Alle inzendingen

In `t Noordland werd ik verleden mei na een lezing ‘seks in`t dialect’ in knauwkeurig Frieslands afgebekt de zaal stond er netjes voor in de rij Ze lieten graag hun tongval pikken het bleken allen Friezerikken

Tijd is iets ongrijpbaars, iets onbegrijpelijks. Het mag iets zijn wat door mensen bedacht is, het maakt het daarom niet minder pijnlijk of echt, en de krassen die het achterlaat bloeden net zo erg als elke andere. Maar wat tijd ook mag zijn en wat het ook mag betekenen, Tijd begrijp je en mis je, n...

Over zee trok een orkaan golven beukten op het strand flarden voor de maan schuim mengde zich met zand terwijl ze langs de branding liep gekromd, met natte wilde haren alsof een verre stem haar riep plots stil om over zee te staren om beter te kunnen zien een hand boven haar ogen een s...

hier zit en staat een man in rouw. ik beloof vandaag geen hoogstaande, quasi perfecte poëzie. pietje de dood doordrenkt elke letter met een teveel aan emotionele prietpraat. wees maar zeker dat ik weer heel de wereld hartstochtelijk haat. ik heb woede in mij en die gulpt er nu in één waanz...

Geen mán weet, hoe of het voelt, om ongestéld te zijn... Ze hebben wérkelijk geen idee, hoe 't is om zwánger te zijn... Totáál geen vermoeden van, bevállingspijn... Zij blijven verschoond van dit soort pijnen en ongemakken, hoeven bij 't toiletteren niet door hun bénen te zakken...

[...] De avondschemering zet in boven de machtige Yangtze, platte schepen met heldere petroleumlampen verlicht, varen rustig voorbij. De temperatuur daalt onmiddellijk naar het vriespunt. Wandelend langs de berm kijk ik naar het spiegelgladde meer van Yinshan park. Vanmiddag ontdekte ik enkele res...

Ik wil zijn zoals de ondergaande zon, Even weg van al mijn zorgen, Ik wou dat ik dat even kon. Weg kruipen voor even. De maan die neemt mijn plaats wel in. Ik ben weg, verdwenen in het niets, De maan, mijn grootste hartsvriendin Want haar kom ik nooit tegen. Zij zweeft in een andere ba...

Minister Remkes' plan voor de politie Stelt paal en perk aan willekeur per buurt Er komt één korps, vanuit Den Haag bestuurd Al klinkt het stoer, er is iets dat ik níét zie: Hoe moet die leiding komen van een man Die zo'n onpraktisch plan bedenken kan?

het leven draagt me op haar rug van ‘s morgens heen tot ’s avonds terug langs zilveren rivieren door dalen over bergen hoog verschijnt onder de regenboog voorbij de populieren de jonge aarde fris en groen de ranke rozen vermiljoen en roze gladiolen de zonnebloemen in het goud het ko...

En er’s niemand voor haar problemen met baan, de studie en die vriend Dus loopt zij op haar eigen benen waarop ze staat, de kost verdient Maar soms zijn benen niet genoeg om de last van ‘t hier te dragen dan hangt ze liever in de kroeg mijdt spiegels waarin haar ogen vragen Ze heeft ge...

De zon die tussen bomen scheen in pastellengloed van mist gebed warend loom tussen het herfstpallet van ‘t bos dat dichtte om ons heen Het hoge gras doortrokken sporen met ongerepte paadjes puur natuur stil, wild, liet `t verscholen avontuur instemmend haar zuiv`re lente horen al spin...

De rozen zijn uitgebloeid, het is geen zomer meer Ik ben alleen en heb een peer De avond valt ook steeds vroeger, wat ik ook probeer Ik schik de peer en snij de peer In weemoedige, herfstige sfeer Peuzel ik mijn stukje peer De koude sluipt nader en de regen druizelt neer Ik ben alleen e...

ik weet niet zo goed hoe het daarbinnen en daaronder voelt maar de satijn die ik je ooit wenste was die van een bruid en het huis dat ik je ooit droomde was licht en ruim en wellicht is uit het kleine lampje dat ik heimelijk had verstopt de warmte al jaren lang uitgeknepen ...

ik zag je bewegen boog voor een kind ontweek vluchtige vingers deint op het zwoel van de wind je blad is al grijs met het bruin van slagregens je groeide niet op in het aards paradijs je hebt je verstopt in het groen langs de wegen in de schaduw van bomen is bloei over stilte gekomen...

Zware zuchten zweven zonder ziel en zwerven zachtjes zonder zien Vele verlangens vluchten vrezend en vliegen vol verloren vleugels Wegdrijvende wensen wenen wachtend en wankelen werkelijk woordeloos Hongerig hunkert het hart Naar blind beminnen Getekend groeiend in een mens ...

Goddank is er een anti-katerpil Die ik steeds na drie glazen in moet nemen, Al stelt mij dit voortdurend voor problemen Als ik dit middel tot mij nemen wil. Want ik moet steeds een nieuw glas wijn bestellen Omdat ik niet meer goed tot drie kan tellen.

Vol naalden vliegt de lucht, vol priemend ijsgekertel, dat glinstert in de zon, en, met de asemtocht gezwolgen, kilt en kerft de kele en ‘t haargespertel, dat in de neuze temt de toevoer van de locht. ‘t Is bijtend koud. Een spree van witheid, ongemeten, ‘t zij waar ge uwe ogen vlu...

Een wijwaterkwast uit Abcoude was gedegradeerd en rouwde. De consumentenbond stelde 'm teleur Hij kreeg geen stempel van Kema Keur Zijn status kon hij niet behouden. Daar staat hij nu stil te verkleven Asiel wilde men hem niet geven. Zonder pardon werd hij uitgezet Ondersteboven, naast he...

Familie slak uit Genewouden kroop (w)aardig in het zwart en rouwde Hun dochter moest eraan geloven had aan de Otrivin gesnoven want ze was neusverkouden.

Station Oost; ik zie een rennende massa, die de trein nog wil halen van vijf over vier. Abonnementen zijn handig, zegt de man aan de kassa, als je dagelijks reist scheelt dat mooi een krat bier in de maand...... maar ook wachten voor drukke loketten, of kaartautomaten; er staan er maar twéé!...

Gyps fulvus Hij aast gierend op z’n vlerken ik wenkte hem boven Tarifa’s stranden en schonk een geraamte aan de meesterwerken met stinkende schimmel op de randen. Op bestelling van de doodgraver vijandig gewapend zonder tanden hij zal kluiven aan m’n kadaver vloekend op pezen en in...

Warme zomer Gloeiend zand Helmgras waait Zeegolven stromen Warme zomer Verfrissend water Bladeren van schaduw In brandende zon Warme zomer Avondzon gloeit Nachtelijke verkoeling In stervende zon

Onze harten, zo afhankelijk van elkaar, wees nu eens eerlijk dat is toch waar. Toch kunnen we het blijbaar niet aan, om elkaar dag in dag uit te verstaan. Het was steeds zo mooi en fijn, om gezellig en knus bij elkaar te zijn. Dagenlang konden we gewoon door te kijken, onze gevoelens voor e...

Wanneer woorden vertellen Schrijven is een beetje praten Praten tegen jezelf en een ander Soms een boeiend gesprek Soms een eenzame plek Schrijven is een heleboel voelen Gevoelens over jezelf en een ander Soms het veroveren van een lentelach Soms het overleven van een winterdag Lezen...

Waar de stroom van beelden naar buiten keert dwaal ik in illusies die mijn werkelijkheid ontkennen, en zoek ik de stok die de spiegel breekt waarin mijn ogen de waarheid zien

de onzichtbare kamer van het grote verlangen zoekend naar het antwoord op allang gestelde vragen is het slechts fantasie zonder houvast louter een hunkerend verlangen of juist het daaraan toegeven lichtend als een bevrijd moment of donker als een koude nacht wie vertelt h...

Voel de leegte in m’n kamer. Toch is er liefde daar. Ben ik aan het dromen, want het voelt zo raar. Strek m’n handen verlangend uit op zoek naar je warmte, maar er is niets, enkel de kou. Twijfel bekruipt me, ben ik dan toch niet wakker, je was toch gisteren hier? Wrijf me de ogen uit, alle sla...

als de waarde van mijn woorden tot het nulpunt is gezakt en de hoogte van de vriendschap door de tijd is afgevlakt is het tijd om te vergeten dat mijn naam jou nog iets zegt en dat ik ooit zal weten waar de oorzaak wordt gelegd als het verdriet om een verleden tot verbittering heeft gelei...

"En hoe gaat het nu?", vraagt een kennis straks terwijl ze over mijn schouder dag zegt tegen de buurvrouw met de nieuwe jas. "Tja, onze pa is ook te vroeg gegaan", en dan kleuren haar ogen dof. Ik ontkom niet aan hun lijdensweg - of wellicht was het de hare? - die veel langer ha...

nee, ik kan niemand zeggen dat ik nog steeds van je hou zelfs jij wilt het niet horen de pijn is te groot de wond te diep en nu maar leven alsof alles goed is de waarheid uit de weg terwijl ons hart verscheurd is ik voel dat de pijn ook jou nog dagelijks teistert hoe lang houden we dit no...