Dagcolumns over overig

----------------------------------------------------------------------------------------- De maandag-dagcolumn is een herhaling van de dagcolumn van 10 jaar geleden. Interessant om te zien in hoeverre omstandigheden, denkbeelden en zienswijzen van toen nu nog geldingskracht hebben. Onderstaande column is op 21 september 2010 op deze site geplaatst…

Grapje van Kamagurka cartoon: man zit gespannen op keukenstoel en denkt hardop tegen zichzelf met van die gedachtenwolkjes boven zijn hoofd, achtereenvolgens [‘als ik NU zeg is het alweer voorbij’]; [NU..]; [NU..]; [NU..]; [NU..] waarbij hij elke keer wat depressiever en wanhopiger kijkt. Het (b)lijkt een onmogelijke opgave voor het denken om dat…

Ik ben mooi een argument tegen de doodstraf kwijt. Het is de schuld van Almelo. Daar is echt wel wat meer te doen dan alleen dat stoplicht. Dat zit zo. Vroeger gaf ik wel eens gastlessen aan MBO-studenten. Het was heel leerzaam en goed voor je relativeringsvermogen. Tijdens die lessen kwam de doodstraf wel eens ter sprake. Als leerlingen voor de…

Wat ons als collectief de laatste paar jaar bezighoudt, is het fenomeen van fake news. Zoals altijd met verdieping van inzichten gebeurt, dringt het vage vermoeden dat er iets aan de knikker is, eerst door tot één of enkele personen. Die delen hun inzicht met de eerste ring van bekenden, gespreksgenoten, familieleden of vrienden, en langzaamaan…

Vandaag zit ik me af te vragen of wij mensen het fenomeen TAAL eigenlijk wel serieus nemen. Mijn antwoord is natuurlijk NEE. Maar dat is een ongefundeerde aanname, die de lezer zich niet moet laten opdringen. Ik weet immers niet wat er in uw hoofd omgaat. Gezien ervaringen uit het recente verleden, kan ik er op rekenen dat sommige lezers mijn columns…

Voordat het Nieuwe Jaar begint wil ik een van de belangrijkste zaken van ons mensenleven aankaarten: Bewust Zijn. Gewoonlijk denken mensen dat bewustzijn iets automatisch is. Ze denken dat, omdat ze 'denken' dat ze bewust zijn, dat ze dat ook zijn. Dat is niet het geval. Ze houden zichzelf voor de gek. Hun contact met de werkelijkheid van…

Een grote pot thee gezet. Twee piramidezakjes erin met gemalen hout. Zoethoutpulpextract. Smaak doet herinneringen in jeugdflarden met dropwater bovendrijven. De geest is als een groot, diep waterreservoir. Een bassin, een bastion. Herinneringen zijn in deze binnenzee opgelost als plankton. De walvis van ons bewustzijn waart er 's nachts…

Het is eigenlijk best leuk. Ik weet een beetje hoe journalisten denken. Ik heb namelijk anderhalf jaar Journalistiek gestudeerd. Althans, dat zou de intentie moeten zijn geweest, toen ik de opleiding begon. Maar het liep anders. We hebben het over de tijd waarin de Millenniumwisseling plaats vond. De tijd waarin paniek over crashende computers heerste…

Ook al verklaart iedereen het voor onmogelijk, en al heb ik nog niet veel houvast aan m'n onderwerp, en al zal ik dat misschien voorlopig ook niet krijgen, ik vind het van het allergrootst belang om er een boek over te schrijven. Al kost het me zeven jaar, wat een belangrijk getal schijnt te zijn in die sferen, tronen, hiërarchieën of regionen.…

Het was toeval. Ineens belandde ik in de talkshow van Eva Jinek en haar gasten. Alle gezichten aan tafel vertelden mij direct dat het gesprek niet lekker liep. Eva's gezicht zag er ook niet ontspannen uit.  Er werd gepraat over de Nederlandse militair die naar Syrië afreisde om tegen IS te vechten. In gesprek met Eén Vandaag had hij gezegd 'mogelijk…

Een VIERDE reden voor de schijnbare onzichtbaarheid van de ‘eigen’ gedachten is dat de mens OORDEELT over de inhoud van zijn gedachten. Het is als bij iemand die je absoluut niet mag, die je verafschuwt: je wilt die persoon niet zien. Je wilt er niets mee te maken hebben. Je loopt liever een straatje om dan hem tegen te komen. Datzelfde heb je met…

Er bestaan huishoudelijke misvattingen die jaren overeind blijven. Dit kan zijn uit koppigheid of gewoon uit opvoeding. Er kan natuurlijk ook sprake zijn van matige communicatie, maar niet in dit geval. Alles wat ik de wereld inslinger doe ik duidelijk en helder, met een klein accent, vanwege mijn afkomst. Omdat de vaatwasser enige tijd stuk is,…

Al met al was het vooral een jaar waarin je massa's zag verdwijnen...en dat is maar goed ook. Het ideale gewicht mag dan niet veel om het lijf hebben, mij interesseert het wél ene reet...die schommelde al bijna tegen de negentig aan. Maar dit jaar liep het anders af; naar de vijfenvijftig en ik heb zo mijn trots... Maar wat ik ook zag verdwijnen…

Krijgen we dát weer... moet het hoogste woord er uit en dat neemt al zoveel ruimte in beslag, maar daar vul je geen avonden mee. Laat ik het nieuws links liggen, rechtstreeks door naar de volgende ronde en waar was ik gebleven? Zin om voor te lezen dat Ge niet moet denken, dat kan ik zelf wel. Laat mij nou maar over the top in mijn knopjes zijn, daarentegen…

Er zijn er die zich niet thuis voelen in eigen lichaam en je hebt ze erbij die niets om het lijf hebben. Hoe het ook zij, even naar mijn schoenen kijken...super, ik loop er nog steeds naast. Het is dan ook een hele kunst, want mij laat je niet zomaar lopen...ik en mijn hoofd in de wolken. Een leeghoofd loop je dan ook niet zomaar op...twee over…

Trek het je niet aan, mijn kind. Neem een trekje en het is net of je een stortvloed aan baggah door trekt. Zo, die shit. Maar geen vuil woordje aan de lucht hoor, we hebben de wind mee en heupwiegen de woorden. En lijken wel gek ook, net mijn moeder: wat zullen de buren wel niet zeggen? Geen flauw idee, maar een beetje akoestiek doet al verwonderen.…

Fijn dat U gezond bent, met eigen ogen kan lezen wat een ander op zijn lever heeft. Wel zo lekker tekeer kunnen gaan, op Uw gezondheid! Weer een nacht kan doorhalen, wat niet van toepassing is op een lange rij wachtenden vóór U. Gezien de manier waarop het nieuws gebracht wordt, staan zij daar volgend jaar nog. Blijkbaar stellen we nogal wat voor…

Onze lieve kippige liplezers zijn de ene ontboezeming nog niet te boven of het is weer zover; dat er een tiet zat is, wil ik wel geloven. Elke tien jaar doolt hij een slag in de rondte om woorden het hof te maken. Net of je een recept op herhaling leest...grammetje dit, shotje dat, wijntje erbij en na de reclame is iedereen al spuugzat. Je moet er…

Is er nog leven na de G-spot? Nauwelijks. Natuurlijk kan men in Hillywood er gezellig van uitgaan dat niemand om tekst verlegen zit en voor je het weet heb je geen date, maar mis je een stuk uit je reet, zeker niet te beroerd voor nog een kopstoot, wat heet...maar ik heb er geen kracht meer voor. Om toch biologischerwijze te matchen met andere eigenaardigheden…

Nog even en woorden genezen...nee, echt. Recent onderzoek wees uit en thuis zetten we dhr. Google aan. De functie achtste wereldwonder boven wonder, is nu nog beroepsgeheim, maar voor je het weet maken ze er werk van...hoeveel eeuwen aan zonde scheelt de man? Hij denkt, maar een eind wég is de aandacht. Natuurlijk is het oneerlijk verdeeld en het…

Ook zo'n behoefte aan kinderjaren nog eens dunnetjes over doen, droom je van goud... als water, maar dan zout? Of mocht je willen dat je keihard de lekkerste thuis bent, in het lulligste geval als enige echte doordrammende onbedwingbare drang om te delen. Alsof je wordt besprongen door het verwilderde idee dat alles uit de kast gehaald moet..…

We schreven de sterren So you think you can die now? onder een blote hemel en soms traden er bijwerkingen op; om in het verkeerde lichaam terug te komen, vielen anderen buiten het bewustzijn om van het lachen. Natuurlijk is er altijd wat na de dood, we komen ogen tekort...maar kunnen geen Elvis meer zien; er zijn er gewoon te veel van. En ook al…

Aangezien ik zo af en toe nog wel eens rare dingen meemaak in dat leventje van mij probeer ik één keer in de zoveel tijd tot rust te komen door een meditatie-cd op te zetten. Dat is zo’n cd met rustgevende klanken van waterval tot panfluit zeg maar. Dus, als het me weer eens tot het spreekwoordelijke hier zit, pak ik mijn laptopje en ga op zoek naar…

Bij binnenkomst in Utrecht zag ik een billboard staan, dat mij warm moet maken voor een verbouwing rond het station, zo bleek. ‘De stad is altijd in beweging’, legde het billboard uit. ‘De tand des tijds laat zijn sporen na, elk tijdperk heeft haar eigen ideeën’. Ik keek rond op zoek naar de stad. Wat is een stad? Is een stad een samenstel van…

“Goedemorgen!”, zegt de man achter de balie in de het benzinestation. Hij kijkt mij indringend aan. Oeps, vergeten. Ik was even in gedachten en probeerde tussen het plastic in mijn portemonnee mijn creditcard te vinden. Ik ken ‘m wel, die ouwe brompot, hoewel ik ‘m maar één keer per maand zie, een paar minuten. We knikken altijd beleefd naar elkaar…

's Lands grootste kruidenier blijft op de kleintjes letten. Na de smurfen, de welpies en soortgelijk klein grut pakt de grootgrutter ons nu in met voetbalplaatjes. Eén pakje met vijf van die dingen bij iedere tien euro aan boodschappen. De tijden zijn veranderd, net wat u zegt. In mijn jonge jaren zaten er maar vier plaatjes in zo'n pakje. Bovendien…

Adriaan van Dis zei het ooit treffend. Volgens hem zijn er drie dingen waar Nederlanders over zaniken: het voetbal, het weer en de presentatie van Zomergasten. De eerste twee vallen wat mij betreft af. Vitten op Feyenoord laat ik over aan Frank van Keeren en wauwelen over het weer vind ik meer iets voor de boeren, dus het wordt haarkloven over Bas Heijne…

Ik trek het niet meer. Koop je iets voor vijf euro en betaal je met een tientje, zegt die man in die winkel terwijl hij het wisselgeld teruggeeft: "Met z'n vijven." Hele dag naar de knoppen. Ook opgetekend uit de mond van deze misselijkmakende middenstander: "Alsjeblieft, twee dollar." Woehahahahahahahaha! Een andere favoriet uit zijn gevarieerde…

Hoe zou het toch zijn met Wim Mateman? Ik geef het onmiddellijk toe: er gaan dagen voorbij in mijn leven dat ik mezelf die vraag niet stel. Het is zeer wel mogelijk dat voor de gemiddelde columnlezer hetzelfde geldt. Sterker nog, tien tegen een dat u geen flauw benul (meer) heeft over wie ik het in hemelsnaam heb. Over Wim Mateman dus. Uit de…

Het was weer de hoogste tijd voor een tandartsbezoek. Gewoon de halfjaarlijkse controle, niks bijzonders. Even bellen voor een afspraak. Hè, waar lag dat kaartje nou ook alweer. Daar stond het nummer op. Nou ja, dan maar in het telefoonboek opzoeken. Hé, dat is gek: hij staat er niet in. Of is dit 'm? Dacht dat de praktijk anders heette, maar de straatnaam…