Alle inzendingen van Roulien+van+der+Woude

'Bijke in alle opzichten' Door de geschiedenis van de velden liggen de schimmen van het verleden onomstreden achter ons Als hij zijn kop oprichtte zich in de ruimte schikte en het veld verkoos Op mollenjacht en murdzjen voor de schone wei en hoge prijs Viel de prooi uit zijn bek neer voor de baas…

Toen we keken over het water en de wind toevlucht zocht achter een andere rug, of Toen we onbepaald flaneerden met het oog op een ander gezicht, of Toen we die nacht werden verlicht door mijn laatste sigaret, omdat er verder niets was Zelfs toen, was het er…

Ik weet nog dat ik hem ontmoette en hij mij nogal stug groette maar al snel waren er de verhalen over vrouwen, verleden pijn die zijn geschiedenis vertaalden toen ik naast hem zat en hem verder bracht dan hij zijn wilde Wilde nachten verbeelde ik en luisterend naar fouten die ik nooit moest begaan waren we zestig jaar verder in dertig…

Ik zocht je niet maar vond je zonder te weten dat jij het was, waarvan ik wist dat je bestond; Daar, zomaar op een avond die nergens toe zou leiden die verder niets in petto had dan alcohol en poezie benijden om een schoonheid, ongrijpbaar als het mooiste gezicht, een gedicht kent geen woorden maar gevoel Toch, mijn…

't Is alles niet alleen maar je stem... Woorden zorgvuldig gekozen als alles Ik dan ook? Weet jij veel... Als ik niet warrig vertel schrijf ik een gedicht dat ook al, als alles alles in het midden laat! Laat ik ophouden. Want alles wat ik wil en dat jij dan ook hebt, op me af laten komen Het laat me niet koud namelijk...…

Wodka, woorden wagen te weten Waarom Jij al bestond voor die avond, in mijn gedachten. Moet ik nu geloven of blijven in die droom Ongewoon blijvend in mijn verlangen waarin wij zijn… altijd; Misschien...…

Wat moet men toch met de Muze? Na haar ontwaak, verdwijnt de slaap en rest er slechts de poëzie De gaap met de dageraad, de haat jegens haar mijn gedachtes, de woorden Zullen nimmer verwoorden; de indruk die zij achterlaat……

Het orgasme. De golven maken je lichaam zeewaardig Mijn liefde, de deken over jouw schoonheid gespreid. Je lippen, bereid al mijn kussen te grijpen en je haren Wild als je onbevredigende Lust…

Het is al een ervaren ideaal, dat een naam diepzinnige sporen laat Ook lijkt het dieper dan normaal, dat ik de wenken prees van het gelaat In eenzame uren zonder aanduiding van tijd vanuit de stilte gluren en door iedere klank bevrijd Nu galmt het laatste lied en dooft de laatste vlam wetend dat jij hierheen ziet verlaat ik de drukte…

De weg en de wegen de wolken passeren het oog en de vlucht van het vliegtuig en de benen lopen die stappen en luiden op andere grond en andere tijden kijken uit naar waar deze weg op uitmondt…

Eerst waren het je ogen, toen viel je gezicht in het oog De woorden in mijn oren en de handen die ik bekeek terwijl jij ze rusten liet op mijn knie Zo mocht ik steeds meer zien – de contouren van je voeten toen jij je thuis ging voelen hier, de schoenen uit, de voeten bloot. En jij besloot te blijven en te slapen naast mij. Ontklede toen je…

Toen de avond rijp was als de druif in het glas was ik die vanavond en wachtte op de straat op jou Bevrijd en beminbaar en klaar voor de ochtend die ik zonder slaap zou spreken en vertellen over leven over de wijsheid van dit glas dat mij eerder deze avond door jou gegeven was Je kwam, ik zag en overwon…

Je hebt altijd muziek in je oren en je ritme past zich aan aan je loop ontspringt geen dans Zoals je mij vergeet als ik je rug kus en streel slechts de zon gaat zoals jij…

Dat je schaamte verstopt achter draden om niet te verraden wat er wordt verwacht Dat je wordt verkracht door de beelden toen iemand gilde en jij ook niet wilde wat gebeurd is Dat je zelfs je naam niet droeg toen iemand die vroeg Waarom je daar was en waarom je naakt was…

Ik wenste dood te zijn als mijn expressie weer sliepen, in goten te leven om te overleven en te begrijpen dat het erger kan door schoonheid te vertrappen met mijn voeten en niet meer te geloven wat werd gezegd en beloofd Vele keren en vele mensen verwensen en te dromen over eten, warmte en drank voor een nacht geen symfonieen en kaarsen geen…

Ieder element, duidt op het end, als ieder gedachte die wordt gesmoord in de oorsprong. Alles is anders en jij mij onbekend. Jeugddromen proberen te herleiden hoe alles ontstond, maar ik lijk achter te blijven, bij ieder stap die ik verder kom. Waarom de loop des leven deze arrogantie heeft, is mij al vaker gebleken. Ik weet dat…

Het is laat, maar meer nog is het de studie, die het aflaat weten De kroeg in mijn straat heeft haar deuren nog open Staande mannen en vrouwen aan de bar Ik bestel een tosti een biertje, een keertje en nog een keertje Vaker Het is laat, En niet de studie Maar ik, die haar nalaat…

Ik ben niet geweken voor de confrontatie en heb niet gevraagd naar enige gratie Wat men ook dacht in deze populatie Ik heb het genomen en voor lief Ik ben gaan schelden en noemde je dief Ik lijk nu je synoniemen te hebben gezien, Maar wacht op die ene die mijn hart houden wil Misschien…

Door de bergen en haar tunnels, waar de dalen ontluikend in de ochtendgloren, hun bestaan bewijzen Reis ik Slapend of wakend; Ik nader de grens Waarna de sleur zich zal hervatten en zij weer denken dat ik ben zoals ik was Gepast zal lopen in het dagelijkse en vergeten dat ik, vergeten was Maar alles is anders en niets zoals…

Er was schemering en het zachte geluid van golven, klotsend tegen wal en boten Een kampvuur en de herinnering van toen de wijn al was vergoten en de wijsheid zijn keerzij toonde en de liefde mij er beloonde met een kus Waarop ik verviel in vreugde en vragen stelde over de talen waarin verhalen zich de ronde deden Toen ik alleen en…