Inloggen

biografie: Adriaan Hendriks


Inzendingen van deze schrijver

21 resultaten.

bewering
4,0 met 2 stemmen 147
Het optreden van de burgemeester van Moerdijk was een krachtig pleidooi voor de invoering van de gekozen burgemeester....

Gemengde gevoelens

column
4,5 met 2 stemmen 317
In de jaren tachtig van de vorige eeuw werkte ik op de boekhouding van een vooraanstaande literaire uitgeverij die ook een vooraanstaand literair tijdschrift uitgaf. Freelancers die op één of andere wijze, bij voorbeeld redactioneel, aan een nummer van dat tijdschrift meewerkten, ontvingen daarvoor een bescheiden vergoeding. Als de financiële nood van zo’n freelancer hoog was, moest zo’n bedrag wel eens contant worden uitbetaald: een hinderlijke onderbreking van ons gewichtige werk en voor de persoon in kwestie altijd enigszins vernederend, want de normale procedure was dat het geld, na eindeloos en geduldig wachten, via de bank betaald werd.
In één van die jaren was er in de dagen tussen Kerst en Oudjaar weer een noodgeval dat dringend betaald moest worden. De boekhouding was gevestigd op de zolderverdieping van een Amsterdams grachtenpand en de freelancer in kwestie betrad bleek, enigszins ondervoed ogend en hijgend onze burelen, onderwijl hardop zijn verbazing uitsprekend over het feit dat er in deze dagen toch nog ergens een handvol mensen aan het werk was. ”Ja,” zei ik hem, ”dit zijn de echte diehards.” Hij schoot in een ongecontroleerde, zenuwachtige lach. Intussen staarde ik naar het papier waarop zijn naam en het uit te betalen bedrag vermeld stonden en vroeg mij af waar ik zijn naam nog meer van kende. Het gesprek viel stil en ik betaalde hem zijn contante honorarium uit, misschien honderd of tweehonderd gulden, en hij vertrok weer, mij en mijn collega’s achterlatend in de zekerheid dat er niets boven een vaste betrekking en een geregeld inkomen ging en dat leven voor de kunst weliswaar aan getalenteerde enkelingen weelde en voorspoed bracht, maar aan een heel leger minder bedeelde randfiguren ook een bestaan op de armoedegrens.
Enkele maanden later bereikte ons het bericht dat hij zelfmoord had gepleegd, maar omdat ons bedrijf slechts bij uitzondering van zijn diensten gebruik had gemaakt, bleven de schrik en het medeleven nogal aan de oppervlakte. Ik herinnerde mij nog even mijn opmerking over ”diehards”, zijn vreemde lach en vroeg mij opnieuw af waar ik zijn naam toch van kende.
Jaren later, toen ik allang niet meer bij de vooraanstaande literaire uitgeverij werkte, ordende ik thuis oude brieven en papieren en ontdekte weer waar ik zijn naam van kende. Hij was, enkele jaren voor ik bij de uitgeverij in dienst trad, redacteur van het iets minder vooraanstaande literaire tijdschrift ”De Tweede Ronde”, en zijn naam en handtekening stonden onder een vriendelijke brief waarin hij mij liet weten dat de gedichten die ik naar ”De Tweede Ronde” had gestuurd beslist beter waren dan wat de redactie doorgaans kreeg aangeboden, maar het net niet gehaald hadden. Hij eindigde met een enkele aanwijzing om mijn gedichten te verbeteren en moedigde mij aan het in de toekomst zeker opnieuw te proberen. ...

bewering
4,0 met 3 stemmen 119
Het strafbaar stellen van de oproep tot een bankrun zal ertoe leiden dat de uitlatingen van De Nederlandsche Bank nog waziger zullen worden dan ze onder Wellink al waren....

Meer tijd voor elkaar

column
2,0 met 1 stemmen 172
Er was eens een land waar alle mensen het iedere dag heel erg druk hadden. Druk met werken en druk met ontspannen. Druk met de kinderen wegbrengen, of ophalen, druk met de kleinkinderen, druk met grootouders, druk met uitstapjes om zich te ontspannen, druk met in de rij staan, druk met online reserveren, druk met de juiste balans tussen werk en privé, druk met sociale media, druk met Persoonlijke Ontwikkelings Plannen, druk met de sportschool, druk met besparen op hun uitgaven, druk, druk, druk, druk, druk. Als iemand in dat land aan je vroeg: ''Hoe gaat het?'' was het ook heel gewoon om te antwoorden: ''Drukdrukdruk. Maar verder alles super, ja echt top, helemaal geweldig.''
Ook de overheid in dat land was altijd heel erg druk. Druk met files bestrijden, de luchtkwaliteit bewaken, de ecologische hoofdstructuur uit te kleden, de maximum snelheid te verhogen, Europese richtlijnen aan te vechten, ambtenaren te ontslaan, misdaad te bestrijden, immigratie te beperken, banken overeind te houden, begrotingstekorten terug te brengen, inflatie te bestrijden, de rente laag te houden, de exportpositie te versterken en de kwaliteit van het onderwijs te bewaken.
Ook de journalisten in dat land waren altijd heel erg druk. Druk met onrecht signaleren, met speuren naar schandalen. Druk met politici in verlegenheid brengen en druk met nieuwe bladen, formules, programma's, talkshows, verdachtmakingen, hoor en wederhoor, kortom met nieuws te maken. En de politici in dat land die konden het helemaal niet meer bijbenen. De bevolking was druk, de journalisten waren druk, de regering was druk en de politiek werd geacht overal een mening over te hebben, ieder probleem op te kunnen lossen en elk moment van de dag aanspreekbaar te zijn voor iedereen.
En over dat land regeerde een hele wijze koningin, die weduwe was. En ook zij had het druk. Druk met het openen van nieuwe ziekenhuizen, tunnels, bruggen, architectonische hoogstandjes en het bijwonen van herdenkingen, plechtigheden, bijzondere concerten, en het eenmaal per jaar ergens in het land vieren van haar verjaardag met een deel van de bevolking dat dan heel druk aan het zaklopen en koekhappen en klompendansen was. En in het hele land was het dan zo druk op straat dat je eigenlijk beter thuis kon blijven, omdat je nergens echt goed kon lopen. En verder had de koningin het ook nog druk met poseren voor fotografen, het uitreiken van Koninklijke prijzen, wintersportvakantie, de administratie van haar gehandicapte zusje, het consulteren van vertrouwelingen als er een kabinet geformeerd moest worden en het voorbereiden van haar kersttoespraak. Want één keer per jaar hield die wijze koningin op eerste kerstdag, als iedereen binnen rond de kerstboom en de dure, luxe hapjes was gezeten, een toespraak tot het volk, waarin zij opriep tot bezinning....

bewering
1,0 met 3 stemmen 100
Het feit dat GroenLinks en D66 hopen dat de Eerste Kamer de BTW-verhoging in de culturele sector zal tegenhouden, degradeert het pleiten van diezelfde partijen vóór afschaffing van de Senaat tot het voeren van campagne voor onherstelbare verbeteringen....

bewering
3,0 met 4 stemmen 196
Niemand kon in redelijkheid verwachten dat Geert Wilders aan de vooravond van het islamitisch Offerfeest een fractielid de woestijn in zou sturen....

bewering
3,5 met 2 stemmen 120
Omdat volgens politici en ambtenaren alles beter is dan spelen, krijgen kinderen op Nederlandse kleuterscholen tegenwoordig Engelse les. Omdat hierdoor ook op de kleuterscholen de druk op het rooster steeds meer toeneemt, gaat men er hier en daar toe over de vallessen in het Engels te geven. Omdat onderwijs altijd opleidt voor de toekomst van gisteren krijgen de kleuterschoolkinderen Engels in plaats van Chinees....

bewering
0,8 met 4 stemmen 126
Mensen als Haitink zullen eraan moeten wennen dat laagdrempelige kunst- en muziekcultuur in Nederland in de toekomst alleen nog te vinden is op gratis toegankelijke strandfeesten in Hoek van Holland....

bewering
0,8 met 5 stemmen 283
Onder degenen die het hardst roepen dat we komende generaties niet met onze onbetaalde rekeningen mogen opschepen, bevinden zich opvallend veel pleitbezorgers voor kernenergie....

bewering
0,3 met 3 stemmen 118
Het enige tastbare resultaat tot nu toe van de serie ''In therapie'' is de invoering van een eigen bijdrage in de psychiatrische zorg....

bewering
2,5 met 4 stemmen 135
De enige vrijheid waar Verhagen zich ècht hard voor maakt, is de vrijheid om te onderhandelen achter gesloten deuren....

bewering
1,5 met 4 stemmen 119
Frankrijk werkt aan een boerka-verbod. Toch denk ik dat het Franse elftal op het WK voetbal beter zou hebben gepresteerd als Zahia Dehar in het dagelijks leven een boerka zou dragen....

Twee soorten mensen

beschouwing
2,1 met 7 stemmen 1.739
Ik ben achter met kranten lezen. Dat is niet erg, dat ben ik altijd. Maar nu is door de vakantie de achterstand lachwekkend geworden. Ik heb vandaag de NRC van 12 juli gelezen. Ik zou natuurlijk gewoon mijn verlies moeten nemen en een week of vier oude kranten weggooien, maar dat doe ik niet. Er kan iets belangrijks tussen zitten: die krant is niet voor niets bij mij terecht gekomen. Er kan een overlijdensadvertentie in staan van iemand die ik dertig jaar geleden nog gesproken heb, of een bericht dat mijn leven verandert: hoe weet ik ook niet, maar dat weet je nooit van tevoren.
Het grote voordeel van oude kranten lezen is, dat je het meeste kunt overslaan, want wat erin staat weet je al, of het is inmiddels compleet achterhaald. De krant van 12 juli gaat bij voorbeeld voor een groot deel over de nederlaag van het Nederlands voetbalelftal tegen Spanje. Totaal oninteressant inmiddels. Als ik die krant op 12 juli had moeten lezen had ik misschien wel een uur over dat verslag, die interviews en de fotobijlage gedaan. Zonde van de tijd. In een uur tijd kun je uit twee of drie oude kranten het essentiële en blijvende tot je nemen. Efficiency! Weg met de waan van de dag, leve de achtergrondinformatie, het interview en de boekrecensie. De komende dagen gaat in mijn oude kranten het Paarsplusse kabinet mislukken. Sneu voor al die mensen die het op de voet gevolgd hebben, maar ik hoef het gelukkig niet meer te lezen.
Had de krant van 12 juli mij nog iets bijzonders te melden? Ja, helaas wel. Ergens in de marge van een pagina stond een heel klein berichtje van net geen honderd woorden dat mijn aandacht trok. ”Illegalen verdrinken op weg naar Spanje” stond er boven. ”Illegalen”? dacht ik. Sinds wanneer zijn mensen op volle zee illegaal? Het gaat om vijf verdronkenen uit een groep van zeven en dertig Afrikanen die door de Spaanse kustwacht tachtig kilometer uit de kust werden onderschept. Deze mensen worden door NRC Handelsblad als illegaal aangemerkt, terwijl ze dat nooit geworden zijn. Indien ze levend en zonder papieren de Spaanse kust bereikt hadden en daar aan wal zouden zijn gegaan, waren ze ”illegaal” geweest. Nu dobberden ze gewoon op zee. Ja, en? Mag dat soms niet? De kop boven dit artikeltje toont aan dat er in de beleving van de schrijver twee soorten mensen bestaan: legale, bevoorrechte mensen die in het rijke, veilige en vrije Europa mogen wonen en een illegale soort die gedoogd wordt in het door oorlog, honger, armoede, ziekten en corruptie geteisterde reservaat dat Afrika heet, maar die geen bestaansrecht heeft.
Mensen ”illegaal” verklaren nog voordat ze dat feitelijk geworden zijn, is dat niet illegaal? Immoreel is het in ieder geval wel....

Twee soorten mensen

column
3,4 met 5 stemmen 897
Ik ben achter met kranten lezen. Dat is niet erg, dat ben ik altijd. Maar nu is door de vakantie de achterstand lachwekkend geworden. Ik heb vandaag de NRC van 12 juli gelezen. Ik zou natuurlijk gewoon mijn verlies moeten nemen en een week of vier oude kranten weggooien, maar dat doe ik niet. Er kan iets belangrijks tussen zitten: die krant is niet voor niets bij mij terecht gekomen. Er kan een overlijdensadvertentie in staan van iemand die ik dertig jaar geleden nog gesproken heb, of een bericht dat mijn leven verandert: hoe weet ik ook niet, maar dat weet je nooit van tevoren.
Het grote voordeel van oude kranten lezen is, dat je het meeste kunt overslaan, want wat erin staat weet je al, of het is inmiddels compleet achterhaald. De krant van 12 juli gaat bij voorbeeld voor een groot deel over de nederlaag van het Nederlands voetbalelftal tegen Spanje. Totaal oninteressant inmiddels. Als ik die krant op 12 juli had moeten lezen had ik misschien wel een uur over dat verslag, die interviews en de fotobijlage gedaan. Zonde van de tijd. In een uur tijd kun je uit twee of drie oude kranten het essentiële en blijvende tot je nemen. Efficiency! Weg met de waan van de dag, leve de achtergrondinformatie, het interview en de boekrecensie. De komende dagen gaat in mijn oude kranten het Paarsplusse kabinet mislukken. Sneu voor al die mensen die het op de voet gevolgd hebben, maar ik hoef het gelukkig niet meer te lezen.
Had de krant van 12 juli nog mij iets bijzonders te melden? Ja, helaas wel. Ergens in de marge van een pagina stond een heel klein berichtje van net geen honderd woorden dat mijn aandacht trok. ''Illegalen verdrinken op weg naar Spanje'' stond er boven. ''Illegalen''? dacht ik. Sinds wanneer zijn mensen op volle zee illegaal? Het gaat om vijf verdronkenen uit een groep van zeven en dertig Afrikanen die door de Spaanse kustwacht tachtig kilometer uit de kust werden onderschept. Deze mensen worden door NRC Handelsblad als illegaal aangemerkt, terwijl ze dat nooit geworden zijn. Indien ze levend en zonder papieren de Spaanse kust bereikt hadden en daar aan wal zouden zijn gegaan, waren ze ''illegaal'' geweest. Nu dobberden ze gewoon op zee. Ja, en? Mag dat soms niet? De kop boven dit artikeltje toont aan dat er in de beleving van de schrijver twee soorten mensen bestaan: legale, bevoorrechte mensen die in het rijke, veilige en vrije Europa mogen wonen en een illegale soort die gedoogd wordt in het door oorlog, honger, armoede, ziekten en corruptie geteisterde reservaat dat Afrika heet, maar die geen bestaansrecht heeft.
Mensen ''illegaal'' verklaren nog voordat ze dat feitelijk geworden zijn, is dat niet illegaal? Immoreel is het in ieder geval wel....

bewering
3,2 met 5 stemmen 432
Normaal gesproken feliciteert men de bevolking met zijn nieuwe president, maar in het geval Bouterse is het wellicht beter de nieuwe president te feliciteren met zijn bevolking....

bewering
4,0 met 1 stemmen 115
Na alle gratis publiciteit die de publieke omroepen de afgelopen jaren Wilders hebben bezorgd, is het niet meer dan rechtvaardig dat dezelfde Wilders hen nu bedreigt met draconische bezuinigingen....

bewering
5,0 met 1 stemmen 107
Als politicus zou ik mij pas echt generen als zou blijken dat hetzelfde electoraat dat twee jaar geleden Rita Verdonk op 30 zetels in de peilingen zette, nu massaal mij in het zadel heeft gehesen....

bewering
4,0 met 1 stemmen 247
De wereld verloor zijn laatste restje onschuld in het Reagan-Thatcher tijdperk, toen solidariteit en idealisme tot door de markt achterhaalde anachronismen werden verklaard en de Westerse cultuur, die daarvóór mededogen als belangrijke waarde had gekend, feitelijk het recht van de sterkste omarmde. Zie bijvoorbeeld: http://www.volkskrant.nl/economie/article1399038.ece/Geen_geld_voor_personeel%252C_maar_wel_voor_bonussen...

bewering
5,0 met 1 stemmen 442
Nederland heeft zijn pathologische afkeer van wellevendheid en fatsoen overtuigend geëtaleerd door, voor het oog van honderden miljoenen TV-kijkers, een schattige, onaangelijnde hond een valpartij te laten veroorzaken tijdens de eerste etappe van de Tour de France....

bewering
4,5 met 2 stemmen 211
Academische ziekenhuizen zijn de bedevaartsoorden van onze tijd, niet alleen vanwege de ernst der aandoeningen waarmee men verwezen wordt, maar ook vanwege de uitzonderlijke verkeerskundige en administratieve beproevingen die men moet doorstaan om de behandelend heilige te spreken te krijgen....

Beschaving

column
3,0 met 1 stemmen 95
Als de twee doelpunten van Sneijder tegen Brazilië iets bewezen hebben, dan is het wel het gelijk van Yolanthe.
Vanwege onze onderworpenheid aan de Spaanse koning en het Duitse bloed waarop wij ons in ons volkslied beroemen èn vanwege ons semi-Argentijnse koningshuis hadden we in de finale van het WK beter tegen Paraguay kunnen spelen.

De vroege uitschakeling van Italië op het WK voetbal toont aan dat de invloed van Berlusconi minder ver reikt dan we soms geneigd zijn te denken....