Dagcolumns over overlijden

---------------------------------------------------------------------------------------------------- De maandag-dagcolumn is een herhaling van de dagcolumn van 10 jaar geleden. Interessant om te zien in hoeverre omstandigheden, denkbeelden en zienswijzen van toen nu nog geldingskracht hebben. Onderstaande column is op 13 juli 2010 op deze site…

Het was 29 november 1899 toen Emma Morano in Italië werd geboren. En gisteren overleed zij. Ze was de laatste 19e eeuwse levende persoon op aarde. Ze werd 117 jaar oud. Dat zou in mijn geval betekenen dat ik tot 2094 zou leven. Aan de ene kant lijkt dat makkelijk haalbaar, aan de andere lijkt het ver weg. Het is ook maar een getal. Het was de…

Twee weken geleden kwam het ineens in de actualiteit. In een Canadees ziekenhuis deden wetenschappers onderzoek naar de hersenactiviteit van mensen die dood verklaard waren. En wat bleek, die was er. De activiteit was te vergelijken met de activiteit in onze hersenen, als we in diepe slaap zijn. Bij de meeste mensen waarbij geconcludeerd was dat ze…

Bij het artikel over Dood, de vorige week hier geplaatst, viel me op dat het denken over dit verschijnsel staat of valt bij het taalvermogen dat ons ter beschikking staat en dat we een nieuw begrippenkader nodig hebben, met duidelijke definities van wat is wat, dat gehanteerd kan worden om de uiterst subtiele nuances van dit fenomeen te belichten en…

We weten dat de dood bestaat. We weten ook dat we er vroeg of laat mee te maken krijgen. In onze kring of zelf. Natuurlijk snap ik dat het niet altijd het goede moment is om over de dood te beginnen. Je hart luchten doe je ook niet als je met collega’s bij de printer staat. Nu ik wat ouder word, begin ik me er wel eens aan te storen. Dat we als volwassen…

Ik voelde gisteren mee met de nabestaande van een man die ik niet persoonlijk ken. De Nederlandse bergbeklimmer Eric Arnold (35) is overleden op de flanken van de Mount Everest. Hij overleed volgens nu.nl aan acute hoogteziekte die hij kreeg in de afdaling. Een zuurstoftekort werd hem fataal, meldt de site. Ik heb zelf drie en een half jaar tussen…

Er moet een frisse wind door mijn huis. Maak een lijstje en ga naar de winkel waar ik nog nooit ben geweest, de Action. Het is waar wat wordt gezegd, de prijzen hier werpen je decennia terug in de tijd. Op het moment dat ik ook nog even scheermesjes meepak, zie ik hem. Hij nadert me langzaam. Schuifelt voetje voor voetje. Krom van het leed op zijn schouders…

Eerst een sonnet opdragen aan de oorspronkelijke, organische, nuchtere en geest verrijkende dichter H.H. ter Balkt die vorige week is ontslapen: Slechts één keer heb ik hem gehoord, de Balker Hij trad toen op in Groningen in een schuur Zijn zware stem klonk als vulkanisch vuur Hij was toen al een gretig klankverschalker Onhandig met zijn…

25 december is onze vaste zaterdagcolumnist Jos (Joannes) Zuijderwijk in Amsterdam overleden. Jos is geboren in Monster op 15 augustus 1948 en is helaas niet oud geworden: slechts 66 jaar jong is hij onverwacht gestorven. In de aula van de Begraafplaats Zorgvlied aan de Amsteldijk te Amsterdam komen zijn kinderen, broers en zussen, neven en nichten…

Er is een ambtenaar vakkundig weggepest. Mijnheer Gotlieb. Hij is dood. Hij is tot op het bot afgebroken en kon onmogelijk verder leven. Hij heeft een aanklacht van zeshonderd pagina’s geschreven, een bewijslast. Maar nu de manager. De man, of vrouw, die niet luisterde. Die niet wilde luisteren. Die niet geïnteresseerd was en mijnheer Gotlieb opzadelde…

Inderdaad ook ik voel mij nietig, schrijnend nietig bij Nelson Mandela. Hoe triest dat hij zo hoog uittorent boven ons. Wat een mens. Het moment: de beelden 11 februari 1990 grepen me ongelooflijk aan. Zo overtuigend alleen al zijn voortschrijden. Had wel iets weg van een religieuze verschijning. Goed om nog even stil te staan bij zijn consequente ongebroken…

Afgelopen woensdag weer ‘Herinnering verlicht’, avondherdenking 2013 op de Nieuwe Ooster. Amsterdam. Nabestaanden kwamen weer in groten getale de rustplek van hun overledene bezoeken. Met lichtjes, beeldende kunst, poëzie, verhalen en muziek ruimte om gezamenlijk te herdenken. Zoals een mevrouw zei: ‘Het hele jaar ben ik hier in mijn eentje voor mijn…

‘En het gelovige gebed zal de zieke redden en de Heer zal hem oprichten. En als hij zonden heeft begaan, zal het hem vergeven worden.’ (Jak. 5,14-15) Het kan nu elk moment gebeurd zijn. Mijn oom, de laatst overgebleven broer van mijn al lang overleden vader, nadert zijn einde. Als je 86 bent is dat niet zo gek. Donderdag is hij bediend. Zo nu en…

Je staat er niet zo vaak bij stil. De dood. Totdat hij op je pad komt. Bij de een wat vroeger; bij een ander later. Soms letterlijk. Een goede vriendin overleed ooit tijdens een hardloopwedstrijd. Maar wie denkt er nu aan de dood van een achtjarig jochie bij een marathon zoals in Boston? Ik wel, en ik ben niet de enige. Er is zeker over nagedacht…

Noem mij één goede reden om oud te worden. Ik geef je het antwoord: de film Young@Heart. De film gaat over een koor van Amerikaanse 75-plussers die met intense overgave punkklassiekers zingen. Het is even de vraag of ze met hun versie van de Clashhit ‘Should I stay or should I go?’ ook het euthanasiethema hebben willen aanroeren, maar dit is dè feel…

Stuk is hij. ‘Ik heb het gemist,’ zegt hij zuchtend. Hij is huisarts. En vorige week had hij na een drukke week met volle wachtkamers onverwacht een weekenddienst. Het dagje dierentuin met vrouw en dochters moest hij maar uitstellen. Als ik nu het weekend van mijn collega niet overneem, dacht hij, kan ik ook geen invaller verwachten als ik eens ziek…

Droevige week, we namen afscheid van twee kanjers. Hoe houden we ze in herinnering? Jean Nelissen was chef-sport voor De Limburger en wielerverslaggever voor Studio Sport. ‘Journalist ben je 24 uur per dag’, was zijn lijfspreuk. Samen met Mart Smeets jarenlang NOS-verslaggever Tour de France. Hij vulde pelotonstiltes met opmerkelijke bezienswaardigheden…

Wat zijn wij tussen worp en put? Een hoopje ellende, het vernoemen niet waard. Alsof het nog niet erg genoeg is dat we niks achtergelaten hebben in het leven dat ons is toebedeeld, is er nu een nieuwe techniek waarbij doden opgelost worden in een mengsel van water en zuur. Zodat er ook na onze dood niks overblijft. Resomatie heet het onheil. In een…

Sommige mensen blijven altijd bij. De zondag overleden Piet Meerburg is er één van. Hoewel mijn contact met hem in tijd en belang weinig tot niets voorstelt. Ik ontmoette hem bij een overleg met het DB (Dagelijks Bestuur) van Stichting Onderlinge Studentensteun S.O.S.S. Kriterion. Niet toevallig. Piet hielp in de tweede Wereldoorlog joodse kinderen…

Herman is dood. Al bijna dertien jaar, maar ik begin het nu pas te beseffen. Sommige mensen horen niet dood te zijn, maar springlevend, zodat je ze altijd kan bellen, als het nodig is. En als het niet nodig is. Zomaar, om te zeggen dat je eens wilde bellen. En dan neerleggen en terugbellen om te vragen of hij misschien nog iets wou zeggen. Niet met…

De tarieven voor de successiebelasting zijn schandalig hoog. Als helpende hand van ouderen of hun familieleden loop je er vaak tegenaan. Als iemand zijn hele leven spaart om zijn of haar familie blij te maken met een kleine erfenis, dan komt hij van een koude kermis thuis. Niet dat de erflater er verder last van heeft want die zit al lang en breed…

Hoe anders klinken de woorden van de dichter bij dood dan bij leven. De weerklank van wat er onder de woorden schuilt; de eeuwigheid, het afscheid, de loop der dingen en weer een nieuw begin. Het galmen van de dichters woorden worden pas werkelijk gehoord wanneer de dichter zelf is gestorven. Alsof hij het daarvoor over de anderen had. De anderen…

Wat hij was we konden het lezen: gedreven, intens, archivaris, profeet, lyrisch, nieuwsgierig, vragend, netwerker, confronterend, wietambassadeur, verstaanbaar, olifantengeheugen, geëngageerd, authentiek, overvloedig, bibliografisch, verzamelaar, vriendentrouw, profetisch, lijstduwer etc. Na dagen in de Vinkenoogbijbel(‘Vinkenoog Verzameld’) lezen…

Er zijn er al veel gestorven, op hun eigen manier. Een bijzondere groep mensen vormt daarop geen uitzondering. Eens per jaar, dit keer op 20 juni, hebben ze hun eigen dag; Roze zaterdag. Ik heb het over de homoseksuelen. De homoseksuelen zijn een groep apart omdat de liefde die ze voelen zich richt op dezelfde sekse. Verder zien ze er uit als alle…

Het is een gedachte die wel eens bij me opgekomen is (en waarschijnlijk ben ik niet de enige): hoe zou het zijn om je eigen begrafenis mee te maken? Ik bedoel, ik wil die gebeurtenis liefst nog even uitstellen, maar als het dan toch zover is, zou ik er graag bij willen zijn. En dan niet in liggende houding onder een houten deksel, maar op zo’n manier…

49 jaar werd hij. Een briljant schrijver en columnist op zijn hoogtepunt. Pas geleden werd nog bekend dat zijn boek ‘De kleine keizer’ was bekroond. Je denkt dan: die Martin Bril is actief en weer helemaal beter. En dan … dood. Dus die slepende rotziekte die overwonnen leek, heeft toch teruggeslagen. Bril was bij uitstek columnist. Misschien…

“Het is geen portret geworden van een gek.” Die woorden tekent het ANP op uit de mond van filmmaker Coen Verbraak naar aanleiding van Boudewijn Büch – de dichter, de dodo en het demasqué. Ben ik nou gek of heb ik naar een andere documentaire gekeken? In de eerste vijf minuten prijzen vrienden, familie en collega's Büch uitbundig. Je kon met niemand…

Op de kaart staart ze naar de Eiffeltoren. Tantes leven was een reis. Ze kijkt neutraal, dat moest. Het is een oude foto; over veertig jaar zou ik pas komen. Misschien wist ze dat al, kien als ze was tot die laatste weken. Ze vrat graskaas vanachter haar bejaarde bureau, ooit van duur eikenhout. Aan de muur de aquarellen die ze vroeger maakte. ‘t…

Is het een veeg teken dat begrafenisondernemer Zwarteveen een van de grootste adverteerders is op nederlands.nl? Onder de helft van mijn columns bungelt een zwevende grafkist vergezeld van de wat cryptische tekst: 'Het kan dus ook anders; maar het hoeft niet...' Alsof de firma Zwarteveen eventueel bereid is een homo te begraven zolang de uitvaart…

Het afgelopen weekeinde werd ik opgeschrikt door een telefoontje van een Turkse vriendin: ‘Watze, er is iets vreselijks gebeurd.’ Met horten en stoten kwam het er uit, onze vriend Hasan Kaynak was overleden. Hij had een relatief eenvoudige operatie niet overleefd, omdat een bloedpropje naar zijn hersenen de boel definitief verstopte. Op de intensive…