80486 resultaten.
zomerplooi
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 een klein intiem terras
ludiek genesteld
in een zomerplooi
de tafeltjes vierkant
een rondeel vol vuur
de zon staat op één uur
je voelt dat ik je kozen wil
je oog zo klaar als water parelt
in het fijngeslepen glas
als uit het witte zand
de zon een ooglens brandt
zingt in je blik kr...
Amor Perdido
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Alhoewel ik heel veel
van de Sierra Bermeja houd,
aarzel ik
er weer naar toe te gaan.
Ik herinner me
de bloeiende citrusbomen,
de vrolijke zwermen
van gouden bijen.
Ik ruik nog steeds
de geur van de
rode bloemen
op de wilde cactus.
Ik houd van de Sierra Bermeja,
maar ik aarzel
e...
Woordmagiër
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Ik wil doorgronden dood en leven
niet dadenloos maar staren in ’t verschiet
en vonken zonder dat een sterveling het ziet,
maar raken aan de grenzen van het niet,
waar geest en stof op woorden samenkomen
en paren in het baren van de tijd,
waar lucht en vuur het ongevormde binnenstromen
en,...
Nog steeds niet gevonden!
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Ik dool in een labyrint
hopend dat ik 'm vind...
de uitgang van m'n huidig bestaan!
Zal het wel of niet bestaan
Misschien moet ik niet gaan zoeken,
is het er altijd al geweest...
dichterbij dan mijn genoegen...
en heb ik het enkel maar gevreesd
Toch loo...
UNIFORM
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Politie is je beste kameraad,
maar soms is Oom Agent wat eigenzinnig.
Dan reageert hij overdreven pinnig
en zo verergert hij soms juist het kwaad.
Maar heb je geen ID, zo blijkt al gauw,
dan krijg je, net als iedereen, een douw.
bollenvelden
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 daar waar enkel koeien graasden
toen de tijd nog vroeger was
liggen nu als open wonden
grote vlakken zonder gras
grauwe grond bedekt de bollen
van de tulp en de narcis
krokus, druifjes, hyacinten
wachtend tot het warmer is
straks is al het kaal verdwenen
en verschijnt als visioen
een p...
wisgedicht
3.8 met 5 stemmen
0 Alleen vrouwen in soepadvertenties vinden
het elke dag prettig als hun man thuiskomt.
DE SIRENEN
verhaal
4.0 met 4 stemmen
1.798 Niet lang geleden slaagden matrozen er in de sirenen, enkele mijlen zuidelik van de Azoren, te vangen. De sirenen floten hartverscheurend, maar de matrozen, woordelik genomen doof zijnde, bleven onbeïnvloed. Zij wilden de zeeën van deze gevaarlike dieren zuiveren en sloten de sirenen op in een don...
15 maart, 44 v. Chr.
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Vastberaden zal ik de winter verzachten
Heerser van mijn rijk, waar zon schijnt
Als leider van de machtigste van de machten
krijg ik dat water, dat mij reint
Vijanden zijn in al hun wijsheid
verslagen voor de veldslag kon beginnen
Opgetogen vul ik mijn reistijd
denkend aan gevechten die ik ...
Idolaat
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Ik val niet gauw voor popmuziek of voor een groot auteur.
Noch boeit mij ook het levenslied, klassiek en in mineur.
Noch ben ik fan van Brood, U2 of Gerard van het Reve.
Dat alles is toch een pot nat. Het is mij om het even.
Ook kan ik niet begrijpen, waarom men fluit of gilt,
Als Backstreet ...
de lente scherpt haar profiel
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 de lente scherpt haar profiel steeds dieper
behaaglijke schoonheid in kwetsbaar zoet
waterhoentjes zoekend hun heil in groen en riet
meeuwen die daken bedekken met stront
vlinders die hiphoppen van struik naar struik
net als vroeger zoals de lente kleurt mijn geheugen
zigzag f...
Moeder natuur
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Staande op een wolk
van licht blauw metaal
krijste zij getergd naar beneden
wat voor de bliksem is dat nu allemaal
Reeds twee eeuwen lang
het maakt haar vreselijk bang
genegeerd men hoorde haar niet
al stortte zij kokende tranen van verdriet
Duizenden gematigde eeuwen lang
in tijd verh...
mijn liegbeest
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 in mijn dromen
mag je komen
maar daarna
moet je weer gaan
want dat wij
elkaar goed kennen
gaat niemand
niemand aan
in mijn dromen mag je komen
in mijn bed hoor je erbij
eerlijk zijn
en nooit eens jokken
vind ik moeilijk -
net als jij!
Wat een drukte in de hoofden...
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Wat een drukte in de hoofden,
bloed en tranen, hoop en vrees,
worstelend om zin en zegen, -
bomen die weer groen geworden zijn,
lindebomen van mijn jeugd.
Heel gauw gaan ze nu weer geuren,
roepen dingen wakker
die al lang vergeten zijn -
kinderverdriet en kinderpijn.
Wat geuren met je ...
Vandaag zocht ik de vrijheid
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Vandaag zocht ik de vrijheid, ik vond
racende tieners op hun bikes
vrije borsten aan het strand
schimmige vrijheid uit een fles
vrije tenen in sandalen
allemaal vrij voor dat moment.
Vandaag vond ik de vrijheid
in de koekoek in het bos
bij vrije noten uit een fluit
ik zag vrije vogels in...
Ik mat van dag en nacht
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Ik mat van dag en nacht
Het licht en donker laken,
Een luttle spanne langs
Der eeuwigheden el.
En vroeg: wat moet ik van
Dit snipperlapje maken?
'Uw altoosdurend kleed,'
Sprak Hij, 'en maak het wel.'
Texel
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 waar strand en zee
schuimend de liefde bedrijven
schuren zand en zout
zonverbrande lijven
moet ik in wind en duin
kind en kruin beschermen
terwijl gaap en slaap
zich over mijn geest ontfermen
jij kust de rust
en sluit het zonlicht buiten
ik tel de schapen
die wollig ook mijn ogen sluiten...
im astri da dovia
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 zij draagt een jurk van knopen
over een poederwitte huid
(zij voelt mijn aanwezigheid
mijn adem als een zachte bries
over haar blote schouders
sluit zij de ramen)
haar kont duw ik in het venster
als de nacht zich bedwelmt
haar lichaamsgeur
lavendel en ik ontknoop
in een regenend gekla...
Moederschap
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Veilig onder handen
in moeders armen
een klein gehuil
veel geluid
en weinig bewust.
Kind zijn
is niet waar je voor kiest
wel wat je bent
en vaak
verweten wordt.
Neem me
zoals ik ben,
want jij
wilde mij toch ook?
Droezelen
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Ik neem lijn 19 denk ik
of toch maar de metro
het is een enkele reis
strippenkaarten bestaan
alleen in mijn geheugen
het park aan de rechterzijde
loopt met mij mee langs het
water en de bloesembomen
die nieuw leven rosegetint
zo maar laten vallen
zelfs de honden in het gras
lachen naa...
Een Wonder, een Vlinder
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Eerst in cocon
gevangen langzaam
op eigen tempo
ontdoet hij zich van het omhulsel.
Door de wet van de
zwaartekracht
opent hij zijn strakke jas
en dan als de metamorfose
een feit is, eerst nog verbaasd
over ’t feit dat de jas te ruim
is, komt het besef dat
zijn vleugels gelijk aan
die...
Muzische mist
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 ze kuste me ’s nachts
legde woorden op mijn lippen
die ik ’s morgens als ontbijt
genoot en met liefde toevertrouwde
aan mijn nog maagdelijk wit papier
ze fluisterde zonder geluid
maar met zachte strelingen
expressie in mijn zuchten
nee, ik had nooit honger
mijn enige trek werd gevoe...
Rue Neuve
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1 Een vrouw haakt haar arm in
haar man kijkt om naar een etalage
daar hangt een winkelmeisje
pruiken op de poppen
de vrouw geeft hem een tik
nog voor hij het ziet
het meisje het jurkje het slipje
iemand zonder benen speelt muziek
wie heeft hem daar neergezet
veel te dicht bij de ...
tintelingen
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 daar zingt een hoge es
gekromd door jaren wind
boven op een bloemenlint
en langs de landweg
in een geur van peper
bloeit een lijsterbes
de witte dovenetel loert
pisnijdig naar het geel
van boter- en van paardenbloem
kijk hoe langs het ovenbuur
wit en lila de seringen
welriekend naar...
Ochtend in Cádiz
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 In de ochtendschemer
trommelen ezelshoeven
haastig op de klinkers.
Aan de kade
ontwaken de stemmen van vogels
en het licht wacht op een kans
om boten, huizen en kerken
te overspoelen.
Van de haven,
op het geluid van golven,
komen de zingende vissers
met hun last van oesterschelpen.
...
Licht belegen
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Jong van geest
levensjaren wijzer
rimpels onbevreesd
het dunne haar iets grijzer
handen verlegen verbonden
vervagen geleefd verleden
littekens als schrijnende wonden
tekenen ons nu, ons heden
ogen schijnen stralen
vervangen intens verdriet
langzaamaan verdwalen
het nooit en ook het ni...
Voor anker
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 witborrelend zog
bruist weg in het ijle
verstervend in schuim
onder windstille zeilen
gekraak en geklots
een zeezilte streling
wiegende lichtjes
een meeuw op de reling
goudgeel gegangmaakt
door rimpelend klater
rijzen de sterren
uit ’t donkerend water
late journaal
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 ik keek nog even
weer was van alles gebeurd
extreem schiet
alles aan flarden
en morgen
schijnt de zon en ik besef
het nieuws komt altijd te laat
ik zie het somber in, de nacht,
wellicht te laat
misschien moet mijn tv
afgeschermd
Lapidair 18.7 *
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Zij ligt verloren
op een dodenakker
aan de Waal.
Zwart graniet en vrome woorden.
Roomwit domineert de dijk.
*18.7 = week 18, zevende dag = zaterdag 6 mei 2006
Verontwaardiging
verhaal
3.2 met 4 stemmen
1.574 De dokter boog voorover met een vette knipoog en snoof, een verdoken teken van ongeduld. Hij schoof een naamkaartje, een stille uitnodiging, over het granieten blad van zijn bureau. Even later wrikte hij de schaar van mijn knieën open, blies in mijn scharlaken oor, woelde onder zijde en scheurde he...