biografie: Remco Campert
Remco Campert [Den Haag 1929 - ....]
Remco Campert is de zoon van de (verzets)dichter Jan Campert en de actrice Joeki Broedelet. Zijn ouders gingen uit elkaar toen hij drie jaar was. Hij woonde tot zijn twaalfde afwisselend bij zijn moeder, zijn vader of zijn grootouders. In 1942 werd hij opgenomen in een pleeggezin. Zijn pleegfamilie verhuisde uit Den Haag (waar de Duitsers de wijk waar ze woonden afbraken) naar Epe. Hier hoorde hij in 1943 dat zijn vader was overleden.
Na de Tweede Wereldoorlog ging hij in Amsterdam bij zijn moeder wonen. Hij ging naar het gymnasium van het Amsterdams Lyceum. Met deze studie ging het mis en Remco besloot schrijver te worden. Van 1950 tot 1953 verblijft Remco Campert veel in Parijs. Hij leeft van vertalingen en het schrijven van reclame-teksten. Hij zwerft ook door andere landen in Europa.
Remco Campert debuteerde als dichter met 'Vogels vliegen toch' (1951). In 1950 was al in 50 ex. uitgegeven 'Ten lessons with Timothy', geïnspireerd op de plaat van Dizzy Gillespie met dezelfde titel. Vier verzen van deze tien komen terug in 'Vogels vliegen toch'. In 1953 komt hij terug naar Amsterdam.
Remco trouwt met Fritzi ten Harmsen van der Beek. Ze wonen op het landgoed Jagtlust in Blaricum. Dit wordt een ontmoetingsplaats voor schrijvers/dichters. In 1957 gaat Remco Campert weer terug naar Amsterdam. In 1961 debuteert Remco als romanschrijver met 'Het leven is vurrukkulluk'. In 1964 (27 mei of 3 juni?) weigert de AVRO een programma (Literaire ontmoetingen) over Remco Campert uit te zenden vanwege een gedicht 'Niet te geloven' uit de bundel 'Dit gebeurde overal' waarin het woord 'naaien' voorkomt. Enkele kranten drukken daarna de tekst integraal af en de bundel was vervolgens binnen de kortste keren uitverkocht. Ed Hoornik gaf uit protest de opdracht om een tv-spel te schrijven aan de AVRO terug. De VARA begon een vergelijkbaar programma (Spreken met schrijvers). Hier werd op 19 januari 1965 door Remco het gedicht 'Niet te geloven' wél voorgedragen.
In 1964 verhuist hij naar Antwerpen. Hij leert hier veel Vlaamse schrijvers, o.a. Hugo Raes en Gust Gils, kennen. Na twee jaar laat hij vrouw en twee dochters achter in Antwerpen en gaat - weer - in Amsterdam wonen, dit keer met galeriehoudster Deborah Wolf. Met haar woont hij samen tot 1980. Sindsdien woont hij alleen.
In de jaren zeventig is het stil rond Remco Campert, hij komt niet of nauwelijks tot schrijven. Wel was hij van 1969 tot 1979 redacteur bij uitgeverij De Bezige Bij. Remco Campert hoorde bij de 'vijftigers', hij had binnen deze groep een eigen 'geluid' met zijn gematigde, weemoedig-ironische toon. Zijn dichtwerk is vaak in spreektaal geschreven. Zijn werk heeft overeenkomsten met dat van de Franse schrijver Queneau. Het thema van veel van zijn werk is de confrontatie tussen droom en werkelijkheid. Zijn werk is veelal autobiografisch. De jazz-muziek speelt vaak een rol. Melancholie en verdriet om wat in het leven allemaal mislukt spreken overal in mee. Als kind was 'Kees de Jongen' van Theo Thijssen zijn favoriete boek. In 'Het leven is verrukkulluk' laat hij Kees en diens vriendin Roza optreden als bejaarden.
Van 1988 tot 1995 trad Remco Campert samen met Jan Mulder in het theater op met een literair programma (Literair variété). Begin jaren negentig én in 1998 werkte Remco Campert samen met het 'Maarten Altena Ensemble'. Het eerste programma heette 'Open plekken' en werd ook op de plaat gezet. Het programma van 1998 heette 'Mijlpaal Er Trilt Iets'. Het lange gedicht 'Solo' van Remco Campert stond hierin centraal. In beide programma's ging het om een combinatie van poëzie en (geïmproviseerde) muziek. Ter gelegenheid van Koninginnedag 2000 wilde men Remco Campert benoemen tot Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw. Hij weigerde echter en gaf als reden op: 'De gedachten die ik koester aangaande de functie van de monarchie staan mij niet toe een koninklijke onderscheiding te aanvaarden.'
Gedichten:
- Ten lessons with Timothy (1950)
- Vogels vliegen toch (1951)
- Vierendelen (met Hans Andreus, Hugo Claus en Simon Vinkenoog) (1951)
- Een standbeeld opwinden (1952)
- Berchtesgaden (1953)
- Met man en muis (1955)
- Het huis waarin ik woonde (1955)
- Bij hoog en bij laag (1959)
- Dit gebeurde overal (1962)
- Hoera, hoera (1965)
- Mijn leven's liederen (1968)
- Dit gebeurde overal/Hoera, hoera (1968)
- Betere tijden (1970)
- Alle bundels gedichten; 1951-1970 (1976)
- Theater (1979)
- Scènes in Hotel Morandi (1983)
- Drie vergeten gedichten (1984)
- Amsterdamse dagen (1984)
- Zeven vrijheden (gedichten bij etsen van Hannes Postma) (1984)
- Dit gebeurde overal (1985)
- Collega's (1986)
- Een neger uit Mozambique (bloemlezing) (1988)
- Toen ik je zag (gedichten bij foto's van Peter Dejong) (1988)
- Rechterschoenen (1992)
- Restbeelden: notities van Izegrim (1994)
- Straatfotografie (1994)
- Dichter (verzamelde gedichten) 1995
- Ode aan mijn jas (1997)
- Rataplan / Lamento (bloemlezing van 32 gedichten met Indonesische vertaling) (1999)
- Kus zoekt mond (bloemlezing) (2000)
Inzendingen van deze schrijver
21 resultaten.
verwijderd item
1.8 met 5 stemmen 
0 'De meeste kunstenaars belanden bij haar in bed. Je moet het als een soort entreegeld zien. Het hoeft maar één keer. Er zijn erger dingen. 'Is het beledigend als ik het niet doe?' 'Je bent schrijver. Je behoort tot een categorie waar ze tegen opziet. Het zou natuurlijk wel gewaardeerd worden'…
verwijderd item
3.4 met 12 stemmen 0 Opgelet: 'Engelse heuvels in maanlicht.' Waanzinnige kletspraat. God, wat haat ik poëzie. Mooie borsten zijn mooie borsten. Waar dient het woord 'mooi' anders toe? 'En de mijne zijn mooi?' 'Ja, de mooiste.'…
verwijderd item
2.3 met 3 stemmen 0 'Hoe vind je ze dan?'
Opgelet: 'Engelse heuvels in maanlicht.'
Waanzinnige kletspraat. God, wat haat ik poëzie. Borsten zijn borsten. Mooie borsten zijn mooie borsten. Waar dient het woord 'mooi' anders toe? Ik zeg het gewoon.
'Mooie borsten zijn mooie borsten.'
'En de mijne zijn mooi?'
'Ja. De mooiste.'…
verwijderd item
3.0 met 1 stemmen 0 Ik kom haar soms tegen, kan me nog wel voorstellen dat ik krankzinnig op haar was, maar voel niets meer, behalve misschien vertedering van het harde hart. Voorbij de angst, de weemoed, de haat, de eenzaamheid 's nachts als ik alleen sliep of me de dag in dronk in het nachtcafé met pooiers, portiers en palingboeren.…
verwijderd item
2.8 met 10 stemmen 0 Er is steeds meer waar je goed op moet letten of je bent het kwijt. Dat geldt allereerst voor levende wezens.
Zo heb ik menige hond gekend die vrolijk blaffend voorgoed aan de einder is verdwenen en slechts een trilling in de lucht achterliet waar zijn staart eens kwispelde.…
Elke dag nog
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 Remco Campert aan Cees Nooteboom
Elke dag nog
praat ze met zijn grafsteen
op het kleine kerkhof aan de overkant
uitzicht over het dal
met het dunne riviertje
glinsterend als een spinnedraad
in het Noord-Franse licht
sinds hij dood is
doet ze minder aan de tuin
eens haar trots
kreeg er nog een prijs voor
de sénateur kwam er nog voor…
verwijderd item
3.4 met 9 stemmen 1 Sommige poëzie
is met een klein mondje
nog kleinere dingen zeggen…
In het donker
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 Soms zie ik spoken
's avonds laat op straat
in een vuilwitte jurk
jij die niet bestaat
of mager in een pak
van vooroorlogse snit
mijn vaders gelaat
of tot mijn schrik
in een spiegelruit
mezelf die verdergaat.
----------------------
uit: 'Dichter', 1995.…
Straattheater
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 In de zoele middagwind
zat ik op een bankje
op de Boulevard du Général Leclerc
naast een oude heer
die Indochina nog had meegemaakt
rozet in zijn knoopsgat
witte sjaal om zijn uitgedroogde hals
en een mormel van een hondje
aandachtig aan zijn voet
toen Sophie Marceau actrice
die ik kende uit de bladen
vergezeld van haar fotograaf
uit een…
Credo
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 1 ik geloof in een rivier
die stroomt van zee naar de bergen
ik vraag van poëzie niet meer
dan die rivier in kaart te brengen
ik wil geen water uit de rotsen slaan
maar ik wil water naar de rotsen dragen
droge zwarte rots
wordt blauwe waterrots
maar de kranten wllen het anders
maar de kranten willen het anders
willen droog en zwart van koppen…
Als ik doodga
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 Als ik doodga
hoop ik dat je er bij bent
dat ik je aankijk
dat je mij aankijkt
dat ik je hand nog voelen kan
Dan zal ik rustig doodgaan
Dan hoeft niemand verdrietig te zijn
Dan ben ik gelukkig.…
verwijderd item
1.8 met 24 stemmen 1 Godzijdank heeft een ziel geen billen.…
verwijderd item
3.7 met 18 stemmen 0 In je leven ben je voor jezelf een raadsel, maar na je dood weet iedereen opeens heel goed hoe je was - hadden ze je het maar eerder verteld.…
Niet te geloven
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 Niet te geloven
dat ik knaap nog
een vers schreef over de
zilverwitheid van een berkestam
en om mij heen
grootse dronkenschap
van de bevrijding:
het water was whisky geworden.
Alles zoop en naaide,
heel Europa was een groot matras
en de hemel het plafond
van een derderangshotel.
En ik bedeesde jongeling
moest nodig
de reine berk…
Gedicht
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 1 Als we dan liefhebben, liefhebben
tussen veel papier, holle mannen en metaal,
laten we dan liefhebben, zoals mij goeddunkt:
Liefhebben met de rust van de onrust, niet
die van de routine, elkaars ogen verliezen
en weer ontdekken, voorbij de huizen gaan,
het land in, de streling van onbekende struiken
ondergaan, de wind proeven op een steeds…
verwijderd item
1.6 met 19 stemmen 0 Mijn moeder was een eekhoorn
In een berijpt en breekbaar bos…
Verzet begint niet met grote woorden
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 Verzet begint niet met grote woorden
maar met kleine daden
zoals storm met zacht geritsel in de tuin
of de kat die de kolder in zijn kop krijgt
zoals brede rivieren
met een kleine bron
verscholen in het woud
zoals een vuurzee
met dezelfde lucifer
die een sigaret aansteekt
zoals liefde met een blik
een aanraking iets dat je opvalt…
KOUD
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 Winter nadert.
Ik voel het aan de lucht
En aan de woorden die ik schrijf.
Alles wordt klaarder: de straat
Is tot aan zijn eind te zien. De woorden
Hebben geen eind.
Ik ben dichter
Bij de waarheid in december
Dan in juli. Ik ben dichter
Bij de gratie van de kalender, lijkt het
Soms wel. Toch, de woorden niet, de steden
Nemen hun…
Poëzie is een daad
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 0 Poëzie is een daad
van bevestiging. Ik bevestig
dat ik leef, dat ik niet alleen leef.
Poëzie is een toekomst, denken
aan de volgende week, aan een ander land,
aan jou als je oud bent.
Poëzie is mijn adem, beweegt
mijn voeten, aarzelend soms,
over de aarde die daarom vraagt.
Voltaire had pokken, maar
genas zichzelf door o.a. te drinken…
verwijderd item
2.0 met 37 stemmen 0 Poëzie is een daad
van bevestiging. Ik bevestig
dat ik leef, dat ik niet alleen leef.…
verwijderd item
3.4 met 18 stemmen 0 Zoals je loopt,
door de kamer uit het bed
naar de tafel met de kam,
zal geen regel ooit lopen.…
