Alle inzendingen

Ter Waarheid streeft mijn twijfelend gedacht, ter Waarheid streeft mijn rusteloze ziel, ter Waarheid wille ik steeds met al mijn krachten, ter Waarheid, bron van balsemende vrede. Zo leef dan, Jongeling, en onweerstaanbaar vervoere u Drift tot levenswerkzaamheid, door lenteweder, zomerglo...

Ik dacht dat ik wist wat liefde was. Ik dacht dat ik wist wat trouw was. Ik dacht dat ik wist wat vriendschap was. Maar jij maakte er O.T.T van... Ik weet wat vriendschap is. Ik weet wat trouw is. Ik weet wat liefde is. Ik weet dat ik van je hou en ik wist dat je mijn vriend was...

Twee lichamen met elkaar in cadans Als de rivier en de kade, De wind en de bergen, De zee en de kust. Het lijkt geen eind te kennen Ook het begin is mij ontgaan Zacht gemurmel en geprevelde woorden Het gekreun van een stervende Inderdaad. Zij stierf die nacht, En hij rouwde niet, want w...

In een poging de pijn te verlichten, Ben ik genoodzaakt tot u te dichten. Met woorden vul ik de leegte die u liet, Wachtend op uw ongelezen berichten. Wellicht waait alles over als een lentebui, Zakt de leegte met het water in de grond. Maar zolang het regent dat het giet, Markeert mijn pen...

De tijd zou mijn vriend moeten zijn, maar is het niet. Elke dag is een dag verder van jou, dat wil ik niet. Ik zou de tijd terug willen duwen, minuten, seconden één voor één tot ik weer terug ben bij de dag dat jij er nog was. De tijd heelt alle wonden, zegt men. Wie is mén eigenlijk? ...

sta ik naast jou op de rand van dit leven het is al bijna tijd maar je blijft nog even geeft mij de kans te zeggen wat niet verzwegen kan zijn in de verte het gemis en de trots die jou en mij gebood te volharden in het zwijgen niet te overbruggen levens liggen aan scherven voor mij je ...

thuisreis was het een droom of verwaaide herinnering door mensen gekneed tot een heilig beeld toch wandel ik bewogen naar huis mijn rugzak vol kruimels en sporen van bemoediging

Teruggelopen naar de kade om opnieuw de geluiden te proeven nu het eindelijk stil is in mijn hoofd met de nasmaak van echt bier in mijn mond voelen mijn handen nog jouw slanke lijf golvende dijen de ironie van Antwerpen; het besef dat prachtige vrouwen door de stad blijven vloeien ne...

"Kom op, sta op, we redden het wel! Ik help je, ik ben er voor je, ik zal mijn leven wagen voor jou!" Het enige wat ik van je vroeg was om me te geloven.. Je kon het niet, je wou het niet eens proberen. Je was te moe, te zeer uitgeput om me ook maar aan te willen horen. Je kon niet meer verder ...

Een bekende vleug vol in de neus je bent het je bent het heus Een druppel in je oog een voorbode je ogen worden glazig als een dode De messcherpe stalen maansikkel snijdt flarden in de regenboog Huilend schil ik de ui tot de laatste snik

Altijd ver weg, dus nooit dichtbij. Altijd ergens anders, maar nooit helemaal vrij. Rust dat bestaat niet, alles zit in het hoofd. Leven in een soort roes, voor de rest van het leven verdooft. Niemand die kan helpen, niemand die het weet. Altijd maar bang zijn, gepest worde...

Dagen aan een stuk droom je van hem omdat je gewoon niet anders kan als hij dan plots zo heel dicht naast je staat je net niet aanraakt dan word je verlegen raakt wat in verwarring maar je doet geen stap opzij zijn blik bezorgt rillingen in je hart net zoals zijn glimlach als ...

De hitte ligt met haar buik bloot op het strand herinneringen de scherpe schelpen van toen nu zand geworden laat ik langzaam door mijn handen glijden zee zuivert gedachten fris montert koel bries

geef mij wat glas dan breek ik transparanten vervaag ik licht tot mat verstrooid naar alle kanten ik wil onzichtbaar zijn in niets gevat beelden die ik bouw vandaag verkleuren in het perspectief van morgen schaduw vouwt zijn lijnen voor de nacht als de zon in ondergaande rust geniet e...

Dansend in woeste golven trek je mij zachtjes aan het voelt weer als een tweede huid ik wil me laten gaan droomloos drijven zonder pijn blikken verzand in niet meer weten hoe koud en kil kan leven zijn hoe langzaam het vergeten mijn glimlach omhelst jouw zijn verwarmt de naakte sporen ...

Ze hadden ieder een eigen leven veel van hetzelfde hebben ze nu foto’s waarop alles is vastgelegd kinderen vakanties hetzelfde bed de hoeksteen van de samenleving het meest geaccepteerde instituut wij en ons zijn zij geworden hoog in de bomen het trouwe ze komen altijd samen uit hun nest ...

Het kleine wondertje dat momenteel in mij groeit. Zal altijd weten van de moedige tante, die hij of zij nooit zal kennen. Dit kleine wondertje zal je leren kennen door verhalen. De lieve tante zal zeker een rol spelen in het leven dat je nooit gekend hebt. Lieve zus ik hoop dat je toch ...

Een onderwerp dat zich er soms toe leent om te worden opgelost met behulp van lange verklaringen in woord of geschrift, met argumenten en door briefwisselingen, maar toch niet valt te doorgronden des te langer je erover delibereert, kan door stilzwijgen in één uur worden opgelost. Daarom geloven w...

Ze hadden vertraging opgelopen al 25 jaar hij had kaartjes gekocht 1ste klas en zij zij was nooit van zijn zijde geweken zo dapper er is toch altijd een kans haar koffer nooit uitgepakt en er was te veel langsgekomen.

een groot dichterlijk gevoelen bevloog mij bij de ping pong match tegen holendrech' citaten strofen vlogen over tafel mijn fantasie sloeg toe helaas de poëzie in de bal raakte kant noch wal m’n coach adviseerde au revoir voor mon imagination au pouvoir ik deed wat hij zei ...

Dagen geen ongetogen woord en zij genoten er duidelijk van de wrijving was soms ongehoord er vielen dan grove woorden toch konden zij niet buiten elkaar omdat zij bij elkaar hoorden Een reden voor dit was er niet niemand zocht er dan ook naar de zin ervan was een vast gegeven ook hui...

met snelle passen loop ik door de met plassen bezaaide straten mijn hoofd zit vol en frustratie zoekt een uitweg langs de hoeken van mijn ogen nergens naartoe ergens vandaan in een plas zie ik de maan in dit witte schijnsel kleuren zwarte gedachten vrolijk grijs

de spinnen leiden draden om de tuin omspannen takken om de kost te winnen ze hopen dat ze daarmee garen spinnen ik buig beleefd, voel spinsels op m'n kruin met één gebaar ligt al hun werk in puin en daarna kunnen ze opnieuw beginnen ze weven onvermoeibaar ragfijn linnen en blijven zoeken ...

een groot dichterlijk gevoelen bevloog hem bij de ping pong match tegen holendrech' citaten strofen vlogen over tafel zijn fantasie sloeg toe z’n poëtische bal raakte kant noch wal de coach adviseerde au revoir voor imagination à son pouvoir gestopt z'n rijmelarij en ja h...

Na mijn eerste liefde kwamen er andere vrouwen. Janneke, een echte Hollandse meid die graag ging stappen en de rest van de week over niet veel meer dan die ene avond kon praten. Maria, de atheïstische vegetarische feminist waarbij niemand iets goed kon doen terwijl zij bij iedereen ergernis opriep ...

Mijn eerste vriendinnetje ontmoette ik toen ik 18 was. Sterker nog, op de dag dat ik 18 werd zoende ik haar voor de eerste keer. Liedje, die eigenlijk Lydia heette, was op mijn feestje gekomen. We hadden veel gegeten, maar nog veel meer gedronken. Met het hele gezelschap hadden we zitten bomen over ...

Nog houdt hij het landschap stevig vast, hoewel zijn hand reeds lichtjes beeft van schaamte voor de naderende dood en voor al die stilte die erop volgt. Wie stelt er paal en perk aan zoveel gras? Zijn beeld vloeit open in de spiegel. Alles wat ooit gelogen was, een logboek vol, wordt langza...

Mijn vader, God heeft zijn ziel nog niet, verstart verward in zijn verdriet van het ontglippen van zijn lief die wegsluipt als een dief niet omdat zij weg wil sluipen maar omdat ze niet meer terug kan kruipen naar wie haar zo bemint zo lang al.

stenen liggen aan je voet ik zie de breuken in je wanden als tijdlijnen in handen geëtst door je gedachtengoed je ontlook de aarde als een kale rots massa kartelde met puntig trots in ongenaakbaarheid passeerde je de eeuwenloze tijd je bent nu broos en zacht meegaand...

misschien vind ik ooit nog eens het geluk en de weg terug naar mijzelf bij jou vinden onze ogen elkaar zonder woorden als in betoverende dromen als in een waanzinnig verhaal alsof een eindeloze ruimte een tijdloos moment een fractie van een leven begint bij jou