Alle inzendingen van Moeke

Kijken wij angstvallig om naar mannen met baarden en witte gewaden vertrouwen wij onze buren nog of zien we in elke man een Bin Laden? De beelden van elf september blijven ons bij terroristische aanslagen op het W.T.C maar doen wij met onze wraakneigingen zelf niet een beetje aan terrorisme mee? Wij willen elke daad weer wreken door oorlogen…

Huil met mij m'n tranen lach met mij m'n lach laat me even inzien het moois van deze dag Neem mijn beide handen houd ze stevig vast zeg me dan vol liefde je bent me niet tot last Geef vandaag je liefde zeg daarbij geen woord maar stel gewoon een daad laat me alleen even weten dat je altijd achter me staat.…

Een kunstschilderes uit Midlaren die wilde Van Gogh evenaren toen sneed ze voor straf haar eigen oor af maar heeft geen roem kunnen vergaren.…

Vergeet niet hoe ik deze zomer was neem me zoals ik in de herfst zal zijn leid me de koude winter door en wees voor mij de zomerse zonneschijn Jij alleen kent mijn wisselende buien mijn zoute tranen en gedwongen lach jij hebt er altijd doorheen kunnen kijken vanaf de eerste keer dat je me zag Je troost me wanneer ik het nodig heb en…

Liefde is ja zeggen ook als je nee bedoelt Liefde is lijden, als je die ander zijn pijn ook voelt Liefde is geloven zonder te zien zonder je af te vragen zou het misschien.... Zie ook http://home.deds.nl/~jannyschepenaar/…

Blaadjes vallen nu één voor één, vogels fluiten weer minder vrolijk…

Wanneer hij niet gedronken heeft lijkt hij een heel gewone man zo eentje van dertien in een dozijn en zijn ze samen een gezellig span maar als 's nachts de muren trillen door zijn bulderende stem dan stop ik het liefst mijn oren dicht en denk dan oh wat haat ik hem als zij dan 's morgens over straat loopt 't gezicht verborgen achter een…

We waren jong en zagen geen gevaar reden soms per ongeluk een opgevoerde brommer in elkaar want wat was nou tachtig kilometer we waren jong en wisten alles beter we haalden konijnen uit hun hokken brachten ze als "gevonden" terug en lieten de baasjes dokken we waren jong en veel te roekeloos 'k kreeg voor het eerst flink op m'n…

Wanneer woorden ontbreken en zinnen niet ontstaan dan kan ik alleen maar mijn arm om je schouders slaan de wereld bleef gewoon draaien maar voor jou stond alles stil ik kan de woorden niet vinden hoe graag ik het ook wil ze was als een bloem in de knop en nog lang niet ontloken jullie bleven samen achter ontsteld, verloren, gebroken…

Ik nam jouw haren in een strengetje en vlocht er mooie vlechtjes van zette het vast met vlinderstrikjes en was van jouw puurheid in de ban ik streek de kleine plukjes voorzichtig uit je mooi gezicht vol liefde straalden jouw oogjes je blik zo lief op mij gericht ik nam jouw kleine handje en legde het in mijn eigen hand een siddering ging…

Waar was jij elf september vijf jaar geleden was je thuis of op je werk misschien of zat je net als ik t.v. te kijken en heb je die gruweldaad ook gezien moest jij net als ik ook zo huilen dacht je ook dat de wereld stil bleef staan of is er misschien niks met jou gebeurd en ben je waar je was gewoon doorgegaan ben je ook bang geworden voor…

Laten we de strijdbijl maar begraven ook al zullen we nooit vrienden zijn graaf een gat en gooi die bijl erin de opluchting daarna is fijn 'k weet niet eens meer hoe het gekomen is want zelfs vrienden waren we niet toch vlogen we elkaar steeds in de haren en juist dat geeft toch verdriet en al zullen we nooit vrienden worden wat natuurlijk…

Dat grote lelijke eiken bed met witgesteven lakens het veren kussen opgeschud warme kruiken als reddingsbakens daarin zag ik je liggen bleek en rimpelig je gelaat ogen diep gelegen in hun kassen geen medicijn wat baat je borstkas ratelt en rochelt een laatste adem, diepe zucht eindelijk je strijd opgegeven en ik adem...opgelucht…

Ik leerde jou de eerste stapjes je eerste woordjes en nog zoveel meer gaf kusjes op geschaafde knietjes en ook op al het andere zeer. Ik bracht je voor het eerst naar school naar voetbaltraining en naar gymles en altijd riep je weer, kijk mama ik kan het allemaal al best Ik zette je stevig in je autozitje zorgde ervoor dat je niet viel…

Je wilde mij niet meer zei je en ik zag je koffers staan je had alleen dat laatste zetje nodig voordat je voorgoed zou gaan Zij was zo lief voor je zei je heel anders ook dan ik het leek of je lol had om het te vertellen en ik dacht nog; ach man stik Tja, zei je nog, het is dat laatste zetje toen we samen bovenaan de trap stonden 'k heb…

Aan het einde van het spoor zag ik de laatste treinen gaan ik stond alleen op het vijfde perron keek naar de klok die stil was blijven staan Zou dat het laatste zijn vroeg ik me af een stipje dat in de verte verdween langzaam kwam de mist opzetten waar eerder nog de maan zo helder scheen Was met die trein ook mijn liefde verdwenen had het…

Ik geef je honderd kusjes op je wangetjes, op je neus vertel je van klein duimpje en van een grote lieve reus Ik streel je roze huidje zo lief en ook zo zacht ik kan met jou de wereld aan door de vreugde die je bracht Je bent nu nog oma's engeltje maar strakjes komt de B ervoor want een kleine dondersteen dát ben je nu al hoor Ik zal…

Omkoopschandalen, wie kent ze niet of samen onder één hoedje spelen zolang ik er niet in betrokken word kan het me eerlijk gezegd niks schelen. Maar kom je aan mijn lieve vrienden dan kom je automatisch ook aan mij kom dus niet aan iets wat me lief is want zij en ik zijn samen wij. Onrecht, nee daar kunnen wij niet tegen maar het komt…

Daar waar de reiger voedsel zocht bij het mooie stille water daar leg ik vaak mijn luisterend oor en bewaar de stilte wel voor later Als ik dan rustig huiswaarts keer en mijn gedachten op een rijtje zet dan kruipt in mij een stil vermoeden dat de reiger daar op mij heeft gelet En rustig kan ik dan gaan slapen leg het moede hoofd op 't kussen…

Mijn ogen bloedden tranen rood door het diep verwonde hart dat opeens stilstond bij de laatste klap en eventjes werd alles zwart. De wereld tolde voor mijn ogen ik zigzagde van links naar rechts totdat mijn ogen zich weer openden een nacht voorbij, ik droomde slechts. Doch toen de dag zich naderde mijn lichaam zich in alle bochten wrong…

Vinden wij het nieuws nog leuk of de vooruitzichten van het weer volgen we alle oorlogen op de voet of interresseert het ons niet meer. Soms zou men de tv uit willen zetten om van die ellende maar niks te zien maar met een stille hoop blijven we kijken of ze de wapens neergelegd hebben misschien. Het zijn niet alleen de oorlogen die…

Ik zag door het open raam een hemel vol met sterren 'k ben opgestaan en ging naar buiten waar niets het uitzicht zou versperren Ik hoorde bladmuziek van bomen het zachte ruisen, een fluistering ik hoorde krekels in het nachtelijk uur genoot van geluid en schittering Dit is een nacht om van te dromen ja zelfs wanneer je wakker bent…

Ik liep op blote voeten door het zand en voelde de warmte in heel mijn wezen 'k maakte woorden van kristallen korrels maar kon mijn eigen schrift niet lezen. Ik voelde door 't geknars mijn pijnen wist niet waar noord noch zuiden was totdat ik eindelijk tot het besef kwam dat mijn voeten bloedden door het glas. Het kreunen van mijn pijn…

Een ponnetje is niet nodig en een hempje evenmin, het dekbed onder het bed gesmeten ik duik er in m'n blootje in. Ik zweet uit elke porie wist niet dat ik er zoveel had veel te warm om iets te doen wat zeg je ? ............. nee, vannacht niet schat.…

Geen muur met goudomlijste schilderijen of paleisdeuren met koperen beslag het was een dakloos wezentje dat ik in gedachten voor me zag. Rondom haar lagen dode mensen geraakt door het mortiergevecht de huizen verbrand, met de grond gelijk en het kindje heeft totaal geen recht. Ik zie die grote bruine ogen voor me waarin geen emotie te…

Weet je.....moet je horen zo begon steevast zijn verhaal dan wist ik wat er komen zou 't vertellen in ons eigen taal Hij had zijn voorkeur van verhalen over alles wat hij had meegemaakt over de oorlog en het boerenleven en elk verhaal heeft mij geraakt Zelfs toen hij aan het dementeren was kwam vroeger voor hem steeds dichterbij net of…

Ik heb geen glazen muiltjes en ook geen gouden kroon ik loop gewoon op slippers een oude stoel dat is mijn troon. Ik woon niet in een groot paleis en ook niet in een mooi kasteel 'k zit heel gewoon in een rijtjeshuis en huur betaal ik ook niet veel. Ik heb een tuintje voor en achter en uitzicht op een nieuwe wijk mijn eten is meestal…

De tranen zullen zouter smaken en bitterder nog dan gal woorden zullen nog niet raken omdat het nog niet doordringen zal. Je blijft misschien vragen naar het waarom terwijl je weet dat er geen antwoord is alleen dat groot en diep verdriet en het onbeschrijfelijk gemis. Het wiegje blijft altijd onbeslapen en oogjes voor altijd gesloten…

Hoeveel ik van je heb gehouden heb ik niet vaak genoeg gezegd ik had nog zoveel willen zeggen of dingen aan je uitgelegd. Maar steeds weer stelde ik het uit het kan volgende week wel weer tijd genoeg nog om te praten maar volgende week komt nooit meer. Nee, we zijn nooit uit- of bijgepraat en ik heb daarvan nog altijd spijt 'k heb zelfs…

Iedereen pleit voor verdraagzaamheid maar toch zit men vol vooroordelen want hoe het werkelijk is gesteld kan sommige mensen maar bar weinig schelen.…