6 resultaten.
HERDENKING
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 De westenwind blies zacht; de zwoele zomer bukte
Met zijn gebloosd gelaat de blijde wereld toe;
Het woud was lang verlost van 's grijze winters roe;
Toen ik met Rozemond de tere kruitjes* drukte:
Niet met de voet alleen, aan wie dit slechts gelukte,
't Gebloemt spreidde ons een bed. Och, mijn gedachten, hoe!
Och, hoe was in die nacht mijn brandig…
OP MIJN HUWLIJK met Neeltje 't Hart
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 De Hemel is mij toegenegen.
't Belieft hem eindlijk mij een Bruid
Te schenken, naar zijn mild besluit.
Hij kroont mijn lange hoop met zegen.
Zijn goedheid maakt mij overblij,
En voert mijn zinnen spelemeien,
Ja doet mijn ziel van vreugde schreien.
O hoe weldadig is hij mij!
Ik, die 't voor hem zo grof verkorven,
Zo slecht gemaakt heb, jaren…
AKKERLEVEN
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 aan de here mr. KORNELIS 's GRAVEZANDE, rechtsgeleerde.
Hoe genoeglijk rolt het leven
Des geruste Landmans heen,
Die zijn zalig lot, hoe kleen,
Om geen koningskroon zou geven!
Lage rust braveert de lof
Van het hoogste koningshof.
Als een boer zijn hijgende ossen
't Glimmend kouter door de klont
Van zijn erfelijke grond,
In de luwt…
Gerechtigheid
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Beschouw de majesteit*
Van 't wezen der Gerechtigheid,
En hou het beeld in waarde
Van Gods Stadhouderes op d' aarde.
Wij weten dat haar doen
De val der wereld moet verhoên*;
Want zonder recht bezwijken
De zuilen aller Koningkrijken.
Indien men 't Recht veracht
Zal alles dolen in een nacht…
WACHTEN
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Hier heeft mij Rozemond bescheiden*,
Hier, bij deez' boom, die welig wast*.
Waar mag de schone zo lang beiden*,
Dat zij niet op het uurtje past?
Of ben ik wat te vroeg gekomen,
Door drift der min, waar ik van kwijn?
ô Zalig veld, ô groene bomen,
't Kost* hier te nacht wel bruiloft…
OP DE DOOD VAN MIJN DOCHTERTJE
verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 JAKOBA trad met tegenzin
Ter snode* wereld in;
En heeft zich aan het end geschreid,
In hare onnozelheid*.
Zij was hier nauw verschenen,
Of ging, wel graag, weer henen.
De moeder kuste 't lieve wicht
Voor 't levenloos gezicht,
En riep het zieltje nog te rug:
Maar dat, te snel en vlug,
Was nu al…