Alle inzendingen

Een jaarlang al mijn glimjuich-heks een wonderfee met toverkolder ze heeft een maffe melige kronkel vol tinkel- en ook tankelvonkel in d`r goed gemutste bovenzolder De dagen die ik minder relaxed grommend in mijn wolfsrol kruip giet ze stiekem vol met giechelstof ze brouwt drankjes tegen d...

Alles moet maar gróter, móóier, méér. Wanneer stopt dat nou een keer? Wanneer is een mens eens echt tevreden, wanneer is ie dan écht voldaan? Desnoods door stélen dan verkregen of door iemands hersens in te slaan, ach, wat maakt het allemaal nog uit, als jij het maar in je bezit hebt, ...

De vooruitgang, nee, die hou je niet tegen, maar toch zou je wensen, dat al die mensen, die vroeger zouden hebben gezwégen, ook nu nog terug zouden denken aan de tijd van toén. Overdoen nee, geen optie, maar denken aan wat je ooit niet had en nú in overvloed, moet je toch aan 't denken ...

Alles verstikkend van zuur vergeven sla ik wonden die ongeneeslijk zijn, injecteer ik groen met druppelend vocht tot een wisse dood het bruin zal verven

Heel even was er sprake van geluk leek de zeepbel erg solide en vonden zij elkaar na even bleek geluk gewoon gewenning was de zeepbel een omhulsel en zagen zij elkaar nog even is geluk een vertrouwd gevoel blijkt de zeepbel een veilige cocon en blijven zij bij elkaar en voor het l...

in de ijlwitte nevel die zo stil over vredigzoete velden ligt zie ik (gelijk een spook) rug, staart en bil van een koe die haast zonder gewicht zoekend door deze stille wereld glijdt waar het zonlicht zich aarzelend waagt en de koe zich in klamme warmte vlijdt tot het dier zijn eigen lijf w...

De liefde is weg, tenminste van één kant. Je zei: Vrienden kunnen we blijven, Nog steeds hand in hand. Kusjes kan ik je blijven geven, maar meer dan dat niet. Weet je wel hoe me dat kwetst, dat je dat toch niet ziet.. Ik wil ook vrienden blijven, maar ik hou nog van jou Vriende...

Ik weet het best: ik ben een oud fossiel Een rest uit prehistorisch verre tijden Ik kan, dat geef ik toe, geen auto rijden En houd mij ver van walkman of mobiel Er zijn coupé's speciaal voor mij. Maar ja, Geen hond gelooft daar dat ik nog besta...

Kijk hier, zijn bed. Te vies om aan te raken. Die stank van bloed. Dat bloeddoordrenkte laken. Een triest gezicht. - Maar wie had ooit gedacht dat 't oud karkas nog zoveel bloed zou maken? ------------------------------------------------------ Uit: Enclave-74 kwatrijnen, 1986

schittering in felle stralen strepen metaal evenwijdig richting woestijn haast een donkere eenzaamheid verdwijnt in schone schijn recht vooruit niet afdwalen linten slingeren stromen op en door akkers oevers richting spoor en weer als onzichtbaar tranen vleugen grijs aftak...

Weemoedig ziet ze op de kast het allerlaatste poppenbordje; haar vingers zoeken in haar schortje elkander voor een stil gebed, als tijd weer wordt teruggezet. Een boze hand die kopjes wast en breekt; haar grijze ogen sluiten; herinneringen die niet buiten, maar binnen bleven levenslang; ...

Ik schreeuw……. luister hoor geen enkel geluid Slechts een stil gefluister borrelt zacht mijn ziel uit

Zie ginds komt Jan-Peter Ik zie hem al staan Zijn knecht staat te lachen Laat Gerrit maar gaan Hoe huppelt daar Boris Dit tweetal achterna Zal hij misschien denken Aan een letter van chocola Maar dit kan hij vergeten Die tijden zijn geweest Dit is de tijd van inkrimpen En van een sin...

Eén op vijf werknemers houdt van zuipen En niet gewoon een biertje of een neut Maar toeter, kachel, lorum, dronken, teut En bij gebrek aan Bob naar huis toe kruipen Ik kies voor warme choc en groene thee Daar word je déze week weer honderd mee

huil maar zacht lieve koningin. de grapjes zijn niet eerlijk meer persiflages, satire en nog meer voor geen miljoen zou u dit pikken in een torentje zit u te snikken u wilt niet meer en het moet anders een koningin van alle nederlanders live gekozen op T.V daar, stopt u de grapjes mee ...

Wanneer jouw tranen niet meer te stuiten zijn, zal ik ze zachtjes sluiten. Wanneer jouw angst niet meer te dragen is, zal ik ze schuivend verlichten. Wanneer jouw pijn niet meer te genezen valt, zal ik betekenend naast je lopen. Wanneer jouw stem zal zwijgen, zal ik je woorden luisterend...

Huishoudelijke tip: met alcohol kan je alles bewaren, behalve geheimen.

Beschouw de majesteit* Van 't wezen der Gerechtigheid, En hou het beeld in waarde Van Gods Stadhouderes op d' aarde. Wij weten dat haar doen De val der wereld moet verhoên*; Want zonder recht bezwijken De zuilen aller Koningkrijken. Indien men 't Re...

nooit heb ik je zo ontroerd zien kijken naar die vergeelde foto uit de gouden koekjesdoos van oma Rosa zaliger genomen, lang voor de oorlog in een bonte boerentuin met aan de waterkant oude mannen, bolle vrouwen en God's enig kind je las zijn wonderschone afscheidsgroet zijn...

luisterend naar je woorden die ik niet wil horen de argumenten die je brengt ik weerleg ze met verve gezegd wordt het onderbouwde met vrijheid van uiten die woorden bestrijden elkaar om elkaar groter te maken

de druppels van de regen die, met een duwtje in de rug van de wind, er nog meer zin in hebben gekregen

De doornen zijn de afstand, Die meter tot waar jij mag komen. Dan een overheersend gevoel van angst, Jou moet ik hier niet hebben, jij bent geen droom. De bloem zijn twee delen, het buitenste is mijn schil, Dit is wat jij moet leren kennen, Geen emoties, gevoelens en gedachtes komen hier doo...

"Prettige dagen, Gelukkig Nieuwjaar" Elk jaar wensen mensen dit weer aan elkaar De kaarten voorheen nog vol vrolijke kreten "Een fantastisch nieuwjaar" hoe konden we weten... Want Kerst deze keer is zo eenzaam, zo raar Niets is meer hetzelfde zoals 't vorige jaar Er is zoveel ...

Verzonken in eindeloze gedachten, verliefde gevoelens en slapeloze nachten Leef ik mijn leven van dag tot dag nooit had ik durven denken dat ik iemand zo graag zag Jij geeft me steeds opnieuw de kracht als ik zie hoe lief je naar me lacht Dromen over iemand anders hoe...

Een gierige kroegbaas uit Vleuten Schonk vaak van die zuinige neuten Maar kreeg ie weer spit Dan veranderde dit Want dan schoot ie steeds uit met die scheuten

jouw heldere ogen verbergen dromen verscholen beloften kijken mij aan in beroering aanhorend de stilte van jouw stem zegt zonder woorden wat jou hart verteld mysterie omhult jouw liefdevolle blik telkens weer omgeven door zon in jouw lach

Overweldigende boeiende liefde voor even Om daarna Terug te keren in een overweldigende boeiende wereld van de werkelijkheid

wie ben ik, dat ik dacht je het geluk te kunnen geven... wie was ik, dat ik het probeerde... waar ben je, nu je voorgoed, uit mijn leven bent verdwenen, waar was ik, toen je ging.... heel even dacht ik, heel even....... was je van mij...

mijn gevoel dwaalt, vol duistere gedachten, vermengd met emoties, doorbreng ik mijn nachten... waar zal ik rusten. langs eindeloze wegen, vol onmacht en ontoegankelijkheid, voor eeuwig verzwegen... luister naar mijn adem, wees één met mijn geest, en ervaar in stilte, waar ik tot nu...

het is haar stilte haar leegte haar ruimte zonder licht waarin de doem steeds sterker wordt naar binnen lijkt gericht het is haar denken haar kern haar leven onder druk waarin de bloem steeds zwakker wordt onbruikbaar voor de “pluk” het is mijn blindheid mijn doofheid mijn zwij...