Alle inzendingen

Die ogen, die bijzonder groene ogen verdoken in de duisternis, Ze kijken me aan met verborgen kennis en alwetendheid, Ze kijken me aan en zeggen: "Ik weet het..." Moet ik bang zijn of gerustgesteld of denken: "vergeet het" nee, het is allemaal waar, er is iets dat me dwarszit en jij voelt...

Ik zit gevangen in een web Muren komen op me af Veel mensen om me heen Maar toch intens verdriet Ik voel mij zo alleen luisteren doen ze niet Ieder gaat zijn eigen weg maar ik draai in een cirkel Kom ik hier nog ooit eens uit was het dan fout mijn besluit Ik vecht tegen eenzaamheid al zeg...

Je was er lepeltje je lag er knus tussenin mijn hand op jouw zijde jouw vingers licht op de mijne viel in slaap en ´s morgens was je weg, ik vroeg me af wat we hadden gedaan je antwoordde met een lach lief, niets we waren samen

Vertrek laat sporen na in heimwee. Dood blad zingt zich omhoog, dwarrelt tot dikke laag waar zwarte scharrelvogels kwetterend verdrinken: een nieuw seizoen. Reuzenspar opgeleukt tot in de hemel wachtend op lichtmisfeest. Terwijl pompoenkaars schrikkeldroom voorspelt meldt zich ee...

Tijd: uiteindelijk Zijn we er zonder wrevel in gevangen, Samen in dit kleine huis, verzoend Met de jaren van blindheid en schuld, Bevrijd Van de sintvitusdans Op het ritme van de angst. Van buiten de muren komt ons eens geruis. Is het de wind? Of is het de nacht waarin we, Tijdloos ver i...

Onze liefde is verdwaald en is eenzaam in haar lot Klop ik aan bij vele deuren is mijn liefde zelden thuis Zit mijn hoofd met vele vragen is mijn hart vervuld met pijn Kan mijn liefde niet bereiken zelfs niet zwijgend in de nacht Is hij alleen in zijn verleden houdt zijn kennis jaren va...

Ik heb je leren kennen als een mooie, gesloten roos, Maar toen je eenmaal voor mij koos, Bloeide je helemaal op, En opende de roos langzaam haar knop. Uit de roos ontwikkelde zich een prachtig lijf, Met twee schitterende ogen en een sensuele mond, Met een achterwerk strak en rond, Het is me...

ik open je brief. -de letters m'n maal- op m'n lippen de hemel, zacht, die ik broos vertaal naar binnen. geen enkele grief. -elk woord zonder kabaal- lees in klank, de pracht, een nieuw verhaal bewonderend, beminnen.

De woorden wil ik niet horen ik sluit mij af voor de werkelijkheid wanneer ik de klanken niet opneem is het géén realiteit De klanken klinken klote rauw, uit het diepste van je strot jij hebt goed raak geschoten mij geramd tot op het bot De zinnen glijden gemakkelijk als kwijl uit jou...

De vrouw spiegelde zich aan het plafond haar twinkelende lach weerkaatste glaspareltjes als geluid De rijkdom in haar ogen was haar stille kracht Hét meesterwerk dat geen schilder in kleuren kon vatten Spijt bij het verdwijnen van die eigenwijze lach kwam te laat zelfs de foto kon de...

Groeiende zinnen gedragen door het licht en de warmte in sprekende ogen Jouw omfloerste stem geeft klanken een sleutel en stromen mijn hart binnen Kwetsbaar planten zij zich in warme volle grond hechtend aan een intens gevoel Slapende vlinders krijgen de kans zich te ontpoppen hun ...

dans op zonnestralen spuug de middag uit ga wat schaduw halen gooi die maar languit beleg de avond zwart alleen vuur zal licht ontketenen je boeien afdoen in een opening naar mij zal ik nu of nooit de nacht doorhalen en jou erbij?

Een veilige auto is een gevaar op de weg.

Voor al te blije kindertjes heeft Sint Dit jaar iets moois symbolisch om te geven Hun sofi- annex lotnummer voor 't leven Dan weet 't jonkie waar-ie aan begint En wordt de kleine nog decembezegeld Is de vingerafdruk ook meteen geregeld

Niets is zo verneukeratief als de televisie maar vlak de dichter niet uit.

Ik wil, zei Jan, nu ik verhuis uit dit leven, Heel gaarn aan Piet alles vergeven Wat hij jegens mij heeft misdreven. Maar zo hij 't met eksterogen op mocht doen, Dan wens ik hem alle daag een wandeling in een nauwe schoen.

negen maand een deel van mij harten samen in één lied kan jou horen door gevoel in mijn schoot groeit verlangen als een engeltje geborgen ben jij eventjes van mij tot de wereld mag aanschouwen wat in schoonheid wordt geboren blijf nog even in dit hart voel de liefde om jou heen ...

Langs lijnen van geleidelijkheid schaduwen van een verleden vond jij de mogelijkheid mij te verleiden tot het heden zo vrolijk overdonderend hartstochtelijk bewonderend onverstoorbaar gaande je eigen gang dat maakte mij onverklaarbaar bang langs lijnen van geleidelijkheid rus...

Elke week gaan we een avond langs, voor wiens gemoedsrust, blijft in het midden. Niet altijd hebben we zin...maar als ik ná op de deur geklopt te hebben, m'n hoofd om de deur steek, je héle lijf zie lachen... weet ik weer, waarom we het doen... Je zegt, wat is 't lang geleden, en ik zeg ...

Alsof een engel stroop in mijn oor giet Hij belooft sneeuw in december Dat de praal van de stilste nacht Boven Brugge hangt Als een bruidssluier Weerspiegeld in het smaragd van haar wintergracht. Eerst zien en dan nooit meer geloven Want het blote oog is een bondgenoot Tekent de krijtlij...

Nu weet ik, wie gij zijt, de Jongen die ik eenzaam zag te Woudsend en daarna, nog op dezelfde dag, in een kafee te Heeg. Ik hoor mijn Moeders stem. O Dood, die Waarheid zijt: nader tot U.

hoelang ben ik nog te beleven hoever is ons streven waartoe kan ik mij wenden zonder mijn liefde te schenden elke strategie verliest voor mij zijn waarde als ik kijk naar wat er is op deze aarde hoe ver kan een mens zijn hoe lang kan een hart kloppen als je weet dat je op alles kunt gokk...

Ik zoek naar een blozende taal, naar bloesemwoorden die jou omhelzen, in een boeket van jouw zuiver leven. Gewoon met wat bloemen in bloeiende zinnen zou ik jou willen zien lachen, met een vleugje liefde erin verweven. Speciale plekjes zou ik willen beschrijven, in tuinen vol verlangen...

ze willen stilte zonder ogen in hun nek geen handen die ze voelen niet meer verlangen op het net ze willen stilte om te vinden wat verloren is wat nooit geboren is maar zo ongrijpbaar leeft ze hebben alles uitgeplozen mijn hart en ziel gekozen mijn lichaam uitgewoond, mij met hun ho...

Ik waande mij vandaag heel even alleen daar op de maan. er was geen teken van leven dus ik kon maar beter weer gaan. Eerst keek ik nog even naar beneden en zag een andere planeet met ontelbare kleine mensen, de planeet die aarde heet. Ik zag de mensen oorlog voeren ruzie maken overal. En z...

De Tour de France, da’s toch de Fránse Ronde ? Die is in Frankrijk dus, dacht ik, maar nee. Dat brengt mij op een schitterend idee : Parijs – Roubaix begint voortaan in Londen, Luik – Bastenaken – Luik start in Den Bosch, de marathon van Rotterdam in Oss.

De stilte der natuur heeft veel geluiden.

niemand die vertellen kan hoeveel ik van je hou niemand die meer bij me is alleen hier in de kou niemand die weet hoe erg ik je mis niemand die ook weet hoe pijnlijk dat voor me is niemand die weet dat ik niet meer de enige voor je ben niemand weet dit niemand die ik ken niemand ...

Er was eens een lelijk prinsesje Dat 100 jaar sliep op een erwt Ze had smerig haar en rotte tanden En droomde van Ernie, het vriendje van Bert Maar op een dag ver in november Kwam een pad vermomd als prins vanachter een steen Hij gaf haar een trap en riep 'Hee liefje, ik ben der!" Maar zij ...

De moeder loopt op alle dagen, maar rust wordt haar niet echt gegund. De mensen komen daaglijks vragen: Ach moederlief, vanwaar die punt? Precies na veertig volle weken, dan is het tijd voor deze spruit: opeens, jawel, de vliezen breken. -bij vader breekt het angstzweet uit - De vroedvro...