Alle inzendingen

welke deel van mijn vrouw zijn is minder menselijk dan het menselijke in een man? welk woord van mijn taal is minder waard dan het woord gezegd en geschreven door een man? welk verlangen van mijn hart is slechts vlammen en nooit de brand? welke vrijheid spreekt mij niet aan? wat voor ...

ietsje pietje vliegje vlucht als een diefje de meppers staan klaar sla je vleugels maar vlucht naar boorden veiligheidsoorden waar niemand jou nog ziet bespaart je veel verdriet

Ondanks dat haar poffertjes mooi bruin waren verbrand wees de vader naar haar tempel dat het zonde was te zonnen op zondag op het zonnig naaktestrand

oh, lief ik had nooit kunnen bevroeden dat ik onze gelukkige dagen opnieuw zou beleven in de diepe pijn van de winter en toch zou ik wederom nieuwe lentes en zwoele zomers zoeken als bron voor de tranen die onophoudelijk mijn wangen strelen

Geen wolkje aan de lucht. Ik zal wel moeten: m'n vrouw wil naar het strand en ik moet mee, al walg ik van een bad in zon of zee. Van 't laatste krijg ik altijd natte voeten. Ik lig aan 't overvolle strand voor aap en kijk vergeefs naar vrouwen van m'n dromen. Het uitzicht wordt me door m'n b...

Warme zomerweide wandeling. Kniehoog rijp gras kruipt waar het niet mag gaan. Cirkelzaag zoemende insecten in de pollenlucht. Ik loop met vreemde hoge stappen en wil alleen nog kransen vlechten of loom gaan liggen in het gras. Een dekentje? Nee, dank je, hoeft niet, laat ik me vallen en da...

ik lig zo in het verse groene gras droom in de lucht mijn verlangen als of jij er nog zo even was en wij in stilte de vreugde bezingen in prille tintelende gezangen een zwaluw scheert mijn panorama voorbij snel schrijvend in de bezwangerde lucht rijt mijn verdwaalde visioenen genadeloos ope...

de woorden figureren in de zinnen de hoofdrol wordt hun immers nooit gegund ze mogen slechts invallen voor een stunt en liggen dan in stukken op het linnen de juffrouw had het al op hen gemunt ze leerde ons de woorden overwinnen: "met schrijven moet je bij 't begin beginnen, we zetten ach...

ik zag het paradijs tussen Eufraat en de Tigris en brak het ijs dat Mesopotamië ons naliet ik schaam me niet ook zonder vijgenblad heb ik de wereld lief als jij mijn Eva bent ik weet dat je bent voorbestemd om mij de appel aan te reiken want macht gaat over lijken maar ik herke...

Iedereen heft vandaag het volle glas op jouw getergde gezondheid het lijkt de roze wereld wel her en der fluisteren sterke vrouwen en halfzachte mannen gespierde woorden bij de halfvolle maan zij blijven duistere leken de zon spreekt mee met vreemde talen overlegt omzichtig met de m...

Te zwaar, allang was dat haar opgevallen. Vandaar, dat was nochtans bijkans bij toeval, haar inval: als ik afval oogst ik bijval. Da’s waar, maar zal ‘t haar achteraf bevallen ? Straks zal een hartaanval haar overvallen. Ach, afvallen kan vaak hard tegenvallen.

Met de Metro ga ik niet, ik ben geen mol, en er komt een tijd dat ik nog lang genoeg onder de grond kan zitten.

Er leefden eens tien kleine negertjes ogen starend onschuldig zo groot schijnbaar met gezonde blik De overleden paus oh hij zaligheid verbood ouders verpakking veilig er stierven negen van die hummeltjes De germaanse paus geen nieuw elan meer van het zelfde is ook niet voo...

Kom je in de morgen mij strelen in de mist dan ben je lief en haastig of heb ik me vergist. en kom je op de middag met zon en bloemen rood 'k ga trillend voor je open 'k word ademloos,'k ga dood. Of kom je in de avond door nevels naar mij toe dan plant j' in mij je wortels 'k gro...

de zon zakt over het IJ tegenover mij felblauwe meisjesogen in neon verdwijnen de minuten en jij kust de avond weg

Rust uitstralende mensen zittend op eindeloze heuvelachtige vlakten Er wordt globaal gecommuniceerd zonder te praten Er is veel gebeurd na het onderkennen van onze zwakten Industriele devolutie, het zijn alleen nog de schapen de blaten Het was niet de techniek, maar het fysiek waarin de antwoo...

Op het versleten podium, staat de eerste dichter reeds klaar, in het licht van een zwak schijnsel, citeert hij zijn eerste frasen, In een voelend timbre, verteld hij over een reis, van een verliefd stel, het publiek luistert intens, Een reis met de trein, de bagagerekken liggen, vol me...

Ik heb er niet naar gezocht ben er plotseling ingelopen nog voordat ik erbij stilstond had de mist mij al ingesloten dikke mist om mij heen verbergt jou voor mij laat mij in onzekerheid achter ben je er nu wel of niet voor mij? ik kan mijn handen niet zien ik weet niet waar ik naar reik...

smachtend als hete zomerzon ervaar ik het gevoel van jouw verhelderende lach zwoel als een onweer nabij voelt jouw aanwezigheid druppelsgewijs verfrissend als zondvloedregen proef ik jouw kussen in zomersmaak aangenaam in rustende armen overvalt de nacht die blijvende dag

vol overgave voeden zorgzame valken hun dierbare grut tot krachtige vleugels weer boven het landschap zwieren

de Vreemden kent men aan hun zachte ogen vol stille vrede hun taal is gras en vogels nevel hun ontwaken stemmen van diepe dieren zingen hun gedachten lief licht dood zacht en zwaar en zwart

Gheryt Sangers - Pater Magister die in het Convent der Jacobijnen de Schrift leest - zaken doet - zich tot Rome wendt - tot mildheid wordt gemaand in dit koud land waar hij - de Stricte Observant - God eert leyt hier begraven al wat hij heeft geleerd leeft - zonder end.

hoe lieflijk en licht gaat mijn blauwe vlinder zij zweeft fladderend rond in mijn gedachten en wappert zachte wind met haar tere vleugels langs blad en bloem wie zal daar niet stillekes naar smachten als ik haar zie en een glimlach schenk voelt zij als het ware de vreugde van een mens ...

ik heb een paradijs gedroomd jij was de hel ontstegen we zochten heel voorzichtig in elkaar naar nieuwe wegen het groeide in ons allebei gaf zonlicht aan de dagen het maakte teksten in ons vrij door blikken vol met vragen we gaven schoonheid aan elkaar in het versieren van de uren de...

een vrouw is verliefd ze stuurt berichtjes hij antwoordt niet altijd elke stilte heeft een angel zij trekt die uit en legt ze in een laatje op alfabet bij de c stopt ze ermee dicht elk gaatje wast haar kleren betaalt rekeningen de man stuurt een berichtje zij ant...

rond middernacht zei 't vrouwtje ferm hé vent, waar is Uw plicht vermits ik flink bezig was met maken van 't gedicht kom, zei ze lief ik zal het je vertellen niet in je linkeroor daar ben je doof niet in je rechteroor daar ben je nog wat dover en toonde me zonder schroom haar poë...

Zeeuwse velden! Kijk eens - zucht zij - zalig eindeloze ruimte zover ogen zien een late boer rijt z'n akker open elke portie wacht op bevruchting een enkele boom belooft rust en 's zomers boterhammen in de schaduw een sloot - de zekerheid van water - wie kan hier anders dan dankbaa...

gedempt door water overstemmen hun klanken de stilte van de avond terwijl de nevel verstrooit nog zonlicht zoekt zoeken wij onder de sterren naar diezelfde passie

Geljk een arme, blinde hond van alle troost verstoken, dwaal 'k door de zoele avond rond en ruik de lente-roken. Er waart - lijk om een vrouwe-kleed waar oude driften in hangen - er waart een geur van schamper leed en van huilend-moe verlangen. En 'k dwaal, een blinde hond gelijk, doo...

Ik heb een roofdierhart en roofdiermond, verorber land na land, elk moment is het moment voor de sprong. Ik knoop tijd aan elkaar. Hoe het komt? De grens, klemvast, was een ver geheim. Het was nacht, de maan was rood. De hoge heuvel sleepte stenen aan waar 't licht afdroop als afscheidst...