Alle inzendingen

Ik ben in eenzaamheid niet meer alleen, Want waar mijn ogen langs de wanden dwalen Schemert uw lach daarheen. Ontelbre malen Hoor ik in 't klokgetik uw voeten treên. En langzaam nadert gij, zo ver, zo kleen... 'k Zie dat een brede neevlenkring met vale Lichtloze sluier u omhult; dan dalen...

Een zwoele zomeravond, de lucht is rood verlicht ik kijk uit het raam, twee mensen met een rimpelig gezicht. Hij schuift haar stoel onhandig aan, met een vertederende lach ze drinken koffie en genieten zichtbaar, van hun oude dag. Hij knoeit, zij kijkt hem even met gespeelde boosheid aan en p...

Moed die niemand ziet, verschilt weinig van lafheid, die men diep begraven heeft.

Ik sta op het station, de ochtendlucht is zacht te staren in de verte, waar een toekomst op me wacht. Ik kan kiezen voor een richting en of ik de trein mis mijn toekomst bepaal ik zelf, door wat ik nu beslis. Zoveel mensen ongelukkig, ik hoor stil hun beklag ik moet nog dit, ik moet nog dat, ...

En zelfs als na ons overlijden onze materie door de tijd verzameld zou worden en weer teruggebracht in de toestand waarin ze nu is, en ons het levenslicht weer gegeven zou worden, zou zelfs dat feit ons volstrekt niet aangaan zodra de draad van onze herinnering eenmaal verbroken is. (Essays, Boek...

Als vrijheid een woord is, is het dan gelogen? Als vrijheid te koop is, kost het dan een vermogen? Als vrijheid een weg is, zijn we dan al halverwege? Als vrijheid een cadeau was, zou jij het dan geven? Als vrijheid een mens was, is hij dan nog in leven? Of is vrijheid een plaats zonder zorgen ...

een schap vol wetenswaardigheden die slechts een enkeling verstaat biedt het waar van toekomstigheden voor Jan en alleman op straat geleerden met het hoofd gebogen krullen van vingers in het haar wegen woorden weloverwogen het lijkt 'n achteloos gebaar wetenschap te boek gesteld haast ...

De verf die aarzelt in de kwast, het doek dat droog blijft, omdat iemand dreigt te kijken. De hand die boven de toetsen hangen blijft omdat de speler weet dat muren horen. De pen die letters absorbeert om het verhaal onleesbaar te doen zijn voor een geheime dienst. We moeten ...

soms is alles zoals een woestijn, luchtkastelen dansen triomfantelijk langs in het ritme van deze tijd. het is de leegte die oneindig lijkt maar voorbij de leegte ontdekte ik een verborgen tuin. daar ben ik zo nu en dan wachtende op de zon die inspirerende stralen in mij omzet to...

water dat borrelt in het pijpje waarvan de rook cirkelt om het genietende gelaat

mijn parel is de bron der originaliteit en duwt zonder spijt het zwijn der ongenoegen in het diepste ravijn. slechts de echo van de val is soms nog hoorbaar als een weerklinkende herinnering uit de tijd van desintegratie

Ik kreeg een mailtje van iemand om voor de vriendschap een bal door te sturen naar 10 mensen en naar de afzender. Ik heb daarop geantwoord: Sorry, maar ik heb je bal lek geprikt...... Echte vriendschap zit niet in het doorgooien van een bal! Een bal gevuld met lucht notabene! Echte vriendschap z...

help me lopen ver weg naar de andere kant waar niets is wat het lijkt van hieruit bekeken vervallen en verlaten maar geschapen om daar te zijn bij jou weg van hier waar alles niets lijkt van daaruit bekeken daar ben jij daar loop jij naar me toe dichterbij ik wil je raken...

Zoals de wereld zich nu keert tegen zijn eigen mensen. En hoe we onder andere onze kinderen hebben geleerd, iets in stilte te wensen. Zo berusten wij in het verdriet wat op onze schouders ligt. We verzwijgen de plicht, lief te hebben. Op te komen voor elkaar en verzaken, iedere snaar van g...

wat zij zegt: ik heb hem niet weggestuurd onze liefde zond hem heen liefde... waar geen ruimte was misschien in een ander leven maar vind ik hem dan ? draagt de wind onze schepen uiteen of tot elkaar wat de zee zegt: ík draag de schepen maak de wind geen verwijten want dát ben je...

Lopen zo gewoon Zo moeizaam Voor een kind zo schoon Doen we gemaakt Geef je een arm Weet dat je het niet wil Krijg het warm Was hiervoor maar een pil Een wonderpil Desnoods in je bil Zodat je weer loopt Zo wonderschoon Papa ik mis je zo Je bent er, je bent nu hier Jij wilt na...

in het gras van de duinen lig ik te grasduinen met jou de zon op mijn rug doortrekt jou enig kou van de grond vochtig voorjaarsdauw vogels zwijgen verschrikt een korte kreet die hoort bij het leven wat heet de zon brandt feller warmt gans mijn huid en jij kruipt langzaam onder mij ui...

Binnen komende Beetje dromende Zit jij tussen leuke dames Met een sigaar en meepratend Ik grapte: zit je weer tussen je harem Och, die meiden moesten nog eten Jij kunt dat weten Vanmiddag gaan we richting Laren Zittend in een rolstoel Tegenover een oudere dame Zij legde weg haar boek D...

Natuurlijk heb ook ik wel eens gedacht, ik plak ze achter het behang, ga maar emigreren, maar meestal na het slapen van één nacht, was die gedachte allang verdwenen. Daarom zou ik graag willen weten, wat er achter steekt, wat mensen bezielt een kind te vermoorden. Graag zou ik antwoor...

je hebt mijn groen mijn bloem zal bloeien in jouw blik waarom die schrik als andere ogen de kleuren ook graag mogen je schaduw maakt mij bleek, je warmte laat mij in de steek alleen het licht op mijn gezicht zal me doen spreken ik ben je ent je wortels hebben mij herkend k...

Arm moedertje is zo allenig, Arm moedertje is zo bedroefd, De Vader, Die zij dankte, Heeft haar zo zwaar beproefd. Zij staart in ’t verlatene wiegje, Op ’t speelgoed nog zwervend in ’t rond; Daar ligt zijn popje; zij kust het Met bleekbestorven mond. Haar armen zijn...

Een mens doet rare dingen op vakantie Zoals een groepsgewijze exercitie Die kond doet van de deelnemers' conditie En inclusief 'niet goed? toch moe!'-garantie De uitslag? Even sneu als expliciet: 'Veel verder dan zes regels komt u niet'

Vrouwen zijn minder warm omdat ze vochtiger zijn.

Het is hier zo stil terwijl vlak achter mij een soldaat een jongen als confetti verstrooit. Een bodemloos tegoed aan tijd verwijdt het land, en elke stap past zomaar in de voetstap van een dode. Het is hier zo groen.

zwart, wit, niets, alles ik weet niet wat ik voelen moet je blik breekt mijn pijlers als een toren gebouwd op een moeras weerloos en verloren ik ben de boom die bloeit in de winter en de sneeuw die valt in de zomer ik ben het slachtoffer van je ogen.

als de morgen huilt een traan laat om de wereld zijn ogen openslaat gadeslaat neerslaat op het verborgene in de dag wat zichzelf zo duidelijk laat zien als de morgen huilt om de wereld de dag vol zelf vertrouwen is om de avond die gaat vallen wetende dat de nacht za...

elke avond weer in het midden van de nacht denk ik aan jou je lach, je gezicht je ziet me niet staan je kent me niet wat moet ik doen, zodat je me ziet? elke avond weer in het midden van de nacht huil ik mezelf in slaap terwijl ik aan je denk

Hier kun je de schepping nog erkennen. In veen en veld wel duizend maal. Ze maakten kuilen en vennen. Drenthe heeft ze allemaal! Hier groeit het bos en de heide. Door rond te lopen en gedwaal. De hondsrug de hunze geleiden. Drenthe heeft ze allemaal! Hier tussen Hunebed en wallen. Kom...

Hé jij, lieve kleine meid Zo mooi, zo onschuldig en nog zo klein Met je reebruine kijkers wijd open gespreid Nog zo kwetsbaar, zo bijzonder, van binnen nog zo rein Uit de loterij voor pa en ma ‘t winnende lot? Of een geslaagde speling der natuur? Of misschien toch de perfecte schepping He...

Dat ‘ie’ voor altijd mag blinken Aan de hemel, die stralende ster Haar naam uit eenieders mond respectvol mag klinken In je hartje zo dichtbij, in werkelijkheid zo oneindig ver Dat ‘ie’ voor altijd mag schijnen Tot ver voorbij ‘t einde der tijden Je kijkt omhoog, denkt aan haar, de...