Alle inzendingen

mijn moeder zegt altijd dat kabouters niet bestaan maar toen ik vanmorgen wakker werd was mijn huiswerk plots gedaan ik was het echt vergeten maar ze wilde er niets van weten ach, ik laat haar maar begaan en laat vannacht het raam gewoon weer open staan

wij zien ze gaan op de trappen naar boven hun taak is om het vuur te doven jongens mannen stoer en sterk mensen redden hun dagelijks werk de dood naderend onwetend wat er boven hun hoofd is ontketend duivelse machten die het leven ontkrachten kostbare levens verloren bij het ochtendg...

In 't ziekenhuis te Amsterdam - dat gasthuis heet, ik weet niet waarom - moest een matroos geamputeerd worden. Professor - ik meen Tilanus - zette hem z'n been af. De man rookte bedaard z'n pijp, beet nu en dan op de tanden, maar verhief zich boven de pijn. Professor T. bewonderde die sterkte va...

Blauw maanlicht schijnt stil op een tere zwarte roos ze staat daar koninklijk, gesloten en broos Pril in knop verwachtingsvol richt ze zich op Nog even en dan zal haar maagdelijke dauw dageraad's drank zijn, vol zoetigheid, zonder rouw Verwarmd tot in haar diepste binnenste verjaagd de...

Niet alles is goed te praten niet alles wordt zo als het was soms kun je verdrinken in de meest ondiepe plas je kunt dan blijven proberen blijven praten en praten maar als de liefde over is zal ook dat niet baten soms moet je laten gaan al dat dierbaar wezen kan verdriet en tranen zull...

Elke ochtend, tussen het aandoen van zijn linker- en zijn rechterschoen trekt zijn hele leven even langs. Soms komt de rechterschoen er dan bijna niet meer van. ------------------------------------------------- Uit: 'Dagrest', 1984

De vogel heeft het nest verlaten heb een onbestemd gevoel moet er nog aan wennen hang lusteloos in mijn stoel. Het redderen, het zorgen verantwoordelijkheid voorbij voel me niet meer nodig maar gedachten zijn níet vrij. Zal hij koken, wel goed eten zichzelf én 't huis verzorgen moet...

prachtige druifjes liggen blauw in een mandje dronken van geluk

ik zag je staan je groette me in dat gebaar ontmoetten we elkaar mijn hand voor even langs je heup een vouw denkbeeldig strijkend de wind verwaaide zacht je haar je lippen waren rood wat vochtig daar je likte met je tong uitdagend langs je tanden je glimlachte de zon pakte za...

Zo'n twee jaar terug, u zult het nog wel weten De warmste februaridag van 't jaar Toen kusten twee stuks royalty elkaar En werd meteen een hittegolf gemeten De tijden zijn verhard - we moeten door En pram van Janet voor een nieuw record!

lange roze mails. Ik denk jou toch te mogen delen in mijn nachten, mijn gedachten, weet je wel? Ik voel een renaissance, lieve France, ik hoor je niet! Smorend wordt mijn souvenir... Mag ik morgen op je wachten in een nieuwe dageraad? Ik laat je nou, je wordt zo stil en grijs! Schrijf me...

Een moeder in angst om haar kind is boven haar krachten verheven als het kind door iets bedreigd wordt worden haar krachten gegeven. Ze kan opeens bergen verzetten want uit liefde voor haar kind zal zij op gevaren niet letten, omdat zij het leven belangrijker vindt. Ze kan opeens als...

Ontken niet langer mijn gebinten na de hints die ik je gaf. Je blinde blik maakt me heel ziek. Je droeve ogen zeggen mij: "Mijn bedelkind, mijn lentewind, mijn labyrint in droeve dagen. Waar was het nou precies alweer? We horen samen onze vragen. Of er antwoord is komt later." Je gesna...

de lange uren van de nacht kijken mij gepijnigd aan ze krijgen het benauwd en vragen of het mijn hese stem is die de nacht gekluisterd houdt zijn het mijn tranen die de hemel doen treuren, ben ik het die de vloed van de regen niet vertrouw verwekt mijn woelige storm de golven in ...

in helder water wordt de waarheid opgemerkt luchtbellen doorprikt

voor een kale boom staat een man met zijn lap-top een zeldzame specht

Wij zijn ter dood veroordeeld omdat wij plaats moeten maken voor het leven.

Iemand, die in de verte zijn schreeuwen hoort, Zegt: "dat is zeker weer een afschuwelijke mensenmoord." Je moet het horen om het te geloven. "Gelukkig," zegt Buffon, "zijn de doven." Want als men maar even op zijn eksteroog treedt, Dan gilt hij, alsof hij van geen uitscheien weet. E...

Klokje in de sneeuw, mag ik je liefje worden in de wintertuin?

op een harp speel ik zacht over liefde en vertrouwen elke snaar raak ik aan om tot een geheel te komen zuivere klanken vormen een lied over ons leven en het bestaan ik raak je snaar met lage tonen woorden spreken met hese stem

Lang gedragen Zou het dagen? Die droom van huislijk welbehagen Uit hoop en ochtendgloren Glanzend werd een huis geboren Deuren Ramen Zwaai ze open Klop het stof uit oude poren Hamer Kwast Ze gaan tekeer in dit oord met echo's van weleer De rust nu weergekeerd Een ziel li...

bevende handen omsluiten haar hart in zachte armen hervindt zij de kracht lacht naar het leven voor even weer hoop de weg naar morgen loopt over rood maar het lot beslist verkeerde keuzes uitzichtloos haar droom vergaat rood verdwijnt in grijze nevel haar hart gesloten rust ze ...

Jouw liefde voor mij, ligt in mijn armen Steeds opnieuw kom jij mijn hart verwarmen Jij hebt een fenomenale kracht want jij hebt me ver in je macht Jouw ogen, ze stellen de vraag Mijn ogen antwoorden, al te graag De liefde kijkt ons zo mooi aan Laten we of dood, of verder gaan Jo...

ik zie jouw keer op keer, ik vind het raar steeds maar weer. als ik in de spiegel kijk, of juist net een auto ontwijk. ik zie jouw, keer op keer. steeds maar weer... als ik slaap, dan zit je in mijn droom. ik droom heel vaak, altijd over jouw. ik vind het fijn, zo in de avonddou. ...

En ik neem altijd afscheid, want ik kom nooit meer terug.

Wanneer mijn lichaam lijk geworden is Was het dan met rode wijn en jasmijn Als je mij zoekt op de laatste dag, me mist Zoek mij dan in het stof, ruik rode wijn Herinner dan mijn stem en lach De boze geesten uit en gedag Toe, dans rondjes bij mijn graf Zing! Strooi bloesem...

Op welke weg je ook zal lopen en waar deze ooit eindigen zal het vallen zul je niet ontlopen, maar, raak dan niet aan lagerwal. Houdt altijd toch je doel voor ogen, behoudt je goede moed! Struikelen hoort echt bij dit leven en ook een beetje tegenspoed. Het zal niet altijd ...

Afscheid nemen bestaat niet, ik ga wel weg maar ik verlaat je niet.

Vlak naast de kruiden staan rijen specerijen - nooit grijpt ze mis.

De laatste dagen van haar kale verslagenheid schuifelen in het tempo dat zij bepaalt geen enkele greep meer, haar denken ingehaald door vervaagd verschil en afgestorven onderscheid ‘De overheid bezuinigt ingrijpend op ouderenbeleid’ Haar bewegen is als haar gedachten traag en onvoorspe...