Alle inzendingen over reizen

Graag zou ik Noord-Spanje eens bereizen, maar dat zal me in mijn leven niet meer gegeven zijn. Mijn favoriete televisieprogramma Rail Away geeft een indrukwekkend en romantisch aandoend beeld van de noordelijke Spaanse provincie waarvan men voorheen een volkomen ander beeld koesterde. Witte, snelle treinen slingeren als lenige metalen slangen door het…

Toen de kwellende hitte voorbij leek te zijn en een nieuwe herfst zich leek aan te kondigen, hebben we samen de lange weg naar Arcen afgelegd. Eenmaal aldaar gearriveerd betraden we het kasteel, geheel ingericht in zeventiende-eeuwse stijl en omringd door prachtige, feeerieke tuinen, waar de zomerrozen welig bloeien en waar klaterende fonteinen zorgen…

Als men op weg gaat naar Arcen, bijvoorbeeld om de befaamde Kasteeltuinen te bezoeken, passeert men onvermijdelijk de vestigingen van de ondernemingen en bedrijven die zozeer zelfbewust en zelfverzekerd hun namen profileren op hun gevels. Na enige tijd leest men op de blauwe richtingwijzers de namen van de dorpen Geldrop, Heeze en Weert. Nu bespeurt…

Na mijn langdurige afwezigheid, waarin de vervreemding mij als een koorts of als een ziekte overvallen had, keerde ik terug tot mijn zo dierbare geboortestad Tilburg. Al op mijn terugreis zag ik in de nevelige en schimmige verte de beide ranke, zwarte torens van de Abdij van Koningshoeven, eveneens zozeer dierbaar en altijd herinnerend aan mijn verre…

Uitgestapt bij NS-station Naarden-Bussum. Met de benenwagen naar Naarden Vesting gelopen. Een aangename route, op de drukke snelweg na. Op de Julianalaan zat er een heel grappige Garfield in de vensterbank. Toen ik de vesting naderde, kwam de Sint-Vituskerk in beeld. Nadat ik bij de Sint Maartenskerktoren in Tiel bot had gevangen (staat flink in de…

Ik heb de toren al vele malen vanuit de trein zien staan en hij bleef mij fascineren. Het is dan ook een erg mooie toren om te zien. Om in de oude binnenstad van Zaltbommel te komen, moet je vanaf het station wel even een flinke trippel maken. Ik moest een tijd wachten op de rondleiding, dus verkende ik de stad vast. Wat bij de Waal gekeken, een kanon…

Op verkenning in Weert. Het eerste wat ik zag was het standbeeld van Antje van de Statie. Op de Langstraat 28 las ik op een bordje, dat zij naast de serviezen- en geschenkenwinkel van Jan Grein op nr. 28 woonde, in een bakkerij aan de rechterkant, waar de Weerter vlaaitjes van Antje werden gemaakt en verkocht. Antje woonde aan de linkerkant van Jan…

Ik ging op een snikhete dag met buslijn 374 van Breda naar Zundert. Op halte Willem Passtoorsstraat uitgestapt, vlakbij het Van Goghkerkje op het Vincent van Goghplein 1. Bijna alles in Zundert heet Vincent of Van Gogh of de naam gekoppeld. Voor het Van Goghkerkje staat een bronzen standbeeld van Vincent en Theo van Gogh, gemaakt door Ossip Zadkine.…

Met de bus in het voor mij onbekende Nuenen gearriveerdzijnde liep ik in de hete zon richting het centrum. Eerst bij AH een ijskoffie met twee pizzabroodjes gehaald. Daarna op zoek naar de restanten van de aanwezigheid van de familie Van Gogh. Er was een ordinaire kermis, maar die sliep nog. Het eerste wat ik zag, was ´Nuneville´, het huis op Berg…

In het Modderbos ademt de aarde zwaar. Elke stap zakt een fractie dieper weg, alsof de grond je wil vasthouden, je wil herinneren aan iets wat je ooit hebt achtergelaten. Het bos is doorweekt tot in zijn wortels; de bomen staan als donkere wachters in een wereld die zacht is geworden, poreus en ontvankelijk voor alles wat druppelt en wegvloeit. De…

Een wandvullende foto van kleurige platbodems dan wel roeiboten, die zij aan zij rusten op een watervlakte, ongetwijfeld ergens in een ver, tropisch werelddeel, bevindt zich achter de balie van de Afdeling Dagbehandeling in het Twee Steden Ziekenhuis. Dit panorama maakt een wonderlijke en verbazingwekkende indruk en lijkt hier misplaatst. In de wachtkamer…

Het korte, blonde haar van mevrouw de taxichauffeur, dat zij met een chique speld op haar achterhoofd had bevestigd, had geen lengte bereikt. Zilveren hulpstukken die ik aanvankelijk aanzag voor ringen, maar die, zoals ik later begreep, soelaas moeten bieden tegen de artrose, bezetten de handen van mevrouw waarmee zij het stuur van de auto omklemde…

Als men in Oisterwijk op De Lind een terrasje bezoekt, kan men desgewenst zijn blikken laten dwalen en laten rusten op een heel leuk, romantisch aandoend torentje. Het geeft daar zo onbekommerd en zorgeloos met haar carillon een melodie ten beste die de zorgen van de mensen op het terras verlicht, terwijl de warmte van de dag nog niet heerst en een…

Ik ben voor de eerste keer met Maaskant Reizen naar Corsica en Sardinië gegaan. Het was meteen de laatste keer, want de incapabele buschauffeur maakte er een potje van. Hij was boos, nors, afstandelijk, brutaal, autoritair, onverschillig, gevoelloos, bot, onvriendelijk, ongezellig, niet betrokken, zeer afstandelijk, onverstaanbaar, horkerig, asociaal…

Een lieflijke hommel dartelt en danst rondom de lavendelplanten in de groenstrook bij de bushaltes aan de Spoorlaan en vele wespen amuseren zich hier eveneens. De Gemeente Tilburg is goedgunstig geweest voor wat betreft haar beleid ten aanzien van de groenvoorzieningen in onze stad en wonderlijk exotische bloemen van mij onbekende naam schieten eveneens…

Mulisch met het woord neuken werd serieus mainstream in de tweede helft van de vorige, de 20ste eeuw. Topauteur Harry Mulisch had zich er namelijk mee bemoeid. In 1959 schreef Mulisch het gedicht, getiteld: - Harry en het woord bij de daad --- Getuigenis van de revolutie op Cuba Dit gedicht gaat over een jongen die iemand het woord NEUKEN hoort…

*Traditionele vorm van lied in de Sámi-muziek Subtitel: Nomadische Sámi-rendierhoeders In Finland is hij geboren, kwam ter wereld op 23 maart 1943 in Enontekiö, een gemeente in het Finse deel van Lapland. Het is een groot en zeer dunbevolkt gebied van ongeveer 8400 vierkante kilometer tussen de Zweedse en Noorse grens. De belangrijkste industrieën…

In de kruin van de hoge pijnboom stoof er flink wat heen en weer. Piepklein mannelijk en vrouwelijk leven krioelde door elkaar. Er ontstond zo heel wat zaad. In grote wolken zweefden talloze korreltjes door het grote bos. Stuk voor stuk vielen ze op de grond om daar eens zelf bomen te worden. Maar dat ene zaadje "Kopstuk" wilde blijven reizen en…

Hoe we in Oostenrijk gekomen zijn, weet ik niet meer maar eens heeft het Zillertal ons verwelkomd en ik kreeg Lanersbach lief, waarnaar ik eens zou willen terugkeren. Lanersbach met de vakwerkhuizen, waar de beek vrolijk klatert en springt over rotsachtige stenen. Lanersbach waar op zondagen de muziekkapel met de mannen in de kleurrijke en feestelijke…

Het gebeurde op een onbewaakt moment. Want wat voor leven leid je als je altijd maar op je hoede bent? Ik liep met grote stappen omhoog op de roltrap, op Amsterdam CS. Ik vind het eigenaardig als mensen massaal stilstaan op een roltrap. Vooral op een station waar iedereen haast heeft. Tenzij je slecht ter been bent, ga dan op z’n minst rechts staan…

Subtitel: Angi Liu als draagster In 2016 was ik in de Albanese hoofdstad Tirana. Hoe waar is de uitspraak van B(ram) V(roeg)e uit Den Haag of 's-Gravenhage? - Wordt het bijna 35 jaar na het einde van het Albanese communisme, niet eens tijd om te stoppen met de mis- plaatste vergelijking tussen deze twee totaal verschillende landen?…

Op een dag heb ik in gedachten de trein genomen naar Den Haag, haar vroegere woonplaats die zij eens liefkozend "stad aan de zee" noemde. Zij vertelde mij bij die gelegenheid hoe zij hield van de speelse en elegante buitelingen van meeuwen tegen de achtergrond van de avondhemel. De Nederlandse Spoorwegen zouden tijdens mijn denkbeeldige reis niet…

De term tijdreizen is een bijzonder en fascinerend onderwerp dat menigeen intrigeert. Binnen het ruimte-tijd continuüm, zoals beschreven door de relativiteitstheorie van Albert Einstein, zijn ruimte en tijd verweven tot één geheel. Dit betekent dat gebeurtenissen in het universum niet alleen in de ruimte plaatsvinden, maar ook in de tijd. Hoewel de…

Het gebeurde op een onbewaakt moment. Want wat voor leven leid je, als je altijd maar op je hoede bent? Ik liep met grote stappen omhoog op de roltrap, op Amsterdam CS. Ik bewoog en de roltrap ook. Ik vind het eigenaardig als mensen massaal stilstaan op een roltrap. Vooral op een station waar iedereen haast heeft. Tenzij je slecht ter been bent. Maar…

Man staat naast een groene Skoda en opent de deur. 'Nee, papa, dat is jouw auto niet!' Aan zijn lichaamshouding zie ik dat het kwartje valt. Snel sluit hij de deur. 'Wij staan nog een stuk wandelen daar, die kant op!' wijst zoon, 16. Hij lacht zijn schaterlach en ik lach met hem mee. Gedrieën lopen we naar onze Skoda, een parkeerplaats verderop…

De kleine haven van de vestingstad Geertruidenberg ligt ingeklemd tussen merkwaardig aandoende stalen relingen en de desolaat ogende hoge bebouwing van appartementencomplexen. Een klein pleziervaartuig trotseert de stroom en het spoedt zich enthousiast voort terwijl een andere boot ligt aangemeerd en geen aanstalten maakt om het donkere water te bevaren…

Eens heeft het lot hem naar Europa gebracht. Het was negentienzesenvijftig en zijn ouders vluchtten met hem en zijn zusjes voor de troebelen in Indonesië. Hun schip omcirkelde Kaap de Goede Hoop. Hij heeft daar als achtjarige de Tafelberg gezien die een forse indruk op hem maakte. In Nederland vond hij zijn toekomst, zijn school, zijn universiteit…

Subtitel: Sappige peren Het is nu zomer, regelmatige blanke regels, helder, glazen met wodka rijkelijk gevuld. Zij nipte van haar glas en is tevreden met haar wodka-jus; het alcoholpercentage had wat haar betreft iets lager mogen liggen, maar sois. Eén van de redenen, nee, dé reden dat zij dit Russisch zwerversvergif naar binnen nipt. Het alcoholpercentage…

Ik ga dagelijks naar de bron. Tenminste zo wordt dat gezegd, benoemd en beweerd. Maar ook echt gevoeld, in onze wijk. De bron van alle gedachten wordt het meditatie proces genoemd. Een reis naar binnen, zo diep en zo ver, totdat er niets meer is, daar, waar, hoewel er niets is, in de kiem alles aanwezig is. Door de Covid gekte werd alles lam gelegd…

In de wachtkamer van de arts, bevolkt door meerdere patiënten, wierp hij aanvankelijk aarzelende en onzekere blikken in mijn richting als een ontdekkingsreiziger die voor het eerst voet aan land zet op een nog onbetreden continent, tot hij mij aansprak. "Ik ken u van de bus. Ik ben dertig jaar chauffeur geweest. Wij chauffeurs kennen alle mensen, maar…