biografie: P.H.H. Hawinkels
P.H.H. Hawinkels [1942 - 1977]
Hawinkels studeerde enkele jaren klassieke talen en Nederlands aan de Universiteit van Nijmegen.
Hij schreef cursiefjes in het Nijmeegs Universiteits Blad.
Hij werd vertaler van romans en toneel uit het Duits, Engels en Grieks en schrijver van indrukwekkende gedichten die bijna niemand kent - en dat is jammer.
Hij werd ooit bijna van de universiteit verwijderd, toen hij in het NUB over het huwelijk schreef: 'Wat god verbonden heeft, daar zal geen mens plezier van hebben.' Dank zij de steun van de hoogleraar Willem Asselbergs [Anton van Duinkerken] mocht Hawinkels zijn studie voortzetten.
Inzendingen van deze schrijver
3 resultaten.Telkens klinkt een woord
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Het licht verzand, de hoop gestrand,
wij voeden ons met as.
De dood verbant, het lijden brandt,
en niets is wat het was.
Maar telkens klinkt er weer een woord
waarin een nieuwe toekomst gloort;
geef dat iemand die het hoort
zijn kansen niet uit angst vermoordt,
maar luistert.
Het kruis zal bloeien als een roos,
en niemand raakt verloren…
Er na
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 Als de dood nú was gekomen
had ik hem begroet als een jongere broer,
die Twist en Shout wil horen als ik
de Negende Symfonie van Mahler op heb staan;
en met een glimlach had ik aan de dood
mijn plaats afgestaan, en was ik licht, zo licht
gestorven, och, zoals
het bevroren oppervlak van sneeuw zich breken laat.
De glimlach, die wij op dingen…
wisgedicht
3.7 met 26 stemmen 0 Het leven heeft geen zin; het heeft er geen nodig.…
