Dagcolumns over welzijn

Natuurlijk is choas geen woord, maar als je hoofd omloopt, heb je er wel last van: choas. Choas is het woord dat je schrijft als je niet meer op tijd de goede letters typt, omdat het chaos is in je hoofd. Dus eigenlijk, vermoed ik, dat chaos eigenlijk niet het woord is, maar choas. En dat mensen dat zo vaak verkeerdom schreven, dat het chaos is geworden…

Lachgas – distikstofmono-oxide - via een ballon ingeademd veroorzaakt een korte roes, waarbij de gebruiker lacherig kan worden. Populair als partydrug. Je kan er zuurstoftekort door krijgen, hoofdpijn krijgen, je bewustzijn verliezen, verlammingsverschijnselen opdoen en het kan verslavend zijn en bij frequent gebruik zenuwschade veroorzaken. Rijden…

Afgelopen week. Ik meende 23 september zag ik Anna Gimbrere als tafeldame meedoen in de DWDD. Natuurlijk blijf je dan kijken. De natuur is immers niet voor niets mooi, er mag gerust naar gekeken worden. En het is nog een heel slimme dame ook. Wat haar was opgevallen deze week, was dat een wetenschappelijk onderzoek heeft uitgewezen, dat intensief…

Zo'n titel mag er dan wat exact, natuurkundig, abstract misschien, of zelfs mathematisch uitzien; u weet natuurlijk dat u altijd kunt vertrouwen op mijn verlichtende, inzichtelijke en voor iedereen begrijpelijke benadering van zo'n complex onderwerp. Je zou deze column deel 4 kunnen noemen in de serie die begon met het Nederlands Energiebedrijf.…

Body-Electricity Dit is misschien geen opwindende titel voor een column-lezer. Edoch, het is wel de focus van mijn zoektocht die de afgelopen weken een hoger ampèrage heeft gekregen. Zo werkt dat als je de focus van een project langer, intensiever en met meer discipline volhoudt: wie met stroom omgaat wordt erdoor opgeladen. Mijn fascinatie voor…

Er zijn deze week een paar dingen gebeurd waarbij ik van binnen een tastbaar aanhechtingspunt voelde. Die een voelbaar resonerend signaal teweegbrachten; een gevoel dat aangeeft: 'hier zit leven in, hiermee heb ik een verwantschap, een issue.' Ik realiseer me hoe belangrijk zo'n gevoel van betrokkenheid is voor ons als half vervreemde westerse…

Ik geloof dat het haarzelf ook verbaasde. Na het verwoorden van een eerste frustratie liet ze de ene na de andere beroepsontgoocheling op mijn achterhoofd neerkomen: te veel protocollen, te veel beslissingen van bovenaf, te weinig flexibiliteit ... Ik lag op m’n buik op een onderzoekstafel, voorhoofd op een kussen. De dermatologe had de verdoving inmiddels…

Wonderlijk is het, de uitbarsting van kleur, geur en fleur die ons deze dagen overdondert. Wonderbaarlijk. Miraculeus. Onverklaarbaar. Overal komt het plantaardig woekeren, de bloezende bloeseming, de magische magnificatie, de nucleaire renaissance van de sappige wortelwezens op volle kracht aanstormen. Als een kudde wilde hengsten, als een tsunami…

Oké, ik heb het al lange tijd uitgesteld, dus vandaag moet het er maar eens van komen: schrijven over het enige onderwerp dat altijd aan de orde is. De Liefde. Mijn vrouw zat deze week, 's avonds na het werk, te kijken naar een soort kookwedstrijd voor kinderen. Heel Iowa bakt. Zoiets. Af en toe moest ik van haar verplicht even meekijken.…

We waren al een paar dagen verlangend langs de vijver gelopen. De kleine Kooyker voorop met mij aan de flexlijn daarachter. Het magische moment was aangebroken. Na ettelijke nachten matig streng bewind van de Winterkoning. Op woensdag was de bovenste waterlaag hard en dik genoeg. Daar zag ik de echte Hollandse Ziel opbloeien als een bloem op de…

De benjamin van ons bedrijf rookt zijn dagelijkse sigaar uit eigen doos. Twee vrachtwagenchauffeurs houden een praatje in het bushokje voor de rokers. We genieten allemaal van de herfstzon als er opeens een snel autootje komt aangereden. Twee slanke vrouwen in trainingspak stappen uit. Dat is waar ook, vandaag is het 'Fitplein,' denk ik bij mezelf…

Enkele jaren geleden schreef ik dat de wc’s in het Martiniziekenhuis stonken. Dat was toen ook waar. Ik nam destijds aan dat het aan de drastische bezuinigingen op de gezondheidszorg lag. We hadden net een VVD-CDA kabinet dat gedoogd werd door de PVV, maar ik zeg niet dat het daar aan lag. Nu kom ik opnieuw in hetzelfde ziekenhuis en bezocht ik hetzelfde…

Halbe Waarheid De algemene besprekingen heb ik gevolgd. Of heette dat nou beschouwingen? Nee, een deel. Niet alles. Wel Halbe. En nog een stukje Sybrand. Woensdag op de tv. Heb de troonrede zelf gemist. Nou ja gemist.. Dat is het lastige met mist, je weet niet wat zich allemaal tussen de witte wieven schuilhoudt. Misschien was ik me wel een…

Ik vroeg me af of het mogelijk ware vanuit het hart te schrijven. Of tenminste een inkijkje te geven in de strata, de laag van werkelijkheid waarin het hart leeft. Dit vanwege de realisatie dat wij mensen leven in een meer-dimensionale werkelijkheid, die echter gedomineerd wordt door één van die dimensies. Waar die ene dimensie er alles aan doet…

Het is een hele kunst om elke dag deze remedie, deze opwaartse spiraal van lichtkracht (anti-zwaartekracht), deze doorluchtige hoogheid van angelieke sferen, bij de staart te vatten om meegevoerd te worden, als een Peter Pan, buiten bereik van de verzwarende trekkracht die de maatschappelijke wereld om ons heen op ons uitoefent. De Natuur in trekken…

Mijn favoriete columnist vertelt in een interview dat hij om tien uur gaat zitten en dan nog geen flauw benul heeft waar zijn stukje over zal gaan. Tegen het eind van de middag is hij tevreden. En zit er altijd een zin in zijn column waardoor hij zich de grootste schrijver van Nederland waant. Op zo'n dag gooit hij wel zes liter water naar binnen.…

Mijn levensgezellin is een zeer wakkere dame die er telkens weer in slaagt om frisse, uitdagende vragen tussen de houten wanden van ons huis te laten resoneren. Gisteren vroeg ze plotseling: van wie zijn we eigenlijk? Zo'n vraag kan dagenlang doorzingen als een neuriënd jongenskoor op de achtergrond van onze dagelijkse conversaties. We zijn een…

Een man met sneeuwwit haar vraagt me wat we aan het doen zijn. 'Ze lopen tachtig kilometer!' schreeuwt hij tegen zijn vrouw. 'In iènen dag?' buldert ze terug in heerlijk Brabants. 'Nee, daar doen ze drie weken over!' grapt haar zoon. 'Leuk dat jullie volgend jaar ook meedoen,' coach ik. De antwoorden laten zich raden. Het Kennedyvirus…

Ik weet niet hoe het met u zit, maar eigenlijk ben ik al dood. Tenminste, als ik de commercials van de laatste tijd moet geloven. Eerst zat ik niets vermoedend, met mijn hand in een bak paprikachips. Op televisie zag ik een helder kijkende mevrouw, in badpak. Ze zei tegen ineens tegen me: 'Dat dacht ik dus ook.' Ik had even gemist wat ze bedoelde…

Zomaar een oproep in de krant: vrijwilligers gezocht voor zwerfvuilactie! Op een regenachtige zaterdagochtend ga ik met een handjevol fanatiekelingen op pad. Ik val van de ene verbazing in de andere. Ik schrijf er een stuk over. Het haalt de voorpagina van Zevenaar Post. Leefklimaat Zevenaar benadert me hierop voor hun stichting. Ze kunnen wel wat vers…

*Wat is uw huidige gemoedstoestand? -Gespannen, alert, tikkeltje bezorgd. Een opgewekt, simpel melodietje had net bezit van me genomen, maar tijdens 't boodschappen doen bij de AH werd het er door de muzak weer uitgespoeld. Nu probeer ik het weer terug te lokken. Ik had het in gedachten genoteerd, maar 't is niet 't zelfde. Misschien was het allergisch…

'Al mijn bezittingen voor een moment van Tijd' zei koningin Elisabeth I, op haar stervensbed in 1603. Maar tijd is niet te koop, nooit geweest. Ik heb een moment overwogen om alle citaten over tijd als column te plaatsen, zonder commentaar. Maar dat is mijn eer om zelf mijn neuronen te laten werken en dauwdruppels van nieuw inzicht op het…

Gemeente Utrecht Afdeling Gemeentebelastingen Bezwaren parkeerbon Postbus 5150 3502 JD Utrecht Utrecht, 19-07-2014 Geachte mevrouw, heer, Op 8 juli 2014 stond ik met mijn auto, waarvoor ik geen bewonersparkeervergunning heb, apparatuur te lossen bij mijn voordeur, waarbij ik mijn alarmlichten had aanstaan. De reden daarvoor…

Je denkt er niet bij na dat er over een wipkip heel veel wordt nagedacht. Dat doen ze dan met name bij de gemeente. Ik heb de hand weten te leggen op een wipkipveiligheidsinstructie. Als je toch nagaat wat er allemaal mis kan gaan dan wil niemand toch een wipkip meer? Stel je een groep oudere mannen voor met ruitjeshemden die in een ruimte waar de…

Verwilderd kijk ik op het Noorden uit. Diep in mijn hart groeit een geldboom, nauw verwant aan de zonnige kant. Want wie een beetje inventief aangelegd is, plukt daar later de vruchten van. Super. Tegen de tijd dat mijn oude dag begint kan ik mijn geluk niet meer op, per slot van rekening levert het dan alleen de tuinman nog wat op. Toe maar, een moestuin…

De knopen in mijn rug- en schouderspieren waren zo pijnlijk hard dat ik mij enorm verheugde op de massage. Ik wist dat het geen ontspanningsmassage zou worden maar dat ik bijna aangifte zou gaan doen van poging tot moord, dat had ik ook weer niet verwacht. Na de behandeling had ik twee bloeduitstortingen op mijn rug die qua vorm erg veel leken op Oekraïne…

Deze week ben ik overgegaan. Ik ben behalve heel erg blij ook in verwarring. Heb ik er wel goed aangedaan? Het was mijn eigen vrijwillige keuze en nu moet ik de gevolgen aanvaarden. Manhaftig. Maar roep ik niet van alles over me af wat ik nog niet kan voorzien? Ga ik nu gelukkiger worden? Krijg ik spijt? Wil ik terug naar het oude? Of kan ik nu eindelijk…

Meer dan een maand na het openbaar maken van mijn goede voornemens ben ik aan nog geen enkel begonnen. Elke dag een halfuur op de hometrainer leek nochtans geen onoverkomelijke opdracht. Maar toch. Het stuur doet dienst als kapstok voor hemden, op het zadel liggen boeken die ooit nog moeten worden gelezen. Zo is het goed. Van dat gezonder eten is…

De Global Commission on Drugs Policy (met o.a. Koffi Annan!) heeft geadviseerd om cannabis en andere drugs te legaliseren. Eindelijk… De ellende met de wereldwijde jacht op drugs is niet te overzien. En elk succes in die jacht maakt het product kostbaarder. De met de drugs samenhangende criminaliteit vaag je in één klap weg. De grote sommen…

Klinkt als gedroomde wereld: ‘Het betreden van het gebouw kan een reis naar het licht worden genoemd. Een reis via een sobere hal en een brede trap naar een ontvangstruimte, en vandaar naar het hoogtepunt: de sjoel, een hoge en tegelijk compacte ruimte, licht dankzij de grote ramen, intiem door de opvallend steile balkons, waar het hout het beton…