Alle inzendingen

bloemen van ijs op ramen getoverd het koude is buiten het warme in mij verlang naar de zon en zomerse kleuren het vrolijke fluiten van vogels in mei strepen van licht op muren getekend het warme, jouw lichaam het koude, mijn tong vergeef me mijn zonden mijn lust en mijn vraatzucht ik...

Ze zeggen weleens pijn lijden, ach het went, maar iemand die dat zegt heeft nooit echte pijn gekend. Je wilt het niet laten merken dat je bijna door de grond gaat. want zelf ben jij diegene die zich er weer doorheen slaat. Je komt er telkens bovenop na weken, maanden, soms een jaar....

Span acht zwarte paarden voor de purperen koets laat witte draperieën haast vrolijk wapperen in de zon Dochters Sions weest niet bevreesd vetes zijn verlaten als vrede in haar geest in droefheid en weemoed begraaf ik mijn doden opnieuw gedragen naar benee

Een silhouet tegen een rode komeet landt even op aarde om adem te halen Hij zweeft of hij fladdert, probeert te verdwalen Hij weet niets of doet net alsof hij niets weet. Strooit dromen als dubbeltjes gul om zich heen Slaagt erin steeds zijn gelijk te behalen Hij fraudeert, om al zijn succe...

Onsterf'lijk ben ik niet. 't Is zonneklaar, dat elke mens tenslotte overlijdt. De oorzaak van de dood is vader tijd. O, was ik maar een vadermoordenaar! Ik wens een kans, al is een moord verboden. Ik wacht hem af en tracht de tijd te doden.

Kleurloos Helder Zien maar niet horen Transparant Kijken Glas

Verscheurd en gepijnigd Zoete terging Tragisch verdriet Om wat niet kan zijn Verloren verlangen Ontastbaar gemis Onbereikbare prijs Het is wat het is Verdwaalde gedachten Geen verwachting Lang niet geweest Opnieuw verliefd Buiten bereik Net in het zicht Altijd begerend Te zien h...

Golven bewenen gezonken tranen met een melancholisch lied.

Onder mijn voeten krimpen honderd jaar: Niets dan een halte in een wandeling Van pool naar pool, via de evenaar, En weer terug, een eendere handeling. Ik kijk opzij, ik zie mijn trouwe hond. Er zit geen wollen vacht meer om zijn romp en Een beslagen tong hangt uit zijn mond. Zijn oog is dof...

Opgeslorpt door de eenzaamheid kruip ik terug naar vroege jaren waar ik een ontzettende sprong van mijn leven heb opgeslagen. Verward door het goede in het kwade ben ik vele nachten blijven vallen in een gedempte angst om de duisternis te verlaten Benaderd door klappertandende dromen he...

Als mijn staartje kwispelt dan ben ik meestal blij ik weet niet hoe dat komt steeds maar dat gaat vanzelf bij mij. Als ik goed gemutst ben en in de stemming verkeer dan gaat dat ding bewegen het gaat maar heen en weer. En als het dan nog fijner wordt en ik voel mijn dan te gek dan hang...

weet je hoe zacht ik kan strelen met woorden fluweel tegendraads geef je veel ik boei met mijn zinnen je schouders iets terug je handen opstandig zacht vast op je rug je schaamte voelt veilig weet sluiers nabij de spanning is heilig nog maagdelijk voor mij je daagt met je ogen mij...

Gevoelens, als zwiepende aren in een dolle wind, die kilte geeft, en striemend het masker losweekt dat me heel houdt. Jouw stilte echoot luid in de tunnel naar mijn ziel door jou gegraven, die dag, dat je door je aanraking mijn vijver rimpelde en me stuurloos achterliet. Wat vrees i...

In de slokdarm zit de kanker die kanker moet er uit het eten kan er niet meer door, en als er niets aan wordt gedaan dan vliegt ze achteruit... Een operatie is gevaarlijk 't duurt ook heel erg lang Ze kan er ook aan sterven, en ik, ik ben zo bang... Ze zat daar als een vogeltje 't ge...

Poëzie is geen tijdelijk onderdak poëzie is kost en inwoning - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - Gerrit Komrij (60): gefeliciteerd! Redactie Nederlands.nl

Zolang de bank bleef geven, gaf je uit Je smeet met geld. Nu sta je net als velen Zwaar in het rood en onder curatele Daar komen er steeds meer van, naar verluidt Zo blijft ons volkje, volgens statistieken Juist in diens diepste dalen steeds meer pieken

Huil maar, kleine prins, je bent tenslotte net geboren en hebt je overoma al verloren die lieve met de mooie naam en onvervalst karakter dus huil gerust, dat mag. Lach maar, kleine prins hou onbevangen van het leven daarin zijn kinderen heel bedreven. Jij kreeg een wezenlijk hooggeachte na...

Wind neem mee Wat verschrompeld en broos Treurig bonkt in mijn borst Strooi het in flinters uit Over zee Laat golven de pijn blussen En de nevel Als verzachtend tapijt Mijn eenzaamheid sussen. Wind neem mee Dit verdorde hart.

Brief aan Rutger Kopland bij het lezen van De stem van een cello uit 'Wat water achterliet' Beste dichter Het oergeluid der cello kunt u vinden bij het baren van een kind en bij het windloos voelen. Denk toch niet aan jaargetijden: klinkt de herfst van tessi- tuur dan lager dan het ...

Prinses van hoge geboorte, Stond ik voor de poorten, Verlangende binnen te gaan; Ik droeg een kroon op de haren, Ik had een slepend, zware Purperen mantel aan. Ik wist niet, tot wie mij te wenden, Ik was een onbekende In het vreemde land; Ik smeekte: `Laat mij binnen! Laat mij als dienst...

DE ZON GLUURT DOOR DE GORDIJNEN. LAAT ZIJN STRALEN OVER JOUW GEZICHT SCHIJNEN. MIJN HART JUBELT VERBLIJD. LIEFDE HEEFT GEWONNEN VAN DE TIJD ! DE TIJD DIE MIJ STEEDS IN HAALDE. TIJD... WAARVAN IK BAALDE. NU IS DE TIJD WERKELIJK RIJP. EN GEEFT ME DE KANS.... DIE IK GRIJP ! ZACHT NESTEL IK ...

Een boom in het gras door jou gekozen om het laatste wat was gebleven van wie je lief was aan het universum terug te geven door de wind te worden meegenomen als een phoenix verrezen uit de as. Vandaag jij - dezelfde boom - hezelfde gras het laatste van wat je was door de wind te worden m...

ze was als een taxi ze nam iedereen op taxerend taxiënd de wereld op z'n kop ze was als een taxi iedereen reed mee maar na vele ritjes nog steeds niet tevree ze was als een taxi werd veel gevraagd maar er was er geen die haar heeft behaagd ze was als een taxi alles en alles kon ...

De nacht drinkt de sterren en geeft ze ogen die elk licht beminnen want de eenzaamheid en de eeuwigheid zijn de liefde die ontstaat waar de tijd verliest wat de nacht voorgoed in zijn sterren bewaart

Ik ken mezelf echt helemaal, Ik ben en geef echt, Ik geloof niet meer in "t verhaal", Geen illussie waar ik nog aan hecht, Mijn liefde is puur, Onvoorwaardelijk en vrij, Ik leef in het hier en nu... niet met 't uur, Dat is de onzelfzuchtigheid in mij... Ik ken geen strijd, Vertrouw...

Ik word wakker van de schrik, Met in mijn hoofd zijn naam, Geobsedeerd ben ik door Nick, Pijnzend kijk ik uit het raam, Oud gevoel deed zich ontwaken, Na kort heen en weer gepraat, Woede was aan de oppervlakte aan 't raken, Met alles in mij dat haat, Onzeker was hij, met een grote mond,...

met mijn neus tegen het glas maakt mijn adem doffe plekken zien mijn ogen grijze vlekken en slechts nog wazig waar jij was met mijn lippen op het raam kus ik naar de blauwe luchten waar ik jou net in zag vluchten en fluister zachtjes nog je naam

De vrieskou hangt nog in de lucht, mijn adem zweeft zichtbaar voor me uit. Toch is de winterse grens gevonden en de lente wordt zachtjes ingeluid. Als aarzelende voeten betreden vroege bloemen het voorjaarspad. Even stilstaan en zwijgend groeten, terwijl de cyclus wordt hervat.

Bladaderen beschreven op lijnen van de tijd geworteld in het leven lijkt toekomst eeuwigheid Hechten aan al het aardse de lijnen uitgezet de stam geeft grip op leven een ongeschreven wet Wanneer bladeren sterven aan het graf van de stam verdwijnen levensnerven rest kilte stervenslang

Ik heb teveel tranen ingeslikt en teveel tranen vergoten, veel tranen ook hard gehuild en teveel in mezelf opgesloten. Soms was het niet te stoppen en stroomden ze maar door. Nu wil ik niet meer huilen maar ga ik er weer voor. 'k Zal soms een masker dragen waarachter ik mij verschuil, ...