Alle inzendingen

Aan de kapstok hangt zijn jas Een jas die zijn leven droeg Nu alleen nog een stille getuige De dood kwam voor hem te vroeg Aan de kapstok hangt zijn jas Met de geur van bier en tabak Ver afgegleden van zijn normen Werd hij gevonden in een vuilnisbak Aan de kapstok hangt zijn jas Een jas...

Ze zit in een stoel en kijkt maar naar buiten. Een auto passeert en nog één en nog één. De eerste is geel, de tweede lichtblauw, de derde lichtgroen. De eerste een BMW, de tweede een Opel, de derde een Ford. In de eerste zit een man met een baard, in de tweede een man met een snor...

Wist hij, dat hij een ingebeelde dood zou sterven? Dat hij niet meer zou kunnen bestaan Ter verklaring van jarenlange stilte In opstand tegen burgelijk schoon Liet hij zich escorteren door drang De reis naar nooit meer terug bleek kort.

Koesterend alvast -Later gesproken woorden Alleen gedacht- Wordt het ritueel herhaald We weten allebei Misschien alleen vandaag.

De eigenschappen waar een dichter tegen vecht, qua overschatting en sociale vaardigheid, 'een slechte jeugd gehad', verhoogde krenkbaarheid, zijn, naast het psychisch leed, echt niet alleen maar slecht. De dichter kan altijd terecht bij Pieter Baan, om zich door hem van rechtsvervolging te ...

Pijnlijk samengevoegd en weggelaten Beelden tot film, afgedraaid En afgedraaid Engelse scénes zonder namen Vol met vragen Zonder antwoord Alleen de dagen Donker en weinig Tot niets Het werden verhalen.

Als ik des ochtends schone sokken pak dan vind ik, om het even van welk paar, hoe ik ook zoek, geen tweede exemplaar en neem verschillende voor het gemak. Soms denk ik: "Deze zijn toch beide groen", maar die nuance past niet in de mode en bij de afgegeven kledingcode. Je mag beslist niet ...

Zeven zweepslagen Krijgt de burgemeester Tussen de verwoekerde geraniums Voor het stadhuis Terwijl mijn vader uit de hemel valt De aliens hadden niets aan hem Hij had moeten helpen Met het ontwerpen van graancirkels Maar had z'n passer niet bij Wist hij veel... Een eindje verderop ...

het was midwinter, maar warm als op een mooie dag in maart honden die anders nooit buiten kwamen of van wintergasten waren (sommigen met mutsjes op, als in een kerstreclame) speelden, geconcentreerd van snuit tot staart op het strand liep een pooier in colbert, in gezelschap van een bodygu...

de duinen behoren aan wie hen liefheeft voor wie ook bij storm aan zee is, is het strand wie ver loopt, weet wie er in de holen en de nesten leeft en kent de vindplaats van elke plant wie zo wandelt, is een rentmeester en geen recreant maar waar Natuurmonumenten het duin beheert wordt de w...

Oergevoel komt terug Het gaat vanzelf Zoals ademen moet Eten... En jij ook En ik ook Dankje.

slaap zacht mijn liefje buiten tortelen de duifjes

Wat zij ziet is een groene zee, vissers die vrouwen verleiden. Vis die kuit schiet. Vereelte handen in klei - Ondergelopen land. Veerboten heen en weer tussen wat gezocht wordt, gezonken blijft - Bodem die bij eb boven ligt: de ongevormde, de diepste laag De oorsprong. Slijk. --...

Ze was een jonge, blonde stoot. D'r charme was bijzonder groot. De aanblik was een feest. Ze straalde met d'r krullenbol. Zo bracht ze menig hoofd op hol; d'r eigen hoofd het meest. Een grote kopzorg had de griet: een hoofdwasmiddel baatte niet. Ze barstte van de roos. D'r knapheid kw...

het afschrikwekkende wezen gaat stil zijn eigen gang vleugellam geboeid sla ik zijn bewegingen die niets aan het toeval overlaten naarstig gade met vaste hand stopt de verschijning alle lichaamsgaten dicht de mond krijgt een prop watten in de neus tampons de ogen afgeplakt de oren tot de r...

Flarden mist Heiige weilanden Een stille wereld Vroeg in de morgen Langzaam verschijnt een lichtpunt Kleurt de hemel In een zacht oranje gloed Verlicht de stille wereld De wereld ontwaakt Gaapt en rekt zich uit Kijkt nog slaperig om zich heen De stilte wordt langzaam verbroken

Als een dromend kind verlang ik soms zo hevig naar mijn vaders hand.

De vrouw spiegelde zich aan het plafond haar twinkelende lach weerkaatste glas pareltjes als geluid De rijkdom in haar ogen was haar stille kracht Hét meesterwerk dat geen schilder in kleuren kon vatten Spijt bij het verdwijnen van die eigenwijze lach kwam te laat zelfs de fot...

ik bouwde een huis van jouw muren, maar jij woonde inpandig voelde je niet thuis het dak is te laag de fundering niet grondig de kavel leek gaaf, maar het geluk bleek kortstondig we richtten ons in over smaak viel te twisten voor we het wisten had alles jouw kleur mijn vorm zat in ...

Het krot waarin ik krapjes ben behuisd Wil ik graag voor een villaatje verruilen Waar ik mij ongestoord in kan verschuilen En waar geen vreemdeling mijn paden kruist. Ik denk dat ik mij maar eens laat bedreigen Om ook zo'n droomhuis van de staat te krijgen.

Ne knarrige vlark oet Kwadamme Versnakelde kal ziene mamme Za zet: oe gezek Ma kalte die bek Da knalt ja die batse gadsamme!

Haar rode wangen en schitterende ogen houden zijn blik gevangen bevallig buigt zij zich voorover zijdezachte haren beroeren zijn wangen vol van liefde ontwaakt zijn verlangen

Moeder zit over haar aangepaste schoenen te klagen vader zegt dat ze toch heel mooi zijn om te zien… Hij zou haar desnoods overal heen willen dragen om haar vrolijke gezicht wat vaker terug te zien. Vader maakt zich zoveel zorgen over haar klachten omdat hij weet dat haar gezondheid achteru...

traag sleept de week zich door de nachten voort als koude stroop door een gesloten poort ineens is daar het uur c'est un Moment Suprême opeens ontwaar ik vuur en snelheid zonder rem minuten uren dagen weken maanden jaren eeuwen de tijd heeft alle tijd en uren duren uren om toch...

Niet kakelen maar eieren leggen.

Geef mij maar een paar dagen en stoor me even niet ik wil niet bij je klagen dat jij mijn tranen ziet Geef mij gewoon een beetje tijd want echt, dat heb ik nodig ik wil gewoon mezelf zijn dan ben jij overbodig...

We keken elkaar in de ogen, waren bijna bezweken het had niet gemogen. Jou nooit meer gezien maar wel aan je gedacht 's avonds om tien zo diep in de nacht. Je was een droom ja, dat was je voor mij, de zee als een stroom en ons sprookje was voorbij.

Als ik in de spiegel staar, en kijk naar wie ik ben dan denk ik: 'och, je bent het maar' en besef dat 'k mezelf niet ken. Als jij in de spiegel staart en denkt: 'wat heb 'k geluk' dat de tijd maar langzaam vaart jouw zelfbeeld kan niet stuk.

Bezweken door je zachtheid en lieve woorden Geschrokken door je verleden Het onrecht dat jou vroeger is aangedaan Een lach, een kus en een knuffel, maar ik maak het niet ongedaan Doe je ogen dicht en ontsnap aan die tijd Ik sluit je in mijn armen even uit de nachtmerrie bevrijd

Ik heb eind’lijk de rust weer gevonden de inkt te laten vloeien de woorden te laten stoeien in hun zoektocht naar verbintenis. Had ik eens de rol van dichter nu een ambitieuze debutant ik word overmand met inspiratie en vraag je om een kans Geloof in iedere creatie luister n...