Alle inzendingen

Het gele rokje volgt haar passen deinend als het spel van eb en vloed De lange blonde lokken glanzen alsof zij met de zomer sjansen stralen verbinden in gouden gloed Welvend lachen de volle lippen witte tanden in blinkende lijn ogen blikken verwonderlijk blij bij het zien van de kleurrij...

ik blaas de kaars uit weg alle schijn van de dag even rust de nacht is mij lief de aarde draait wel door om licht en donker de mens ook om zichzelf ik blaas de kaars uit even weg van alle schijn

Een vergrootglas of een sigaret, het behoeft nog niet veel meer. ' T is genoeg voor d'eerste aanzet, met dit vrij willige brandweer.

het deed te vaak te zeer nauwelijks durf ik geloven in wat ik in je ogen zie en in wat je wilt beloven ik zou het echt graag willen maar ben soms nog zo bang het deed te vaak te zeer en eigenlijk te lang het deed te vaak te zeer zit nog te diep van binnen pas als dit afgesloten...

Eveliene van vier jaar, wordt 's avonds wakker roept om haar moeder en zegt, mijn bed is nat, snap je dat nou, 't is het dak, wat lekt!

We lopen samen zomaar te kijken in een Blokker-filiaal, jij aan de ene, ik aan de andere kant, tot dusver loopt alles nog 'normaal'. Plotseling komen we elkaar weer tegen, spontaan geef je me een zoen. Ik kijk in de rondte en zeg quasi-verlegen: Mijn vent loopt hier ook ergens, dus niet m...

kijk daar vliegt hij eenzaam door de nacht vroeger vloog ik mee genietend van de vrijheid geen grens te bekennen de wereld was van mij nu sta ik hier met beide voeten op de grond te dromen achter de tralies regendruppels op mijn raam

Het leven is een spel, maar loop maar niet te snel Aan haasten is geen nood, immers, de winnaar wacht de dood.

Voorjaarsochtend vroeg stille regen op het wad een man steekt pieren.

Alles wat ik hoor is stilte, en het kloppen van mijn hart. De lucht is gevuld met kilte, en alles om me heen is zwart. Alles wat is zie zijn wazen, en daartussen jouw gezicht. Het zal me niets verbazen, als je niet eens weet dat jij dit hebt aangericht. Alles wat ik zeg zijn woorden, ma...

In deze wereld van schaduwen en geloof... sterf ik tijd die ik niet kan grijpen gedachte steeds levendiger bewegingen die ik niet kan volgen liefde die niet waar is maar soms zo simpel een mens tranen in het evenwichtige vuur van goed en kwaad

Leegte Niets Alleen Tel dat eens bij elkaar op en je snapt wat ik bedoel... Verlangen Verdriet Alleen Tel dat eens bij elkaar op en je snapt het,het is een rotgevoel...

God is de bron van alle creatie en alle leven op een dag bracht hij zijn enige zoon op aarde om voor iedereen die luisteren wil een kans te geven zich over te geven aan zijn liefde.

Noem mij het toppunt van geweld, speelgoed in een mijnenveld? Kunnen ogen eerlijk kijken, naar de MENS in al die lijken? Want ze zien wel zege en gewin, maar niet de ware dood,in al z'n onzin...

De lucht is helder, de wind voelt kil, De bloesem siert het park rondom, Buiten vangen oudere mensen, De eerste stralen van de zon Het licht valt door het raam naar binnen, Toch moeten de gordijnen dicht, Om mijn vader te beschermen Die in het kleine kamertje ligt. Zachtjes spreken, houd...

Ik ben me van mijn eigen dood "het Lazarus" geschrokken Ik kon weer opstaan en ben vertrokken!

toen ik haar kuste niet op de mond maar op haar buste blies een vleugje lucht gelijk een zucht 'wel te ruste' ------------------------------------------------------------------- Uit de bundel 'voor jou, van mij' van Josefien en Wim Niesten.

Jaren zocht ik naar wormen en maden in kadaver en kluit Nu heb ik er genoeg van, ze komen m'n neusgaten uit!

Ik ben naar de stad gekomen om een meisje te verleiden geen één punt zeventig meter lang kort blond haar een brutaal kopje waardoor ze op een scholier lijkt met een bepaald volwassen lichaam waardoor ik tegelijkertijd vertederd en opgewonden raak

Je bent een meesteres in het administratieve voorspel alle typepapier in keurige stapeltjes nietmachine in de aanslag paperclips klaar om te steken en je bureau voortdurend afgeschuimd naar voorwerpen die daar niet op thuis horen

Ga naar huis om te pakken tenzij je al iets voor de nacht of een tandenborstel bij je hebt kom gewoonweg maar mee

Ik kocht een kilo boerenfatsoen voor een Euro tien Ik dacht hiermee kan ik mij voorlopig wel laten zien Ik hoefde het spul gelukkig niet te verwarmen Ik smeerde het dik op mijn hoofd en onder de beide armen En zie hiermee viel ik dus hoegenaamd niet op Ondanks het glibberig gevoel bov...

Annabel uit Roosendaal nam laatst de laatste trein Daarmee dacht zij nog redelijk vroeg weer thuis te zijn De trein was verder helemaal leeg toen zij daar ging zitten Ze las wat in haar spoorboekje over het vertrek van laatste ritten Toen de trein eenmaal op snelheid was verscheen de co...

Op 't eind berusting toen je ons verliet, 'n glimlach van herinnering door tranen vol verdriet Dood is 'n zekerheid in dit leven, zelfs de oudste boom zal 't eens begeven Maar jouw wortels gaan nooit verloren, want zie,'n nieuwe kiem in 't ochtendgloren...

de horizon vervloeit verrimpelt traag een kerktoren in de verte de stilte rust en geeft geluid een kans om zich te laten horen herboren dansen de insecten plaag voor plaag voorbij potten rammelen voor etenstij de warme wind verdwarrelt zomer tot orkaantje en verjaagt pardoes een s...

Red mij o Heere van de boze mensen. Bewaar mij voor de mannen van geweld. Het is reeds dagen geleden geluid geef ik niet meer. Toen ik door geweld werd vertreden, de moordenaars gingen zo te keer. Banden van de dood hadden mij omvangen, angsten uit het dodenrijk grepen mij aan. Mijn moeder...

"Pas op, als je een proefje doet, Jan Peter, Meng deze stoffen dan in geen geval; Dan krijg je net als vorig jaar een knal", Zei meester, maar de knaap weet het weer beter. Hij mengt de stoffen toch weer alle drie En zegt tevreden: "Dat is nou chemie!"

Zie, zo'n lentedag blijft altijd langer talmen waar er water is. - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -- - - - uit 'Haiku - Een jonge maan' (1974) van Issa (1763-1827)

Er was eens een dame uit Millen die had twee enorm dikke billen ze at een boleet en liet toen een scheet de aarde begon hevig te trillen.

We bellen, chatten, sms-en, mailen, faxen, msn-en. We communiceren zonder stop, wanneer houdt dat toch eens op? Piep, piep daar komt een sms-je, tring, tring daar gaat een telefoon. En weet je wat het rare is? Dit vinden wij doodgewoon. Dus doen we een cursusje 'onthaasting', om een 'bu...