Alle inzendingen

mijn broertje is dood hij was al heel groot altijyd samen spelen en heel veel dingen delen veel liefs irma

met zoetgevooisde stem versiert hij jonge vrouwen zal nimmer van hen houden zoals zij niet van hem met een omfloerste blik kijkt hij naar jonge meisjes belooft hen zoete ijsjes voor een verdorven lik met rooddoorlopen ogen begluurt hij jonge heren wil hen van alles leren óók wat zij...

Vanochtend heb ik de zon op een stokje gestoken mijn arm steekt omhoog uit de zee ik houd het molentje stevig vast golfjes omspoelen mijn slapend gezicht de maan ligt op het strand te baden in de zon die op zijn houten been aan de horizon staat

ergens onbekend lopen wij elkander nooit gekend eenzelfde doel allebei iets van plan zonder overleg voor elkanders voeten dan een nieuwe horde

Mijn verstand op nul, ogen in het duister, dwaal ik door de gangen van mijn bestaan. Nooit meer zou een scherpe punt mijn lichaam strelen. De schijn, het perfecte meisje van toen, keerde eventjes terug. Maar ineens, mijn gedachten zo helder, ogen staren naar mijn arm. Zelfs mijn fa...

Je liet de strelingen tot jou komen zoals de kinderen in de bijbel joelend in zijn open armen vielen. Jouw boodschap was minder blij. Mijn maanziek gejank kon jouw oor niet meer vinden Ik gooide die bloederige spons weg Die zoog aan de ribben (Tralies voor de blubber binnenin) En zocht d...

Langzaam de trechter vergetelheid binnengezogen bleef zij houden van haring met uitjes voorgeschotelde hapjes bij beetjes met een gebit klepperend genoegen genoeg nooit genoeg en altijd geholpen bij happende hahap ja zo zo goedzo hahap. Zo wordt van ieder het laatste het eerste ...

(voor ons overleden dochtertje Emma) Negen maanden lang droeg ik je onder mijn hart waren we samen één zat je veilig geborgen en liefdevol gekoesterd wachtend op je komst Vijf jaar en een half was je in ons midden veilig geborgen en liefdevol gekoesterd liet je ons ware liefde kennen ...

Na school luidt ze de klokken van de avond. Vederlicht vlees, soepele benen. Leest het geluk van de schorpioen in 'Elle'. Alles wat volgt O Marineblauwe parel Ontwakende schoot Giftig teken In een knip schoof ze uit de vruchtenzee, rijk aan diepte en gesis. Blije kreetjes galmen in ...

Een edelhert op jaren en zeker van goede huize Zat gebogen over boeken zijn stamboom uit te pluizen Aan zijn voorouders boven de haard kon hij zich urenlang vergapen en hij besloot dus tot de aanschaf van een familiewapen Hij dacht daarbij aan een hertenkop op een veld van lazuur en kee...

Vergane gedachten, omzeild door een koele blik, snijden me de keel. Zonder warmte en pratend tegen mezelf verlies ik het. Onrust drijft voorbij met als dank niet-waardering. Alleen en mezelf met ogen gericht op de kille verte. En stilletjes vraag ik de wolken; neem me mee...

¡Hola! ¿Cómo estás? Of ik ga tellen, un,dos,tres. Misschien begrijp je het al, ik heb dus Spaanse les. Het is echt niet altijd makkelijk en soms krijg ik het Spaans benauwd, want dan heb ik een echt examen en doe weer van alles fout. Toch wil ik het heel graag leren want ik zie gauw...

ik koester je hoofd zonder gezicht je lichaam aan mijn handen we branden vuur en wierook voor elkaar als een intiem gebaar je woorden schrijven over mij in vloeiend schrift de schrijfhoek is mijn tegenwicht ik krul je letters en je marslijn rond de rechte lijn verdroom ik vertel...

een nieuw begin... vol overgave laat ik mij gaan ik zweef... in mijn dromen een nieuw begin tegemoet zo puur, zo alleen in ademloze stilte zet ik mijn stappen in een wereld vol onrust zo breekbaar loop ik mijn leven in naar een nieuw begin...

Vissen blijken dus ook stress te kennen. De regenboogforel ervaart zelfs pijn en blijkt dus een gevoelig dier te zijn. Da’s voor de vissers toch wel even wennen. Dus wie een visje aan de haak wil slaan moet weten dan een wreedheid te begaan.

Ik pak je hand zachtjes beet en kijk je diep in je ogen Ik fluister dat ik je niet vergeet dat m'n hart mij nooit heeft bedrogen Je hebt mijn hart weer laten leven diepe gevoelens zo echt ik kan alleen niet geven mijn emoties in gevecht Ik wil gewoon jouw maatje zijn niet al deze warmt...

Soms kan je het praten maar beter even laten en zonder woorden zeggen wat je hebt uit te leggen.

Er is Iets in het leven dat de regen zingen doet, Iets dat de winter zomers maakt en je tranen lachen laat. Er is iets in het leven dat zure wolken kleurt tot zoet, Iets dat doorgaat tot je schatert en niet maalt om al je flaters. Er is iets in het leven dat heel stil deelt in je verdri...

Wie schreeuwt wordt gehoord, maar dat betekent nog niet dat er naar je geluisterd wordt.

Moeders zijn als engeltjes. Ze vliegen door het leven om hun bengeltjes te geven wat hun hartje ook begeert. Moeders zijn als engeltjes. Ze kunnen slechts beminnen ook al is ‘t niet naar hun zinnen en doet die kleine wat verkeerd. Moeders zijn als engeltjes. Compleet met engelengeduld...

Hier leit Vondel, zonder rouw; Hij is gestorven van de kou. - - - - - - - - - - - -- - - - - - -- - - -- - -- - - - - Een grafschrift dat Vondel op hoge leeftijd - toen hij zichzelf niet meer verwarmen kon - had gemaakt. Men mag (zei hij) als ik sterf, dit op mijn graf zetten.

We lepelen In de bestekbak van de slaap Dromend van dingen Die we later niet Meer kunnen achterhalen, Tot de morgen Ons weer scheidt En het leven haar tol Weer laat betalen Het opstaansritueel De dingen die we doen De kunstjes die je leerde Zijn als bij het slapen gaan Maar...

Waarom brand jij achter mijn ogen, wil je er soms ook vandoor? Weet jij ook dat ik verdriet heb, en weet jij ook waarvoor? Over jou heb ik ook geen macht meer Je komt toch, ook al wil ik het niet- Kom maar, loop maar over mijn wangen maar alleen als niemand het ziet... Jij bent altijd b...

Ik trok een streep; tot hier, nooit ga ik verder dan hier. Toen ik verder ging trok ik een nieuwe streep, en nog een streep. De zon scheen en overal zag ik mensen, en iedereen trok een streep iedereen ging verder. - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -...

Er waren nabij Wijhe Eens twee verliefde bijen Blijf je altijd bij mij? Vroeg hij aan zijn bij Ja, zoemde ze blij, ik hoor bij je

Het leven zou toch zo mooi kunnen zijn. De zonnestralen glijden naar binnen door het raam. Ze verwarmen m'n hele huis. Waarom dringen ze nu niet door in mijn lichaam? De natuur wordt weer prachtig. De lucht is stralend blauw. Je hoort hier toch vrolijk van te worden. Waarom voel ik dan nog...

Zeventig meter viel ik diep, mijn hart stond stil, maar mijn Pontiac liep!

Bij het samen obsc1 tempelieren voelde ik dat jij mij niet meer on2k en kon ik, zolang ik ver3tig keek, al mijn luimen en lusten bot4en.

De wolken zijn geen getuige. De regen is niet dankbaar. Vogels verstoppen hun vleugels. Mensen spreken alleen nog met hun voeten. En ik ben van steen. Want ik geloof in steen en zie dat elk leven de tijd vreest maar nooit verandert in iets wat altijd zal blijven bestaan en niets ...

Een Schot en een Lap werden - dronken - een kanonschot en zatlap. Beschonken zat ieder van hen in een dweilorkest én zowel toeter als drankorgel klonken.