biografie: Andreas Burnier
Andreas Burnier [Den Haag 1931- Amsterdam 2002] is het pseudoniem van Catharina Irma Dessaur.
Dessaur was van joodse afkomst en moest tijdens de oorlog onderduiken. Na de oorlog bezocht zij het lyceum in Den Haag en studeerde medicijnen en later filosofie in Amsterdam. Ze maakte haar studie niet af.
In de jaren vijftig was Dessaur getrouwd met de uitgever J.H. Zeylmans van Emmichoven. Na de scheiding ging ze weer studeren. Ze werkte bij het Ministerie van CRM en het Criminologisch Instituut in Leiden. Van 1973 tot 1988 was zij hoogleraar criminologie aan de universiteit in Nijmegen.
Burnier debuteerde in 1965 met de roman Een tevreden lach, die bekroond werd met de Van der Hoogtprijs. Lesbische geaardheid is een van de thema's in deze roman. Dat thema is ook aanwezig in de roman Het Jongensuur, misschien het bekendste boek van haar onder middelbare scholieren. Opvallend is dat dit boek een omgekeerde chronologie heeft.
In dit belangrijke boek Het jongensuur kun je het thema van de discriminatie in verschillende lagen waarnemen: er is het anti-semitisme waarmee de hoofdpersoon wordt geconfronteerd, er is de achterstelling van het meisje tegenover de jongen en er tenslotte – verhuld - sprake van aandacht voor de discriminatie van de lesbische liefdesbeleving.
In 1983 werd Burnier onderscheiden met de Annie Romeinprijs en in 1987 werd de Busken Huetprijs aan haar toegekend.
Werk:
- Een tevreden lach (1965)
- De verschrikkingen van het noorden (1967)
- Het jongensuur (1969)
- De huilende libertijn (1970)
- Poëzie, jongens en het gezelschap van geleerde vrouwen (1974)
- De reis naar Kithira (1976)
- De zwembadmentaliteit (1979)
- Na de laatste keer (1981)
- De litteraire salon (1983)
- De trein naar Tarascon (1986)
- Gesprekken in de nacht (1987)
- Mystiek en magie in de litteratuur (1988)
- De achtste scheppingsdag (1990)
- Een wereld van verschil (1994)
- Gustav Meyrink, bewoner van twee werelden (1996)
- Manoeuvres (1996)
- De wereld is van glas (1997)
- Joods lezen (1997)
Inzendingen van deze schrijver
7 resultaten.
wisgedicht
1.7 met 9 stemmen 
0 Zie wat Scott Fitzgerald, een tweederangs schrijver, met behulp van psychiaters met zijn veel begaafdere vrouw Zelda heeft gedaan. Zie wat in onze tijd Ted Hughes, met behulp van de psychiaters, met zijn veel begaafdere vrouw Sylvia Plath heeft gedaan. Of Virginia Woolf ooit in handen is gevallen van dat tuig weet ik niet, maar het zou mij niets verbazen…
wisgedicht
3.0 met 1 stemmen 0 Terwijl ik in mijn dorpen liep, heb ik gevraagd aan de beminden: waar kan men de oude namen vinden? Wie kent de naam die mij verliet? Wie deelt de droom die in mij sliep en zal het hart in bloemen winden?…
In het meervoud
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 1 Wij waren vrienden in een ver verleden
van nachtfilms, zangersfeesten, parken, dromen.
Wij waren minnaars op de hoge treden
van lustpaleizen tussen bonte bomen.
De maan bescheen de vijvers van Granada,
de zon bescheen de zuilen van ons Thebe.
Je arm was broedplaats voor de vogels van Messina,
mijn dieren trokken jou per winterslede.
In welk…
Wat is een mens?
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 Wat is een mens?
Een stip op een stip voorbij de zon,
die zelf is zoekgeraakt in het heelal
van melkwegstelsels achter melkwegstelsels.
De mens: waar praat zij van in al die tijd,
aeonen ruimte, zevenmijlen licht
en zeventig maal zeven mijlen niks.
De grote duisternis waarin de dode schimmen
zich dringen naar het schemerachtig licht,
waarin…
Interview Andreas Burnier (fragmenten)
verhaal
3.2 met 15 stemmen 2.589 HET HEEFT IETS verbazingwekkends: zo woedend en polemisch als Andreas Burnier kan uithalen op papier, zo zorgvuldig en omzichtig formuleert zij nu.
Geduldig luistert zij naar de vragen, zij denkt even na, buigt voorover en antwoordt weloverwogen, genuanceerd, relativerend zelfs.
Beter beschouwd past die ogenschijnlijke gespletenheid naadloos bij…
wisgedicht
2.7 met 11 stemmen 0 Ik behoor tot de mensen voor wie het één geheel is. Wij zitten nu even in dit bestaan. Het lijkt me zoiets als een droom. In een droom kan ontzettend veel gebeuren: enorme drama's en angsten en vreugden en weet ik wat. En als ze dat objectief meten, dan blijkt dat je een minuut of zo gedroomd hebt. Zo lijkt het leven mij ook iets dat een heel klein…
Wie zal de nacht in strikken binden?
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 Wie zal de nacht in strikken binden?
Je naam heb ik nog niet vergeten,
maar op het zachte weefgetouw geweven,
zoals een roos bloeit in de wind.
Ik heb je naam goed opgeschreven
en aan een wit papier gehangen
waar kinderen mee spelen kunnen,
zodat je naam in hun verlangen
bewaard zal blijven voor de wind.
De slanke dansen van verdriet
heb ik…
