Dagcolumns over individu

----------------------------------------------------------------------------------------- De maandag-dagcolumn is een herhaling van de dagcolumn van 10 jaar geleden. Interessant om te zien in hoeverre omstandigheden, denkbeelden en zienswijzen van toen nu nog geldingskracht hebben. Onderstaande column is op 22 oktober 2010 op deze site geplaatst…

Mijn lief en ik doen een potje Scrabble in de trein. Tijd genoeg, voorlopig zitten we er nog wel even in. Ik maak stroperige woorden, zij legt het ene blije woord na het andere. We hebben duidelijk een andere week achter de rug. De conducteur komt enthousiast voorbij. 'Een spelletje, wat leuk, dat zie je niet meer'. Om ons heen het gebruikelijke…

Hoewel ik er al zo’n 48 jaar niet meer woon, en er zelden vaker dan twee maal per jaar de frisse, tintelende atmosfeer van op mijn huid voel dansen, in m’n neusgaten voel circuleren, door m’n luchtpijp voel meanderen en mijn bloed voel zuiveren, alsmede hiermede in mijn hart de verlevendiging op te merken dankzij een nieuwe injectie vluchtige etherische…

Remy en Bernyke bellen aan bij mijn lief. Ik doe open. In een impuls schiet ik foto's, niet wetende dat deze plaatjes goed van pas zullen gaan komen voor te maken surprises een paar weken later. Ik kijk naar twee mooie mensen op de deurmat. Ken ze nog maar net. Een eerder middagje Triviant in Rheden eindigde in een stripact op Joe Cocker's 'You can…

Ik had ze al met kratten bier over het perron zien zeulen. Twintig mannen van een Hellendoorns voetbalteam verdelen zich over de Intercity van Zwolle naar Leeuwarden. Ieder weekend kunnen ze nauwelijks elf man opstellen maar vandaag zijn ze er allemaal. Hun jaarlijkse uitje. Het is iets over negenen in de ochtend, twee van hen nemen hun tweede biertje…

Luuk Koelman legt in een filmpje uit dat er twee soorten columnisten bestaan. Zij die helder hebben wat ze willen schrijven en dan beginnen, en zij die gewoon beginnen en wel zien waar het schip strandt. Natuurlijk springen de meeste schrijvers zo nu en dan in elkaars vijver. Met of zonder zwembandjes. Ik hoor absoluut bij de eerste groep. Om het…

Het leven is bijzonder. Afhankelijk van hoe je het benadert natuurlijk. Vanuit het leven van alledag zou u dat misschien niet direct stellen. Dat elke dag ook een bijzondere kan zijn. Het is als het open schoppen van een open deur. Het filosoferen over de dagelijkse sleur. Maar er is hoop. Ik had afgelopen vrijdag een mooie dag. Zo'n andere dag…

In mijn korte leven heb ik twee studies gedaan. Sociale Geografie en Recht en Bestuur. In de tussentijd had ik een carrière als programmeur voor ziekenhuisprogrammatuur wat ik, gezien de graagte waarmee collega’s mij bij hun projecten betrokken, wel aardig goed kon, maar waar ik mijzelf niet thuis voelde. Mijn geografenvrienden willen nu dat ik vooral…

‘Mensen moeten’, zo zeggen burgemeester Ahmed Aboutaleb (PvdA), Westlands wethouder Arne Weverling (VVD), burgemeester en Tweede Kamerlid Jesse Klaver (GroenLinks), ‘met hun poten van onze politici afblijven’. Ik ben het daar niet mee eens. Niet dat ik het goed vind dat mensen bij raadsvergaderingen komen intimideren of dat het begrijpelijk is dat…

Ik geloof niet in de mythe van de multiculturele samenleving, zei een VVD-er in Nieuwsuur een tijdje geleden. Vlak daarvoor vond hij dat iedereen iedereen een hand moet geven en dat je anders geen Nederlander bent. Ik krijg sterk de neiging om hem de hand niet te schudden. In de discussie voor Nieuwsuur gaf een goed gebekte tegenstander na enige…

… als iemand die ‘geaccidenteerde vleermuizen naar de Vogelbescherming draagt.’- Dimitri Verhulst … als ‘een hippiemeisje met een overweldigende bos donkere pijpenkrullen en overdadige met zwarte kohl omrande ogen. Als de Connie Palmen kortom van de jaren zeventig.’ - Mensje van Keulen … als iemand ‘die twee maal harder kruipt dan een ander.’…

Bestaat het paradijs op aarde? Wie zegt nee in haar of zijn betere zomerse dromen? Zo hoef je geen biljarter te zijn om je een hoogst eigen Moyenne te dromen. Cryptisch? Niet voor jou, reguliere internetter van de vaste hap. Wel – teleurstellend misschien - voor mij. Mijn voorkeuren blijken te onbepaald om erbij te horen. Want ik kende het niet:…

Vaak worden politici van systematisch liegen beticht. Omtrent het nakomen van verkiezingsbeloftes. Nu meer uitgesproken en algemener naar het lijkt dan vroeger. Vaak ten onrechte omdat beloften niet als inspanningsverplichting worden gezien of als los van andere die voorgaan. Beide beschuldigingstypen zijn sinds Pim Fortuyn aan de orde van de dag…

Donderdag zat ik op het puntje van mijn stoel voor de 17e etappe Tour de France 2012. Parcours hoog door de bergen. Een voormalig geitenpad, paar meters breed, geasfalteerd. Je zag teer glanzen. Vet nat. Koersaanvoerder Valverde daalde als ware artiest. Zoals de dag tevoren Thomas Voeckler te bewonderen was. Met onwaarschijnlijke capriolen. Praten…

Oké, politici maken het al te bont. Zeggen dat het landsbelang boven alles gaat, maar ondertussen maar bezig met één ding: zetelwinst. Maar ook de gewone burger lijdt aan het egovirus. Ik heb recht op de beste baan. Ik heb een eigen huis verdiend. Ik trek het effe niet, ik wil een holiday naar een bounty eiland. Hee wereld, hier ben ik! Eind vorige…

Ik haat mensen met een mening. Liever heb ik dat ze nietszeggend tegen de muur van een hoog gebouw leunen met een plastieken koffiebeker in de hand en voor zich uit staren terwijl de saaie film van hun trieste leven zich voor hen afspeelt. Het is door mensen met een mening dat er zoveel oorlogen zijn. Op de Vlaamse televisie worden ze de hemel…

Terwijl buiten de wind het laatste blad van te takken rukt, vlagen hagel zelfs de hele tak van de stam willen scheiden, speelt binnen een groep jongeren, of kinderen, onder mijn begeleiding politiek. We zitten in het gemeentehuis van Buitenpost, maar het kan net zo goed in uw gemeente zijn. Ik spreek van jongeren, of kinderen, omdat ik de scheidslijn…

Er leefde ooit een Poolse prinses in Caissargues, een Frans gehucht. Gelegen niet ver van Nîmes in Gard, zuidoostelijke regio Languedoc-Rousillon. Wanneer ze er ooit aangekomen was – niemand die het zich kon herinneren. Wel wist iedereen waarom. De reden was namelijk goed voor de gulle lach in de streek. Ze was gekomen voor de rosé van de Provence maar…

Wat een rare avond kan die laatste van het jaar toch zijn. Meestal gaat het allemaal wel goed met mij, maar nu heb ik rond half twaalf heel even last van Het moment. De eindejaarblues dus. Op dat ene moment begrijp ik dat het fenomeen iedereen kan overkomen. Onverwacht, onvoorzien en ongewild. Tja wat doe je dan? Een heleboel Nederlanders knallen…

Ik had het goed gezien, het onheil. Ook de tweede keer. Johan De Smet (1975 - .…). Die vier puntjes. Alsof iemand ongeduldig aan het wachten was tot ik erbij neerviel, de puntjes als symbool voor de tikkende vingers van de ambtenaar die met een goedkope balpen in zijn andere hand al klaar zat om het jaartal in te vullen. 2011? 2036? Zeg het maar. Wie…

Eerst leek het vreemd dat waar BIBEB voor stond jullie, de generatie van nu, niks zei. Bij nader inzien toch niet. Het idee dat we iets kunnen opsteken uit een breed en diepgaand interview op papier sterft uit. Helaas naar mijn idee: het biedt de kans op een soort integere aandacht voor mensen. Om ook over onszelf te leren. Het past in de humanistische…

Ik ga de oorzaak niet vertellen, maar ik was van de week ernstig gekwetst. Ik lag ’s nachts in bed te draaien, liep de hele dag somber door het huis, zag de zon niet schijnen en ja, ik was zelfs zo somber dat ik niet eens merkte dat het regende. Gekwetst. Het gekke was, dat ik weliswaar een reden had gekwetst te zijn, maar dat het zwaar overdreven…

Windows heeft een prachtige functionaliteit voor schizofrenen en mensen met meerdere functies. Ik heb nu een computer met twee identiteiten. Ik kan inloggen als Jan R. Lunsing, werkzaam bij Stibabo of als Jan R. Lunsing, privépersoon. Ik heb daarvoor twee e-mailadressen: janrlunsing@stibabo.nl en janrlunsing@home.nl. In mijn ene identiteit kan ik bij…

Zou Kuifje de Gay Pride de blootshow in de Amsterdamse grachten vandaag bezocht hebben? Gekke vraag, toegegeven maar zo komen ze soms ineens. Volgens veel Engelsen zou de stripheld wellicht diep in zijn hart graag meedoen. Juist daar doen steeds geruchten de ronde dat de reporter de herenliefde toegedaan zou zijn. Dit jaar dacht Matthew Parris in…

Het begon zo: Ik was heel klein. Opgerold, met mijn armen om mijn knietjes geslagen, bevond ik mij tussen soepele wanden. Waar ik was wist ik niet. Het was er warm noch koud en donker als een sterrenloze nacht. Ik wist dat er een boven en een onder was maar ik behoorde nergens toe. Ik had geen angst, geen benauwd gevoel. Ik vertoefde in een neutraal…

Ziet u dezer dagen toevallig bij de ingang van het Amsterdams CS een bejaarde, kalende man met hemelse blik, zoals een man met missie en vest vol explosieven blikt, al heb ik nog zoveel schijn tegen, ik ben het niet. Het is Jan Donkers voortijdig weggelopen uit een Volkskrant-interview gister met Gert J. Peelen. Over de herdruk van zijn ‘Zo Dicht…

Zondag. Te midden van een woest landschap, dut ik in. Ruige vlagen van wind maken zich van mij meester en ik klamp mezelf vast aan de woedende droom die ik heb. Iets over het ontstaan van de wereld uit chaos, maar ik zie niet goed wat er gebeurt op het naakte, volborstige lichaam van Moeder Natuur. Haar vrouwelijkheid laat me schrikken en plotsklaps…

Kerst staat voor de deur, dus doe ik snel open. Je zult maar Kerst heten in deze tijd, maar de postbode is het gelukt. Tenminste... haar man heet Kerst. Eh.. Koos Kerst. Oké dan.. Zij heeft een doos in haar hand die niet door de brievenbus kan. In de doos zit een zogenaamde lichtslang. Die zag ik in een krant staan en het leek me wel geestig. De slang…