Alle inzendingen

Deze brief spookt allang door mijn hoofd en ik weet dat het goed is om van me af te schrijven dus vanmiddag ben ik eraan begonnen. Het is nu avond. Er is zoveel dat ik je wil vertellen, maar ik weet niet waar te beginnen. Ik weet niet of dit goed is. Ik schrijf een brief naar mijn overleden broer…...

Een wezensvreemde overdracht vindt plaats in negen maanden als de zaailingen van verre vaderen worden geoogst, gewogen en te zwaar bevonden heb ik met enig tegenwicht mijn evenwicht hervonden

Vuur van de nacht verdwijnt in de morgen argusogen openen haar dageraad getinte vleugels verbergen zorgen wanneer zij haar kleuren langzaam openslaat Schoonheid is niet langer meer verborgen verblinden zelfs openlijk getoonde haat hoog in de lucht weet zij zich geborgen al blijft zij immer ...

Wij scheiden van uw lieflijk groen; vaarwel o statig bos! In schaduw van uw bomen Zaagt gij zo vaak ons komen En rusten op uw mos Ons lied wordt onder 't heengaan u Uit dankbaarheid vereerd. Wil ons opnieuw ontvangen Met bloesemgeur en zangen, Als de Meimaand wederkeert. Ei, zie van v...

Soms zo mooi Soms zo lief De bladeren die groener worden De bloemen die weer lekker ruiken en kleuren Maar wat nou straks als de bladeren gaan vallen En de het donker wordt En koud En de wind gaat waaien En de donkere wolken komen Hoe hou ik me dan vast aan dat fijne uit de lente En h...

Rode wangen van verlangen Mijn borst gaat hevig op en neer Onzeker voor wat komen gaat Maar ik vlei me naast je neer Je handen toveren vonkjes op mijn huid Ik sta volledig onder stroom Je voel me trillen als een blad M`n verlangen wordt steeds meer Ik fluister zachtjes Maak me nu de ...

Leven in een waarheid die niet echt blijkt Geloven in een liefde die nooit heeft bestaan Vertrouwen op dat geen vertrouwen was Vrijen zonder liefde Voor mij was het echt en waar Natuurlijk zag ik wel de seinen Hield mijn ogen stevig dicht En hoorde selectief Wat heeft het leven met me...

Kralen diep verzonken in geschrokken open staren achter kronkelde stronken waar `t even leek te kraken een ohooh lijkt je vonkelende lachje aan te raken het geluk nog net te zwanger om al in paniek te baren Wangen blijven bollen maar het kan niet echt meer smaken bitt`re sijpelsappen rollen o...

doorleefd in zijn pijnen nog even te gaan alle hoop verdwenen in leven vergaan zoeken naar een lach de pijngrens voorbij waar engelengefluister zijn angsten leidt in een tocht door tranen het dal der verdriet ook de nacht zal huilen de dag dat jij gaat

een koning machtig en rijk regerend over het gouden koninkrijk zijn troon saffier de muren van diamant zijn dienaren mooi, sterk, elegant zij bewoonden onbekende planeten bezaten een kennis waar wij niets meer van weten zij dienden hun koning met vleugelen van vuur niet gebonden aan t...

wat moeten toch de vlinders in gedichten ze fladderen als goede feeën rond een huichelachtig lachje rond de mond die zweverige, valse lichtgewichten ze mijden laf depressies en het front en weten van geen zorgen, van geen plichten je kunt ze nooit van arbeidsdrang betichten ze existeren sl...

Je belt aan bij mij Wetend dat het de laatste keer is.. Je trouwe ogen kijken mij aan Ik zie het verdriet in je ogen Zacht omarm ik je lichaam In een lange warme kus Woorden hoeven niet meer De laatste honger stillend Zacht leg je mij neer Je vingers spelen over mijn huid Ogen glijden ...

ik zag ze nog zitten op het perron beiden in zwart gekleed de joodse met het donkere kopje en zij met het koperen haar

In duisternis verborgen blijven leugens bedekt. In wijd open ogen wordt bekende pijn gewekt. Traag wordt de waarheid, lokt de dood in mijn hart. Angst breekt vertrouwen, sluit mijn handen vol smart. Vochtig wordt de stilte, heeft de liefde onteerd. Zwart wordt mijn lichaam, de duister...

een stempel op mijn hoofd met wie ik ben wat ik doe en vooral ook, waarom grote letters sieren wat mensen van me denken dikke, vette zwarte inkt ja ik ben dat lelijke kind

Hier ging de laatste trein vertrek Westerbork. Waarheen? Niemand wist het ontgoocheld ontluisterd als mens samengepakt als vee. De bomen zagen het maar zwegen mensen zwegen niemand protesteerde, op een enkeling na, maar die werden ook snel tot zwijgen gebracht. Hier liggen duize...

nog een keer vrolijk zijn kan dit nu nog bestaan nog een keer lachen en wat lol is dit nog toegestaan het lachen is de laan nu uit en is nu van de baan van dag tot dag nu leven geen lach nu, maar een traan een dag niet gelachen is een dag niet geleefd maar niemand kan lachen als de an...

Voor een mummie is het leven even ingewikkeld als de dood.

ik zie wat vage vormen bouwsels zonder naam een hand wenkt me te komen wijst me waar te gaan ik loop de jaren terug de stenen zijn versleten het pad ben ik vergeten voel ogen in mijn rug muren zijn gebroken kleuren zijn verfletst zacht fluisteren de spoken die mijn jeugd hebben verpes...

Bent u in het verkeer nog onervaren Dan is één borrel straks al uw limiet, Maar voor u geldt die strenge regel niet Als u een autorijder bent op jaren. Dus bent u bijgeval honderdenzes Dan ligt uw grens zelfs bij een hele fles.

Iedereen klaagt over zijn geheugen, maar niemand klaagt over zijn verstand.

Zij ontmantelen met geestdrift en dromen hun paleis glorieus tot in de hemel Hoe en wat en waar en wanneer zal alles klaar Het groot geworden kind dat nimmer terugkeert beukt in tomeloze razernij met beitel, hamer en houweel al te oude ballast in elkaar Dit is van ons, van mij, Sneeuwklo...

Zodra het begint het gewoon worden van jou aan mij en ik aan jou zeg je dan dat jij van mij houdt om wat achter ons ligt of omdat je vermoedt dat er verderop niets niets meer is dan wij op zoek naar elkaar als helften van het geheel dat wij eens waren

a. omwille van de menige lijmende vingers, kijk, met ogen van havensteen weggeworpen door het gescheurde vlies, waar het klamme schroot van de avond verzinkend tussen de benen van de schaar die zij baart, onooglijk stil in haar weeën, als lucht in lucht opgelost, zo worden wij allemaal treinen ter ...

Balonnen op het spoor als een keu door het laken Omzeil de zeven zeeën en stel de beslissing uit Zelfs Koning Eenoog snakt naar twee De dovemansoren zijn aan haar niet besteed De kapitein wenst me een behouden vaart

De zin, de kern, de ziel van het bestaan, is soms zoek, zo lijkt. Dat die juist waardevol hoort te zijn, dat blijkt. Wordt er nog gesproken, ook nog wel gekletst? Maar wordt er ook gepraat en wordt er nog gehoord? Hoeveel geluid moet je maken, om te zorgen, dat de woorden ook de ziel...

Straks vieren we Zaterdagavond: Wind Bezemt en ragebolt met macht van water De luizen weg, en met rat'lend geklater Hagelen de eier, droogramm'lend als grind. Met drie, vier tanden, roestig-groen, begint De geelkoperen kam haar werk, en slaat er Op los in roos en schurftgebergte, en staat ...

een vaal houten buffet twee laden vol met geschriften een geladen tafereel de appel ligt daar niets vermoedend verzonken in het hout hij ligt daar maar op de gewogen tafel in stilte de geschriften spreken niet ze houden hun gewicht verborgen in de leegte van de kamer de appel weet ...

De glans van mijn pijn bederft de eetwaar En de hoop die spartelt in het achterhuis De opstand is te vroeg uitgebroken De meineed nog te vers en onversneden De schildwachten steken de rivier over Het hout is droog, de takken scherp De rovers weigeren zich over te geven Uit hun handen valt e...

Zomaar een collega altijd spontaan en ongeremd een fijne collega, gewoon zoals hij was ja, zo heb ik hem gekend. Zomaar een collega vertelde gewoon hoe hij het voelde enkele woorden tussen de regels door uitleggend wat hij precies bedoelde. Zomaar een collega die vertelde over "zijn"...