Alle inzendingen

Doelloos vliegen. Goud doen smelten. En het Gras ontkiemen, Waar jij je voeten plaatste. Gaven jou geen reden, Om mij te laten zien, Dat smelten doet stollen. Bij de kilheid om ons henen. Pijn. Dat mij keihard doet menen, Dat het doelloze zwaar is. En gras niet is daar beneden.

Groots in nietigheid Schrijf, blijf Geniet dat moment Meer krijg je niet Erkenning duurt Slechts een seconde Herkenning, pretentie In zoet verzuurd Strijdend voor geluk Ik loop stuk.

Dat illegaal getuigschrift aan de muur Verliest dus binnenkort z'n geldigheid En dan hebt u ineens geweldig spijt Want de produktie was behoorlijk duur. Als Axel zegt dat ik hem plagieer Dan zijn de laatste regels mijn verweer.

De keuzevrijheid van de moderne consument en de exploitatie van de hebzucht door de reclame zijn twee kanten van dezelfde zaak.

Ik hunker hongerig naar je lekkere lijf alle zachte welvingen met passie te strelen onpeilbare dieptes wellustig verkennen Maar je lichaam spreekt geen vuur je koude hoge rug onneembare muur van een vesting met geheime code waar ik de volgorde van vergeten ben Geef me een hint een...

Denken dat 72 maagden op je liggen te wachten maar dan door de duivel zelf eeuwig genomen worden

Ik weet dat ik de nederlaag lijd, god, Maar 't valt niet mee dat ronduit neer te schrijven. Uw laatste argument zal ook mijn lot Beslissend bij uw doodgebied inlijven. Men zegt, dat is het hemelse gebod, Je kunt toch niet altijd in leven blijven? Met zo'n verklaring wordt de dood nog tot ...

ik schaduwde vandaag het was te warm mijn geest bleef koel en liep twee meter voor mij op ik liep nog goed gekleed teveel bedekt zie ik ze denken passanten die tesamen met wat kleren ook hun gêne hebben afgelegd je bent verplicht naar lelijkheid te kijken die beter was bedekt geb...

O heer geef Lance nog weer de kracht Om deze tour te winnen, en met macht Nog eenmaal bovenaan te kunnen prijken Zodat de renners met verbazing naar hem kijken Naar deze kleine, grote man Die 7 maal de tour toch winnen kan Reaktie op wielergebed van Driek van Wissen

Geen goesting om iets te doen, veel te warm, veel te zwoel. De kleren kleven aan mijn warm gekookt vel. Druppels zweet likken zich een weg in de rimpels van mijn voorhoofd, om dan langs mijn gezicht, naar beneden aan mijn kin te kietelen. ‘k Ben te lui, om iets uit te spoken, ik blijf l...

Eerst sloop ik een trein Vervolgens in refrein Mep ik er op los Op de medemens vol trots Want zij geloven niet in mijn heil Mijn cluppie Dus zijn zij de klos En de sterke arm? Ach... waar bemoeien ze zich mee Vol verbazing hoor ik op tv Niet ik, maar de overheid faalt Dat is nu wa...

Als de heer Van Agt je eens vraagt met hem te dejeuneren dan is het heel goed mogelijk dat hij bij die gelegenheid niets van je wil. De heer Den Uyl vraagt toch al geen mensen om iets anders te doen dan een broodje eten op zijn kamer, maar als hij dat doet, is het zeker dat hij iets van je wil.

Zondagmiddag en de tuin staat open, klim-op de muur de zon en ik, ik zou vandaag Hedera Helix willen heten en het gras bestaan en de bomen in mijn tuin, ik vraag het licht binnen te komen en de vogels vraag ik uit eten, ik leer dingen te zeggen als nu, nu het rijpen kan beginnen.

Mager paardje, jaag maar: De steppe is eindeloos breed, De vliegen steken in je flanken, De stenen je zere hoeven, Je mag nooit stilstaan en drinken. En de zon is zo hard en zo heet. Smal scheepje, vaar maar: Eindeloos is de zee, Al trillen je moede masten, Al heb je te zware las...

Er was eens een schaker in 't Noorden die liet tegenspelers vermoorden want stond hij schaakmat, was hij het spel zat, dan knapten bij hem wat akkoorden. ----------------------------------- Een liefdesbrief uit Beemsterzwaag sprong uit een postzak in Den Haag, wou niets laten lezen van...

Achterover leunend in mijn stoel sluit ik voor de zon mijn ogen laat even mijn gedachten gaan naar een tijd zo lang vervlogen. Ik zat eens in mijn vaders stoel pakte stiekem toen zijn pijp kreeg van hem een vermanend standje want ik was voor roken nog niet rijp. 'k Zie ook weer mijn moe...

Op zoek naar geluk, reisde ik langs steden en dorpen. Door eenzaamheid werd ik op mezelf teruggeworpen. Het heeft me geenszins verward. Het grote geluk droeg ik bij me...... diep in mijn hart!

de zon brandt zonder geluid luidt eenvoudig in het weiland gewoon dagen vol kleur in en ik stem me vast af op tederheid en weer een lach met een mond vol sprietjes groen lig ik uren te turen naar een kauw zie hoe riet staat te deinen te schommelen met een sigaar net zo zacht streel en ...

Pas op voor schrijvers met de maarschalkstaf in hun ransel, want de rest van hun bagage bestaat niet zelden uit de ordinaire benodigdheden voor een literair middenstandsdiploma.

je hebt van die warme omahanden peulvrucht lichtjes in je kooltjes er stuift overal mosterdmeel natuurlijk in water opgelost blank van pit in spijzen vol plezier zo zet jij steeds ogen op steeltjes manen en manden vol seizoenen buiten schildert ongedwongen wangen vol havermout een ki...

Verloren, De pijn in me lichaam. Voel me leeg. Naalden in mijn huid blijven gevoelloos prikken. Terwijl ik ze er dieper indruk. Geen tinteling. Geen jeuk. Geen gevoel. Bloed loopt over mijn handen, Vormt een druppel aan mijn vinger. Niets. Ik voel helemaal niets. Boos breken de bot...

Ik gluur nog even om het hoekje en geniet van jouw gezicht op je buik ligt nog een boekje met de tekst naar boven gericht Ik heb maar snel het boekje gepakt en ervaar jouw stilte en de rust want je ligt nog exact zoals ik je welterusten heb gekust Ik had nooit verwacht dat het zo een im...

Hoe eenzaam is de mossel die gevangen zit, met soortgenoten in een zwarte pot? De zeelucht, dat is enkel nog herinnering, want ui en selder kruiden hier het lot. Het is zo stil, geen lichtjes klotsend water meer. Wel hoor je ergens in de buurt een zacht gesis. Een warm gevoel begint zich op ...

Zichtbare schoonheid bewees haar zijn vermoedde pijn rond de schaduw van een tatoeage vermoedde een vlinder op de bloem op haar dij zo zij dat zei ik fladder niet als antwoord op mijn staren de bloem was de grens daar kwam niets bij

en ik donder van boven naar hoger plaag het leven ram het lot volgewicht in de zij trek afgrond de twijfel in een laatste vinger verkrampt de grond trekt aan zwaarteloosheid

tussen zilverrustige rimpels en zachte herinneringen teken ik cirkels in de tijd ik schets oude zomers en handen vol zee, blote schouders en dagen gedeeld ik schep wolken en verhalen, fluister sterren en beloftes, stapel woorden op de horizon, daar waar jij verdween nog ...

Mama, waar heb jij het geluk gelaten? Ik had het hier neergelegd en nou is het weg! Je zult het wel ergens hebben laten slingeren of het is gestolen of misschien per ongeluk weggegooid. Wie zou mijn geluk willen stelen? Wie niet? ----------------------------------- uit: '...

ik bots en breek met ijs schuur groeven in de schuine kanten schots en scheef onwijs schrijf voegen uit mijn lezersklanten laat je maar raken in je breekbaar taalverstaan ik zal je pootjes haken met jouw tranen ben ik niet begaan houd je maar doof stop mijn teksten in de pot...

stel je eens voor, je komt een mooi mens tegen, dan ga je door het lint, je wilt genegen ontspanning in gevaar, afspraak in uitspanning leg niets vast, onder geen beding, je komt toch wel tot elkaar.

Dat illegaal getuigschrift aan de muur Verliest dus binnenkort z'n geldigheid En dan hebt u ineens geweldig spijt Want het produceren was behoorlijk duur Maar doe gewoon alsof het u niet raakt En zeg naar waarheid: ik heb 't gemaakt!