Alle inzendingen

Kinderdagverblijven dienen te voorkomen dat kinderen zich afvragen: 'wie is toch die leidster die vandaag mijn brood smeert?'

Ik zou wel groot willen zijn voel me soms ontiegelijk klein Klein in mijn doen en laten het voelt soms zo godverlaten Voor anderen een grote hulp maar kruipende in mijn eigen schulp Zoekende naar datgene wat ik mis iets wat er misschien wel helemaal niet is Ik voel me zo ontzettend leeg van ...

Ik heb mijn moeder niet verloren. Daarvoor gaf zij mij teveel. Wat zij mij zei dat blijf ik horen. Van wat ik ben is zij een deel. Ik kom haar overal nog tegen. In wat ik doe in wat ik laat. Zij was en blijft voor mij een zegen waarvan het spoor steeds verder gaat.

De eerste dag bedacht hij haar en voorzag haar van een kroontje Hij was geen god en dus feilbaar, zij was eigenlijk heel gewoontjes Maar omdat hij nergens and’ren zag, was zij het mooist op aarde Zo leefde hij blij van dag tot dag met het opzien dat hij baarde De tweede dag dacht hij...

Een charmante dame van Adel vond haar bestaan als freule een hel ze zocht haar vertier in kroegen en bier gaat nu door het leven als een del

Je volgt onvermoeid mijn pad, niet wijkend van mijn zijde. Nooit gedacht dat je me niet vergat, verrast dat je je zo laat leiden. Nu, een jaar verder in de tijd, ben je nog altijd aan m'n zij. Ben nog steeds niet van je bevrijd. Je blijft kleven als een bij. Twee jaren nu verstreken. H...

Het lijkt zo ontzettend echt Maanlicht dat weerkaatst op water Waarna jouw mooie gezicht verschijnt En ik dat beeld onthou voor later Het is zo ontzettend fijn Als in de nachten jij zweeft In mijn dromen boven mijn bed En zoenen op mijn voorhoofd geeft Het zijn je fluisterende woorden D...

Oorlog, zand, ontwapenende vrouwen. En zit je dan als vechtjas ver van huis, Met onder handbereik zo'n lonkend kruis, Dan is het moeilijk om je in te houen. De oorzaak van dit laakbare gedrag: Massa's genietingswapens. Elke dag! --------------------------------------------------------- ...

Zoals zich in het voorjaar soms nog één bruin appeltje verbeten vasthoudt aan de tak die bijna weer in bloei staat zo hangt zij aan het leven. Kogelvrij door crème en rouge maar met het vaag vermoeden dat de dood loert door het sleutelgat. ---------------------------------------------...

Ik wandel langs het blauwe water. Hoog boven de golven torent een begroeide rots. Lucht, warmte en wind fluisteren met het laatste licht, aarzelend verdwijnt het vergezicht. Verbonden met het dromende land herinneren mijn blote voeten het parelwitte zand. Ik staar naar de ste...

In vergeelde zinnen schreef ik je leven, nog voor het begon. Kanten linten bonden de brieven, nooit verstuurd, in pakken bij elkaar. Dozijnen lipstick verbruikte ik, om brieven af te kussen. Weeïg, de geur van parfum, die ik telkens mee had willen sturen. Maan en zon en sterre...

Ik kijk naar je mond het speeksel in de hoeken je ogen in de mijne waar moet ik het zoeken je hand is gesloten het lemet wijst naar mij je lichaam beweegt het wordt warm in mijn zij een kus van mijn moeder ik zie ze nog staan het leven, een flits mijn god, ik moet gaan

waar de dood berust in gesloten ogen deze nacht heel zacht tranen ontneemt haar laatste zucht in verborgen dromen die ene liefde voor eeuwig verhult raakt haar hand liefdestranen verlangt zij zacht naar hem die nacht

woorden breken als ik schrijf, verliezen hun verband en onderscheid verspillen schaarse tijd letters zonder binding schikken zich in nieuw bevinden in een zin tot meer begrip als ik maar geen spelfout tik ik schrijf beelden maar het blond blijft warrig waaien je loop zegt onverwacht i...

De prins heeft ons nu eindelijk geschreven Dat wat van een Oranje boven komt Door schrijvers heel vaak fout wordt opgesomd Waarna ze van de royalty’s gaan leven Ik ben verbaasd dat ik nog nergens las Dat Bernhard vroeger ook een kikker was

Het heeft wat eigenaardigs, mensen via de chat Soms wonderlijke personen die aanvliegen, met hé schat Mannen die zichzelf een lolletje beloven Komen met de intiemste vragen aangevlogen Heb jij vanavond ook zo een vreselijke zin In een lekker jonge vent, je raadt wel waarin Hoe zie je eruit...

Le temps me semble ouvert et bleu, ce temps trop tôt et chaud au cours d'une promenade au bord de la mer pendant mes réflections de velours du matin. Je vous rencontre à ce moment: dans vos yeux je trouve le tonnerre d'un ton brûlant, vos yeux sont riches d'un gris illuminé et d'...

Als je vele vrienden hebt verloren en jijzelf het niet meer ziet weet dan dat er iemand is die is begaan met jou verdriet. Mensen kunnen elkaar helpen neem die uitgestoken hand, vertel ze jou verdriet en zorgen steek je kop niet in het zand. Eens zal toch de zon weer schijnen, ook i...

Tussen droom en daad staan wetten in de weg en praktische bezwaren.

Vader leeft met onze moeder altoos vergenoegd en blij! ), hoe lieven zij elkander, nimmer knorren zij als wij. Toont er een iets te verlangen, dan zegt de ander: dat is goed. Moeder is het best tevreden, als zij iets voor vader doet. Vader poogt altoos te weten, wat de wens va...

Ontkennen wat je weet, is leugens koesteren. Ontnoemen is wat moeilijker omdat wat werd benoemd, vastligt. Ontspreken gaat niet meer, want wat je spreekt ontstaat en kan nooit meer tenietgedaan. Ontvoelen is een gore lijdensweg als het gevoel de ader is van ieders bestaan. En zo ...

ik schuw ze niet de holle ogen die me in de slaap bezoeken soms blikken ze onaangekondigd door het raamwerk van een droom of lenen licht van mijn pupillen om in een waas te staren naar wat ze niet meer kunnen zien met warme vingers wis ik dan hun glazig zwart opnieuw tot stof en as ...

De bejaarde professor, al jong hooggeleerd, werd tenslotte verstrooid, echter eerst gecremeerd.

Elegant sluiten haar ogen en ben ik dichtbij weer alleen in de droom die ze met haar slapende schoonheid verbergt omdat ze mij niet zoekt in haar dromen over de liefde die haar laat dromen tot ze weer glimlachend ontdekt dat ik haar met tedere woorde...

Geplaagd door krijsende dromen Verscheurt de dwaas zijn kleed Van schemervreugde. Zijn onschuld is gestolen, geboren Uit de vruchten van Moordende doornen, Bloemenzaad, Blank als maagdelijk zand Op niet gekende kusten, Verstoven in zinloze banen. Hij zingt het lied van Valse minnaars, ...

Geen toren, loper of paard Nee zelfs geen koning Is de koningin waard … Álleen het hof van honing Welk der stukken maakt het waar? Welke stelling brengt haar in gevaar? Wie neemt haar gevangen? De Dame statig, ongenaakbaar.

Prins Bernhard is laatst fel van leer getrokken tegen de smaad die hem is aangedaan, hij trekt zich dat nog altijd hevig aan, zit steeds, voor zijn gevoel nog met de brokken. Onechte zoons, zoals men blijft beweren zijn, zegt hij, zeker niet door hem verwekt, maar goed...

Zeg hoe diep de liefde reikt, hoeveel grenzen overschreden, hoeveel pijn geleden, voor de weerstand wijkt? Blijft, als alles is gegeven, alle liefde werd gekrenkt, ten lest de einder wenkt, een reden voor dit leven? Ten slotte blijft dit blijken: wat te vaak buigt, zal breken, ...

in verbaasde ogenblikken schonk het leven jou aan mij verwondert door het wonder toch uit het niets kwam jij. jij gaf me iets wat niet bestond voordat ik jou aanschouwde wie was ik dat jij je aan mij toevertouwde.

jouw ogen als sterren in die helder koude dagen toen de storm was geweken restten slechts mijn vragen jouw stem fluisterend hoog in kale bomen woorden zochten houvast een antwoord wou niet komen jouw handen bedekten de sneeuw zacht en zoet onder lage luchten was ons afscheid toen voor...