Alle inzendingen

Serieuze inbreng van alle mogelijk belanghebbenden is een belangrijke voorwaarde om te komen tot breedgedragen normen die ook daadwerkelijk gebruikt worden.

De Vorst mag* geen gezel* in zijn gebied gedogen, Hij wil zijn rijk en troon beheersen ongemeen*: De Minnaar is jaloers schier* van zijn eigen ogen, Ja van zijn schaduw, die hij voor hem* uit ziet treen*. - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - kan concurrent o...

Zwaar werden de dagen, en lang duurde de nacht Hoe moeilijk is het vechten bij het ontbreken van de macht? Maar ondanks het verlies, van de strijd om het leven, heb je ons een stuk geluk en liefde meegegeven...

de zon is uitgeput enkele straaltjes ontspringen de hemel de planten worden stijf en de bloemen schrompelen hun seniliteit tegemoet de bomen zijn moe en kaal de dag zwakt als maar af terwijl de nacht sterker wordt dieren kruipen weg in hun holen de vorst ontruimt het landschap ...

koortsachtige warmte omgedraaide maag koude rillingen de wereld vaag geen pillen nodig het gevoel is fijn liefde is de ziekte jij het medicijn

ze is mooi, zeg ik, die het kan weten omdat ie zielsveel, niet te stoppen, houdt van haar vermogen om met haar hart te meten waarom en hoeveel ze mij vertrouwt maar soms is ze bang is ze bang om terug te glijden in het gat waarin ze al gezeten heeft waarin ze te lang - maar praat haar niet...

De weg en de wegen de wolken passeren het oog en de vlucht van het vliegtuig en de benen lopen die stappen en luiden op andere grond en andere tijden kijken uit naar waar deze weg op uitmondt

bruisend van energie vind ik mijn weg in de donkere hemel plezier en uitdaging ver weg van verveling of een burn-out hier en daar getrokken aan mijn mouwen maar ik sleep hen mee een moment van rust die bezinning geeft laat je enkel groeien coachen, wijze woorden voelen en beschr...

Vervlogen herinneringen bewaarde graven achter elke lach bevuilde tranen Ik heb er vele met je gedeeld maskers heb ik gedragen Ik heb hardop geweend ben te moe de dagen braken glazen jaren Foto's zijn genomen ontwortelde beelden mijn ogen gesloten Machteloos verstild mijn tr...

Zij houdt mijn handen vast ik mag mij niet bewegen zij speelt dat zij Medusa is maakt mij van warme steen Twee minuten vindt zij te lang voor bewegingloos, het is maar een bedacht spel Langzaam wordt zij bang op mijn knipoog geeft zij een lel Ik hou mijn handen hard in die van ...

kleurloos en koud veegt de schemer zo staploos traag de dagtinten weg met zwarte halen die 't stervend licht aan flarden scheuren de dag bloedt dood en de luchten kleuren traag naar paars en rood de vorst klauwt de laatste dampen uit de grond rondom de uitgebloeide heide en zucht ...

ik, de bij gebrek aan beter dan maar mezelf zijnde: een soort De Slegte voor tweedehandse onverkochte emoties, ik kwam mezelf tegen, je was zo lief voor mijn melancholie, dat soort reuma van het gevoelsleven, maar als ik het warmhield, bijvoorbeeld in jouw armen, viel het best te harden. ...

ik zag je staan nog groener dan je ogen je leest was slanker dan een den je lach zong parelend wie ik was ik nam je hand je hart werd me geschonken we werden dronken van elkaar in onze wereld zijn we nu een paar

Je verdient elk woord, elk compliment, omdat je bent wie je bent. Je naam staat in de regen geschreven, even geen woorden, omdat je gevoelens worden begrepen. Ik wil zo graag slapen om je in mijn dromen nooit meer los te laten. Je hebt me vleugels gegeven, je wordt mooier met e...

Als ik je met kleuren inkleuren zou, met oker en met hemelsblauw en je omlijsten met een zweem van teder licht cyclaam, mijn god, dat lukte me niet gauw. Blijf maar gewoon een mooie vrouw in zwarte lijnen: mijn pen die jouw naam schrijft verlicht de pijnen.

Een kerkvorst noemde onlangs de condooms Als middel tegen Aids beslist niet veilig En uiteraard geloof ik dat dan heilig; Ik moet wel, want ik ben oppassend rooms. Daarom gebruik ik nu een nylonkous En zo ben ik weer roomser dan de paus.

Ik houd van poëzie waarvan de dichter de sleutel in het graf meedraagt.

Grottenpaleis van nachtlijke Sibulle Stond zwart voor 't oosten; fakkelvlammen deden Flikk'ringen vliegen langs scherpkant'ge treden Van trap in plots'ling blauwe vestibule. En zichtbaar achter transparante tule, Die van 't terras fosferde naar beneden, Wezenloos, groenig wit kwam aange...

de geur van pas gewassen linnen met in de kamer een geopend raam waar de wind speelt met de vitrages. deze frisheid wordt gevierd door de thee te serveren uit een vrij antieke porseleinen vaas. niet veel later steken we een sigaret op en vervolgens opnieuw; voor ik het zelf in de gaten h...

'Wat staat dat pak je lelijk, vent!' De timmerman, die voor z'n vak gekleed was in een spijkerpak, kreeg van z'n griet geen compliment. 'Je blonde krullen zijn verdwenen! Wie heeft je toch zo stom gekapt?' vroeg zij. Hij voelde zich getrapt op alle tien z'n hamertenen. 'Je bent e...

innig gehecht aan grenzeloos vertrouwen eerlijke mening open gezicht ogen die nooit en te nimmer verzwijgen dat laten en doen tot denken verplicht innig gehecht aan zichtbaar verlangen strelende handen luisterend oor vinger die nooit en te nimmer zal wijzen naar waar ik naar toe ...

Voor professor Hentrich Het verleden is het laatste wat we weten, overwinning tijd op het grote vergeten, dat onzichtbaar in onze rug beweegt, terwijl we in het heden klimmen dooft het vergeten licht in ons hoofd steelt op kousenvoeten in het donker kostbare beelden, fluisterwoorden, ...

Ik sta in het midden Dichter bij het eind Het begin achter me Welke kant nu weer op? Vragen in mijn kop Mijn hart klopt sneller Ik loop naar rechts Gevaarlijk terrein Voelt fijner Spanning Ik loop naar rechts Ik voel me rot Ik loop naar links Lichtjes op de weg Einde in zicht? Ik loo...

weerspiegelen die ogen liefde om zich heen onthullen ze de dromen verscholen in jouw hart helder als sterren bekorend en zacht verzonken in die ogen jouw vertederende lach parels van kristal puur en vol verlangen ogen in dromen wil je mij bekoren

Onze idealen, uitzichtloos Hopend op geluk, dat nooit zal komen, Tranen vloeien en worden kunstmatig weggelachen Je vlucht weg in een eigen fantasierijke wereld, Waar je over alle mogelijkheden beschikt, Om te bereiken wat je wil. Maar het resultaat blijft uit En enkel een grote zeepbel blij...

halve zinnen lief, als ik zeg dat jij altijd en dus ook ‘s ochtends vroeg en dat ik omdat jij en wij samen nooit genoeg dan weet je nooit of het wel maar dan jij prachtig in je vel wij hebben genoeg aan halve woorden zeggen stil zwijgend vaak het meest vinden dat hele zinnen stor...

Krimp maar verder in de doemhoek Word een nar in een plechtstatig pak Lachwekkend is het belletje op jouw puntmuts Het gerinkel verraadt de schrik Een bezoedelde gave die ik overdraag. Je mag het houden Tot in de haarwortels van jouw stamboom. Graag neem ik een voorschot op de langste nacht...

Een peuter zoekt naar nieuwe letters Waarom gebruik ik ze veel teveel ? Puur verleden zonder spetters Tijd vernielt en houdt niets heel Een kleuter speelt met nieuwe woorden Wanneer kan ik dan eindelijk zonder ? Schone schijn als witte boorden Tijd vernielt en smelt dit wonder Een puber ...

Ik liep eens ‘s avonds in het woud en zag tussen het kreupelhout een kabouter staan, -hij was niet groot, zijn muts fel rood- met bruine laarzen aan. Zijn boezeroen in Jadegroen kleurde goed bij 't mos en zijn broek van ruw katoen leek op eikenschors. Hoog boven in het boomgewelf d...

Als een jonge wind die zijn weg verslindt verdreef hij het wolkendek prikte de verwarring lek en onthulde het strakblauwe lint Zo vol binnenvallend licht dat thans zijn wonderen verricht zich adagio laat verspreiden om vele levens te verblijden in het hemels aangezicht