen ze ook een feestje…