Alle inzendingen

Er hing een kraai in de lucht toen je me brak toen je me stak met het touw dat klom als ik zong bij de buren huilde een kalf met scheurende uithalen om zijn moeder en ik lag in duizend delen tussen de melkplassen die in het blauwe uur jouw kleine huis besluipen. Wee je lange benen al...

waar de dans van het licht jou omringt met leven het ongrijpbare verdwijnt een hart zich sluit en nachtelijk dwalen verglijdt in dansen duister en licht versmelten als één zullen handen gesloten langzaam ontvouwen ontvangt zij het leven dit liefdesduet en het eind van dromen wor...

Eigenlijk heeft het niets om handen Het is gegeven voor je het weet In goeie aarde zal het landen Als je dat maar nooit vergeet Op zich is het een kleine geste Niet verplicht maar mierezoet Je weet het zelf toch wel het beste Wat een compliment-je doet

in zacht geroezemoes parelde een hoge lach ik voelde dat je nader kwam wist dat jij me zag je liep mijn ogen in gedachten vol met stilte eindelijk weer samen na eeuwen zonder namen handen vonkten in het tasten naar elkaar we pasten in perfectie liefdevol in elk gebaar we zaten daa...

De pers heeft ze al zo vaak afgebrand Dat nou net deze uitgekotste heren Ons over media moeten doceren Dat is weer echt iets voor ons gekke land Ze adviseren: pak alvast je biezen En zorg ervoor ook nooit partij te kiezen

Vandaag vliegen vogels ver Vliegensvlug voorjaarsvluchten Langs lusteloos land en luchten Lente lonkt en licht is later Waarom dan woekert winter Waar jouw warmte wezen wil Koud mijn kamer, klam en kil Kent slechts kramp en kater Daarom dwingen mij dagen Doemdenken op den duur ...

In de geplooide zoom van het meer waar takken van de treurwilg teer het eigen spiegelbeeld doorkringen en ’t met hun jonge groen omringen dwarrelt een stervende vlinder neer Hij vloog in het hemelruim omhoog ontdaan van beschermende teugels naar de warme stralen van de zon hoger dan hij ...

Klankkleur van klinkers gesproken zinnen verdichten vezels vol vervoering gevangen verlamming Snaren trillen warme draden rood, blauw en geel versmelten tot zwart hoe diep en duister kunnen zinnen zweven

Een warm hees geluid streelt mijn oorschelp klanken maken zwoele zinnen zacht Zalig het gevoel loos de woorden schat sieraad van hechte emotie De parels geknoopt tot een ketting van verlangen Als snoer een juweel maar geen sluiting maakt dromen waar geklikt gedicht ...

Een zon moet niet te dichtbij zijn.

Het zonnelicht is neergedaald en ‘t gaat bij andere lieden, verwacht en welkom-weer onthaald, de dag hun doen geschieden. Het morgent daar, het avondt hier, en wonderschone verven* zie ‘k wentelen in het westervier, en stille, stille sterven. ‘t Was rood eerst, ...

Het regent zachtjes, de straten zijn verlaten Ik kijk uit het raam, mijn gedachten zijn hetzelfde Het is donker en bewolkt, nat en eenzaam En niemand dan ik zelf heeft hier schuld aan Zullen mijn gedachten stoppen met deze droefheid En zielige verhalen Zal het stoppen voor mijn hart verand...

Een onaardige man in Naarden Negeerde daar normen en waarden Voor hem was een norm Niets waard, slechts een vorm Vandaar dat hij nergens kon aarden

Ik zie je lopen, de wind speelt met je haar De zon komt door de wolken heen Waar jij loopt komt kleur tevoorschijn Goud, rood, groen, van alles door elkaar Durfde ik je maar aan te spreken Alleen hallo, zodat je even naar me keek Dat je even bewust was van mijn bestaan En ik me kon warm...

Het was die avond dat de straten zwegen mensen luisterden toen nog naar de regen, de regen stotterde die avond dat ik schuilging voor jou ik dacht de regen is net zo verlegen. De lucht was vol gestouwd die avond met al wat wij lang waren vergeten, ik wilde niets weten van grijze gezicht...

Afgewezen las zij het bericht, niet van plan het op te geven, Tot hij zou zijn gezwicht!

laat het warm zijn schemerig en stil alles gezegd niets meer verwacht pleisters gelegd op alle wonden morgen pas na de nacht betreed het land van melk en honing schuif voor het binnengaan nog even het gordijn opzij maak met tedere vingers tranen op het raam en groet de maan en sterren ...

Madurodam was tijdelijk gesloten het plaatsje kreeg bezoek van deze tijd toeristen raakten portefeuilles kwijt en lilliputters werden neergeschoten politiebusjes reden af en aan agentjes pakten kleine criminelen in minikassen was men wiet aan ’t telen moskeetjes zijn in vlammen opgegaan ...

Wanneer heb ik je glimlach nog gezien hoelang is het al verloren tijd ? Wanneer zal ooit de dag eens komen dat je zegt dat het je spijt. Je leeft al lang je eigen leven het mijne doet er dan niet toe. Je ziet niet de tranen in m'n ogen, ik ben aan 't eind en o, zo moe. Ik wil vergeten ...

Als een blok graniet dreunden de nachten door mijn hoofd toch, in mijn geest woonden altijd de diamanten dan stoffig, vaak briljant ik ontving veelal met ontzag en knoopte eerbiedig het geheel tot een rij van vele jaren dag en nacht.

Ga met mij de strijd aan de pennestrijd, laat mij zien jouw taalbeheersing en virtuositeit, de kracht van jouw inhoud doet mij niet veel, maar ow jouw stijl wees daarin professioneel. Ga met mij de strijd aan de pennestrijd, verwerp wat voor jou verwerpelijk is, onderbouwing is niet wat...

'ben ik wel een dichter?', vraag ik mij soms af, want soms zwerf ik over het WWW en raak ik verstrikt in jozzonetten en knittelverzen, en tussen de jamben en versvoeten verdwaal ik continu. zonder pardon word ik in mijn scherm gezogen door proza's en enjambementen. en zonet raakte ik ve...

Voor Alain. Ik heb van je gedroomd Rustig en lief, onder lakens die jou overdekken droom ook jij misschien. Woorden zijn niet nodig een droom die je overstelpt en mijn gedicht ben jij.

Waarom zijn er steeds weer mensen van wie ik lage cijfers krijg die geen commentaar durven geven wél beoordelen met 'n vier of vijf. Is het wellicht jaloezie of die zich thuis vervelen laat ze zelf gedichten maken kunnen we gevoelens delen. De meeste gedichten zijn waar ook velen uit ...

geen zoetgevooisde verte geen hemel van satijn bekoort mij meer dan elke keer weer veilig thuis te zijn

Als twee kleine kraaloogjes vragen, Help mij, want ik voel me niet fijn, Mag je dan, omdat je voelt dit is het einde, Egoisch zijn? Als je van de dierenarts hoort, Dit komt nooit meer goed, En hij krijgt steeds meer pijn, Mag je dan omdat je hem niet kan missen, Egoisch zijn?? ...

Langzaam is het kapot gegaan... en eerlijk is eerlijk, we hebben er samen aan meegedaan Het leek alsof het nooit kon gebeuren... maar we zitten zonder de ingredienten, van manenschijn en rozengeuren Nu moeten we tegenover onzelf bekennen het is over, tja....t word wel even wennen Jamm...

De laatste bezuinigingen van minister Hogervorst De tandarts volledig uit het zorgpakket, wat dat nu weer kost De maxima kunnen dit nog wel betalen Maar Jan modaal kan nu maar beter een kunstgebit gaan halen Maar met de minima waar gaat dit nu dan heen? Wordt nu hun mondverzorging, een kerkho...

het gaat nu over ons gemis daar scheen de zon en hier verschijnt de grijze mist een nevel die me koud bedekt de haren nat, glimmende huid ik hoor hoe je stem verlegen aarzelend klinkt, me roept met een zachte, tedere lach ik hou mijn handen op mijn oren verdikke ik wil je niet meer horen ...

Het kwijt zijn van dingen is een grootse vorm van zelfhaat. Hoe hard alle andere dingen ook roepen: 'Maar wij zijn er toch?', je zoekt en zoekt, steeds kleiner, steeds dieper begraven onder wat je vond, terwijl het buiten langzaam donker wordt. -------------------------------------...