Alle inzendingen

je ruimt het veld en bergt de zon het bittert in de nectar in kleur jongleur kameleon het suikert in de blauwspar

Het kwam op een avond heel onverwacht dat vreselijke telefoontje dat mij helemaal van mijn stuk bracht ik kon het niet geloven jij was van mij weggegaan zonder ook maar afscheid te nemen ik voelde mij zo eenzaam er waren geen woorden voor waarom overkwam het jou we moesten elkaar nog ...

we kropen in elkaar het hoge duin, de zon een zwarte bui verdronken in de geur van hennahaar onder het hemeldak een bank met uitzicht op de rand van regen, de zee blauwt branding aan de koele kant we liepen onze jaren terug terwijl konijnen speelden de duinen zich verveelden en vlu...

Dat amour op toujours rijmt is niet toevallig maar absurd.

Nimphje, als ik 'er uw oogjens zo zoet, Zo lief, zo lodder, vol heldere gloed, Bekijke, zo vliegt 'er mijn zieltje gebuid Op wiekjens van zuchjes ten aderen uit. Dan blijft het hangen als 't bijelijn doet, Aan kaakjes of lipjes, vol gloeiend bloed,...

Ik had vandaag wat XTC geslikt en werd daarvan dusdanig opgewonden dat ik in amper zeventien seconden dit versje had bedacht en uitgetikt. Dat het mein hersens aantast ? Flouwekul ! Sterk overdrevvun, oznin, slup gelal !

De eerste blik in je ogen, Zei meer dan genoeg. Je wilde de wereld veroveren, Voor mij, als ik het je vroeg. En als je kon toveren, Dan had je het gedaan. Omdat je met mij door wilde gaan. Twee gouden ringen, Ons toegezonden. Waren de dingen, Die ons voor altijd verbonden.

sinds ik besta gaat het met mij al fout omdat ik het wel even zelf wil weten verboden appels van de bomen eten omdat ik niet zo van geboden houd als schrik en angst zich dan in mij ontvouwt alsof ik door een adder ben gebeten dan voel ik mij verloren en vergeten mijn naakte lichaam zo ontze...

het is zo zwaar dat ik het niet over de drempel van mijn lippen krijg "afscheid" weerklinkt in een uithoek van mijn daverend hoofd en beukt zich tegen de moed die het recht houdt mijn tranen kauwen op de grond onder mijn wankele voeten, om dan een braakbal van niets uit te spuwen ik ...

Ik tel de dagen van mij af de uren, de minuten, seconden die u van mij scheiden, de woorden nog onuitgesproken en bewaard als opgelegde wijn van een goed jaar Ik ruik de geuren van de kazen Beklopt door u, beluisterd, omgedraaid Voel de zachtheid van uw strelen uw harde werkhanden tegen mi...

Op een zondagmiddag zag ik de herfst komen aarzelend kroop het geel in het groen van de bomen het leven klonk gedempt met de wolken laag voor het eerst na maanden was de verte vaag een moment van stilte zomaar in een laan ik kon het zien en horen de herfst kwam eraan

Ogen die elkaar raken Handen die elkaar voelen Ogen die spiegelen Leugen of waarheid zien Handen die spelen Slaan of kunnen strelen Ik wil je ogen zien Ik wil je handen kunnen voelen Jouw ogen spiegelen Jouw handen spelen Ik kus je ogen Ik kus je handen Ogen die een leven zien Hande...

Haar schoonheid is al lang vergaan toch blijven mannen, als zij voorbijloopt, even staan. Kijkend naar de twinkeling in haar ogen, haar lichte tred, haar lange benen soepel bewogen. Haar haren grijs, onder een pet, haar mond, nog net geen glimlach, maar.....nog steeds koket. Morgen w...

voor een behouden vaart creeren mensen normen en waarden regels en wetten. wie gaat er over het individu die op een andere wijze omgaat met de gestelde afspraken... zo nu en dan is er ook wel eens sprake van een zwaan onder het gezag van de ganzen.

De sneeuwkoningin schenkt een veelkleurig palet Aan de lentezon

Kaal beton ketst letters terug tot woorden in mijn oor. Verf verhult het bouwbehang in fleurig frisse kleur. Groentesoep geurt door het huis en vult de holle lucht. Koffie smaakt met krentenbol op kratje op zijn kant. Langzaamaan begint het al een beetje thuis te zijn.

Zachte gloed nog net door het openstaande raam, waar het gordijn golft in een vroege herfstbries. Een groene vlieg, van het soort waar ik een hekel aan heb, vliegt telkens opnieuw tegen het raam. Maar zijn vervelend gezoem houdt op, als hij recht in het spinnenweb vliegt, dat i...

Druilerige druppels dropen daar, daar langs de deur. Naakte natte neuzen niesden, snoven niet de geur. Blozende blikken bleken bezig, bezig te onthullen mijn malheur.

Geen laatste woorden meer te zeggen, het einde is hier, niks meer uit te leggen. Alleen herinneringen blijven, en die zijn met een pen niet te beschrijven. De weg gaat verder, en de paden uit elkaar, de stilte blijft over, het is klaar.

Mijn liefde voor jou zal verdwijnen, door de jaren heen zal 'hij' op een ochtend, pril als een bloem in de ochtend dauw verdwijnen als een wolk zo grauw. Omdat jij mijn liefde onbeantwoord laat, mij onbemint laat.

als wolken verschijnen voor een ondergaande zon je lijkt te verdrinken in een plas wat ooit als een druppel begon donkere wolken zich bijeen pakken zwarter dan je ooit vermoeden kon bedenk dan... dat de zon weer voor de wolken zal branden en de lucht wordt weer hemelsblauw de inmense r...

zo willekeurig, en toch een simpel samenzijn de ontmoeting en daarna verder we kropen levens bij elkaar verloren geen tel uit het oog zo aangetrokken en nooit meer vertrokken onze dagen toen en nu en nooit meer

de klank van woorden is voor hem voldoende om te schrijven dat echter niemand hem begrijpt daar wil hij blind voor blijven de waan voor zinnen is voor hem de reden om te leven maar voor één lezer van zijn werk wil hij zijn leven geven

ik hou van je omdat je voor mij de hemel wilt raken ik vertrouw je omdat je mijn ziel wilt helen van een ver verleden ik koester je omdat je van mij wilt houden alhoewel ik je niets kan geven ik schuil bij je omdat je samen met mij wilt wenen ik dank je omdat je met mij w...

Wel gek hoor, zei de Gorkumse agent De tijd dat wij de poederpost bestreden Is toch al gauw een jaar of twee geleden Uw voorval is uniek en ongekend Maar ja meneer, u weet hoe of het gaat: De TPG bezorgt wel meer te laat

Als de koe koekt in de bomen En de nachte gaalt weer blij, Is de lente weer gekomen, Is het weer eens mei in mij. Als de wiele weer gaat walen, Als de tor weer vrolijk telt, Vrij ik weer op grote schaal en Vaart de ooie boven 't veld. Alle goud vinkt, elke mé relt, Elke mei kevert wee...

Negen maanden waren samen één ja lange tijd vormden wij één geheel. Negen maanden samen jij en ik onafscheidelijk géén ogenblik. Veel meer liefde had ik je nog willen geven maar jij koos voor een ander leven. Nu gaan we samen verder in één hart samenzijn en toch apart

wat zou er na dit leven zijn? je wil het zo graag weten is er dan nog zoveel verdriet en pijn? je wil dingen gewoon vergeten je wil er zo graag achterkomen misschien dat het wel beter is van binnen kun je er van dromen is er dan iemand die me mist?

Men zegt de tijd heelt alle wonden en verdriet slijt met de tijd. Blijkbaar is de tijd de weg nu kwijt. Ik wacht wel, ik heb alle tijd.

De angst maakt kinderen achterbaks en volwassenen openhartig.