Geplaagd door krijsende dromen
Verscheurt de dwaas zijn kleed
Van schemervreugde.
Zijn onschuld is gestolen, geboren
Uit de vruchten van
Moordende doornen,
Bloemenzaad,
Blank als maagdelijk zand
Op niet gekende kusten,
Verstoven in zinloze banen.
Hij zingt het lied van
Valse minnaars,
Om te overleven in de
Wereld van de flikkerende nacht…
Op zoek door de nacht,
Geleid door onbekende winden,
Zacht fluisterend als veren in
Het ruisen van verborgen verlangens,
Glijdt het bloemenschip der dromen.
Zijn boegbeeld,
Een nimf oprijzend
Uit een zee van rozen,
Oogt trots,
De lieflijke blik afgewend,
Strak gericht naar
De weidse verten
Van een lokkende toekomst.
Verscholen in de schaduwbloemen…
Zoals onverzadigbare verlangens,
Beelden van eenzamen, verstoten uit
Een kilharde wereld,
Schemerend zweven over de
Grifgezaaide wegen van
Bedrieglijke vergetelheid,
Zo zoekt de immerdwalende droefnis
Naar verlossing uit haar
Eindeloos labyrint.
Samen gaan de tijdloze
Gedachten, geketend aan
Het voorbijglijden van de
Onbezorgde dag,
Over…
Kijk,
Luister,
Vraag niet.
Verlangens bedolven onder
De mateloze woede van hen,
De rusteloze zoekers.
Ontdekkers,
Beschermheren van
Onbezonnen geluk.
Waar dwaal je?
Dromend door het
Zwartglimmend stratenvocht?
Alleen
Gedachten denkend.
Je gelaat,
Een schim,
Oplichtend mooi gevangen,
Droef van weggedrongen smart,
Achter je sluier,…
0
Bezig met laden