Alle inzendingen over bedankt

"Ik kom de bril van Broeckx halen" verklaarde ik. "Van Broeckx" herhaalde de jonge vrouw, alsof er iets mis was met de verstaanbaarheid. Niettemin diepte ze vervolgens uit een ladekastje achter in de winkel een wit papieren zakje op dat mijn nieuwe bril bevatte. Zoals te verwachten viel zou deze mijn hoe dan ook vernietigde en tot verval gedoemde…

Vrijdag 16 januari 2015: De scherpe, licht chemische geur van acrylverf hing nog in het atelier toen Jasper zijn keuze maakte. Zijn vinger wees naar het kleine schilderwerk van Bjarne, getiteld 'De kleine wandelaar'. Het doek toonde een eenzame figuur die doelloos dwaalde door een weids, mistig landschap. Jasper bleef er minutenlang stil voor staan…

De nazomeravond was zacht, maar binnen in het appartement van Bjarne brandde al een kleine leeslamp. Thomas liet zich met een diepe zucht op de bank vallen. Zijn schouders voelden zwaar van een week lang betonplaten sjouwen op de bouwplaats, maar zijn hoofd was helder. Op de salontafel lag dit keer geen dikke, academische pil, maar een reeks geprinte…

"Woont u hier al lang, mevrouw" vroegen de beide heren elektriciens. Het - onterechte - medelijden en de meewarigheid dropen van hun gezicht. Ze torsten een zware, zwarte koffer, gevuld met schroevendraaiers en ander materiaal, ruimschoots voldoende om een hersenoperatie te volvoeren. Ik antwoordde zonder in details te treden, hoewel ik zeer had…

Je woont in een appartement en tja, als daar dan iets aan de hand is dan moeten de hulptroepen eraan te pas komen om de problemen op te lossen, zo ook hier want wat wil het geval? Als ik in de kelder loop zie ik een plas water liggen, meld dat bij de beheerder en de loodgieter moet eraan te pas komen. Als dan de telefoon gaat vraagt men me of ik…

Het bureautje staat op vier ranke, elegante, geornamenteerde pootjes. Het stamt uit negentieneenentwintig en lijkt ontworpen door een kunstenaar. Het vormt een erfstuk. Het was het favoriete meubelstuk van mijn overleden moeder, dat in mijn ouderlijk huis een prominente plaats innam en waarover zij, met behulp van de gave, die ik mogelijk van haar erfde…

Brief I — Aan de Wachters van de Baarsjes Amsterdam, diep in de nacht. Aan de zielen die dwalen tussen de tramrails en de daken. De straatverlichting beneden is vernieuwd. Het felle, witte licht snijdt door de nevels waarin jullie je zo lang hebben schuilgehouden. De gemeente heeft de bomen gesnoeid; de takken die vorig jaar nog fluisterden…

“We moeten die gevaarlijke beesten allemaal afknallen, het zijn wrede roofdieren, kille moordenaars!” sprak Anita argeloos in het druk bezochte buurthuis, waar Bjarne die ochtend koffie dronk omdat zijn koffiezetapparaat het had begeven. Het was een luide stem. Anita fluisterde nooit. En Bjarne schrok van de toon van haar woorden. Nog voordat hij er…

In de zaak van Primera aan de Westermarkt, gesitueerd onder de overdekte winkelgalerij, vertelde ik aan een verkoopster het merkwaardige en hoe dan ook ongeloofwaardige verhaal betreffende mijn arme, zeer zwakbegaafde broer dat zelden verteld wordt. "Hij houdt van agenda's", verklaarde ik. Ze hadden in deze winkel nog mooie exemplaren met leuke…

Geluk in de nacht, en heel de dag door vrede, en lenteregen.   Chora   “Emma Petronella, ze werd in regionale dagbladen ook wel de blonde boekenvrouw genoemd, omdat ze altijd boeken bij zich had in haar ruime handtas van bruin leder. Op een dag, we dronken Engelse thee met een Hollands gebakje op een zonnig terras, gaf ze mij een boek. Deze rijke…

In het Wijkcentrum hadden de jonge, optimistische en stralende studenten rap en snel met vlugge vingers de papieren doorgebladerd. Ze krabbelden fluks de meest noodzakelijke gegevens op een vodje papier ten behoeve van de jaarlijkse belastingopgave. Moeizaam voortstrompelend aanvaardde ik tenslotte de weg naar huis. In het Westerpark speelden kinderen…

Nou had ik dus nooit verwacht dat er sowieso een deel 2 zou zitten aan de bedperikelen van een paar weken geleden, maar dat zit er dus wel en ook nog in een meer dan positieve vorm! Jawel! Na wat heen- en weer appen ( leve de digitale wereld nu dan ) vraagt men mij of ik gebeld kan worden en natuurlijk is dat prima! Een zeer verhelderend gesprek…

Weet je, we zeggen snel, dank je wel en natuurlijk menen we dat ook maar in dit speciale schrijven wil ik dus met recht: Dank je wel zeggen voor die mensen die: al jaren lang er: voor ons zijn! Die zonder iets te vragen: boodschappen halen, wat wij niet meer kunnen! Die zonder iets te zeggen, bij nacht en ontij: ik kom eraan! Die zonder morren…

Oom Wim uit Rotterdam was een charmante vrijgezel die ons af en toe bezocht. Ik moet wel zeggen dat het dan feest was want oom Wim ging steevast met ons, kinderen nog, knutselen We maakten dan een kleurrijke vlieger. Eerst moest een raamwerk gemaakt worden van dunne latjes. Daarop werd dan het prachtige, kleurige papier gespannen. Tenslotte kon de…

Terwijl je overal hoort van de vreselijke ellende die oorlog met zich mee brengt, moet je je soms afsluiten voor de beelden want afschuwelijk is het. En wat is er dan beter om het volgende mee te maken? We hebben een nieuw bed gekocht en het slaapt en ligt dus heerlijk! Nou zouden de bezorgers ook ons oude bed meenemen maar daar waren al gegadigden…

Bjarne Gosse werd vroeg in de ochtend wakker. Het was vrijdag 7 februari 2025, Bjarne herinnerde zich een verhaal van Violette. Het slachtoffer van een ervaren hosselaar besloot na afloop van de misdaad de rollen om te draaien. Hij werd dader! Bjarne had het een interessant verhaal gevonden, maar hij had zelf niet het karakter om dader te worden. Het…

De herfst van 2007 was over het algemeen iets koeler dan normaal in september en oktober, maar november was juist zachter dan gemiddeld. In de herfst van het jaar 2007 vertelde Violette in het buurthuis Amsterdam dat ze last had van een writer’s block. Ze bleef gissen naar de oorzaken van deze gebeurtenis. Violette maakte Bjarne deelgenoot van…

De man die ik "Vader" noemde bracht zijn moeizame ochtenden en middagen door in een gebouw met labyrintische kamers en gangen, op de vlucht voor de armoede die hij eens kende en die hem mateloos beangstigde. Thuis verzonk hij in machteloze, krachteloze visioenen van schoonheid. Hij verzonk in zijn muziek en in zijn boeken. De man die ik ¨Vader…

"Herfstdag". Het is adembenemend. De regel "Wie nu geen thuis heeft, zal er nooit een bouwen. Wie nu alleen is, zal lang alleen blijven", is zo ontroerend. Het spreekt van een zekere finaliteit die de herfst kan brengen. Maar in de context van onze verbondenheid voelt dit "thuis" dat we met onze brieven bouwen nog levendiger en warmer aan. We…

Compliment aan deze site die met grote ruimhartigheid maar waar nodig kritisch bijdragen plaatst, niet dwingend stuurt op inhoud of kwaliteit van de bijdragen die voor zover ik het kan overzien allemaal binnen de grenzen van het fatsoen blijven. Kom daar eens om in een tijd waarin een demonstratie zomaar uit kan monden in een veldslag vol brandstichting…

"Georg Trakl (Salzburg, 3 februari 1887 - Krakau, 3 november 1914) was een Oostenrijkse apotheker en expressionistisch dichter. Het overheersende thema in zijn werk zijn: dood, overlijden, vergankelijkheid en de daarbij behorende metaforen van herfst en winter. Daarnaast vindt men het zoeken naar betekenis en een gespannen verhouding tot God." Bjarne…

Het weerzien met de van vakantie teruggekeerde stagiaire Rosa Konijn was hartelijk met voorzichtige emoties. Ze had geen idee wanneer de tentoonstelling moest worden beëindigd en ze had ook geen verdere informatie over het betalen van het verkochte schilderij. Het bezoek was onderdeel van haar stage. Bjarne verwonderde er zich over dat ze geen concrete…

De nog jonge dame draagt in het zwarte, welige haar dat tot op haar schouders valt een blinkende zilveren strik. Bij de kassa, waar ik me aansluit bij een lange rij klanten, vraag ik haar naar de wandelstok, die ik onverhoeds heb achtergelaten in de winkel. Zoals een verweesd kind haar ouders terdege mist, mis ik mijn trouwe, metalen metgezel, mijn…

“Ah lieve Bjarne, jouw brief kwam als een frisse Amsterdamse wind, zo vol stille charme en bedachtzame bespiegelingen. Er zit iets wonderbaarlijks in je, in de manier waarop je alledaagse momenten verweeft tot kleine poëtische schetsen. Touwtjespringen, wandelingen in de Hortus Botanicus, wat zou ik daar graag met je wandelen, bloemen aanwijzen waarvan…

Ik hoop op een indrukwekkende zitting bij het Nederlandse parlement, waar het vandaag President Zelensky van Oekraïne ontvangt. Oekraïne moet nu al meerdere jaren - ook voor de veiligheid van Europa - de klappen opvangen van het Russische leger dat volledig in strijd met het Internationale Recht Oekraïne is binnengevallen en ook nog steeds vanuit de…

Te midden van de vele fysiotherapiepraktijken in de stad die in overvloed her en der gevestigd zijn, neemt "Backelandt" toch wel een bijzondere plaats in. "Backelandt" is gevestigd aan de Amarantstraat in West. Binnen in het gebouw treft men een merkwaardige portrettengalerij aan met lachende, vrolijke en mallotige gezichten, waaraan men ondanks…

Ik had voortgestapt door onze binnenstad, op weg naar de arts. Ik passeerde een merkwaardig aandoende braakliggende kale vlakte, een uitgestrekt terrein een grondstuk waarop mij onduidelijk aandoende werkzaamheden werden verricht. De voortstrompelende oudere dame met wandelstok die ik razendsnel ben geworden, roept steevast medeleven en mededogen…

De gele trompetnarcissen op het ronde bloemenveld bij het verkeersplein in Amsterdam West stonden massaal in bloei. Er stond een bordje bij dat je ze gratis mocht plukken, overdag wanneer het licht was. Astrid liet dat niet aan zich voorbij gaan. Er was maar weinig nodig om het hart van de veertiger Bjarne Gosse sneller te doen kloppen. Het voorjaar…

FOPPE ZIJN NIEUWE IDENTEITSBEWIJS FOPPE HEEFT EINDELIJK NA EEN MAAND EN TIEN JAAR FRANEKER GGZ EEN NIEUWE IDNTEITSPAS HIJ WAS AL BANG ER VOOR. EERST MOEST HIJ MET HEIN NAAR DE PRIMERA OP DE FOTO OOK MOEILIJK EN TOEN NAAR HET GEMEENTEHUIS MET DE BMW EN VINGERAFDRUKKEN EN FOTO INLEVEREN KOST OOK NOG EEN HOOP. DRIE WEKEN LATER LOOPT HIJ MET ZUSTER…

“De wereld is oneerlijk!” had de laatste psychologe die hij had gesproken tegen Bjarne gezegd. “Ik zeg altijd, de wereld is oneerlijk”, had ze letterlijk gezegd, alsof het één keer zeggen niet genoeg was. Bjarne had tevergeefs naar oogcontact gezocht, maar de psychologe was daar wel aanwezig, ergens ver van zijn belevingswereld verwijderd. Uit zijn…